Leki przeciwzakrzepowe - dlaczego je brać? Lista leków

Leki przeciwzakrzepowe to grupa leków, które hamują krzepnięcie krwi i zapobiegają zakrzepicy poprzez zmniejszenie ilości fibryny. Wpływają na biosyntezę niektórych substancji, które zmieniają procesy krzepnięcia i lepkość krwi. W medycynie antykoagulanty są stosowane w leczeniu lub zapobieganiu różnym chorobom. Preparaty wytwarza się w różnych postaciach dawkowania: tabletkach, maściach i roztworach do wstrzykiwań.

Leki przeciwzakrzepowe są lekami, które zmniejszają aktywność układu krzepnięcia krwi i zapobiegają nadmiernemu tworzeniu się skrzepów krwi

Jak działają antykoagulanty?

Specjaliści wyróżniają 2 grupy antykoagulantów:

  1. Leki bezpośredniego działania. Wpływ na trombinę, zmniejszając jej aktywność. Takie leki są zwane inhibitory trombiny, które zapobiegają powstawaniu skrzepów krwi szybko przenikać do ciała, łatwo wchłaniany w przewodzie pokarmowym i osiągnąć wątrobę i wydalany przez cewkę moczową do zewnątrz. W celu uniknięcia wewnętrznego krwawienia konieczne jest zachowanie pod kontrolą wskaźników krzepliwości krwi.
  2. Przygotowania działań pośrednich. Wpływ na syntezę enzymów krzepnięcia krwi w wątrobie. Mają one katastrofalny wpływ na trombinę i nie tylko obniżają ich aktywność. Leki te normalizują dopływ krwi do serca, usuwają z organizmu kwas moczowy i działają hipocholesterolemicznie. Mogą być stosowane nie tylko w leczeniu zakrzepicy, ale także w celach profilaktycznych. Takie antykoagulanty są przeznaczone do użytku wewnętrznego w postaci tabletek. Powinny być stosowane przez długi czas w warunkach ambulatoryjnych. Anulowanie powinno być stopniowe.

Leki przeciwzakrzepowe o działaniu bezpośrednim

Leki te obejmują:

Heparyna

Heparyna ma działanie przeciwzakrzepowe, hamuje aktywność hialuronidazy, umiarkowanie aktywuje właściwości fibrynolityczne krwi i poprawia dopływ krwi do serca. Lek obniża ciśnienie tętnicze, zmniejsza układ odpornościowy, zwiększa przepuszczalność naczyń i prowokuje osteoporozę. Po raz pierwszy heparynę uzyskano z wątroby.

Sód heparynowa - środek przeciwzakrzepowy o działaniu bezpośrednim, należy do grupy heparyn średniocząsteczkowych

Wprowadzić lek dożylnie w sytuacjach nagłych i podskórnie w celu zapobiegania. Do miejscowej terapii stosuje się żele na bazie heparyny i maści, które mają działanie przeciwzakrzepowe i przeciwzapalne. Takie leki należy nałożyć cienką warstwą na skórę i przetrzeć lekkimi ruchami. W zakrzepicy i zakrzepowym zapaleniu żył najczęściej przepisuje się maść hepatrombiny, likotonu i heparyny.

Zwróć uwagę! Leki oparte na heparynie mogą powodować krwawienie, więc leczenie jest prowadzone wyłącznie pod nadzorem lekarza.

Dość często heparyna jest przepisywana w połączeniu z preparatami enzymatycznymi, które mają działanie fibrynolityczne. Należą do nich Streptodekaz i Fibrinolysin.

Zgodnie z instrukcją użytkowania, heparyna ma następujące przeciwwskazania:

  • patologie, które spowalniają krzepnięcie krwi;
  • krwawienie z dowolnej lokalizacji;
  • ciężkie zaburzenia czynnościowe nerek i wątroby;
  • ostra i przewlekła białaczka;
  • anemia;
  • żylna gangrena;
  • ostry tętniak.

Cena heparyny waha się w granicach 440-510 rubli. Wyprodukuj lek w Rosji.

Heparyny drobnocząsteczkowe

Szeroko stosowane heparyny drobnocząsteczkowe do leczenia ostrego zespołu wieńcowego, zakrzepicy żył na nogach, zakrzepowej zatorowości tętnicy płucnej. Mają takie zalety:

  • wysoka biodostępność;
  • przedłużone działanie;
  • niskie ryzyko powikłań hemoroidalnych;
  • skuteczność podskórnego podawania leku;
  • długi okres półtrwania;
  • zmniejszone prawdopodobieństwo osteoporozy i małopłytkowości;
  • rzadkie występowanie działań niepożądanych.

Fragmin

Przy wysokim ryzyku krwawienia i dysfunkcji płytek krwi przepisywany jest preparat Fragmin. Aktywny składnik działa na sól sodową dalteparyny. Ten antykoagulant o niskiej masie cząsteczkowej wytwarza się w postaci roztworu do wstrzykiwań.

Fragmin jest bezpośrednim antykoagulantem, ma bezpośredni wpływ na układ krzepnięcia i antykoagulantu krwi

Przeciwwskazane Fragmin w takich przypadkach:

  • małopłytkowość immunologiczna;
  • opóźnione krzepnięcie krwi;
  • infekcyjne zapalenie wsierdzia;
  • uraz lub operacja narządów ośrodkowego układu nerwowego;
  • indywidualna nietolerancja substancji czynnej.

Cena Fragmina - 2050-2480 rubli. Kraj pochodzenia - Belgia.

Cleaver

Leki przeciwzakrzepowe, które obejmują sól sodową reviparyny. Uwolnij Cleavarin w postaci roztworu do wstrzykiwań. Jest przeznaczony do pierwotnej profilaktyki zakrzepicy żył na kończynach dolnych i po interwencji chirurgicznej z ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych.

Zwróć uwagę! Clavarin jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży w pierwszym trymestrze ciąży, ponieważ lek zwiększa ryzyko poronienia.

Cena Climber wynosi 240-260 rubli. Produkują leki w Niemczech.

Clexane

Jest to lek o działaniu przeciwzapalnym i przeciwzakrzepowym. Przed zastosowaniem leku Kleksana lekarz anuluje wszystkie leki wpływające na hemostazę. Substancją czynną preparatu Kleksan jest enoksaparyna sodowa. Przypisać lek do zakrzepicy żył głębokich, zawał mięśnia sercowego w połączeniu z kwasem acetylosalicylowym i do zapobiegania zakrzepicy żylnej po operacji chirurgicznej.

Zwróć uwagę! Clexane jest przeciwwskazany w leczeniu pacjentów w wieku poniżej 18 lat.

Cena Kleksan waha się od 850-4200 rubli. Kraj pochodzenia - Francja.

Inhibitory trombiny

Najczęstszym przedstawicielem tej grupy jest lek Hirudin. Zawiera białko, które zostało najpierw wyizolowane przez pijawki medyczne ze śliny. Ten antykoagulant działa bezpośrednio we krwi, poprawiając jej formułę. Hirudin ma również działanie przeciw niedokrwieniu, przeciwbólowe i drenujące, usuwa obrzęki i przywraca mikrokrążenie krwi.

