Nadciśnienie tętnicze - co to znaczy

Nadciśnienie tętnicze to stan pustego narządu lub naczynia, w którym zawarte w nim ciekłe media powodują wysokie ciśnienie hydrostatyczne, które zakłóca ich funkcję. Nadciśnienie tętnicze (AH) nazywa się powszechną postacią choroby naczyniowej u dorosłych.

Rodzaje nadciśnienia

W zależności od dotkniętego narządu, istnieje kilka rodzajów nadciśnienia tętniczego, z których często występują:

  • naczyniowy;
    • tętniczy;
    • żylny;
    • portal - w żyle portalu (portalu) powstaje wysokie ciśnienie, które odprowadza krew z żołądka, śledziony, części jelita;
    • naczyniopochodny - wpływa na tętnice nerkowe;
  • serce;
    • rozkurczowy;
    • skurczowe;
  • hemodynamiczny;
  • wewnątrzczaszkowy;
  • śródgałkowo - jaskra;
  • miąższ nerek;
  • dokrewny;
    • menopauza;
    • nadnerczy;
    • z chorobami przysadki mózgowej;
    • w chorobach tarczycy;
  • śródbrzuszny;
  • płucny;
  • nadciśnienie w drogach żółciowych;
  • neurogenny;
    • choroby mózgu, rdzeń kręgowy;
    • podczas ciąży;
    • przedawkowanie efedryny, katecholaminy, prednizolon, stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych.

Nadciśnienie tętnicze jest częstą postacią nadciśnienia tętniczego u osób dorosłych, powodującą takie zaburzenie, że dochodzi do uszkodzenia naczyń krwionośnych w docelowych narządach i istnieje zagrożenie dla życia. Narządy docelowe obejmują serce, siatkówkę, mózg, nerki.

Cechy nadciśnienia tętniczego

Nadciśnienie tętnicze jest stanem układu krążenia, w którym tętnicze ciśnienie krwi (BP) w skurczu i rozkurczu przewyższa normę, co potwierdza kilka pomiarów.

Zakres normalnego ciśnienia obejmuje:

  • 120/80 mm Hg. Art. - optymalny;
  • 130/85 - norma;
  • od 130 do 140 / 85-90 - nazywane jest zwiększeniem normalnym.

AH występuje w rozwiniętych krajach u 30% dorosłych. W przypadku 65 lat nadciśnienia, 50-65% dorosłych zachoruje. Cierpi od AH do 50 lat, głównie mężczyźni, a od 50 lat - głównie kobiety.

Rodzaje nadciśnienia

Rozróżnić nadciśnienie tętnicze:

  • pierwotne (podstawowe) lub nadciśnienie - pierwsze powstające, rozwijające się bez wyraźnego powodu, stanowią do 95% wszystkich przypadków choroby;
  • wtórne (objawowe) - powikłanie choroby podstawowej, stanowi do 5% przypadków.

Ciśnienie skurczowe odpowiada maksymalnemu skurczowi komór (skurczu). Im bardziej elastyczne i czystsze są naczynia, tym lepiej ich ściany kompensują falę uderzeniową wytwarzaną przez skurcz.

Ciśnienie rozkurczowe to ciśnienie w naczyniach podczas rozkurczu, tj. Rozluźnienie, serce. Różnica wartości skurczu i rozkurczu nazywana jest różnicą tętna, w normie leży w zakresie 40-55 mm Hg. Jest to ciśnienie, przy którym otwiera się zastawka aortalna.

Choroba nadciśnieniowa

Nadciśnienie tętnicze, choroba nadciśnieniowa, nazywana jest nadciśnieniem tętniczym pierwotnym.

Zgodnie z klasyfikacją WHO wyróżnia się nadciśnienie tętnicze o trzech stopniach, postępując w formie:

  • miękki - 140-159 / 90-100 mm Hg. st;
    1. granica - 140-150 / 90-94;
  • umiarkowany - 160-179 / 100-109;
  • ciężkie - ponad 180 / więcej niż 110.

U 80% pacjentów wykrywa się umiarkowane do łagodnego nadciśnienie. Wyróżnij także złośliwe nadciśnienie, gdy rozkurcz jest większy niż 120 mm Hg. Art.

Jeśli skurcz ma wartość powyżej 140 mm Hg. a rozkurcz jest mniejszy niż 90, wówczas nadciśnienie tętnicze nazywa się izolowanym. Postać wyizolowana najczęściej występuje po 65 latach, do 50 roku życia występuje w 5% przypadków.

Od poziomu wzrostu ciśnienia krwi zależy od nasilenia objawów nadciśnienia tętniczego i śmiertelności. Nasilenie choroby wzrasta wraz ze wzrostem ciśnienia krwi.

Ze względu na przebieg choroby etapami są:

  • pierwszy - nie ma widocznych zaburzeń, ale na echografii serca występują rozłamy w rozkurczu;
  • drugi - uszkodzenia są wykrywane podczas badań;
    • serce - znakowane EKG powiększone lewe przedsionki, komora;
    • nerka - w celu zwiększenia stężenia kreatyniny w moczu;
    • siatkówka oka, mózg - z tomografią komputerową, zwężeniem tętniczek, ściskaniem tętniczek przez pobliskie naczynia żylne (krzyż krzyżowy);
  • trzeci - objawy funkcjonalnej patologii narządów docelowych znajdują się:
    • serce - przerost komory, który w przypadku nadciśnienia zwiększa ryzyko zawału serca 4-krotnie;
    • nerka - więcej niż 300 mg białka znajduje się w dziennym moczu, co odpowiada białkomoczu;
    • Oczy - istnienie atriovenoznyh Perekrestov powoduje zastój krwi w żyłkach, z powodu których nagły szok ciśnienia powstają krwotok, zawał siatkówki, który wygląda pod oftalmoskopu jak kawałek bawełny ( „bawełna ostrości”), obrzęk nerwu wzrokowego.

