Nadciśnienie tętnicze - co to znaczy

Nadciśnienie tętnicze to stan pustego narządu lub naczynia, w którym zawarte w nim ciekłe media powodują wysokie ciśnienie hydrostatyczne, które zakłóca ich funkcję. Nadciśnienie tętnicze (AH) nazywa się powszechną postacią choroby naczyniowej u dorosłych.

Rodzaje nadciśnienia

W zależności od dotkniętego narządu, istnieje kilka rodzajów nadciśnienia tętniczego, z których często występują:

  • naczyniowy;
    • tętniczy;
    • żylny;
    • portal - w żyle portalu (portalu) powstaje wysokie ciśnienie, które odprowadza krew z żołądka, śledziony, części jelita;
    • naczyniopochodny - wpływa na tętnice nerkowe;
  • serce;
    • rozkurczowy;
    • skurczowe;
  • hemodynamiczny;
  • wewnątrzczaszkowy;
  • śródgałkowo - jaskra;
  • miąższ nerek;
  • dokrewny;
    • menopauza;
    • nadnerczy;
    • z chorobami przysadki mózgowej;
    • w chorobach tarczycy;
  • śródbrzuszny;
  • płucny;
  • nadciśnienie w drogach żółciowych;
  • neurogenny;
    • choroby mózgu, rdzeń kręgowy;
    • podczas ciąży;
    • przedawkowanie efedryny, katecholaminy, prednizolon, stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych.

Nadciśnienie tętnicze jest częstą postacią nadciśnienia tętniczego u osób dorosłych, powodującą takie zaburzenie, że dochodzi do uszkodzenia naczyń krwionośnych w docelowych narządach i istnieje zagrożenie dla życia. Narządy docelowe obejmują serce, siatkówkę, mózg, nerki.

Cechy nadciśnienia tętniczego

Nadciśnienie tętnicze jest stanem układu krążenia, w którym tętnicze ciśnienie krwi (BP) w skurczu i rozkurczu przewyższa normę, co potwierdza kilka pomiarów.

Zakres normalnego ciśnienia obejmuje:

  • 120/80 mm Hg. Art. - optymalny;
  • 130/85 - norma;
  • od 130 do 140 / 85-90 - nazywane jest zwiększeniem normalnym.

AH występuje w rozwiniętych krajach u 30% dorosłych. W przypadku 65 lat nadciśnienia, 50-65% dorosłych zachoruje. Cierpi od AH do 50 lat, głównie mężczyźni, a od 50 lat - głównie kobiety.

Rodzaje nadciśnienia

Rozróżnić nadciśnienie tętnicze:

  • pierwotne (podstawowe) lub nadciśnienie - pierwsze powstające, rozwijające się bez wyraźnego powodu, stanowią do 95% wszystkich przypadków choroby;
  • wtórne (objawowe) - powikłanie choroby podstawowej, stanowi do 5% przypadków.

Ciśnienie skurczowe odpowiada maksymalnemu skurczowi komór (skurczu). Im bardziej elastyczne i czystsze są naczynia, tym lepiej ich ściany kompensują falę uderzeniową wytwarzaną przez skurcz.

Ciśnienie rozkurczowe to ciśnienie w naczyniach podczas rozkurczu, tj. Rozluźnienie, serce. Różnica wartości skurczu i rozkurczu nazywana jest różnicą tętna, w normie leży w zakresie 40-55 mm Hg. Jest to ciśnienie, przy którym otwiera się zastawka aortalna.

Choroba nadciśnieniowa

Nadciśnienie tętnicze, choroba nadciśnieniowa, nazywana jest nadciśnieniem tętniczym pierwotnym.

Zgodnie z klasyfikacją WHO wyróżnia się nadciśnienie tętnicze o trzech stopniach, postępując w formie:

  • miękki - 140-159 / 90-100 mm Hg. st;
    1. granica - 140-150 / 90-94;
  • umiarkowany - 160-179 / 100-109;
  • ciężkie - ponad 180 / więcej niż 110.

U 80% pacjentów wykrywa się umiarkowane do łagodnego nadciśnienie. Wyróżnij także złośliwe nadciśnienie, gdy rozkurcz jest większy niż 120 mm Hg. Art.

Jeśli skurcz ma wartość powyżej 140 mm Hg. a rozkurcz jest mniejszy niż 90, wówczas nadciśnienie tętnicze nazywa się izolowanym. Postać wyizolowana najczęściej występuje po 65 latach, do 50 roku życia występuje w 5% przypadków.

Od poziomu wzrostu ciśnienia krwi zależy od nasilenia objawów nadciśnienia tętniczego i śmiertelności. Nasilenie choroby wzrasta wraz ze wzrostem ciśnienia krwi.

Ze względu na przebieg choroby etapami są:

  • pierwszy - nie ma widocznych zaburzeń, ale na echografii serca występują rozłamy w rozkurczu;
  • drugi - uszkodzenia są wykrywane podczas badań;
    • serce - znakowane EKG powiększone lewe przedsionki, komora;
    • nerka - w celu zwiększenia stężenia kreatyniny w moczu;
    • siatkówka oka, mózg - z tomografią komputerową, zwężeniem tętniczek, ściskaniem tętniczek przez pobliskie naczynia żylne (krzyż krzyżowy);
  • trzeci - objawy funkcjonalnej patologii narządów docelowych znajdują się:
    • serce - przerost komory, który w przypadku nadciśnienia zwiększa ryzyko zawału serca 4-krotnie;
    • nerka - więcej niż 300 mg białka znajduje się w dziennym moczu, co odpowiada białkomoczu;
    • Oczy - istnienie atriovenoznyh Perekrestov powoduje zastój krwi w żyłkach, z powodu których nagły szok ciśnienia powstają krwotok, zawał siatkówki, który wygląda pod oftalmoskopu jak kawałek bawełny ( „bawełna ostrości”), obrzęk nerwu wzrokowego.

Przyczyny nadciśnienia

Najczęściej nie można ustalić, dlaczego rozwija się nadciśnienie tętnicze. Można jednak rozważyć, jakie czynniki przyczyniają się do pojawienia się objawów nadciśnienia tętniczego, aby znaleźć sposób na ich wyrównanie.

Wśród czynników przyczyniających się do nadciśnienia tętniczego, są:

  • choroby serca i naczyń;
  • miażdżyca;
  • cukrzyca;
  • homocysteinemia;
  • niewydolność nerek;
  • powikłanie ciąży;
  • wiek;
  • podłoga;
  • odbiór preparatów hormonalnych, proszku lukrecji, kropli z przeziębienia z sympatykomimetyki i innych leków.

Jedną z przyczyn nadciśnienia tętniczego jest utrata elastyczności przez ściany naczyń. Oznacza to, że ściany tętnic nie łagodzą wstrząsów, którymi krew jest wyrzucana z komory, a taki przerywany ruch w nadciśnieniu tętniczym przyczynia się do zniszczenia narządów docelowych, powoduje objawy chorób.

Objawy

AH może być bezobjawowe, a pacjent może nie odczuwać zwiększonego ciśnienia. Częściej jednak, gdy nadciśnienie tętnicze rozwija charakterystyczne objawy, które przy odpowiednim leczeniu można wyeliminować.

Pacjenci z nadciśnieniem tętniczym zauważają, że początek nadciśnienia zaczyna się nagle, powoduje gwałtowne pogorszenie samopoczucia, czemu towarzyszą rosnące objawy:

  • bóle głowy - często na karku, w których trudno jest nawet obrócić głowę z powodu bólu;
  • hałas (dudnienie) w głowie, uszy;
  • zawroty głowy;
  • palpitacja;
  • pocenie;
  • ślinienie;
  • ból w jamie brzusznej;
  • leci w zasięgu wzroku.