Hirudin - substancja zawarta w gruczołach głowowej części pijawek lekarskich, zapobiegająca krzepnięciu krwi

Hirudin ma następujące świadectwa:

  • ostra niewydolność wieńcowa;
  • zawał mięśnia sercowego;
  • zakrzepica żył głębokich.

Również Hirudin sprawdził się w kosmetologii. Jest często stosowany podczas peelingów, w celu poprawy kondycji skóry w postaci kremów i balsamów.

Cena Hirudina wynosi 150-540 rubli. Kraj pochodzenia - Rosja.

Syntetyczne analogi Hirudina obejmują Girugen i Girulog. Zmniejszają ryzyko śmierci u pacjentów z chorobami serca. Są to nowe antykoagulanty, które mają więcej zalet niż pochodne heparyny. Mają przedłużone działanie, dlatego obecnie specjaliści opracowują doustne antykoagulanty.

Leki przeciwzakrzepowe o działaniu pośrednim

Do leków o działaniu pośrednim należą Warfaryna, Phenylinum i Neodikumarin.

Warfaryna

Kompozycja Warfaryna zawiera elementy, które nie pozwalają na fałdowanie krwi. Ten antykoagulant hamuje działanie witaminy K, biorącej udział w procesie krzepnięcia krwi, zmniejszając tym samym ryzyko powstawania zakrzepów.

Warfaryna jest przepisywana na zakrzepicę żył, ostry zawał mięśnia sercowego i zakrzepowo-zatorową płuca. Uwolnij go w postaci tabletek.

Warfaryna jest antykoagulantem pośredniego działania, które zmniejsza prawdopodobieństwo powstawania zakrzepów. Jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakrzepicy w dowolnej lokalizacji

Przeciwwskazania do ostrego krwawienia, nadciśnienia tętniczego i zaburzeń czynności nerek i wątroby. Również nie może być stosowany przez kobiety w ciąży.

Działanie terapeutyczne warfaryny występuje po 10-12 godzinach od przyjęcia. Efekty uboczne występują dość rzadko, a wśród nich - krwiaki, niedokrwistość, krwawienie i miejscowa zakrzepica. Mogą również występować bóle brzucha, nudności i wymioty, biegunka.

Cena Warfaryny to 150-195 rubli. Produkuj leki w Japonii.

Fenylina

Lek opiera się na fenindionie. Efekt terapeutyczny osiąga się 8-10 godzin po podaniu fenyliny. Wytwarzanie leku w postaci tabletek i proszku.

Przypisanie Phenylin do zakrzepicy, zakrzepowe zapalenie żył, zmiany zatorowe narządów wewnętrznych. Ponadto może być stosowany w połączeniu z heparyną.

Zwróć uwagę! Fenylina może nasilać działanie butamidu i glukokortykoidów.

Cena Phenylinum wynosi 150-220 rubli. Kraj pochodzenia - Ukraina.

Neodikumarin

Składnikiem aktywnym w Neodikumarin jest biscumoctan etylu. Uwalniają lek w postaci tabletek. Jest przeznaczony do leczenia i zapobiegania zakrzepicy. Połącz ten lek z heparyną.

Neodikumaryna odnosi się do antykoagulantów o działaniu pośrednim, które są skuteczne tylko po wprowadzeniu do organizmu i nie wpływają na krzepnięcie po zmieszaniu z krwią poza ciałem

Neodikumaryna różni się od innych antykoagulantów o pośrednim działaniu, ponieważ działa tylko wtedy, gdy jest podawana do organizmu i nie wpływa w żaden sposób na krzepnięcie krwi. Efekt terapeutyczny leku pojawia się w 2-3 godziny po zażyciu.

Cena Neodikumarin wynosi 250-330 rubli. Wyprodukuj lek w Rosji.

Zastosowanie antykoagulantów

Leki przeciwzakrzepowe są przeznaczone do leczenia następujących chorób:

  • choroba reumatyczna serca;
  • ostra zakrzepica;
  • udar zatorowy i zakrzepowy;
  • żylaki;
  • uszkodzenie mięśnia sercowego;
  • miażdżyca;
  • migotanie przedsionków;
  • tętniak aorty;
  • choroba zakrzepowo-zatorowa tętnicy płucnej.

Zwróć uwagę! Przyjmowanie leków przeciwzakrzepowych bez kontroli lekarza może spowodować pojawienie się powikłań krwotocznych.

Przeciwwskazania

Leki przeciwzakrzepowe nie są zalecane osobom, u których zdiagnozowano takie patologie:

  • wrzód żołądka;
  • hemoroidy, któremu towarzyszy krwawienie;
  • zapalenie wątroby w przewlekłej postaci;
  • zwłóknienie wątroby;
  • brak witamin C i K;
  • kamica nerkowa;
  • Choroba Werlhofa;
  • niewydolność nerek i wątroby;
  • infekcyjne zapalenie wsierdzia;
  • nowotwory złośliwe;
  • białaczka;
  • tętniak wewnątrzczaszkowy;
  • alkoholizm;
  • ziarniakowe zapalenie jelit;
  • retinopatia.
Leki przeciwzakrzepowe nie mogą być stosowane u osób w podeszłym wieku, w okresie ciąży, laktacji i menstruacji

Zabrania się przyjmowania leków przeciwzakrzepowych u kobiet w ciąży i karmiących piersią, w okresie menstruacji oraz u osób w podeszłym wieku.

Efekty uboczne

Leki przeciwzakrzepowe mogą powodować następujące działania niepożądane:

  • zaburzenia dyspeptyczne;
  • zatrucie organizmu;
  • reakcje alergiczne;
  • dysfunkcja wątroby;
  • martwica;
  • utrata włosów.

Środki przeciwagregacyjne

Środki antyagregacyjne to grupa leków, które zmniejszają krzepliwość krwi, zmniejszając zdolność płytek krwi i krwinek czerwonych do sklejania się. Zostały zaprojektowane w celu wzmocnienia efektu terapeutycznego antykoagulantów i wspólnego leczenia zakrzepicy. Środki przeciwagregacyjne wykazują także działanie przeciw dnie, spazmolitycznemu i rozszerzającemu naczynia.

Najbardziej znanymi lekami przeciwpłytkowymi są Aspiryna, Tiklopidyna i Dypirydamol. Są przeznaczone do leczenia i zapobiegania zakrzepicy, zawałowi serca i chorobom naczyniowo-mózgowym.

Co to są antykoagulanty, które z nich określa się jako leki bezpośrednie i pośrednie

Aby uniknąć pojawienia się zakrzepów krwi, jako niebezpiecznych zakrzepów krwi, w klasyfikacji leków znajduje się grupa farmakologiczna o nazwie leki przeciwzakrzepowe - wykaz leków znajduje się w książce lekarskiej. Takie leki zapewniają kontrolę lepkości krwi, zapobiegają wielu procesom patologicznym, skutecznie leczą poszczególne choroby układu krwiotwórczego. Aby wyzdrowieć była ostateczna, pierwszą rzeczą do zrobienia jest zidentyfikowanie i usunięcie czynników krzepnięcia.

Co to jest antykoagulant?