Przyczyny nadciśnienia

Najczęściej nie można ustalić, dlaczego rozwija się nadciśnienie tętnicze. Można jednak rozważyć, jakie czynniki przyczyniają się do pojawienia się objawów nadciśnienia tętniczego, aby znaleźć sposób na ich wyrównanie.

Wśród czynników przyczyniających się do nadciśnienia tętniczego, są:

  • choroby serca i naczyń;
  • miażdżyca;
  • cukrzyca;
  • homocysteinemia;
  • niewydolność nerek;
  • powikłanie ciąży;
  • wiek;
  • podłoga;
  • odbiór preparatów hormonalnych, proszku lukrecji, kropli z przeziębienia z sympatykomimetyki i innych leków.

Jedną z przyczyn nadciśnienia tętniczego jest utrata elastyczności przez ściany naczyń. Oznacza to, że ściany tętnic nie łagodzą wstrząsów, którymi krew jest wyrzucana z komory, a taki przerywany ruch w nadciśnieniu tętniczym przyczynia się do zniszczenia narządów docelowych, powoduje objawy chorób.

Objawy

AH może być bezobjawowe, a pacjent może nie odczuwać zwiększonego ciśnienia. Częściej jednak, gdy nadciśnienie tętnicze rozwija charakterystyczne objawy, które przy odpowiednim leczeniu można wyeliminować.

Pacjenci z nadciśnieniem tętniczym zauważają, że początek nadciśnienia zaczyna się nagle, powoduje gwałtowne pogorszenie samopoczucia, czemu towarzyszą rosnące objawy:

  • bóle głowy - często na karku, w których trudno jest nawet obrócić głowę z powodu bólu;
  • hałas (dudnienie) w głowie, uszy;
  • zawroty głowy;
  • palpitacja;
  • pocenie;
  • ślinienie;
  • ból w jamie brzusznej;
  • leci w zasięgu wzroku.

Leczenie

Celem leczenia nadciśnienia jest zapobieganie niewydolności narządów - oznacza to, że trzeba poprawić kondycję małych naczyń dostarczających krew do mózgu, nerek, serca, siatkówki, aby zrekompensować taki niebezpieczny stan dla organizmu.

W ostatnich latach poczyniono znaczne postępy w leczeniu chorób sercowo-naczyniowych. Pacjenci z nadciśnieniem tętniczym mieli możliwość kontrolowania ciśnienia krwi, co pomaga uniknąć komplikacji i przedłużyć życie.

Możliwość poprawy jakości życia zwiększa się, obserwując:

  • terapia lekowa - regularne wizyty zgodnie z zaleceniami lekarza;
    • beta-blokery;
    • blokery kanału wapniowego;
    • diuretyki;
    • Inhibitory ACE;
    • inhibitory receptorów angiotensyny;
  • terapia nielekowa - należy ją wykonywać codziennie, a leczenie każdego przedmiotu nie jest mniej odpowiedzialne niż przyjmowanie leków;
    • ograniczenie soli w diecie do 2, 4 g;
    • kontrola wagi;
    • wykonalna aktywność fizyczna;
    • owoce bogate w potas, w diecie, aby uzupełnić zapasy tego makroelementu, niezbędne dla serca;
    • zaprzestanie palenia.

Prognoza

Do przewidywania nadciśnienia tętniczego ważna jest nie tylko wartość bezwzględna, którą ciśnienie krwi przekracza norma, ale także współistniejące choroby.

Bardziej korzystne rokowanie z AH pierwszego stopnia u pacjentów w wieku poniżej 55 lat. Do 20% zwiększa ryzyko powikłań od 55 lat, jeśli występują złe nawyki, wysoki poziom cholesterolu.

Prognozy się pogarszają, ryzyko powikłań wzrasta wraz ze znacznym uszkodzeniem narządu. Największe ryzyko powikłań (30%), zagrażające życiu, u pacjentów cierpiących na nadciśnienie tętnicze, z cukrzycą, którzy przeszli udar mózgu, zawał serca.

Nadciśnienie tętnicze

Nadciśnienie tętnicze - patologiczny lub fizjologiczny skłonność do nagły lub stopniowy wzrost stóp, zarówno skurczowego jak i rozkurczowego ciśnienia krwi wewnątrznaczyniowej składowej powstałej w oddzielnej jednostki chorobowej lub innymi przejawami patologii będącej do dyspozycji pacjenta.

Według światowych danych statystycznych, sytuacja epidemiologiczna pod względem występowania nadciśnienia tętniczego jest niekorzystna, ponieważ odsetek tego patologa w strukturze chorób o profilu kardiologicznym sięga 30%. Istnieje wyraźna korelacja między wzrostem ryzyka pojawienia się objawów i skutkami nadciśnienia tętniczego a wzrostem wieku pacjenta, dlatego główna kategoria podwyższonego ryzyka dotyczy osób starszych i starszych.

Przyczyny nadciśnienia tętniczego

Pojawienie się objawów wysokiego ciśnienia krwi u pacjenta może wystąpić na tle istniejących chorób przewlekłych, a następnie jest wtórnym lub objawowym wariantem nadciśnienia tętniczego. W przypadku, gdy pierwotne nadciśnienie w naturze, a także po wielokrotnym badanie pacjenta, nie może określić przyczynę prowokująca wzrost ciśnienia wykrzepiania krwi, stosuje się termin „nadciśnienie”, który jest autonomiczny chorobową.