Leczenie

Celem leczenia nadciśnienia jest zapobieganie niewydolności narządów - oznacza to, że trzeba poprawić kondycję małych naczyń dostarczających krew do mózgu, nerek, serca, siatkówki, aby zrekompensować taki niebezpieczny stan dla organizmu.

W ostatnich latach poczyniono znaczne postępy w leczeniu chorób sercowo-naczyniowych. Pacjenci z nadciśnieniem tętniczym mieli możliwość kontrolowania ciśnienia krwi, co pomaga uniknąć komplikacji i przedłużyć życie.

Możliwość poprawy jakości życia zwiększa się, obserwując:

  • terapia lekowa - regularne wizyty zgodnie z zaleceniami lekarza;
    • beta-blokery;
    • blokery kanału wapniowego;
    • diuretyki;
    • Inhibitory ACE;
    • inhibitory receptorów angiotensyny;
  • terapia nielekowa - należy ją wykonywać codziennie, a leczenie każdego przedmiotu nie jest mniej odpowiedzialne niż przyjmowanie leków;
    • ograniczenie soli w diecie do 2, 4 g;
    • kontrola wagi;
    • wykonalna aktywność fizyczna;
    • owoce bogate w potas, w diecie, aby uzupełnić zapasy tego makroelementu, niezbędne dla serca;
    • zaprzestanie palenia.

Prognoza

Do przewidywania nadciśnienia tętniczego ważna jest nie tylko wartość bezwzględna, którą ciśnienie krwi przekracza norma, ale także współistniejące choroby.

Bardziej korzystne rokowanie z AH pierwszego stopnia u pacjentów w wieku poniżej 55 lat. Do 20% zwiększa ryzyko powikłań od 55 lat, jeśli występują złe nawyki, wysoki poziom cholesterolu.

Prognozy się pogarszają, ryzyko powikłań wzrasta wraz ze znacznym uszkodzeniem narządu. Największe ryzyko powikłań (30%), zagrażające życiu, u pacjentów cierpiących na nadciśnienie tętnicze, z cukrzycą, którzy przeszli udar mózgu, zawał serca.

Nadciśnienie tętnicze

Nadciśnienie tętnicze Jest to systematyczny, stabilny wzrost ciśnienia krwi (ciśnienie skurczowe powyżej 139 mm Hg i / lub ciśnienie rozkurczowe powyżej 89 mm Hg). Nadciśnienie tętnicze jest najczęstszą chorobą układu sercowo-naczyniowego. Zwiększone ciśnienie tętnicze w naczyniach występuje w wyniku zwężenia tętnic i ich mniejszych gałęzi, zwanych tętniczki.

Wiadomo, że całkowita ilość krwi w ludzkim ciele wynosi około 6 - 8% całkowitej masy ciała, więc możesz obliczyć ile krwi w ciele każdej osoby. Cała krew porusza się wzdłuż układ krwionośny naczyń krwionośnych, która jest główną główną linią ruchu krwi. Serce kurczy się i przesuwa krew przez naczynia krwionośne, krew naciska na ściany naczyń z pewną siłą. Ta siła jest wywoływana ciśnienie tętnicze. Innymi słowy, ciśnienie krwi wspomaga ruch krwi przez naczynia krwionośne.

Wskaźniki ciśnienia krwi to: skurczowe ciśnienie krwi (SBP), który jest również nazywany "górnym" ciśnieniem tętniczym. Ciśnienie skurczowe pokazuje wartość ciśnienia w tętnicach, powstającą w wyniku skurczu mięśnia sercowego podczas wypuszczania części krwi do tętnicy; rozkurczowe ciśnienie krwi (DBP), jest również nazywany "niższym" ciśnieniem. Pokazuje natężenie ciśnienia podczas rozluźnienia serca, w momencie, gdy jego wypełnienie następuje przed następnym skurczem. Oba wskaźniki są mierzone w milimetrach słupa rtęci (mm Hg).

Niektórzy ludzie, z różnych przyczyn, zwężają się tętniczki, najpierw z powodu skurczu naczyń krwionośnych. Następnie ich światło pozostaje zwężone na stałe, sprzyja temu zgrubienie ścian naczyń. Aby pokonać te zwężenia, które jest przeszkodą dla swobodnego przepływu krwi, wymaga bardziej intensywnej pracy serca i większego uwalniania krwi do łożyska naczyniowego. Rozwijanie choroba nadciśnieniowa.

Około, na każde dziesiąte nadciśnienie, wzrost ciśnienia tętniczego jest spowodowany przez klęskę narządu. W takich przypadkach można mówić o nadciśnieniu objawowym lub wtórnym. Około 90% pacjentów z nadciśnieniem tętniczym cierpi niezbędne lub nadciśnienie pierwotne.

Punkt odniesienia, którym można mówić o nadciśnieniu, jest zwykle co najmniej trzy razy zarejestrowany przez lekarza, na poziomie 139/89 mm słupa rtęci, pod warunkiem, że pacjent nie przyjmuje leki zmniejszające ciśnienie.

Nieznaczny, czasem nawet utrzymujący się wzrost ciśnienia krwi, nie oznacza obecności choroby. Jeśli jednak nie masz żadnych czynników ryzyka i żadnych objawów uszkodzenie narządów, Na tym etapie nadciśnienie można usunąć. Niemniej jednak, gdy ciśnienie krwi wzrasta, należy skonsultować się z lekarzem, tylko on może określić stopień zaawansowania choroby i przepisać leczenie nadciśnienia tętniczego.

Kryzys nadciśnieniowy

Nagły i znaczny wzrost ciśnienia krwi, któremu towarzyszy gwałtowne pogorszenie krążenia wieńcowego, mózgowego i nerkowego, jest nazywany kryzys hipertoniczny. Jest niebezpieczny, ponieważ znacznie zwiększa ryzyko wystąpienia ciężkich powikłań sercowo-naczyniowych, takich jak: zawał mięśnia sercowego, udar, Krwotok podpajęczynówkowy, obrzęk płuc, rozwarstwienie aorty, ostra niewydolność nerek.

Występuje kryzys nadciśnieniowy, częściej, po zatrzymaniu leków bez zgody lekarza prowadzącego, pod wpływem czynników meteorologicznych, niekorzystne psychicznego i emocjonalnego stresu, systematyczne nadmierne spożycie soli, niedostateczne leczenie, ekscesy alkoholowe.

Kryzys nadciśnieniowy charakteryzuje się pobudzeniem pacjenta, niepokojem, lękiem, tachykardią, brakiem powietrza. Pacjent ma zimny pot, drżenie rąk, czerwona twarz, czasem znacząca, gęsia skórka, uczucie wewnętrznego drżenia, drętwienie warg i języka, zaburzenia mowy, osłabienie kończyn.

Zakłócenie dopływu krwi do mózgu objawia się przede wszystkim oszołomiony, nudności, a nawet pojedyncze wymioty. Często występują oznaki niewydolności serca: uduszenie, duszność, niestabilny dusznica bolesna, wyrażone w bólach w klatce piersiowej lub innych powikłaniach naczyniowych.

Rozwijaj kryzysy nadciśnieniowe na dowolnym etapie choroby nadciśnienia tętniczego. Jeśli kryzysy się powtarzają, może to wskazywać na niewłaściwą terapię.

Mogą wystąpić kryzysy nadciśnienia 3 rodzaje:

1. Neurovegetative crisis, charakteryzuje się wzrostem ciśnienia, głównie skurczowego. Pacjent jest podekscytowany, wygląda na przestraszonego, zmartwionego. Może wystąpić nieznaczny wzrost temperatury ciała, tachykardia.

2. Kryzys nadciśnieniowy występuje najczęściej u kobiet, zwykle po jedzeniu solonych pokarmów lub spożywaniu dużych ilości płynów. Zarówno wzrost ciśnienia skurczowego, jak i rozkurczowego. Pacjenci są senni, nieznacznie utrudniony, widoczny wizualnie obrzęk twarzy i dłoni.