Są przedstawiciele oddzielnych grup farmakologicznych, wytwarzane w postaci tabletek i wstrzykiwań, które są zaprojektowane w celu obniżenia wskaźnika lepkości krwi, zapobiegania zakrzepicy, zapobiegania udarowi w leczeniu zawału mięśnia sercowego. Takie leki nie tylko wydajnie zmniejszają koagulację ogólnoustrojowego przepływu krwi, ale również utrzymują elastyczność ścianek naczyń. Ze zwiększoną aktywnością płytek krwi, antykoagulanty blokują tworzenie fibryny, co jest odpowiednie do skutecznego leczenia zakrzepicy.

Wskazania do stosowania

Antykoagulanty są wykorzystywane nie tylko do zapobiegania zakrzepicy żylnej sukces, wpisuje taką wizytę w podwyższonej aktywności trombiny i potencjalnych zagrożeń w tworzeniu ścian naczyniowych zagrażających systemowych zakrzepów. Stężenie płytek zmniejsza się stopniowo, krew nabiera dopuszczalnego natężenia przepływu, choroba ustępuje. Lista zatwierdzonych leków jest obszerna, a ich specjaliści są mianowani, gdy:

  • miażdżyca;
  • choroby wątroby;
  • zakrzepica żył;
  • choroby naczyń krwionośnych;
  • zakrzepica żyły głównej dolnej;
  • choroba zakrzepowo-zatorowa;
  • skrzepliny żył hemoroidalnych;
  • zapalenie żyły;
  • urazy o różnej etiologii;
  • żylaki.

Klasyfikacja

Oczywiste korzyści z naturalnych antykoagulantów, które są syntetyzowane przez organizm i przeważają w wystarczającej koncentracji, aby kontrolować lepkość krwi. Jednak naturalne inhibitory koagulacji mogą być podatne na szereg procesów patologicznych, dlatego konieczne staje się wprowadzenie syntetycznych antykoagulantów do schematu złożonego leczenia. Przed ustaleniem listy leków pacjent musi skonsultować się z lekarzem prowadzącym, aby wykluczyć potencjalne komplikacje dla zdrowia.

Leki przeciwzakrzepowe o działaniu bezpośrednim

Lista takich leków ma za zadanie tłumić aktywność trombiny, zmniejszać syntezę fibryny, normalną czynność wątroby. Są to heparyny o lokalnym działaniu podskórnym lub dożylnym, niezbędne do leczenia żylaków kończyn dolnych. Składniki aktywne wchłaniają się produktywnie do krwioobiegu układowego, działają przez cały dzień, bardziej wydajnie po podaniu podskórnym niż doustnie. Spośród heparyn drobnocząstkowych lekarze wybierają następującą listę leków przeznaczonych do podawania miejscowego heparyn, dożylnie doustnie:

  • Fraksiparin;
  • Żel Lyton;
  • Clexan;
  • Maść heparynowa;
  • Fragmin;
  • Hepatrombin;
  • Hydrat cytrynian sodu (heparyna jest podawana dożylnie);
  • Cleaver.

Pośrednie antykoagulanty

Leki te są długotrwałym działaniem, które działają bezpośrednio na krzepliwość krwi. Leki przeciwzakrzepowe o działaniu pośrednim przyczyniają się do powstawania protrombiny w wątrobie, zawierają witaminy cenne dla organizmu w składzie chemicznym. Na przykład, warfaryna jest przepisywana na migotanie przedsionków i sztuczne zastawki serca, podczas gdy zalecane dawki aspiryny są mniej produktywne w praktyce. Lista leków reprezentuje następującą klasyfikację serii kumaryn:

  • monocoumarins: Warfarin, Cincumar, Mrakumar;
  • indandiony: fenylline, omefina, dipipin;
  • Dicoumarins: Dicumarin, Tromoxane.

Aby szybko normalizuje krzepliwość krwi i zapobiega zakrzepicy po zawale serca lub udaru mózgu, lekarze zalecamy doustne leki przeciwzakrzepowe z zawartością w składzie chemicznym witaminy K. Przypisanie tego typu leków i innych schorzeń układu sercowo-naczyniowego, skłonnej do przewlekłości, nawrotu. W przypadku braku rozległych chorób nerek należy wyróżnić poniższą listę doustnych antykoagulantów:

Antykoagulanty PLA

Jest to nowa generacja doustnych i pozajelitowych antykoagulantów, opracowana przez współczesnych naukowców. Wśród zalet takiego przypisania, szybki efekt, pełne bezpieczeństwo dla ryzyka krwawienia, odwracalne hamowanie trombiny. Istnieją jednak wady takich doustnych antykoagulantów, a oto ich lista: krwawienie z narządów GI, obecność działań niepożądanych i przeciwwskazań. Ponadto, w celu zapewnienia długotrwałego efektu terapeutycznego, inhibitory trombiny muszą być przyjmowane przez długi czas bez naruszania zalecanych dziennych dawek.

Leki są uniwersalne, ale działanie w zajętym organizmie jest bardziej selektywne, tymczasowe, wymaga długiego stosowania. Aby znormalizować krzepliwość krwi bez poważnych komplikacji, zaleca się zajęcie jednej z zadeklarowanych list antykoagulantów nowej generacji nowej generacji:

Cena antykoagulantów

Jeśli konieczne jest jak najszybsze zmniejszenie krzepliwości krwi, lekarze zalecają stosowanie antykoagulantów wyłącznie z powodów medycznych - lista leków jest rozległa. Ostateczny wybór zależy od właściwości farmakologicznych tego lub innego leku, kosztów w aptekach. Ceny są różne, a zwracanie uwagi jest bardziej potrzebne dla efektu terapeutycznego. Poniżej możesz dowiedzieć się więcej o cenach w Moskwie, ale nie zapomnij o podstawowych kryteriach takiego zakupu. A więc:

Nazwa antykoagulanta pochodzi z listy leków

Leki przeciwzakrzepowe i ich zastosowanie w medycynie

Leki przeciwzakrzepowe są antykoagulantami, które zapobiegają tworzeniu się skrzepów we krwi. Utrzymują one krew w stanie płynnym i zapewniają jej płynność z integralnością naczyń. Są podzielone na naturalne antykoagulanty i syntetyczne. Pierwsze są wytwarzane w ciele, drugie są sztucznie wytwarzane i stosowane w medycynie jako leki.

Naturalny

Mogą być fizjologiczne i patologiczne. Fizjologiczne antykoagulanty są zwykle obecne w osoczu. Patologiczne pojawienie się we krwi w przypadku niektórych chorób.

Fizjologiczne antykoagulanty są podzielone na pierwotne i wtórne. Te podstawowe są syntetyzowane przez organizm samodzielnie i stale we krwi. Drugorzędne powstają podczas rozszczepiania czynników krzepnięcia podczas tworzenia się fibryny i jej rozpuszczania.

Pierwotne naturalne antykoagulanty

Są one podzielone na grupy:

  1. Antytromoplastyna.
  2. Antytrominy.
  3. Inhibitory procesu samoorganizacji fibryny.

Wraz ze spadkiem poziomu pierwotnych fizjologicznych antykoagulantów we krwi istnieje ryzyko rozwoju zakrzepicy.