Pierwotne nadciśnienie tętnicze obserwuje się w prawie 90% przypadków istniejącego wzrostu ciśnienia tętniczego, a obecnie rozważa się polio logiczny charakter rozwoju tego stanu patologicznego. Tak więc, nie ma modyfikowalnych czynników ryzyka nadciśnienia tętniczego, w celu uniknięcia, że ​​nie jest możliwe (ze względu na płeć, wiek i determinizm genetyczny), ale te wyzwalacze nie są dominujące w rozwoju ciężkim nadciśnieniem. W większym stopniu styl życia człowieka (niezrównoważona dieta, złe nawyki, niska aktywność, niestabilność psychoemocjonalna) wpływa na rozwój objawów pierwotnego nadciśnienia tętniczego. Łącznie wszystkie powyższe czynniki prowokujące prędzej czy później stwarzają sprzyjające warunki dla patogenetycznego rozwoju nadciśnienia tętniczego.

Obecnie rozważa się wiele patogenetycznych teorii rozwoju nadciśnienia tętniczego, chociaż te taktyki nie mają wpływu na taktykę postępowania z pacjentem i ustalania zakresu środków terapeutycznych. W większym stopniu należy wziąć pod uwagę etiopatogenezę rozwoju wtórnego nadciśnienia tętniczego, ponieważ bez eliminacji czynnika etiologicznego powodującego wzrost ciśnienia krwi, w tym przypadku nie należy czekać na pozytywne wyniki leczenia.

Tak więc, w przykładzie wykonania objawowe nadciśnienie nerkowo główny patogenetyczne link jest zwężeniem tętnicy nerkowej, który występuje, gdy miażdżycowej lub jego dysplazja włóknistego. Niezwykle rzadkim czynnikiem etiologicznym wpływającym na tętnice nerkowe jest układowe zapalenie naczyń. Konsekwencją zwężenia jest rozwój uszkodzenia niedokrwiennego jednej lub obu nerek, wywołującego hiperprodukcję reniny, co pośrednio wpływa na wzrost ciśnienia krwi.

Patogeneza endokrynologicznych formy etiologicznych nadciśnienia znajduje podnoszenia substancji hormonalnych mają działanie stymulujące na wzrost wewnątrznaczyniowej ciśnienie, które występuje na zespół Cushinga, guz chromochłonny i zespół Conna. Niektóre choroby sercowo-naczyniowe mogą działać jako patologie tła dla rozwoju wtórnego nadciśnienia tętniczego, na przykład koarktacji aorty.

Objawy nadciśnienia tętniczego

Objawy kliniczne w początkowym stadium rozwoju nadciśnienia tętniczego mogą być całkowicie nieobecne, a diagnoza w tym przypadku oparta jest wyłącznie na obiektywnych i instrumentalnych danych laboratoryjnych.

Skargi zgłaszane przez pacjentów cierpiących na nadciśnienie tętnicze są dość niespecyficzne, dlatego w rozpoznaniu nadciśnienia pierwotnego diagnoza jest znacznie trudniejsza. W większości przypadków pacjenci nadciśnienie epizod martwi bóle zlokalizowane preferencyjnie w czołowej i potylicznej ostre zawroty głowy zwłaszcza przy zmianie pozycji ciała, zaburzenia szum w uszach. Objawy te nie są patognomoniczny, więc rozważyć ich kliniczne kryteria nadciśnienie nie jest wskazane, gdyż powyższe objawy występują sporadycznie w zupełnie zdrowych ludzi i nie mają nic wspólnego ze wzrostem ciśnienia krwi. Klasyczne objawy kliniczne w postaci zaburzeń oddechowych, objawy dysfunkcji serca obserwuje się tylko w zaawansowanym stadium nadciśnienia tętniczego.

Niektórym etiopatogenetycznym postaciom nadciśnienia tętniczego towarzyszy rozwój specyficznej klinicznej symptomatologii, w związku z czym doświadczony specjalista może już ustalić prawidłową diagnozę już na pierwszym badaniu i ostrożnie zebrać wywiad. Na przykład w przypadku nadciśnienia tętniczego typu naczyniowo-nerkowego zawsze występuje ostry debiut klinicznych objawów, polegający na ostrym krytycznym i stałym zwiększaniu wskaźników ciśnienia krwi, głównie ze względu na składnik rozkurczowy. Nadciśnienie naczyniowo-nerkowe nie jest typowe dla przebiegu kryzysu, jednak samopoczucie pacjenta w tej patologii jest niezwykle trudne.

W przeciwieństwie do tego nadciśnienie tętnicze jest podatne na napadowy przebieg choroby wraz z rozwojem klasycznych kryzysów nadciśnieniowych. W tej patologii charakterystyczna jest kliniczna "napadowa triada" pacjenta, polegająca na wystąpieniu ostrego bólu głowy, silnego pocenia się i szybkiego bicia serca. Pacjenci w tym stanie patologicznym charakteryzują się ekstremalną pobudliwością psychoemotoryczną. Rozwój nadciśnienia tętniczego występuje najczęściej w nocy, a czas trwania objawów klinicznych nie przekracza więcej niż godzinę, po czym pacjenci odnotowują ostre osłabienie i nudny wspólny ból głowy.

Stopnie i stadia nadciśnienia tętniczego

Określenie stopnia nasilenia i nasilenia klinicznych objawów nadciśnienia tętniczego, a także stadium rozwoju choroby jest warunkiem wstępnym wyboru odpowiedniego schematu leczenia. Poziom wzrostu skurczowego i rozkurczowego komponentu ciśnienia tętniczego jest podstawą podziału nadciśnienia tętniczego jako pierwotnej i objawowej genezy.

Pacjenci z 1 stopniem nadciśnienia tętniczego zwykle nie zauważają wyraźnego naruszenia własnego stanu zdrowia, ponieważ wartości ciśnienia krwi w tej sytuacji nie przekraczają 159/99 mm. gt; Art.