3. Konwulsyjny kryzys nadciśnieniowy - jeden z najcięższych występuje zwykle w przypadku nadciśnienia złośliwego. Istnieje poważne uszkodzenie mózgu, encefalopatia, do którego dochodzi obrzęk mózgu, możliwy jest krwotok mózgowy.

Co do zasady, kryzys nadciśnieniowy jest spowodowany zaburzeniami intensywności i rytmu dopływu krwi do mózgu i jego błon. Dlatego w przypadku kryzysu nadciśnieniowego ciśnienie nie wzrasta bardzo.

Aby uniknąć kryzysów nadciśnieniowych, należy pamiętać, że leczenie nadciśnienia tętniczego wymaga stałej terapii podtrzymującej, a zaprzestanie stosowania leków bez zgody lekarza jest nie do przyjęcia i niebezpieczne.

Złośliwe nadciśnienie tętnicze

Zespół charakteryzujący się bardzo wysokimi wartościami ciśnienia krwi, niewrażliwością lub słabą podatnością na leczenie, szybko postępującymi zmianami organicznymi w narządach, jest nazywany nadciśnienie złośliwe.

Złośliwe nadciśnienie tętnicze powstaje rzadko, nie więcej niż 1% pacjentów, a najczęściej u mężczyzn w wieku 40-50 lat.

Rokowanie jest słaba zespół, przy braku skutecznego leczenia 80% pacjentów z tym zespołem umiera w ciągu roku na przewlekłą niewydolność serca i / lub nerek, krajanie tętniaki aorty lub udar krwotoczny.

Terminowe leczenie rozpoczęte w nowoczesnych warunkach kilkakrotnie zmniejsza śmiertelny wynik choroby, a ponad połowa pacjentów przeżywa 5 lat lub dłużej.

W Rosji około 40% dorosłej populacji cierpi na podwyższony poziom ciśnienia krwi. Niebezpiecznie jest, że wielu z nich nawet nie podejrzewa, że ​​ta poważna choroba istnieje, a zatem nie sprawuje kontroli nad swoim ciśnieniem krwi.

W różnych latach istniało kilka różnych klasyfikacji nadciśnienia tętniczego, jednak od 2003 roku na corocznym Międzynarodowym Sympozjum Kardiologii przyjęto jednolitą klasyfikację stopni.

1. Łatwy stopień nadciśnienie tętnicze, gdy ciśnienie krwi mieści się w zakresie 140-159 mm Hg. skurczowe i 90-99 mm Hg. Art. dystolic.

2. Drugi stopień lub umiarkowany stopień charakteryzuje się ciśnieniem od 160/100 do 179/109 mm Hg. Art.

3. Ciężki stopień nadciśnienie tętnicze to wzrost ciśnienia krwi powyżej 180/110 mm Hg. Art.

Stopień nasilenia nadciśnienia tętniczego nie jest zwyczajowo określany bez czynników ryzyka. Wśród kardiologów istnieje pojęcie czynników ryzyka rozwoju nadciśnienia tętniczego. Tak więc nazywają te czynniki, które z wrodzoną predyspozycją do tej choroby służą jako czynnik wyzwalający, uruchamiający mechanizm rozwoju nadciśnienia tętniczego. Do czynniki ryzyka pozycja:

Nadwaga - osoby z nadwagą są bardziej narażone na ryzyko rozwoju nadciśnienia tętniczego. Siedzący tryb życia, brak aktywności fizycznej, siedzący tryb życia i niska aktywność fizyczna zmniejszają odporność, osłabiają napięcie mięśni i naczyń krwionośnych, prowadzą do otyłości, co przyczynia się do rozwoju nadciśnienia;

Stres psychologiczny i przeciążenie neuropsychologiczne prowadzić do aktywacji współczulnego układu nerwowego, który działa jako aktywator wszystkich układów ciała, w tym działa na układ sercowo-naczyniowy. Ponadto emitowana jest krew, tzw. Hormony presyjne, powodując skurcz tętnic. To, nawiasem mówiąc, jak palenie, może prowadzić do sztywności ścian tętnic i rozwoju nadciśnienia tętniczego.

Dieta o wysokiej zawartości soli kuchennej, dieta o wysokiej zawartości soli zawsze przyczyniaj się do zwiększonej presji. Niezrównoważone odżywianie ze zwiększoną zawartością aterogennych lipidów, nadmierna zawartość kalorii, która prowadzi do otyłości i sprzyja progresji cukrzycy typu II. Aterogenne lipidy w dużych ilościach znajdują się w tłuszczach zwierzęcych i mięsie, zwłaszcza wieprzowinie i jagnięcinie.

Palenie, jeden z groźnych czynników w rozwoju nadciśnienia tętniczego. Nikotyna i smoła zawarta w tytoniu prowadzą do stałej skurcz tętnic, co z kolei prowadzi do sztywności tętnic ściany i powoduje wzrost ciśnienia w naczyniach.

Nadużywanie alkoholu jedna z najczęstszych przyczyn chorób sercowo-naczyniowych. Alkoholizm przyczynia się do nadciśnienia tętniczego;

Zaburzenia snu, zespół nocny bezdech lub chrapać, powoduje wzrost ciśnienia w klatce piersiowej i jamy brzusznej, co powoduje skurcz naczyń krwionośnych.

Czynniki te prowadzą również do choroby niedokrwiennej serca i miażdżycy. Jeśli istnieje co najmniej kilka czynników, powinien on być regularnie badany przez kardiologa i, jeśli to możliwe, zredukowany do minimum.

Przyczyny nadciśnienia tętniczego

Przyczyny nadciśnienia tętniczego nie są znane. Istnieje przypuszczenie, że w przeważającej części choroba jest powodowana przez przyczyny dziedziczne, tj. dziedziczne predyspozycje, szczególnie na linii matczynej.

Bardzo niebezpieczne jest to, że jeśli nadciśnienie tętnicze rozwija się w młodym wieku, najczęściej nie jest zauważane przez długi czas, co oznacza, że ​​nie ma lekarstwa, a cenny czas jest marnowany. Pacjenci zapisują zły stan zdrowia i rosnącą presję na czynnik pogodowy, zmęczenie, dystonia wegetatywna-naczyniowa. Jeśli osoba skonsultuje się z lekarzem, leczenie dystonii wegetatywno-naczyniowej prawie pokrywa się z początkowym leczeniem nadciśnienia pierwotnego lub pierwotnego. Ta aktywność motoryczna i zrównoważona dieta ze spadkiem spożycia soli i procedury hartowania.

Na początku może to pomoże, ale mimo to, nawet wyleczyć nadciśnienie pierwotne w sposób nie jest możliwe, farmakoterapii nadciśnienia pod nadzorem lekarza.

Dlatego u pacjentów z dystonią naczyń powinny być bardzo dokładnie zbadane w celu potwierdzenia diagnozy i wykluczenia nadciśnienia, zwłaszcza jeśli rodzina są chore lub z nadciśnieniem tętniczym.

Czasami przyczyna nadciśnienia może być dziedziczna lub nabyta niewydolność nerek, Występuje, gdy systematycznie przyjmowane są nadmierne ilości soli kuchennej do organizmu. Powinieneś wiedzieć, że pierwszą reakcją ciała na to jest wzrost ciśnienia krwi. Jeśli taka sytuacja występuje często, nadciśnienie tętnicze rozwija się i rozwija. Podobnie niewydolność nerek może rozwinąć się w procesie starzenia u osób w wieku powyżej 50-60 lat.