Do tej grupy substancji należą:

  • Heparyna. Jest to polisacharyd zsyntetyzowany w komórkach tucznych. W znaczących ilościach jest zawarty w płucach i wątrobie. W dużych dawkach zapobiega procesowi krzepnięcia krwi na wszystkich etapach, tłumi szereg funkcji płytek krwi.
  • Antytrombina III. Jest syntetyzowany w wątrobie, odnosi się do alfa-glikoprotein. Zmniejsza aktywność trombiny i niektórych aktywowanych czynników krzepnięcia, ale nie wpływa na czynniki nieaktywowane. Aktywność antykoagulacyjną osocza o 75% zapewnia antytrombina III.
  • Białko C. Jest syntetyzowane przez komórki miąższu wątroby, a we krwi jest w formie nieaktywnej. Jest aktywowany przez trombinę.
  • Białko S. Jest syntetyzowane przez komórki śródbłonka i miąższ wątroby (hepatocyty), zależy od witaminy K.
  • Alfa-makroglobulina.
  • Antytromoplastyna.
  • Inhibitor kontaktu.
  • Inhibitor lipidów.
  • Inhibitor dopełniacza-I.

Wtórne fizjologiczne antykoagulanty

Jak już wspomniano, powstają one w procesie krzepnięcia krwi i rozpuszczania skrzepów fibryny podczas rozszczepiania pewnych czynników krzepnięcia, które z powodu degradacji tracą właściwości krzepnięcia i nabywają antykoagulację. Należą do nich:

  • Antytrombina I.
  • Antytrombina IX.
  • Metafactors XIa i Va.
  • Febrinopeptydy.
  • Auto-II antykoagulant.
  • Antytromoplastyna.
  • PDF - produkty powstałe podczas rozkładu (degradacji) fibryny pod działaniem plazmin.

Patologiczne antykoagulanty

W pewnych chorób krwi może tworzyć i gromadzą specyficznych przeciwciał zapobiegania krzepnięciu krwi. Mogą być wytwarzane na każdy z czynników krzepnięcia, ale inhibitory czynników VIII i IX, często powstaje. Gdy pojawiają się pewne choroby autoimmunologiczne zaburzenia białka krwi, które wykazują aktywność antytrombiny lub hamują krzepnięcie czynniki II, V, Xa.

Preparaty przeciwzakrzepowe

Sztuczne antykoagulanty, których duża liczba jest opracowywana, są niezbędnymi lekami we współczesnej medycynie.

Wskazania do stosowania

Wskazaniami do przyjmowania doustnych antykoagulantów są:

  • zawał mięśnia sercowego;
  • zawał mięśnia sercowego;
  • niewydolność serca;
  • zakrzepowe zapalenie żył nóg;
  • zakrzepica żył i tętnic;
  • żylaki;
  • udary zakrzepowe i zatorowe;
  • zator zatorowy;
  • przewlekły tętniak;
  • arytmie;
  • sztuczne zastawki serca;
  • zapobieganie miażdżycy naczyń mózgu, serca, tętnic obwodowych;
  • wady serca mitralnego;
  • choroba zakrzepowo-zatorowa po porodzie;
  • zapobieganie zakrzepicy po interwencjach chirurgicznych.

Klasyfikacja antykoagulantów

Leki z tej grupy są podzielone na bezpośrednie i pośrednie w zależności od szybkości i mechanizmu działania, a także od czasu trwania efektu. Bezpośrednio wpływają na czynniki krzepnięcia krwi i hamują ich aktywność. Pośrednie efekty pośredniczą: spowalniają syntezę czynników w wątrobie. Produkowane w tabletkach, w roztworach do wstrzykiwań, w postaci maści.

Bezpośrednie

Leki z tej grupy działają bezpośrednio na czynniki krzepnięcia, więc nazywane są szybko działającymi lekami. Zapobiegają tworzeniu się włókienek fibryny, zapobiegają powstawaniu skrzeplin i powstrzymują rozwój już istniejących. Są podzielone na kilka grup:

  • heparyny;
  • hirudyna;
  • heparyna drobnocząsteczkowa;
  • wodorosiarczan sodu;
  • danaparoid, lepiridin.

Heparyna
Jest to najsłynniejszy i najbardziej rozpowszechniony antykoagulant bezpośredniego działania. Podaje się ją dożylnie pod skórę i domięśniowo, a także stosuje jako środek lokalny w postaci maści. Leki z serii heparyny obejmują:

  • Nadroparyna;
  • Adreparyna;
  • Parnaparyna;
  • Tinadaparyna;
  • Dalteparin;
  • Reviparin;
  • Enoxaparin.

Heparyny o lokalnym działaniu różnią się nieznaczną przepuszczalnością w tkaninie i niezbyt wysoką wydajnością. Są stosowane w leczeniu żylaków, hemoroidów, stłuczeń. Poniższe są najbardziej znane i często używane z heparyną:

  • Żel Lyton;
  • Maść heparynowa;
  • Żel bezzapachowy;
  • Venolife;
  • Hepatrombin;
  • Troxevasin NEO.

Heparyny do wstrzykiwań dożylnych, podskórnych - duże grupy leków, które są dobierane indywidualnie w leczeniu jednego innego nie otrzymują za równoważne w działaniu nie. Aktywność tych leków osiąga maksimum w około trzy godziny, a działanie trwa jeden dzień. Są heparyny zmniejszać aktywność tkanek i osocza czynników blokujących trombinę, zapobiega powstawaniu pasm fibryny, zapobiegają agregacji płytek krwi.

Do leczenia zakrzepicy żył głębokich, zawału, PE, anginy zwykle przepisywano Nadroparynę, Enoxaparin, Deltaparin.

Aby zapobiec zakrzepom z zatorami i zakrzepicy wyznaczyć Heparin i Reviparin.

Hydrat cytrynian sodu
Ten antykoagulant jest stosowany w praktyce laboratoryjnej. Aby krew się nie złożyła, dodaje się ją do probówek. Jest stosowany podczas przechowywania krwi i składników.

Pośrednie

Zmniejszają produkcję pewnych czynników krzepnięcia (VIII, IX, X, protrombiny) w wątrobie, spowalniają tworzenie białek S i C, blokują produkcję witaminy K.

Należą do nich:

  1. Pochodne indanu-1,3-dionu. Przedstawiciel - Fenilin. Ten doustny antykoagulant jest dostępny w tabletkach. Jego działanie rozpoczyna się 8 godzin po przyjęciu, maksymalna wydajność osiąga dzień później. Podczas przyjmowania konieczne jest monitorowanie wskaźnika protrombiny i sprawdzenie moczu pod kątem obecności w nim krwi.
  2. Coumarinic. W środowisku naturalnym kumaryna występuje w roślinach (kamień nazębny, słodka koniczyna) w postaci cukrów. Po raz pierwszy w leczeniu zakrzepicy zastosowano jej pochodną, ​​dikumarinę, wyizolowaną z koniczyny w latach dwudziestych XX wieku.

Pośrednie antykoagulanty obejmują następujące leki:

Warfaryny można pić z pewnych chorób wątroby i nerek, małopłytkowość, krwotoki i ostrej skłonności do krwawienia, w okresie ciąży, niedobór laktazy, wrodzonego braku białek C i S, DIC, w przypadku pęknięcia nasiąkliwość galaktozy i glukozy.

Z działań niepożądanych obserwowano bóle brzucha, wymioty, biegunkę, nudności, krwawienie, kamicę moczową, zapalenie nerek, allopecię, alergie. Może wystąpić wysypka na skórze, swędzenie, egzema, zapalenie naczyń.

Główną wadą warfaryny jest wysokie ryzyko krwawienia (żołądkowo-jelitowe, nosowe i inne).