2 stopniowi nadciśnienia tętniczego towarzyszą wyraźne objawy kliniczne i organiczne zmiany w narządach docelowych, a wskaźniki ciśnienia krwi mieszczą się w granicach 179/109 mm. gt; Art.

3 stopień choroby charakteryzuje się wyjątkowo ostrym przebiegiem agresywnym i tendencją do rozwoju komplikacji po naruszeniu funkcji mózgu i serca. W trzecim stopniu następuje krytyczny wzrost wartości ciśnienia krwi przekraczającej 180/110 mm. gt; Art.

Oprócz klasyfikacji nadciśnienia tętniczego według nasilenia, w praktyce kardiolodzy stosują stopniowe rozdzielanie tej patologii, której kryterium stanowi obecność oznak uszkodzenia narządów docelowych.

W początkowej fazie nadciśnienia tętniczego, zarówno pierwotnej, jak i wtórnej, pacjentowi całkowicie brakuje objawów organicznego uszkodzenia tkanek i narządów wrażliwych na wysokie ciśnienie krwi.

Drugi etap polega na rozwój choroby rozwinęły się objawy kliniczne, intensywność objawów, która zależy od stopnia uszkodzenia narządów wewnętrznych. Jednak w większości przypadków ten etap nadciśnienie jest ustalana na podstawie instrumentalnej potwierdzenia uszkodzenia narządów w formie kardiomiopatia przerostowa lewej komory według echokardiografia i EKG, zwężenie naczyń krwionośnych siatkówki, patrząc dna Wybierz parametr zmienia analizę biochemiczną krwi - mianowicie, umiarkowany wzrost poziomu kreatyniny w osoczu.

Trzeci etap nadciśnienia tętniczego jest terminalny, w którym pacjent rozwija nieodwracalne zmiany we wszystkich narządach wrażliwych na wysokie ciśnienie krwi. W odniesieniu do serca osoby, długo cierpiących na wzrost ciśnienia krwi, rozwija się niedokrwienne uszkodzenie mięśnia sercowego, objawia się w tworzeniu stref zawału. Na podstawie budowy mózgu nadciśnienie tętnicze ma negatywny wpływ w postaci prowokacji przemijających ataków niedokrwiennych, encefalopatii nadciśnieniowej, a nawet powstawania ognisk niedokrwiennego udaru mózgu. Przedłużone systemowe zwiększenie ciśnienia wewnątrznaczyniowego ma bardzo negatywny wpływ na strukturę naczyń dna oka, powodując krwotoki w siatkówce i obrzęk tarczy nerwu wzrokowego.

W końcowym stadium rozwoju nadciśnienia tętniczego charakterystyczna jest znacząca inhibicja czynności nerek, co znajduje odzwierciedlenie w poziomach kreatyniny, która przekracza 177 μmol / l.

Rozpoznanie nadciśnienia tętniczego

Podczas klinicznego i instrumentalnego i laboratoryjnej ocenie pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, głównym celem powinno być nie tyle stwierdzenie podwyższonego ciśnienia krwi, jak wykrywanie wtórnych przyczyn nadciśnienia tętniczego, objawy uszkodzeń narządów wewnętrznych, a także ocenę obecności czynników ryzyka powikłań kardiologicznych profilu.

Kiedy główny kontakt z pacjentem jest kluczem do ustalenia prawidłowej diagnozy i określenia dalszych taktyk leczenia, konieczne jest staranne zbieranie danych anamnestycznych pacjenta. Obiektywne badanie pacjenta cierpiącego na nadciśnienie tętnicze, w niektórych przypadkach, w celu określenia etiopatogenetyczny postać choroby poprzez wykrywanie specyficznych objawów patognomoniczny. W ten sposób, z istniejącego typu otyłości brzusznej u pacjenta w połączeniu z nadmierne owłosienie, nadmierne owłosienie i przewlekłe zwiększenie rozkurczowego ciśnienia krwi składnika należy przyjąć charakter choroby endokrynologiczne (zespół Cushinga). W przypadku pheochromocytoma, któremu towarzyszy wyraźne napadowe tętnicze nadciśnienie tętnicze, obserwuje się przebarwienie skóry w projekcji pachowej. Głównym diagnostycznym kryterium klinicznym dla nadciśnienia naczyniowego jest osłuchiwanie hałasu naczyniowego w projekcji regionu grudkowego.

Objętość laboratoryjnych metod badania nadciśnienia tętniczego polega na analizie lipidogramu pacjenta, oznaczaniu kwasu moczowego i kreatyniny jako głównym kryterium dysfunkcji nerek, analizowaniu stanu hormonalnego pacjenta.

W celu określenia stadium choroby warunkiem jest rozpoznanie uszkodzenia narządów docelowych, to znaczy narządów, w których nieodwracalne zmiany są spowodowane podwyższonym ciśnieniem krwi. Tak więc, w sercu badań na temat działań w sprawie naruszenia i uszkodzenia organicznego, używane elektrokardiograficznie nagrywania i obrazowania ultrasonograficznego, które są częścią standardowego przesiewowych u wszystkich pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. W celu wykrycia retinopatii, którą obserwuje się głównie przy przedłużonym ciężkim nadciśnieniu tętniczym, konieczne jest zbadanie dna oka pacjenta. Jako badań instrumentalnych nerki i mózg jest wskazane, aby korzystać z technik obrazowania ray, które nie są ujęte w wykazie obowiązkowych środków diagnostycznych, ale znacznie ułatwiają wczesne tworzenie prawidłowej diagnozy (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny).