Istnieje znana przyczyna tylko 5-10% przypadków nadciśnienia tętniczego, są to przypadki wtórnego, objawowego nadciśnienia tętniczego. Występuje z następujących powodów:

  • pierwotne zajęcie nerkowe (kłębuszkowe zapalenie nerek) Jest najczęstszą przyczyną objawowego nadciśnienia tętniczego,
  • wrodzone zwężenie aorty - koarktacja,
  • pojawienie się guzów nadnerczy produkujących adrenalinę i norepinefrynę (pheochromocytoma),
  • jednostronne lub obustronne zwężenie tętnic nerkowych (zwężenie),
  • nadnercza produkującego aldosteron (hiperaldosteronizm),
  • stosowanie etanolu (alkoholu winnego) ponad 60 ml dziennie,
  • zwiększona czynność tarczycy, tyreotoksykoza,
  • niekontrolowane stosowanie niektórych leków: leki przeciwdepresyjne, kokaina i jej pochodne, leki hormonalne itp.

Objawy nadciśnienia tętniczego

Wielkim niebezpieczeństwem nadciśnienia tętniczego jest to, że przez długi czas może ono być bezobjawowe, a dana osoba nawet nie wie o rozwoju i rozwoju choroby. Sporadyczne zawroty głowy, osłabienie, zawroty głowy, "muchy w oczach" są zapisywane ze względu na zmęczenie lub czynniki meteorologiczne, zamiast zmierzyć ciśnienie. Chociaż te objawy wskazują na naruszenie krążenia mózgowego i pilnie wymagają konsultacji z kardiologiem.

Jeśli leczenie nie rozpocznie się, pojawiają się dalsze objawy nadciśnienia tętniczego: takie jak drętwienie kończyn, czasami trudności w mówieniu. W trakcie badania przerost, wzrost lewej komory serca i wzrost jego masy, spowodowany pogrubieniem komórek serca, kardiomiocyty. Po pierwsze, zwiększa się grubość ścian lewej komory, a następnie poszerza się komora serca.

Postępująca dysfunkcja lewej komory serca powoduje duszność podczas wysiłku, astmę sercową (napadową duszność nocną), obrzęk płuc, przewlekłą niewydolność serca. Może powstać migotanie komór.

Objawy nadciśnienia tętniczego, których nie można zignorować:

  • stały lub częsty wzrost ciśnienia krwi, jest to jeden z najważniejszych objawów, które należy ostrzec;
  • częste ból głowy, jeden z głównych objawów nadciśnienia tętniczego. Może nie mieć wyraźnego związku z porą dnia i występuje w dowolnym czasie, ale z reguły w nocy lub wcześnie rano, po przebudzeniu. W części potylicznej głowy występuje uczucie ciężkości lub "raspiranie". Pacjenci skarżą się na ból, który jest pogarszany przez przechylanie, kaszel i napięcie. Może pojawić się niewielki obrzęk twarzy. Akceptacja pacjenta w pozycji pionowej (odpływ żylny), nieco zmniejsza ból.
  • częste bóle w okolicy serca, zlokalizowane po lewej stronie mostka lub w okolicy wierzchołka serca. Może wystąpić zarówno w spoczynku, jak i przy stresie emocjonalnym. Ból nie jest zatrzymany nitrogliceryna i zazwyczaj trwają długo.
  • duszność, który występuje początkowo tylko przy wysiłku fizycznym, ale potem iw spoczynku. Wskazuje na już znaczące uszkodzenie mięśnia sercowego i rozwój niewydolności serca.
  • występują różne zaburzenia widzenia, wygląd jakby mgły lub mgły w oczach, migotanie "much" Ten objaw wiąże się z upośledzeniem czynnościowym krążenia krwi w siatkówce oka, jego dużą zmianą (oderwanie siatkówki, zakrzepica naczyń, krwotok). Zmiany w siatkówce mogą prowadzić do podwójne widzenie, znacząca redukcja wzroku, a nawet całkowita utrata wzroku.
  • obrzęk nóg, które wskazują na niewydolność serca.

Objawy zmieniają się na różnych etapach choroby.

Przy pierwszym, najlżejszym stopniu nadciśnienia, ciśnienie waha się nieco powyżej normy: 140-159 / 90-99 mm Hg. Art. Na tym etapie nadciśnienie tętnicze można łatwo pomylić z początkiem przeziębienia lub przepracowanie. Czasem przeszkadzają częste krwawienie z nosa i zawroty głowy. Jeśli rozpoczynasz leczenie na tym etapie, bardzo często, jeśli zastosujesz się do wszystkich zaleceń lekarza i ustalisz prawidłowy tryb życia i odżywianie, możesz osiągnąć całkowite wyleczenie i zniknięcie objawów.

W drugim, umiarkowanym stadium, ciśnienie tętnicze jest wyższe i osiąga 160-179 / 100-109 mmHg. Na tym etapie pacjent ma ciężkie i bolesne bóle głowy, częste zawroty głowy, ból w sercu, jest już możliwe zmiany patologiczne w niektórych narządach, szczególnie w naczyniach dna oka. Praca układu sercowo-naczyniowego i nerwowego, nerek wyraźnie się pogarsza. Istnieje możliwość udaru mózgu. Aby znormalizować nacisk na to, konieczne jest stosowanie leków na receptę lekarza, nie będzie możliwe niezależne obniżenie poziomu ciśnienia krwi.

Trzeci i ciężki stopień nadciśnienia tętniczego, w którym ciśnienie krwi przekracza wartość 180/110 mm Hg. Na tym etapie choroby istnieje zagrożenie dla życia pacjenta. W związku z dużym stresem na naczyniach dochodzi do nieodwracalnych zaburzeń i zmian czynności serca. Ten stopień często ma powikłania nadciśnienia tętniczego w postaci niebezpiecznych chorób układu sercowo-naczyniowego, jak zawał mięśnia sercowego i dusznica bolesna. Być może pojawienie się ostrej niewydolności serca, arytmii, udaru mózgu lub encefalopatii dotknie naczynia siatkówki, pogorszy się ostrość widzenia, rozwija się przewlekła niewydolność nerek. Interwencja medyczna na tym etapie jest niezbędna.

Jeśli choroba idzie daleko, możliwe jest rozwinięcie się wylewu krwi do mózgu lub zawału mięśnia sercowego.

Rozpoznanie nadciśnienia tętniczego

W celu rozpoznania nadciśnienia tętniczego przeprowadza się obowiązkowe badania laboratoryjne: ogólne analiza moczu i krwi. Poziom kreatynina we krwi, aby wykluczyć uszkodzenie nerek, poziom potasu we krwi w celu identyfikacji guzów nadnerczy i zwężenia tętnicy nerkowej. Obowiązkowe badanie krwi na obecność glukozy.

Wykonano elektrokardiogram w celu obiektywnej analizy przebiegu nadciśnienia tętniczego. Poziom ogólny cholesterol w surowica krwi, cholesterol o niskiej i wysokiej gęstości lipoproteiny, zawartość kwasu moczowego, trójglicerydy. Badanie echokardiograficzne wykonuje się w celu określenia stopnia przerostu, miokardium lewej komory serca i stanu jego kurczliwości.

Badanie dna oka jest zalecane. Wykrywanie zmian w naczyniach i małych krwotoków może wskazywać na obecność nadciśnienia.

Oprócz podstawowych badań laboratoryjnych, wymagane są dodatkowe badania diagnostyczne, takie jak USG nerek i nadnerczy, RTG klatki piersiowej, ultrasonografia tętnic nerkowych i ramienno-trzustkowych.

Gdy diagnoza zostanie potwierdzona, przeprowadza się dalsze dogłębne badanie w celu oceny ciężkości choroby i przepisania odpowiedniego leczenia. Taka diagnoza jest potrzebna do oceny stanu czynnościowego przepływu krwi w mózgu, mięśnia sercowego, nerek, wykrywania stężenia kortykosteroidów we krwi, aldosteronów, aktywności renin; Rezonans magnetyczny lub tomografia komputerowa mózgu i nadnerczy jest zalecana, jak również aortografia brzuszna.