Doustne antykoagulanty nowej generacji (PLA)

Nowoczesne antykoagulanty są niezbędnym środkiem do leczenia wielu chorób, takich jak zawały serca, zakrzepy, arytmie, niedokrwienie i wiele innych. Niestety, leki, które okazały się skuteczne, mają wiele skutków ubocznych. Ale rozwój się nie kończy, a nowe doustne antykoagulanty pojawiają się okresowo na rynku farmaceutycznym. PLA ma zarówno zalety, jak i wady. Naukowcy starają się uzyskać uniwersalne środki, które można zastosować w przypadku różnych chorób. Opracowanie leków dla dzieci, a także dla pacjentów, których są obecnie przeciwwskazani.

Nowe antykoagulanty mają następujące zalety:

  • gdy zostaną zajęte, ryzyko krwawienia jest zmniejszone;
  • działanie leku następuje w ciągu 2 godzin i szybko ustaje;
  • leki mogą być przyjmowane przez pacjentów, którzy byli przeciwwskazani do stosowania warfaryny;
  • zmniejsza się wpływ innych środków i żywności;
  • hamowanie trombiny i czynnika wiązania trombiny jest odwracalne.

Pojawiają się nowe leki i wady:

  • wiele testów dla każdego remedium;
  • Konieczne jest picie regularnie, podczas gdy przyjmowanie starych leków może być pominięte ze względu na długotrwałe skutki;
  • nietolerancja niektórych pacjentów, którzy nie przyjmowali działań niepożądanych podczas przyjmowania starych tabletek;
  • ryzyko krwawienia w przewodzie żołądkowo-jelitowym.

Jeśli chodzi o pośrednie antykoagulanty, to wówczas kardynalnie inne niż warfaryna, dikumarin, sinkumar nie zostały jeszcze opracowane.

Nowe leki Apiksaban, Rivaroxaban, Dabigatran może stać się alternatywą z migotaniem przedsionków. Ich główną zaletą jest to, że podczas ich przyjmowania nie trzeba stale podawać krwi i nie wchodzą w interakcje z innymi lekami. Jednocześnie leki te są równie skuteczne i mogą zapobiegać udarom z arytmią. Jeśli chodzi o ryzyko krwawienia, jest on taki sam lub niższy.

Co musisz wiedzieć

Pacjenci, którym przepisano doustne leki przeciwzakrzepowe powinni mieć świadomość, że mają wiele przeciwwskazań i działań niepożądanych. Przyjmując te leki, należy przestrzegać diety i wykonać dodatkowe badania krwi. Ważne jest, aby obliczyć dzienną dawkę witaminy K, ponieważ antykoagulanty zaburzają jego metabolizm; regularnie monitoruj wskaźnik laboratoryjny, taki jak MNO (lub PTI). Pacjent powinien znać pierwsze objawy wewnętrznego krwawienia, aby uzyskać pomoc w czasie i zmienić lek.

Środki przeciwagregacyjne

Leki z tej grupy również przyczyniają się do upłynniania krwi i zapobiegają powstawaniu skrzeplin, ale mechanizm ich działania jest inny. Dezagreganty zmniejszają krzepliwość krwi, ze względu na zdolność do hamowania zbijania się płytek. Są przepisane w celu wzmocnienia działania antykoagulantów. Ponadto mają działanie przeciwskurczowe i rozszerzające naczynia krwionośne. Najpopularniejsze leki przeciwpłytkowe:

  • Aspiryna jest najbardziej znaną z tej grupy. Jest uważany za bardzo skuteczny środek, rozszerzając naczynia krwionośne, rozcieńczając krew i zapobiegając tworzeniu się skrzepów krwi.
  • Tirofiban - zapobiega adhezji płytek krwi.
  • Tiklopidyna - wskazana jest w niedokrwieniu serca, zawałach, w zapobieganiu zakrzepicy.
  • Dipirydamol jest lekiem rozszerzającym naczynia krwionośne.
  • Eptifibatit - blokuje adhezję płytek krwi.

Nowa generacja leków jest lekiem Brilent z substancją czynną tikagreloru. Jest to odwracalny antagonista receptora P2Y.

Naturalne środki na rozrzedzenie krwi

Zwolennicy metod ludowych są stosowane w celu zapobiegania zakrzepom z trawy z efektem krwotoku. Lista takich roślin jest dość długa:

  • kasztanowiec;
  • kora wierzby;
  • morwa;
  • koniczyna;
  • piołun gorzki;
  • Wiąz Tavolga:
  • czerwona koniczyna;
  • korzeń lukrecji;
  • unikanie piwonii;
  • cykoria i inne.

Przed leczeniem ziół wskazane jest skonsultowanie się z lekarzem: nie wszystkie rośliny mogą być przydatne.

Wniosek

Leki przeciwzakrzepowe - niezastąpione preparaty do leczenia schorzeń sercowo-naczyniowych. Nie możesz ich wziąć na własną rękę. Mają wiele przeciwwskazań i działań niepożądanych, a niekontrolowane przyjmowanie tych leków może prowadzić do krwawienia, w tym ukrytego. Aby wyznaczyć je i określić dawkę należy lekarz, który jest w stanie wziąć pod uwagę wszystkie cechy przebiegu choroby i możliwe ryzyko. Podczas leczenia konieczne jest regularne monitorowanie w laboratorium.

Ważne jest, aby nie mylić antykoagulantów i antyagregantów z lekami trombolitycznymi. Główną różnicą jest to, że pierwsza nie może zniszczyć zakrzepu, ale tylko zapobiegać lub spowalniać jego rozwój. Trombolityki są lekami do iniekcji donaczyniowych, które rozpuszczają skrzepy krwi.

Leki przeciwzakrzepowe: główne leki

Powikłania spowodowane zakrzepicą naczyń - główna przyczyna śmierci w chorobach układu krążenia. Dlatego w nowoczesnej kardiologii duże znaczenie przywiązuje się do zapobiegania rozwojowi zakrzepicy i zatorowości (niedrożności) naczyń krwionośnych. Krzepnięcie krwi w swojej najprostszej postaci może być opisana jako interakcji dwóch układów: płytki krwi (komórek odpowiedzialnych za tworzenie skrzepu krwi) i rozpuszczono w białkach osocza krwi - czynniki krzepnięcia krwi, które są utworzone pod wpływem fibryny. Powstały skrzep składa się z konglomeratu płytek krwi splątanych z włóknami fibryny.

Aby zapobiec powstawaniu zakrzepów, stosuje się dwie grupy leków: leki przeciwpłytkowe i antykoagulanty. Środki przeciwagregacyjne zapobiegają tworzeniu się skrzepów płytek krwi. Leki przeciwzakrzepowe blokują reakcje enzymatyczne prowadzące do tworzenia się fibryny.

W tym artykule rozważymy główne grupy leków przeciwzakrzepowych, wskazania i przeciwwskazania do ich stosowania, działania niepożądane.

Klasyfikacja

W zależności od miejsca zastosowania rozróżnia się antykoagulanty o działaniu bezpośrednim i pośrednim. Leki przeciwzakrzepowe o działaniu bezpośrednim hamują syntezę trombiny, hamują wytwarzanie fibryny z fibrynogenu we krwi. Leki przeciwzakrzepowe o działaniu pośrednim hamują procesy tworzenia się w wątrobie czynników krzepnięcia.