Leczenie nadciśnienia tętniczego

Podstawowym nowoczesnym podejściem do terapii nadciśnienia tętniczego jest maksymalne wyeliminowanie ryzyka powikłań profilu sercowego i poziomu śmiertelności. W związku z tym podstawowym zadaniem lekarza prowadzącego jest całkowite wyeliminowanie odwracalnych (modyfikowalnych) czynników ryzyka dostępnych dla pacjenta, z dalszym leczeniem medycznym nadciśnienia tętniczego i towarzyszącymi objawami klinicznymi. Istnieje pewien standard, którym jest osiągnięcie docelowego limitu ciśnienia krwi, którego wskaźniki nie powinny przekraczać 140/90 mm Hg.

W jakich przypadkach należy stosować terapię przeciwnadciśnieniową w leczeniu nadciśnienia tętniczego? Kardiolodzy w swojej praktyce stosują opracowaną klasyfikację, która zakłada ocenę "ryzyka wystąpienia powikłań sercowo-naczyniowych u pacjenta". Zgodnie z tą klasyfikacją, osoby z wysokim ryzykiem powikłań profilu sercowego, w połączeniu z krytycznym wzrostem wartości ciśnienia krwi, są poddawane leczeniu skojarzonemu z modyfikacją stylu życia i korektą leków. Pacjenci należące do kategorii niskiego ryzyka i umiarkowanym, dynamiczny przedmiotu obserwacji przez okres co najmniej trzech miesięcy, a dopiero w przypadku braku efektu zastosowania metody farmakologiczne korekta nie powinna być stosowana do leczenia przeciwnadciśnieniowego medycznej.

Zasady korekty leku nadciśnienia tętniczego polegają na stopniowym zmniejszaniu wskaźników ciśnienia krwi w celu uzyskania danych liczbowych poprzez zastosowanie minimalnej dawki terapeutycznej jednego lub więcej leków hipotensyjnych. W niektórych sytuacjach monoterapia niską dawką leku przeciwnadciśnieniowego może mieć długotrwały pozytywny wpływ na zatrzymanie nadciśnienia tętniczego. Obecnie rynek farmaceutyczny jest wypełniony szeroką gamą leków przeciwnadciśnieniowych, ale najbardziej popularne są połączone grupy leków, które mają przedłużone działanie hipotensyjne (do 24 godzin).

Jako leki z wyboru w odniesieniu do nowych przypadków nadciśnienia odcinku powinny dać pierwszeństwo diuretyków mających szeroki zakres pozytywnych efektów w postaci zapobiegania rozwojowi powikłań sercowo-naczyniowych, zmniejszenie śmiertelności i zapobiegania progresji przerostowych zmian w lewej komorze serca w serca. Farmakologiczne działania wraz łagodny spadek ciśnienia tętniczego powodował zmniejszenie zużycia wody i sodu resorpcji i zmniejszają opór naczyniowy.

Wybór leku moczopędnego zależy od współistniejących chorób pacjenta. Tak więc, w przypadku nadciśnienia tętniczego połączonego z objawami niewydolności serca i nerek, korzystne powinny być leki moczopędne pętlowe (Furosemid w dawce dobowej 40 mg). Diuretyki tiazydowe (hydrochlorotiazyd w dawce dziennej wynoszącej 12,5 mg) w dłuższym okresie użytkowania mogą powodować gipokaliemicheskogo zespół rozwoju, a w związku z tym lepiej jest używać ich w połączeniu z antagonistami aldosteronu.

W sytuacjach, w których pacjent ma objawy nadciśnienia połączonego z tachyarytmii, ataków dusznicy bolesnej i objawów przewlekłych chorób układu sercowo-naczyniowego stojącej przyrodzie, jak leki pierwszego rzutu jest wskazane zastosowanie grupy beta-blokery (atenolol w dziennej dawce 50 mg metoprololu 100 mg dwa razy dzień, Bisoprolol w dawce 2,5 mg rano). Mechanizm działania przeciwnadciśnieniowego działania tych leków jest zmniejszenie pojemności minutowej serca oraz hamowanie wytwarzania reniny. należy zauważyć, że awaria zespołu pomiarowego leku może powodować znaczne zmniejszenie częstości akcji serca i zwężenie oskrzeli, co jest absolutnym wskazaniem do anulowania otrzymywania B-adrenergiczny.

U pacjentów cierpiących na nadciśnienie tętnicze, białkomoczu w tle, wskazane jest, aby przypisać grupę inhibitorów ACE, środki przeciwnadciśnieniowe (co najmniej 5 mg enalaprilu, ze stopniowym dawkowania miareczkowania). Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania grupy leków inhibitorów ACE jest istniejące obustronne zwężenie nerek pacjenta. Podobnie preparaty posiadają hipotensyjne działanie antagonistów receptora angiotensyny II, z tą jedynie różnicą, że nie powodują rozwój kaszel i obrzęk naczynioruchowy natury, co znacznie rozszerza zakres stosowania.

Wyrażane działanie przeciwnadciśnieniowe mają leki z grupy blokerów kanałów wapniowych, które pozwalają tłumić nadciśnienie tętnicze z powodu zmniejszenia zawartości wapnia w ścianie naczynia. Kategoria przepisywania leków w tej grupie to głównie pacjenci w podeszłym wieku, którzy jednocześnie z nadciśnieniem tętniczym mają objawy niedokrwiennego uszkodzenia mięśnia sercowego, przejawiające się w rozwoju ataków dusznicy bolesnej. Kardiologicznych praktyka stosowana tylko długotrwałe blokera kanału wapniowego (postać amlodypiny w dziennej dawce 2,5 mg), z uwagi na fakt, że antagoniści krótko działające wapnia znacznie zwiększa ryzyko prowokacji ostrego zawału mięśnia sercowego.