Rozpoznanie nadciśnienia tętniczego jest znacznie ułatwione, jeśli pacjent ma informacje o przypadkach takiej choroby w rodzinie bliskich krewnych. To może mówić o dziedzicznej predyspozycji do choroby i będzie wymagało bacznej uwagi dla twojego zdrowia, nawet jeśli diagnoza nie zostanie potwierdzona.

Dla regularnej diagnozy ważne jest regularne mierzenie ciśnienia krwi u pacjenta. Aby obiektywnie diagnozować i monitorować przebieg choroby, bardzo ważne jest regularne przeprowadzanie pomiaru ciśnienia. Samokontrola, między innymi, daje pozytywny wpływ na leczenie, ponieważ dyscyplinuje pacjenta.

Lekarze nie zalecają używania instrumentów mierzących ciśnienie w palcu lub nadgarstku do pomiaru ciśnienia krwi. Podczas pomiaru ciśnienia krwi za pomocą automatycznych urządzeń elektronicznych ważne jest, aby ściśle przestrzegać odpowiednich instrukcji.

Pomiar ciśnienia krwi za pomocą tonometr dość prosta procedura, jeśli trzymasz ją poprawnie i przestrzegasz niezbędnych warunków, nawet jeśli wydają się one dla ciebie małostkowe.

Zmierz poziom ciśnienia powinien wynosić 1-2 godziny po jedzeniu, 1 godzinę po wypiciu kawy lub paleniu. Ubrania nie powinny wiązać rąk i przedramion. Ręka, na której dokonuje się pomiaru, powinna być wolna od odzieży.

Bardzo ważne jest mierzenie w spokojnym i komfortowym otoczeniu o komfortowej temperaturze. Krzesło powinno być z prostym oparciem, postawić obok stołu. Umieść na krześle tak, aby środek mankietu na przedramieniu znajdował się na wysokości serca. Oprzyj się o oparcie krzesła, nie mów ani nie krzyżuj nóg. Jeśli wcześniej się przeprowadziłeś lub pracowałeś, odpocznij przynajmniej 5 minut.

Mankiet należy ułożyć w taki sposób, aby jego krawędź znajdowała się 2,5-3 cm nad jamą łokciową. Zastosuj mankiet szczelnie, ale nie ciasno, tak aby między mankietem a ramieniem można było swobodnie przesuwać palec. Konieczne jest odpowiednie wstrzyknięcie powietrza do mankietu. Pompowanie powinno odbywać się szybko, dopóki nie wystąpi minimalny dyskomfort. Przedmuchaj powietrze z prędkością 2 mm Hg. Art. na sekundę.

Zostaje zapisany poziom ciśnienia, przy którym pojawia się puls, a następnie poziom, przy którym dźwięk zaginął. Membrana stetoskop znajduje się w punkcie maksymalnej pulsacji tętnicy ramiennej, zwykle tuż powyżej dołu łokciowego na wewnętrznej powierzchni przedramienia. Głowa stetoskopu nie powinna dotykać rurek ani mankietu. Powinny również być gęste, aby przykleić membranę do skóry, ale nie naciskaj. Pojawienie się dźwięku pulsu, w postaci głuchych uderzeń, wskazuje poziom skurczowe ciśnienie tętnicze, zanik bicia serca - poziom rozkurczowy ciśnienie. Aby zapewnić niezawodność i uniknąć pomyłek, badanie należy powtarzać co najmniej raz na 3-4 minuty, na przemian obiema rękami.

Leczenie nadciśnienia tętniczego

Leczenie nadciśnienia bezpośrednio zależy od stadium choroby. Głównym celem leczenia jest zminimalizowanie ryzyka wystąpienia powikłań sercowo-naczyniowych i zapobieżenia zagrożeniu śmiercią.

Jeśli 1 stopień nadciśnienia nie jest obciążony żadnym czynnikiem ryzyka, wówczas możliwość wystąpienia niebezpiecznych powikłań układu sercowo-naczyniowego, takich jak udar lub zawał mięśnia sercowego, w ciągu najbliższych 10 lat jest bardzo niska i nie przekracza 15%.

Taktyką leczenia nadciśnienia niskiego ryzyka pierwszego stopnia jest zmiana stylu życia i terapia nielekowa do 12 miesięcy, w których kardiolog obserwuje i kontroluje dynamikę choroby. Jeśli poziom ciśnienia krwi przekracza 140/90 mm Hg. Art. i nie ma tendencji do zmniejszania się, kardiolog koniecznie podnosi terapia lekowa.

Średni stopień oznacza, że ​​możliwość wystąpienia powikłań sercowo-naczyniowych pierwotnego nadciśnienia tętniczego przez następne 10 lat wynosi 15-20%. Taktyka leczenia choroby na tym etapie jest podobna do tej stosowanej przez kardiologa w przypadku nadciśnienia 1 stopnia, ale okres terapii nielekowej jest skrócony do 6 miesięcy. Jeśli dynamika choroby jest niezadowalająca, a wysokie ciśnienie krwi utrzymuje się, zaleca się przeniesienie pacjenta na leczenie.

Ciężki stopień nadciśnienia tętniczego oznacza, że ​​w ciągu najbliższych 10 lat powikłania nadciśnienia tętniczego i innych chorób układu sercowo-naczyniowego mogą wystąpić w 20-30% przypadków. Taktyka leczenia tego stopnia nadciśnienia tętniczego polega na badaniu pacjenta, a następnie obowiązkowego przyjmowania leków wraz z metodami nielecznymi.

Jeśli ryzyko jest bardzo wysokie, oznacza to, że prognozy dotyczące choroby i leczenia są niekorzystne, a możliwość wystąpienia poważnych powikłań wynosi 30% lub więcej. Pacjent potrzebuje pilnego badania klinicznego i natychmiastowego leczenia.

Leczenie nadciśnienia tętniczego ma na celu obniżenie ciśnienia krwi do normalnego poziomu, eliminując ryzyko uszkodzenia narządu docelowego: serca, nerki, mózgu, ich największe możliwe lekarstwo. W leczeniu stosuje się leki przeciwnadciśnieniowe, które obniżają ciśnienie krwi, których wybór zależy od decyzji lekarza prowadzącego, która opiera się na kryteriach wieku pacjenta, obecności pewnych powikłań z układu sercowo-naczyniowego i innych narządów.

Rozpocznij leczenie minimalnymi dawkami leków przeciwnadciśnieniowych i obserwując stan pacjenta stopniowo zwiększaj go, aby osiągnąć zauważalny efekt terapeutyczny. Przepisany lek musi być dobrze tolerowany przez pacjenta.

Najczęściej w leczeniu pierwotnego lub nadciśnienia pierwotnego stosuje się złożone leki, w tym kilka leków. Zaletami takiego leczenia jest możliwość równoczesnej ekspozycji na kilka różnych mechanizmów rozwoju choroby i na receptę leku w zmniejszonych dawkach, co znacznie zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Ryzyko to dodatkowo tłumaczy najostrzejszy zakaz samodzielnego stosowania leków, które obniżają ciśnienie krwi lub arbitralne zmiany dawkowania bez konsultacji z lekarzem. Wszystkie leki przeciwnadciśnieniowe mają tak silny efekt, że ich niekontrolowane stosowanie może prowadzić do nieprzewidywalnych rezultatów.

Dawka leku jest zmniejszana lub zwiększana w razie potrzeby tylko przez kardiologa i po dokładnym badaniu klinicznym stanu pacjenta.

Nielekowe leczenie nadciśnienia tętniczego ma na celu zmniejszenie i wyeliminowanie czynników ryzyka i obejmuje:

  • odmowa picia alkoholu i palenia;
  • utrata wagi do akceptowalnego poziomu;
  • przestrzeganie diety bez soli i zbilansowanej diety;
  • przejście do aktywnego sposobu życia, okupacja porannymi ćwiczeniami, chodzenie itp., odmowa hipodynamii.