Bezpośrednie koagulanty: heparyna i jej pochodne, bezpośrednie inhibitory trombiny, a także selektywne inhibitory czynnika Xa (jeden z czynników krzepnięcia). Pośrednie antykoagulanty obejmują antagonistów witaminy K.

  1. Antagoniści witaminy K:
    • Fenindione (fenylina);
    • Warfaryna (warfarex);
    • Acenocumarol (syncumar).
  2. Heparyna i jej pochodne:
    • Heparyna;
    • Antytrombina III;
    • Dalteparin (Fragmin);
    • Eksoksaparyna (anfiber, hemapaksan, clexane, enixum);
    • Nadroparyna (Fraxiparin);
    • Parnaparyna (fluxusum);
    • Sulodeksyd (angioflux, douche f);
    • Bemiparin (Cibor).
  3. Bezpośrednie inhibitory trombiny:
    • Biwalirudyna (angioks);
    • Eteksylan dabigatranu (pradax).
  4. Selektywne inhibitory czynnika Xa:
    • Apiksaban (Elixis);
    • Fondaparynuks (arikstra);
    • Rivaroxaban (ksarelto).

Antagoniści witaminy K

Leki przeciwzakrzepowe o działaniu pośrednim są podstawą do zapobiegania powikłaniom zakrzepowym. Ich tabletki mogą być przyjmowane przez długi czas w warunkach ambulatoryjnych. Stosowanie antykoagulantów pośrednich sprawdzonych zmniejsza częstość występowania powikłań zakrzepowo-zatorowych (zawał serca, udar mózgu) w obecności migotania przedsionków i sztucznymi zastawkami serca.

Fenyliny nie używa się obecnie ze względu na wysokie ryzyko niepożądanych efektów. Syncumar ma długi okres działania i gromadzi się w organizmie, dlatego jest rzadko stosowany ze względu na trudności w kontrolowaniu terapii. Najczęstszym lekiem z grupy antagonistów witaminy K jest warfaryna.

Warfaryna różni się od innych antykoagulantów o działaniu pośrednim wczesnym efektem (10 do 12 godzin po podaniu) i szybkim ustąpieniem działań niepożądanych po zmniejszeniu dawki lub wycofaniu leku.

Mechanizm działania jest związany z antagonizmem tego leku i witaminy K. Witamina K bierze udział w syntezie pewnych czynników krzepnięcia. Pod wpływem warfaryny proces ten jest naruszany.

Warfaryna jest przepisywana, aby zapobiegać tworzeniu się i wzrostowi zakrzepów żylnych. Jest stosowany w długotrwałej terapii migotania przedsionków i zakrzepicy wewnątrzsercowej. W tych warunkach znacznie zwiększa się ryzyko ataków serca i udarów związanych z zatykaniem naczyń krwionośnych z oddzielonymi cząstkami skrzepu. Zastosowanie warfaryny pomaga zapobiegać tym poważnym powikłaniom. Lek ten jest często stosowany po przebytym zawale mięśnia sercowego w celu zapobiegania nawracającym zdarzeniom wieńcowym.

Po protezowaniu zastawek serca przyjmowanie warfaryny jest konieczne przez co najmniej kilka lat po operacji. Jest to jedyny antykoagulant stosowany w celu zapobiegania powstawaniu zakrzepów krwi na sztucznych zastawkach serca. Zawsze należy przyjmować ten lek z pewną trombofilią, w szczególności z zespołem antyfosfolipidowym.

Warfaryna jest przepisywana na rozszerzone i przerostowe kardiomiopatie. Chorobie tej towarzyszy ekspansja jam serca i / lub przerost jej ścian, co stwarza warunki do powstania skrzeplin wewnątrzsercowych.

Podczas leczenia warfaryną należy ocenić jej skuteczność i bezpieczeństwo, kontrolując INR - międzynarodową znormalizowaną zależność. Wskaźnik ten ocenia się co 4 do 8 tygodni przyjęcia. W kontekście leczenia INR powinien wynosić 2,0 - 3,0. Utrzymanie normalnej wartości tego wskaźnika jest bardzo ważne dla zapobiegania krwawieniu, z jednej strony, i zwiększonej krzepliwości krwi, z drugiej strony.

Niektóre pokarmy i zioła lecznicze zwiększają efekt warfaryny i zwiększają ryzyko krwawienia. To żurawina, grejpfrut, czosnek, korzeń imbiru, ananas, kurkuma i inne. Osłabiać działanie przeciwzakrzepowe substancji leczniczej zawartej w liściach kapusty Kochan, Bruksela, kapusty pekińskiej, buraki, pietruszka, szpinak, sałata. Pacjenci przyjmujący warfarynę, nie można zrezygnować z tych produktów, ale brać je regularnie w małych ilościach, aby zapobiec nagłym zmianom leku we krwi.

Działania niepożądane obejmują krwawienie, niedokrwistość, miejscową zakrzepicę, krwiaki. Aktywność układu nerwowego może być zakłócona wraz z rozwojem zmęczenia, bólu głowy i zaburzeń smaku. Czasami występują nudności i wymioty, bóle brzucha, biegunka, upośledzona czynność wątroby. W niektórych przypadkach dotyczy to skóry, purpurowego zabarwienia palców u stóp, parestezji, zapalenia naczyń, chilliness kończyn. Być może rozwój reakcji alergicznej w postaci swędzenia skóry, pokrzywki, obrzęku naczynioruchowego.

Warfaryna jest przeciwwskazana w ciąży. Nie należy go podawać w żadnych warunkach związanych z groźbą krwawienia (uraz, operacja, wrzodziejące zmiany narządów wewnętrznych i skóry). Nie należy go stosować w przypadku tętniaków, zapalenia osierdzia, infekcyjnego zapalenia wsierdzia, ciężkiego nadciśnienia tętniczego. Przeciwwskazaniem jest niemożność odpowiedniej kontroli laboratoryjnej ze względu na niedostępność laboratorium lub cechy osobowości pacjenta (alkoholizm, dezorganizacja, starcze psychozy itp.).

Heparyna

Jednym z głównych czynników zapobiegających krzepnięciu krwi jest antytrombina III. Niefrakcjonowana heparyna wiąże się z nią we krwi i kilkakrotnie zwiększa aktywność jej cząsteczek. W wyniku tego reakcje skierowane na tworzenie się skrzepów krwi w naczyniach są tłumione.

Heparynę stosuje się od ponad 30 lat. Wcześniej podawano go podskórnie. Obecnie uważa się, że niefrakcjonowaną heparynę należy podawać dożylnie, co ułatwia monitorowanie bezpieczeństwa i skuteczności terapii. Do podawania podskórnego zaleca się heparyny drobnocząsteczkowe, które omówimy poniżej.

Heparyna stosowana jest najczęściej w celu zapobiegania powikłaniom zakrzepowo-zatorowym w ostrym zawale mięśnia sercowego, w tym podczas trombolizy.

Monitorowanie laboratoryjne obejmuje oznaczenie czasu krzepnięcia częściowej tromboplastyny. Na tle leczenia heparyną w ciągu 24 - 72 godzin powinno być 1,5 - 2 razy więcej niż początkowo. Konieczne jest również kontrolowanie liczby płytek we krwi, aby nie umknąć rozwoju małopłytkowości. Zazwyczaj leczenie heparyną trwa od 3 do 5 dni ze stopniowym zmniejszaniem dawki i dalszym jej usuwaniem.