W sytuacjach, w których pacjent ma nadciśnienie w połączeniu z zaburzeniami rytmu serca, wskazane jest zastosowanie antagonisty wapnia kategorii phenylalkylamine pochodne benzotiazepiny i werapamil (30 mg trzy razy dziennie w dawce 120 mg diltiazemu). Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania tej kategorii leków jest dostępny na niewydolność serca pacjenta towarzyszy zmniejszenie frakcji wyrzutowej mniej niż 45%.

Osobno powinniśmy rozważyć leczenie farmakologiczne nadciśnienia tętniczego, które oznaczało krytyczny wzrost ciśnienia wewnątrznaczyniowego i ostry przebieg nadciśnienia tętniczego. W tej sytuacji, należy dać pierwszeństwo leków z wyraźnym efektem anty-nadciśnieniem tętniczym, jak w przypadku długotrwałego okresu przełomu nadciśnieniowego gwałtownie zwiększa ryzyko śmierci. Przy objawach powikłanego kryzysu nadciśnieniowego pacjentka preferuje pozajelitową drogę podawania leków o działaniu przeciwnadciśnieniowym. Większość grup leków przeciwnadciśnieniowych dostępnych w postaci pozajelitowego (dożylnego werapamil, 5 mg, infuzja dożylna Labetalol w dawce 50 mg domięśniowym wstrzyknięciu 0,01% roztworu klonidynę w dawce 0,5 ml, podawanie dożylne 0,5% roztwór w dawce fentolaminy 1 ml). Z reguły efekt hipotensyjny występuje nie później niż 5 minut po podaniu leku.

W przypadku nieskomplikowanego przełomu nadciśnieniowego nie ma potrzeby stosowania form do podawania pozajelitowego leków przeciwnadciśnieniowych, ponieważ stan patologiczny nie obserwuje się krytyczne stopy wysokiego ciśnienia krwi. doustne podawanie leków hipotensyjnych w odpowiedniej dawce pozwala na kilka godzin w celu zmniejszenia ciśnienia i trzymać w dalszej części opisu wartości docelowe (klonidynę w dawce 0,075 mg, w pojedynczej dawce 25 mg kaptoprylu, Labetalol 200 mg). Oczywiście, obecnie istnieje wiele metod medycznych Bańki kryzysu nadciśnieniowego, ale w celu uniknięcia komplikacji, należy regularnie stosować zaplanowany schemat leczenia hipotensyjnego.

W przypadku, gdy pacjent ma nadciśnienie wtórne i rozwija się w wyniku zwężenia tętnic nerkowej, podstawową metodą leczenia zwężenia korekcji operacyjny i rewaskularyzacji PTCA. Korzyści operacyjne gdy nadciśnienie naczyniowo-nerkowe (aortalno, endarterektomia) stosuje się jedynie z przeciwwskazaniami do stosowania angioplastyki. Jeśli u pacjenta występują oznaki agresywnego przebiegu nadciśnienia tętniczego z powodu ciężkiego jednostronnego uszkodzenia nerek, jedyną metodą leczenia jest nefrektomia.

Gdy hormonalnego wtórne nadciśnienie tętnicze zastosowanie chirurgii kombinacji (rodnik wycięcie podłoże guza) i przeciwnadciśnieniowe farmakoterapia (Spironolakton w dawce 200 mg i hiperaldosteronizmu pierwotnego, Fentolamina 25 mg co 4 godziny w pheochromocytoma).

Profilaktyka nadciśnienia tętniczego

Zgodność ze środków zapobiegawczych, działanie jest ukierunkowane na zapobieganie epizody wzrostu wewnątrznaczyniowej ciśnienie krwi i zmniejsza ryzyko powikłań nadciśnienia tętniczego, przedstawiono nie tylko do pacjentów cierpiących na to zaburzenie, przez długi czas, ale również osób zdrowych, którzy mają objawy wysokiego ciśnienia tętniczego krwi mogą wystąpić.

Jest naukowo udowodnione, że bezpośrednia korelacja wzrostu ciśnienia krwi z coraz większej liczby ludzi masy ciała, a zatem osoby normalizacja masy ciała cierpi na nadciśnienie tętnicze jest głównym środkiem zapobiegawczym priorytetem. Ponadto zgodność z zasadami prawidłowego odżywiania zachowań, pomaga zapobiec progresji zmian miażdżycowych naczyń, co jest jednym z głównych powodów, dla rozwoju nadciśnienia tętniczego.

Ostatnie badania w dziedzinie farmakologii wykazały korzystny wpływ kwasów omega-3 wielonienasyconych kwasów tłuszczowych, w zakresie odzysku napięcia naczyń, które również mogą być uznane za skuteczny sposób zapobiegania nadciśnienia tętniczego. Biorąc pod uwagę te ustalenia, powinny być w wystarczającej ilości codziennie, aby spożywać oliwę z oliwek i ostro ograniczyć spożycie tłuszczów zwierzęcych.

Oczywiście, w razie potrzeby, aby pozbyć się objawów nadciśnienia tętniczego, należy porzucić złe nawyki, jak palenie tytoniu, spożywanie alkoholu, ponieważ cząsteczki nikotyny i alkoholu nawet w mikrodawkach zdolnych do zwiększania wewnątrznaczyniową ciśnienie krwi.

Osoby, które zostały zaobserwowane epizody nadciśnienia, jako profilaktyka wtórna powinna być codziennie mierzyć ciśnienie krwi, należy zachować szczególną dziennik, co odzwierciedla skuteczność zastosowanego leczenia oraz z pogorszeniem stanu i pojawienie się nowych objawów klinicznych, bez raportu opóźnić do lekarza.

Nadciśnienie tętnicze - który lekarz pomoże? Jeśli istnieje lub podejrzewa się rozwój nadciśnienia tętniczego, należy natychmiast zasięgnąć porady u takich lekarzy, jak kardiolog, endokrynolog i nefrolog.