Powikłania nadciśnienia tętniczego

Należy wyraźnie zrozumieć, że zaniedbanie leczenia nadciśnienia tętniczego prowadzi do poważnych i niebezpiecznych powikłań. Wraz z postępem nadciśnienia, poważne narządy mają poważny wpływ na narządy.

  • Serce. Ostra lub przewlekła niewydolność serca rozwija się, obserwuje się przerost mięśnia sercowego lewej komory i zawał mięśnia sercowego.
  • Nerki. Niewydolność nerek rozwija się w nerce.
  • Mózg. Często występuje encefalopatia dyskwalifikująca, przejściowy atak niedokrwienny, udary niedokrwienne i krwotoczne.
  • Statki. Jest tętniak aorty itp.
  • Kryzysy nadciśnieniowe.

Aby uniknąć niebezpiecznych powikłań, należy, przy rosnącym ciśnieniu krwi, natychmiast skontaktować się z placówką medyczną w celu uzyskania pomocy i leczenia.

Profilaktyka nadciśnienia tętniczego

Dla osób z dziedziczną predyspozycją do nadciśnienia tętniczego i obciążonych przez czynniki ryzyka bardzo ważne jest zapobieganie chorobom. Przede wszystkim jest to regularne badanie kardiologa i przestrzeganie zasad prawidłowego stylu życia, które pomogą opóźnić, a często i wyeliminować chorobę z nadciśnieniem tętniczym. Jeśli masz historię krewnych z nadciśnieniem, powinieneś rozważyć swój styl życia i znacznie zmienić wielu nawyki i sposób życia, które są czynnikami ryzyka.

Konieczne jest aktywny tryb życia, więcej do poruszania się, w zależności od wieku, idealne do biegania, pływania, spacerów, jazdy na rowerze i jazdy na nartach. Obciążenia fizyczne należy wprowadzać stopniowo, bez przeciążania ciała. Szczególnie przydatne ćwiczenia na świeżym powietrzu. Ćwiczenie wzmacnia mięsień sercowy i układ nerwowy oraz pomaga zapobiegać stresowi.

Powinieneś rozważyć swoje nawyki żywieniowe, przestać jeść słone i tłuste potrawy, przejść na dieta niskokaloryczna, w tym duża liczba ryb, owoców morza, owoców i warzyw.

Nie daj się ponieść napoje alkoholowe a zwłaszcza piwo. Przyczyniają się do otyłości, niekontrolowanego spożycia soli kuchennej, szkodliwego dla serca, naczyń krwionośnych, wątroby i nerek.

Odrzuć palenie, substancje zawarte w nikotynie, prowokują zmianę w ścianach tętnic, zwiększają ich sztywność, a zatem mogą być odpowiedzialne za zwiększenie ciśnienia. Ponadto nikotyna jest bardzo niebezpieczna dla serca i płuc.

Staraj się być otoczony przez sprzyjające środowisko psychoemocjonalne. Jeśli to możliwe, unikaj konfliktów, pamiętaj, że niestabilny układ nerwowy bardzo często wyzwala rozwój nadciśnienia tętniczego.

W związku z tym można krótko powiedzieć, że zapobieganie nadciśnieniu tętnic obejmuje regularne badania kardiologa, prawidłowy sposób życia i korzystne tło emocjonalne środowiska.

Jeśli występują oznaki regularnego wzrostu ciśnienia krwi, należy natychmiast udać się do placówki medycznej. Pamiętaj, że dzięki temu możesz uratować swoje zdrowie i życie!

Nadciśnienie tętnicze

Nadciśnienie tętnicze jest chorobą charakteryzującą się wysokim ciśnieniem krwi (ponad 140/90 mm Hg), co zostało wielokrotnie udokumentowane. Rozpoznanie nadciśnienia jest umieszczony, pod warunkiem, że podwyższone ciśnienie krwi (BP) jest stała u pacjenta przynajmniej trzech pomiarów dokonanych na tle spokojnego otoczenia i w różnym czasie, pod warunkiem, że pacjent nie bierze żadnych leków, przyczyniając się do jej wzrostu lub spadku.

Nadciśnienie tętnicze rozpoznaje się u około 30% osób w średnim i starszym wieku, ale może również wystąpić u nastolatków. Średnia zapadalność mężczyzn i kobiet jest prawie taka sama. Wśród wszystkich postaci choroby, umiarkowane i lekkie choroby stanowią 80%.

Nadciśnienie tętnicze jest poważnym problemem medycznym i społecznym, ponieważ może to prowadzić do rozwoju groźnych powikłań (w tym zawał mięśnia sercowego, udar mózgu) może spowodować trwałe inwalidztwo i śmierć.

Długotrwały lub podczas nadciśnienie złośliwe powoduje znaczny tętniczki amortyzatory narządy docelowe (oczy, serce, nerki, mózg) oraz niestabilność ich obiegu.

Czynniki ryzyka

Główna rola w rozwoju nadciśnienia tętniczego polega na naruszeniu funkcji regulacyjnej wyższych części ośrodkowego układu nerwowego, które monitorują funkcje wszystkich narządów wewnętrznych i układów, w tym układu sercowo-naczyniowego. Dlatego nadciśnienie najczęściej rozwija się u ludzi, często przepracowanych psychicznie i fizycznie, ze skłonnością do poważnych wstrząsów nerwowych. Czynnikami ryzyka rozwoju nadciśnienia tętniczego są również szkodliwe warunki pracy (hałas, wibracje, nocne zmiany).

Inne czynniki predysponujące do rozwoju nadciśnienia tętniczego to:

  1. Obecność nadciśnienia tętniczego w historii rodziny. Prawdopodobieństwo rozwoju choroby wzrasta kilkakrotnie u osób, które mają dwóch lub więcej krewnych cierpiących na wysokie ciśnienie krwi.
  2. Zaburzenia metabolizmu lipidów zarówno u samego pacjenta, jak i jego najbliższych krewnych.
  3. Cukrzyca u pacjenta lub jego rodziców.
  4. Choroby nerek.
  5. Otyłość.
  6. Nadużywanie napojów alkoholowych, palenie.
  7. Nadużycie soli kuchennej. Zużyciu więcej niż 5,0 g soli kuchennej dziennie towarzyszy retencja płynów w organizmie i skurcz tętniczek.
  8. Siedzący tryb życia.

W okresie menopauzy, w obecności zaburzeń hormonalnych, reakcje nerwowe i emocjonalne są pogarszane u kobiet, zwiększając ryzyko rozwoju nadciśnienia. Według statystyk, u około 60% kobiet choroba występuje dokładnie wraz z nadejściem menopauzy.

Czynnik wieku wpływa na ryzyko rozwoju nadciśnienia tętniczego u mężczyzn. Do 30 lat choroba rozwija się u 9% mężczyzn, a po 65 latach cierpi niemal co sekundę. Do 40 lat nadciśnienie tętnicze jest częściej diagnozowane u mężczyzn, w starszym wieku częstość występowania kobiet wzrasta. Wynika to z faktu, że po czterdziestu latach w organizmie kobiet rozpocząć zmiany hormonalne związane z menopauzą, jak również wysoką umieralność mężczyzn w średnim wieku i starszych z powikłań nadciśnienia tętniczego.

W sercu patologicznego mechanizmu rozwoju nadciśnienia tętniczego leży wzrost oporności obwodowych naczyń krwionośnych i wzrost minutowej pojemności minutowej serca. Pod wpływem czynnika stresowego zaburzona jest regulacja tonu naczyń obwodowych przez rdzeń przedłużony i podwzgórze. Prowadzi to do skurczu tętniczek, rozwoju zespołów dyskomfortowych i dyskinetycznych.

Skurcz tętnic zwiększa wydzielanie hormonów z grupy renina-angiotensyna-aldosteron. Aldosteron bierze bezpośredni udział w metabolizmie minerałów, wspomaga zatrzymywanie jonów sodu i wody w organizmie pacjenta. To z kolei zwiększa objętość krążącej krwi i podnosi poziom ciśnienia krwi.