Heparyna może powodować zespół krwotoczny (krwawienie) i małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek we krwi). Przy długotrwałym stosowaniu w dużych dawkach można rozwinąć łysienie (łysienie), osteoporozę, hipoaldosteronizm. W niektórych przypadkach występują reakcje alergiczne, jak również wzrost poziomu aminotransferazy alaninowej we krwi.

Heparyna jest przeciwwskazane w zespole krwotocznego i trombocytopenii, wrzód żołądka, wrzód dwunastnicy i 12, krwawienie z dróg oddechowych, ostre zapalenie osierdzia i tętniaka serca.

Heparyny drobnocząsteczkowe

Dalteparyna, enoksaparyna, supraparyna, parnaparyna, sulodeksyd, bemiparyna są otrzymywane z niefrakcjonowanej heparyny. Z tego ostatniego różnią się mniejszym rozmiarem cząsteczki. Zwiększa to bezpieczeństwo leków. Działanie staje się bardziej długotrwałe i przewidywalne, więc stosowanie heparyn drobnocząstkowych nie wymaga monitorowania laboratoryjnego. Można to zrobić za pomocą stałych dawek strzykawek.

Zaletą heparyn drobnocząstkowych jest ich skuteczność w podawaniu podskórnym. Ponadto mają znacznie mniejsze ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Dlatego obecnie pochodne heparyny wypierają heparynę z praktyki klinicznej.

Heparyny drobnocząsteczkowe stosuje się w celu zapobiegania powikłaniom zatorowo-zakrzepowym w operacjach chirurgicznych i zakrzepicy żył głębokich. Są one stosowane u pacjentów śpiących na łóżku i mających wysokie ryzyko takich powikłań. Ponadto leki te są szeroko przepisywane w niestabilnej dławicy piersiowej i zawale mięśnia sercowego.

Przeciwwskazania i działania niepożądane w tej grupie są takie same jak w przypadku heparyny. Jednak nasilenie i częstotliwość skutków ubocznych jest znacznie mniejsza.

Bezpośrednie inhibitory trombiny

Bezpośrednie inhibitory trombiny, jak sama nazwa wskazuje, bezpośrednio inaktywują trombinę. Jednocześnie hamują aktywność płytek krwi. Stosowanie tych leków nie wymaga monitorowania laboratoryjnego.

Biwalirudynę podaje się dożylnie z ostrym zawałem mięśnia sercowego w celu zapobiegania powikłaniom zakrzepowo-zatorowym. W Rosji lek ten nie został jeszcze zastosowany.

Dabigatran (pradax) jest środkiem do tabletkowania zmniejszającym ryzyko zakrzepicy. W przeciwieństwie do warfaryny, nie wchodzi w interakcje z pożywieniem. Obecnie badania tego leku kontynuują stałą formę migotania przedsionków. Lek jest dopuszczony do stosowania w Rosji.

Selektywne inhibitory czynnika Xa

Fondaparynuks wiąże się z antytrombiną III. Taki kompleks intensywnie dezaktywuje czynnik X, zmniejszając intensywność tworzenia skrzepliny. Podawany jest podskórnie w ostrym zespole wieńcowym i zakrzepicy żylnej, w tym zatorowości płucnej. Lek nie powoduje małopłytkowości i nie prowadzi do osteoporozy. Laboratoryjne monitorowanie bezpieczeństwa nie jest wymagane.

Fondaparynuks i biwalirudyna są szczególnie wskazane u pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawienia. Zmniejszenie częstości powstawania skrzeplin w tej grupie pacjentów, leki te znacznie poprawiają rokowanie choroby.

Fondaparynuks jest zalecany do stosowania w ostrym zawale mięśnia sercowego. Nie można go stosować tylko w przypadku angioplastyki, ponieważ istnieje zwiększone ryzyko zakrzepów na cewnikach.

Inhibitory czynnika Xa w postaci tabletek przechodzą próby kliniczne.

Najczęstsze działania niepożądane obejmują anemię, krwawienie, bóle brzucha, ból głowy, swędzenie, zwiększoną aktywność transaminazową.

Przeciwwskazania - czynne krwawienie, ciężka niewydolność nerek, nietolerancja składników leku i infekcyjne zapalenie wsierdzia.

Leki przeciwzakrzepowe: lista leków

Różne choroby naczyniowe prowadzą do powstania skrzeplin. Prowadzi to do bardzo niebezpiecznych następstw, takich jak na przykład zawał serca lub udar. Aby rozcieńczyć krew, lekarz może przepisać leki, które pomagają zmniejszyć krzepliwość krwi. Nazywane są one antykoagulantami i są stosowane w celu zapewnienia, że ​​organizm nie tworzy skrzepów. Pomagają one w blokowaniu tworzenia się fibryny. Najczęściej są one stosowane w sytuacjach, gdy organizm ma zwiększoną krzepliwość krwi.

Może to wynikać z takich problemów, jak:

  • Żylaki lub zapalenie żyły;
  • Zakrzepy dolnej żyły głównej;
  • Hemoroidy żył skrzepliny;
  • Udar;
  • Zawał mięśnia sercowego;
  • Uszkodzenie tętnic w obecności miażdżycy;
  • Choroba zakrzepowo-zatorowa;
  • Wstrząs, uraz lub sepsa mogą również prowadzić do powstawania zakrzepów.

W celu poprawy stanu krzepliwości krwi stosuje się antykoagulanty. Jeśli wcześniej używałeś Aspiryny, teraz lekarze opuścili taką technikę, ponieważ jest o wiele więcej skutecznych leków.

Co to są antykoagulanty, farma. efekt

Leki przeciwzakrzepowe - są to leki rozrzedzające krew, oprócz tego zmniejszają ryzyko wystąpienia innych zakrzepów, które mogą pojawić się w przyszłości. Istnieją środki przeciwzakrzepowe o działaniu bezpośrednim i pośrednim.

Bezpośrednie i pośrednie antykoagulanty

Istnieją bezpośrednie i pośrednie antykoagulanty. Pierwsze szybko rozrzedzają krew i są usuwane z organizmu przez kilka godzin. Drugi gromadzi się stopniowo, zapewniając efekt leczniczy w przedłużonej postaci.

Ponieważ leki te zmniejszają krzepliwość krwi, nie można samodzielnie obniżać ani zwiększać dawki, a także skracać czas jej przyjmowania. Leki są stosowane zgodnie ze schematem przepisanym przez lekarza.

Leki przeciwzakrzepowe o działaniu bezpośrednim

Leki przeciwzakrzepowe o działaniu bezpośrednim zmniejszają syntezę trombiny. Ponadto hamują tworzenie fibryny. Leki przeciwzakrzepowe są skierowane na pracę wątroby i hamują procesy krzepnięcia krwi.

Bezpośrednie antykoagulanty są dobrze znane wszystkim. Jest to miejscowa heparyna do podawania podskórnego lub dożylnego, aw innym artykule znajdziesz jeszcze więcej informacji na temat maści z heparyną.

Na przykład działanie lokalne:

Leki te są stosowane do zakrzepicy żył kończyn dolnych w leczeniu i zapobieganiu chorobie.