Nadciśnienie tętnicze

Nadciśnienie tętnicze Jest to systematyczny, stabilny wzrost ciśnienia krwi (ciśnienie skurczowe powyżej 139 mm Hg i / lub ciśnienie rozkurczowe powyżej 89 mm Hg). Nadciśnienie tętnicze jest najczęstszą chorobą układu sercowo-naczyniowego. Zwiększone ciśnienie tętnicze w naczyniach występuje w wyniku zwężenia tętnic i ich mniejszych gałęzi, zwanych tętniczki.

Wiadomo, że całkowita ilość krwi w ludzkim ciele wynosi około 6 - 8% całkowitej masy ciała, więc możesz obliczyć ile krwi w ciele każdej osoby. Cała krew porusza się wzdłuż układ krwionośny naczyń krwionośnych, która jest główną główną linią ruchu krwi. Serce kurczy się i przesuwa krew przez naczynia krwionośne, krew naciska na ściany naczyń z pewną siłą. Ta siła jest wywoływana ciśnienie tętnicze. Innymi słowy, ciśnienie krwi wspomaga ruch krwi przez naczynia krwionośne.

Wskaźniki ciśnienia krwi to: skurczowe ciśnienie krwi (SBP), który jest również nazywany "górnym" ciśnieniem tętniczym. Ciśnienie skurczowe pokazuje wartość ciśnienia w tętnicach, powstającą w wyniku skurczu mięśnia sercowego podczas wypuszczania części krwi do tętnicy; rozkurczowe ciśnienie krwi (DBP), jest również nazywany "niższym" ciśnieniem. Pokazuje natężenie ciśnienia podczas rozluźnienia serca, w momencie, gdy jego wypełnienie następuje przed następnym skurczem. Oba wskaźniki są mierzone w milimetrach słupa rtęci (mm Hg).

Niektórzy ludzie, z różnych przyczyn, zwężają się tętniczki, najpierw z powodu skurczu naczyń krwionośnych. Następnie ich światło pozostaje zwężone na stałe, sprzyja temu zgrubienie ścian naczyń. Aby pokonać te zwężenia, które jest przeszkodą dla swobodnego przepływu krwi, wymaga bardziej intensywnej pracy serca i większego uwalniania krwi do łożyska naczyniowego. Rozwijanie choroba nadciśnieniowa.

Około, na każde dziesiąte nadciśnienie, wzrost ciśnienia tętniczego jest spowodowany przez klęskę narządu. W takich przypadkach można mówić o nadciśnieniu objawowym lub wtórnym. Około 90% pacjentów z nadciśnieniem tętniczym cierpi niezbędne lub nadciśnienie pierwotne.

Punkt odniesienia, którym można mówić o nadciśnieniu, jest zwykle co najmniej trzy razy zarejestrowany przez lekarza, na poziomie 139/89 mm słupa rtęci, pod warunkiem, że pacjent nie przyjmuje leki zmniejszające ciśnienie.

Nieznaczny, czasem nawet utrzymujący się wzrost ciśnienia krwi, nie oznacza obecności choroby. Jeśli jednak nie masz żadnych czynników ryzyka i żadnych objawów uszkodzenie narządów, Na tym etapie nadciśnienie można usunąć. Niemniej jednak, gdy ciśnienie krwi wzrasta, należy skonsultować się z lekarzem, tylko on może określić stopień zaawansowania choroby i przepisać leczenie nadciśnienia tętniczego.

Kryzys nadciśnieniowy

Nagły i znaczny wzrost ciśnienia krwi, któremu towarzyszy gwałtowne pogorszenie krążenia wieńcowego, mózgowego i nerkowego, jest nazywany kryzys hipertoniczny. Jest niebezpieczny, ponieważ znacznie zwiększa ryzyko wystąpienia ciężkich powikłań sercowo-naczyniowych, takich jak: zawał mięśnia sercowego, udar, Krwotok podpajęczynówkowy, obrzęk płuc, rozwarstwienie aorty, ostra niewydolność nerek.

Występuje kryzys nadciśnieniowy, częściej, po zatrzymaniu leków bez zgody lekarza prowadzącego, pod wpływem czynników meteorologicznych, niekorzystne psychicznego i emocjonalnego stresu, systematyczne nadmierne spożycie soli, niedostateczne leczenie, ekscesy alkoholowe.

Kryzys nadciśnieniowy charakteryzuje się pobudzeniem pacjenta, niepokojem, lękiem, tachykardią, brakiem powietrza. Pacjent ma zimny pot, drżenie rąk, czerwona twarz, czasem znacząca, gęsia skórka, uczucie wewnętrznego drżenia, drętwienie warg i języka, zaburzenia mowy, osłabienie kończyn.

Zakłócenie dopływu krwi do mózgu objawia się przede wszystkim oszołomiony, nudności, a nawet pojedyncze wymioty. Często występują oznaki niewydolności serca: uduszenie, duszność, niestabilny dusznica bolesna, wyrażone w bólach w klatce piersiowej lub innych powikłaniach naczyniowych.

Rozwijaj kryzysy nadciśnieniowe na dowolnym etapie choroby nadciśnienia tętniczego. Jeśli kryzysy się powtarzają, może to wskazywać na niewłaściwą terapię.

Mogą wystąpić kryzysy nadciśnienia 3 rodzaje:

1. Neurovegetative crisis, charakteryzuje się wzrostem ciśnienia, głównie skurczowego. Pacjent jest podekscytowany, wygląda na przestraszonego, zmartwionego. Może wystąpić nieznaczny wzrost temperatury ciała, tachykardia.

2. Kryzys nadciśnieniowy występuje najczęściej u kobiet, zwykle po jedzeniu solonych pokarmów lub spożywaniu dużych ilości płynów. Zarówno wzrost ciśnienia skurczowego, jak i rozkurczowego. Pacjenci są senni, nieznacznie utrudniony, widoczny wizualnie obrzęk twarzy i dłoni.