Na tle nadciśnienia tętniczego u pacjenta występuje wzrost lepkości krwi. W rezultacie zmniejsza się szybkość przepływu krwi, a procesy metaboliczne w tkankach pogarszają się.

Z biegiem czasu ściany naczyń krwionośnych zagęszczają się, co zwęża ich światło i zwiększa poziom obwodowego oporu. Na tym etapie nadciśnienie jest nieodwracalne.

Dalszy rozwój tego procesu patologicznego towarzyszy zwiększenie przepuszczalności, impregnacja osoczu ścianach naczyń krwionośnych, a ellastofibroza arteriolosclerosis rozwoju, stając się przyczyną zmiany wtórne w różnych narządach i tkankach. Klinicznie przejawia podstawową nefroangioskleroz, encefalopatia nadciśnieniowa, zmian sklerotycznych w mięśniu sercowym.

Formy choroby

W zależności od przyczyny izolowane jest istotne i objawowe nadciśnienie tętnicze.

Nadciśnienie tętnicze rozpoznaje się u około 30% osób w średnim i starszym wieku, ale może również wystąpić u nastolatków.

Nadciśnienie zasadnicze (pierwotne) obserwuje się w około 80% przypadków. Przyczyny rozwoju tej formy choroby nie można ustalić.

Nadciśnienie objawowe (wtórne) powstaje w wyniku uszkodzenia narządów lub układów biorących udział w regulacji ciśnienia krwi. Najczęściej wtórne nadciśnienie tętnicze rozwija się na tle następujących stanów patologicznych:

  • choroby nerek (ostre i przewlekłe pielo- i kłębuszkowego zapalenia nerek, nefropatii zaporowej, torbielowatość nerek, nerek, choroby tkanki łącznej, nefropatia cukrzycowa, wodonercze wrodzone niedorozwój nerki, nowotwór reninsekretiruyuschie Liddle zespół);
  • niekontrolowane długotrwałe podawanie niektórych leków (doustne środki antykoncepcyjne, leki przeciwdepresyjne, kortykosteroidy, leki sympatykomimetyczne, niesteroidowe leki przeciwzapalne, leki litu leków alkaloidów sporyszu, kokaina, erytropoetyna, cyklosporyna);
  • choroby układu wewnątrzwydzielniczego (akromegalia, zespół Cushinga - Cushinga hiperaldosteronizm, wrodzony przerost nadnerczy, nadczynności tarczycy i niedoczynności tarczycy, hiperkalcemia, guz chromochłonny);
  • choroby sercowo-naczyniowe (zwężenie tętnicy nerkowej, koarktacja aorty i jej głównych gałęzi);
  • powikłania ciąży;
  • choroby neurologiczne (zwiększone ciśnienie śródczaszkowe, guzy mózgu, zapalenie mózgu, kwasica oddechowa, bezdech senny, ostra porfiria, zatrucie ołowiem);
  • powikłania chirurgiczne.

Etapy nadciśnienia tętniczego

Aby określić stopień nadciśnienia tętniczego, konieczne jest ustalenie prawidłowych wartości ciśnienia krwi. U osób w wieku powyżej 18 lat normalne ciśnienie nie przekracza 130/85 mm Hg. Ciśnienie 135-140 / 85-90 - granica między normą a patologią.

Następujące etapy nadciśnienia tętniczego wyróżniają się poziomem wzrostu ciśnienia tętniczego:

  1. Światła (140-160 / 90-100 mm Hg,..), - ciśnienie wzrośnie pod wpływem obciążenia i wysiłkiem fizycznym, a następnie powoli powraca do wartości prawidłowych.
  2. Umiarkowane (160-180 / 100-110 mm Hg) - BP waha się przez cały dzień; nie stwierdzono oznak uszkodzenia narządów wewnętrznych i ośrodkowego układu nerwowego. Kryzysy nadciśnieniowe występują rzadko i występują w łagodnej postaci.
  3. Ciężki (180-210 / 110-120 mm Hg). Ten etap charakteryzuje się kryzysem nadciśnieniowym. Przeprowadzając badania lekarskie pacjentów wykryto przemijające niedokrwienie mózgu, przerost lewej komory, zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy, mikroalbuminurii, zwężenie tętnic siatkówki.
  4. Wyjątkowo ciężki (ponad 210/120 mm Hg). Kryzysy nadciśnieniowe występują często i występują poważnie. Wystąpić poważne uszkodzenia tkanki, prowadząc do zaburzeń narządów (przewlekłej niewydolności nerek, nefroangioskleroz, tętniaka w naczyniu krwionośnym, obrzęk i krwotok nerwu wzrokowego, zakrzepica naczyń mózgowych, niewydolność lewej komory serca, encefalopatia nadciśnieniowa).

Nadciśnienie Adriatyku może być łagodne lub złośliwe. Złośliwa postać charakteryzuje się szybkim postępem objawów, dodatkiem poważnych powikłań z układu sercowo-naczyniowego i nerwowego.

Objawy

Przebieg kliniczny nadciśnienia różni zmienność i zależy nie tylko od poziomu wzrostu ciśnienia krwi, a także w niektórych narządach docelowych zaangażowanych w procesie patologicznym.

Wczesne stadium nadciśnienia tętniczego charakteryzuje się zaburzeniami ze strony układu nerwowego:

  • przejściowe bóle głowy, najczęściej zlokalizowane w okolicy potylicznej;
  • zawroty głowy;
  • uczucie pulsowania naczyń krwionośnych w głowie;
  • hałas w uszach;
  • zaburzenia snu;
  • nudności;
  • palpitacja;
  • szybkie zmęczenie, letarg, poczucie słabości.

Wraz z dalszym postępem choroby, oprócz powyższych objawów, dodaje się duszność, która występuje przy aktywności fizycznej (wchodzenie po schodach, bieganie lub szybki marsz).

Zwiększenie ciśnienia krwi o więcej niż 150-160 / 90-100 mm Hg. Art. objawia się następującymi znakami:

  • tępy ból w sercu;
  • drętwienie palców;
  • drżenie mięśni przypominające gorączkę;
  • zaczerwienienie twarzy;
  • zwiększone pocenie się.

Jeśli nadciśnieniu tętniczemu towarzyszy zatrzymanie płynów w organizmie, do wymienionych objawów dołącza obrzęk powiek i twarzy, obrzęk palców.

Na tle nadciśnienia tętniczego pacjenci przechodzą skurcz tętnic siatkówki, któremu towarzyszy pogorszenie widzenia, pojawianie się plam w postaci błyskawicy, muchy przed oczami. Przy znacznym wzroście ciśnienia krwi może wystąpić krwotok siatkówkowy prowadzący do ślepoty.

Diagnostyka

Program badania nadciśnienia tętniczego ma na celu:

  1. Potwierdź obecność stałego wzrostu ciśnienia krwi.
  2. Zidentyfikuj potencjalne uszkodzenia docelowych narządów (nerki, serce, mózg, narządy oczu), oceń ich rozległość.
  3. Aby określić stadium nadciśnienia tętniczego.
  4. Oceń prawdopodobieństwo komplikacji.

Gromadząc anamnezę, szczególną uwagę zwraca się na wyjaśnienie następujących pytań:

  • obecność czynników ryzyka;
  • poziom wzrostu ciśnienia krwi;
  • czas trwania choroby;
  • częstotliwość występowania kryzysów nadciśnieniowych;
  • obecność współistniejących chorób.