Mają wyższy stopień penetracji, ale mają mniejszy wpływ niż środki dożylne.

Heparyny do podawania:

Zazwyczaj antykoagulanty są wybierane w celu rozwiązania konkretnych problemów. Na przykład, Cleavarin i Troparin są stosowane w zapobieganiu zatorowości i zakrzepicy. Clexan i Fragmin - z dławicą piersiową, zawałem serca, zakrzepicą żył i innymi problemami.

Podczas hemodializy należy stosować preparat Fragmin. Leki przeciwzakrzepowe są stosowane z ryzykiem zakrzepów we wszystkich naczyniach, zarówno w tętnicach, jak i żyłach. Aktywność leku jest zachowywana przez cały dzień.

Leki przeciwzakrzepowe o działaniu pośrednim

Leki przeciwzakrzepowe działanie pośrednie tak nazwany, ponieważ wpływają one na tworzenie protrombiny w wątrobie, a nie wpływa na samą krzepliwość bezpośrednio na raz. Ten proces jest długi, ale efekt z tego powodu - przedłużony.

Są one podzielone na 3 grupy:

  • Monocoumarins. Należą do nich: Warfaryna, Cincumar, Mrakumar;
  • Dicoumariny to dikumaryna i tromoksan;
  • Indandiony to fenolin, omefina, dipipin.

Najczęściej lekarze przepisują warfarynę. Leki te są przepisywane w dwóch przypadkach: z migotaniem przedsionków i sztucznymi zastawkami serca.

Często pacjenci pytają, jaka jest różnica między Aspirin Cardio a Warfarin i czy jednego leku nie można zastąpić innym?

Eksperci odpowiadają, że kardiozyna aspiryny jest przepisywana w przypadku, gdy ryzyko udaru nie jest wysokie.

Warfaryna jest znacznie bardziej skuteczna niż Aspiryna, z tym że lepiej jest wziąć kilka miesięcy, a nawet do końca życia.

Aspiryna powoduje korozję błony śluzowej żołądka i jest bardziej toksyczna dla wątroby.

Leki przeciwzakrzepowe działanie pośrednie zmniejszyć produkcję substancji, które wpływają na krzepliwość, ale także zmniejszyć produkcję w protrombiny wątroby i są antagonistami witaminy K.

Do pośrednich antykoagulantów należą antagoniści witaminy K:

Witamina K bierze udział w procesie krzepnięcia krwi, a pod wpływem działania warfaryny jej funkcje są naruszane. Pomaga zapobiegać tworzeniu się skrzepów krwi i zatykaniu naczyń krwionośnych. Lek ten jest często przepisywany po przebytym zawale mięśnia sercowego.

Istnieją bezpośrednie i selektywne inhibitory trombiny:

Bezpośrednie:

Selektywny:

Wszelkie antykoagulanty o działaniu bezpośrednim i pośrednim są przepisywane tylko przez lekarza, w przeciwnym razie istnieje wysokie ryzyko krwawienia. Leki przeciwzakrzepowe o działaniu pośrednim gromadzą się stopniowo w organizmie.

Zastosuj je tylko ustnie. Nie można natychmiast przerwać leczenia, trzeba stopniowo zmniejszać dawkę leku. Poważne usunięcie leku może spowodować zakrzepicę. W przypadku przedawkowania tej grupy może wystąpić krwawienie.

Zastosowanie antykoagulantów

Kliniczne stosowanie antykoagulantów zaleca się w przypadku następujących chorób:

  • Zawał płuc i miokardium;
  • Udar jest zatorowy i zakrzepowy (z wyjątkiem krwotocznych);
  • Zakrzepica żył i zakrzepowe zapalenie żył;
  • Zator naczyń różnych narządów wewnętrznych.

Jako środek zapobiegawczy możesz użyć, gdy:

  • Miażdżyca tętnic wieńcowych, naczyń mózgowych i tętnic obwodowych;
  • Wady serca reumatyczne mitral;
  • Zakrzepica płucna;
  • Okres pooperacyjny, aby zapobiec tworzeniu się skrzepów krwi.

Naturalne antykoagulanty

Dzięki procesowi krzepnięcia krwi organizm sam zadbał o to, aby skrzeplina nie przekraczała granic dotkniętego chorobą naczynia. Jeden mililitr krwi może pomóc w koagulacji całego fibrynogenu w organizmie.

Dzięki ruchowi krew utrzymuje stan ciekły, a także dzięki naturalnym koagulantom. Naturalne koagulanty są wytwarzane w tkankach, a następnie dostają się do krwioobiegu, gdzie hamowana jest aktywacja krzepliwości krwi.

Te antykoagulanty obejmują:

  • Heparyna;
  • Antytrombina III;
  • Macroglobulina alfa-2.

Preparaty przeciwzakrzepowe - lista

Leki przeciwzakrzepowe o działaniu bezpośrednim są wchłaniane szybko, a ich czas działania nie przekracza dnia poprzedzającego powtórne podanie lub podanie.

Leki przeciwzakrzepowe o działaniu pośrednim gromadzą się we krwi, tworząc skumulowany efekt.

Nie można ich natychmiast anulować, ponieważ może to przyczynić się do zakrzepicy. W recepcji stopniowo zmniejszaj dawkę.

Leki przeciwzakrzepowe o bezpośrednim działaniu lokalnym:

  • Maść heparynowa;
  • Żel Lyton;
  • Hepatrombin;
  • Trombleys

Leki przeciwzakrzepowe do podawania dożylnego lub śródskórnego:

Leki przeciwzakrzepowe o działaniu pośrednim:

  • Girugen;
  • Hirulog;
  • Argatroban;
  • Warfarin Nycomed w zakładce;
  • Fenilin w karcie.

Przeciwwskazania

Do stosowania antykoagulantów, istnieje wiele przeciwwskazań, więc należy skonsultować się z lekarzem, stosowność podjęcia funduszy.

Nie można używać z:

  • ICD;
  • Choroba wrzodowa;
  • Choroby miąższu wątroby i nerek;
  • Wrzódkowe zapalenie wsierdzia;
  • Zwiększona przepuszczalność naczyń;
  • Pod zwiększonym ciśnieniem z zawałem mięśnia sercowego;
  • Choroby onkologiczne;
  • Białaczka;
  • Ostry tętniak serca;
  • Choroby alergiczne;
  • Diathesis jest krwotoczna;
  • Włókniaki;
  • Ciąża.

Z ostrożnością w miesiączkowaniu u kobiet. Nie polecaj matek karmiących piersią.

Efekty uboczne

W przypadku przedawkowania leków o pośrednim działaniu może wystąpić krwawienie.

W przypadku jednoczesnego podawania z warfaryną, kwas acetylosalicylowy i inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (na Simvastinom, heparyna, etc.). Antikoagulyativnoe wzmocnione działanie.

A witamina K, środki przeczyszczające lub paracetamol osłabią działanie warfaryny.

Działania niepożądane podczas przyjęcia:

  • Alergia;
  • Temperatura, ból głowy;
  • Słabość;
  • Martwica skóry;
  • Zaburzenia nerek;
  • Nudności, biegunka, wymioty;
  • Swędzenie, ból brzucha;
  • Łysienie.

Więcej Informacji Na Temat Statków