Jeśli istnieje podejrzenie nadciśnienia tętniczego, ciśnienie krwi powinno być mierzone w dynamice z następującymi warunkami:

  • pomiar przeprowadzany jest w spokojnym otoczeniu, dając pacjentowi 10-15 minut na adaptację;
  • na godzinę przed zbliżającym się pomiarem pacjentowi zaleca się nie palić, pić mocnej herbaty lub kawy, nie jeść, nie zakopywać oczu i kropli do nosa, które obejmują sympatykomimetyki;
  • Podczas pomiaru ramię pacjenta powinno znajdować się na wysokości serca;
  • Dolna krawędź mankietu powinna znajdować się 2,5-3 cm powyżej dołu łokciowego.

Przy pierwszym badaniu pacjenta lekarz dokonuje dwukrotnego pomiaru ciśnienia krwi na obu rękach. Zaczekaj 1-2 minuty przed ponownym pomiarem. Jeżeli występuje asymetria ciśnienia przekraczającego 5 mm Hg. itp., wtedy wszystkie dalsze pomiary są wykonywane na ramieniu z dużymi wykładnikami. W przypadku braku asymetrii należy dokonać pomiarów lewej ręki praworęcznych i prawej ręki leworęcznych.

Rozpoznanie nadciśnienia tętniczego wykonuje się pod warunkiem, że wysokie ciśnienie krwi (BP) jest ustalone u pacjenta nie mniej niż w trzech pomiarach wykonanych na tle spokojnych warunków iw różnym czasie.

Pacjenci cierpiący na nadciśnienie muszą nauczyć się mierzyć ciśnienie tętnicze w spokoju, co pozwala lepiej kontrolować przebieg choroby.

Diagnostyka laboratoryjna nadciśnienia tętniczego obejmuje:

  • test Reberga;
  • analiza moczu Nechiporenko i Zimnitsky;
  • trójglicerydy, całkowity cholesterol we krwi;
  • kreatynina krwi;
  • glukoza we krwi;
  • elektrolity we krwi.

U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym pacjenci są zobowiązani do wykonania badania elektrokardiograficznego w 12 odprowadzeniach. Uzyskane dane, jeśli to konieczne, są uzupełnione wynikami echokardiografii.

Pacjenci z ustalonym nadciśnieniem tętniczym powinni być konsultowani przez okulistę, z obowiązkowym badaniem dna oka.

Aby ocenić uszkodzenie docelowych organów, wykonaj:

  • Ultradźwięki jamy brzusznej;
  • tomografia komputerowa nerek i nadnerczy;
  • aortografia;
  • urografia wydalnicza;
  • elektroencefalografia.

Leczenie nadciśnienia tętniczego

Terapia nadciśnienia tętniczego powinna mieć na celu nie tylko normalizację podwyższonego ciśnienia krwi, ale także korektę istniejących zaburzeń z narządów wewnętrznych. Choroba jest przewlekła i chociaż całkowite wyleczenie nie jest możliwe w większości przypadków, odpowiednio dobrane leczenie nadciśnienia może zapobiec dalszemu rozwojowi procesu patologicznego, zmniejsza ryzyko wystąpienia nadciśnienia tętniczego i poważnych powikłań.

Gdy nadciśnienie jest zalecane:

  • przestrzeganie diety z ograniczeniem soli kuchennej i zwiększoną zawartością magnezu i potasu;
  • odmowa korzystania z napojów alkoholowych i palenia;
  • normalizacja masy ciała;
  • wzrost poziomu aktywności fizycznej (chodzenie, ćwiczenia, pływanie).

Leczenie nadciśnienia tętniczego jest przepisywane przez kardiologa, wymaga on długotrwałej i okresowej korekty. Oprócz schematu leczenia dla wskazań należą środki przeciwnadciśnieniowe, diuretyki disaggregants, beta-blokery, środki hipoglikemiczne i hipolipidemiczne środki uspokajające i środki uspokajające.

Głównymi wskaźnikami skuteczności leczenia nadciśnienia tętniczego są:

  • Obniżenie ciśnienia krwi do dobrze tolerowanego poziomu;
  • brak postępu uszkodzenia narządów docelowych;
  • zapobiegają rozwojowi powikłań układu sercowo-naczyniowego, co może znacznie pogorszyć jakość życia pacjenta lub spowodować śmierć.

Możliwe konsekwencje i komplikacje

Długotrwały lub podczas nadciśnienie złośliwe powoduje znaczny tętniczki amortyzatory narządy docelowe (oczy, serce, nerki, mózg) oraz niestabilność ich obiegu. W wyniku trwałego wzrostu ciśnienia tętniczego wywołuje niedokrwienie mięśnia sercowego, astma serca lub obrzęk płucny, udar niedokrwienny lub krwotoczny, odwarstwienie siatkówki, tętniaka aorty, przewlekła niewydolność nerek.

Według statystyk około 60% kobiet rozwija się z powodu menopauzy.

Nadciśnienie tętnicze, szczególnie ciężkie, jest często komplikowane przez rozwój nadciśnienia tętniczego (epizody nagłego ostrego wzrostu ciśnienia krwi). Rozwój kryzysu jest wywołany przez przemęczenie psychiczne, zmianę warunków meteorologicznych, fizyczne przepracowanie. Klinicznie, kryzys nadciśnieniowy objawia się następującymi objawami:

  • znaczny wzrost ciśnienia krwi;
  • zawroty głowy;
  • intensywny ból głowy;
  • zwiększone tętno;
  • uczucie ciepła;
  • nudności, wymioty, które można powtarzać;
  • zaburzenia widzenia (migotanie "much" przed oczami, utrata pola widzenia, ciemnienie w oczach, itp.);
  • cardialgia.

Na tle kryzysu nadciśnieniowego dochodzi do zaburzeń świadomości. Pacjenci mogą być zdezorientowani w czasie i przestrzeni, przerażeni, podekscytowani lub odwrotnie, zahamowani. W poważnej wersji kryzysu świadomość może być nieobecna.

Nadciśnieniowy może prowadzić do ostrej niewydolności lewej komory serca, naczyń mózgowych (udar wypadki typu niedokrwiennego lub krwotocznego), zawał mięśnia sercowego.

Prognoza

Rokowanie w przypadku nadciśnienia tętniczego zależy od charakteru przebiegu (złośliwego lub niezłośliwego) i stopnia zaawansowania choroby. Czynnikami, które pogarszają prognozę są:

  • szybki postęp oznak uszkodzenia narządów docelowych;
  • III i IV stopień nadciśnienia tętniczego;
  • poważne uszkodzenie naczyń krwionośnych.

Niezwykle niekorzystny przebieg nadciśnienia tętniczego obserwuje się u osób w młodym wieku. Mają wysokie ryzyko wystąpienia udaru, zawału mięśnia sercowego, niewydolności serca, nagłej śmierci.

Jeśli wczesne leczenie nadciśnienia tętniczego i starannego pacjenta przestrzegania wszystkich zaleceń lekarza prowadzącego, możliwe jest, aby spowolnić postęp choroby, poprawa jakości życia pacjentów, a czasem do osiągnięcia długotrwałej remisji.

Profilaktyka nadciśnienia tętniczego

Pierwotne zapobieganie nadciśnieniu ma na celu zapobieganie rozwojowi choroby i obejmuje następujące działania:

  • odrzucenie złych nawyków (palenie, picie napojów alkoholowych);
  • rozładunek psychologiczny;
  • poprawne racjonalne żywienie z ograniczeniem tłuszczów i soli kuchennej;
  • regularne umiarkowane ćwiczenia;
  • długie spacery na świeżym powietrzu;
  • odmowa nadużywania napojów bogatych w kofeinę (kawa, cola, herbata, toniki).

Przy już rozwiniętym nadciśnieniu tętniczym profilaktyka ma na celu spowolnienie postępu choroby i zapobieganie rozwojowi powikłań. Taka profilaktyka nazywana jest drugorzędną, obejmuje przestrzeganie przez pacjenta zaleceń lekarskich dotyczących zarówno terapii lekowej, jak i modyfikacji stylu życia, a także regularnego monitorowania poziomu ciśnienia krwi.

Więcej Informacji Na Temat Statków