3. Konwulsyjny kryzys nadciśnieniowy - jeden z najcięższych występuje zwykle w przypadku nadciśnienia złośliwego. Istnieje poważne uszkodzenie mózgu, encefalopatia, do którego dochodzi obrzęk mózgu, możliwy jest krwotok mózgowy.

Co do zasady, kryzys nadciśnieniowy jest spowodowany zaburzeniami intensywności i rytmu dopływu krwi do mózgu i jego błon. Dlatego w przypadku kryzysu nadciśnieniowego ciśnienie nie wzrasta bardzo.

Aby uniknąć kryzysów nadciśnieniowych, należy pamiętać, że leczenie nadciśnienia tętniczego wymaga stałej terapii podtrzymującej, a zaprzestanie stosowania leków bez zgody lekarza jest nie do przyjęcia i niebezpieczne.

Złośliwe nadciśnienie tętnicze

Zespół charakteryzujący się bardzo wysokimi wartościami ciśnienia krwi, niewrażliwością lub słabą podatnością na leczenie, szybko postępującymi zmianami organicznymi w narządach, jest nazywany nadciśnienie złośliwe.

Złośliwe nadciśnienie tętnicze powstaje rzadko, nie więcej niż 1% pacjentów, a najczęściej u mężczyzn w wieku 40-50 lat.

Rokowanie jest słaba zespół, przy braku skutecznego leczenia 80% pacjentów z tym zespołem umiera w ciągu roku na przewlekłą niewydolność serca i / lub nerek, krajanie tętniaki aorty lub udar krwotoczny.

Terminowe leczenie rozpoczęte w nowoczesnych warunkach kilkakrotnie zmniejsza śmiertelny wynik choroby, a ponad połowa pacjentów przeżywa 5 lat lub dłużej.

W Rosji około 40% dorosłej populacji cierpi na podwyższony poziom ciśnienia krwi. Niebezpiecznie jest, że wielu z nich nawet nie podejrzewa, że ​​ta poważna choroba istnieje, a zatem nie sprawuje kontroli nad swoim ciśnieniem krwi.

W różnych latach istniało kilka różnych klasyfikacji nadciśnienia tętniczego, jednak od 2003 roku na corocznym Międzynarodowym Sympozjum Kardiologii przyjęto jednolitą klasyfikację stopni.

1. Łatwy stopień nadciśnienie tętnicze, gdy ciśnienie krwi mieści się w zakresie 140-159 mm Hg. skurczowe i 90-99 mm Hg. Art. dystolic.

2. Drugi stopień lub umiarkowany stopień charakteryzuje się ciśnieniem od 160/100 do 179/109 mm Hg. Art.

3. Ciężki stopień nadciśnienie tętnicze to wzrost ciśnienia krwi powyżej 180/110 mm Hg. Art.

Stopień nasilenia nadciśnienia tętniczego nie jest zwyczajowo określany bez czynników ryzyka. Wśród kardiologów istnieje pojęcie czynników ryzyka rozwoju nadciśnienia tętniczego. Tak więc nazywają te czynniki, które z wrodzoną predyspozycją do tej choroby służą jako czynnik wyzwalający, uruchamiający mechanizm rozwoju nadciśnienia tętniczego. Do czynniki ryzyka pozycja:

Nadwaga - osoby z nadwagą są bardziej narażone na ryzyko rozwoju nadciśnienia tętniczego. Siedzący tryb życia, brak aktywności fizycznej, siedzący tryb życia i niska aktywność fizyczna zmniejszają odporność, osłabiają napięcie mięśni i naczyń krwionośnych, prowadzą do otyłości, co przyczynia się do rozwoju nadciśnienia;

Stres psychologiczny i przeciążenie neuropsychologiczne prowadzić do aktywacji współczulnego układu nerwowego, który działa jako aktywator wszystkich układów ciała, w tym działa na układ sercowo-naczyniowy. Ponadto emitowana jest krew, tzw. Hormony presyjne, powodując skurcz tętnic. To, nawiasem mówiąc, jak palenie, może prowadzić do sztywności ścian tętnic i rozwoju nadciśnienia tętniczego.

Dieta o wysokiej zawartości soli kuchennej, dieta o wysokiej zawartości soli zawsze przyczyniaj się do zwiększonej presji. Niezrównoważone odżywianie ze zwiększoną zawartością aterogennych lipidów, nadmierna zawartość kalorii, która prowadzi do otyłości i sprzyja progresji cukrzycy typu II. Aterogenne lipidy w dużych ilościach znajdują się w tłuszczach zwierzęcych i mięsie, zwłaszcza wieprzowinie i jagnięcinie.

Palenie, jeden z groźnych czynników w rozwoju nadciśnienia tętniczego. Nikotyna i smoła zawarta w tytoniu prowadzą do stałej skurcz tętnic, co z kolei prowadzi do sztywności tętnic ściany i powoduje wzrost ciśnienia w naczyniach.

Nadużywanie alkoholu jedna z najczęstszych przyczyn chorób sercowo-naczyniowych. Alkoholizm przyczynia się do nadciśnienia tętniczego;

Zaburzenia snu, zespół nocny bezdech lub chrapać, powoduje wzrost ciśnienia w klatce piersiowej i jamy brzusznej, co powoduje skurcz naczyń krwionośnych.

Czynniki te prowadzą również do choroby niedokrwiennej serca i miażdżycy. Jeśli istnieje co najmniej kilka czynników, powinien on być regularnie badany przez kardiologa i, jeśli to możliwe, zredukowany do minimum.

Przyczyny nadciśnienia tętniczego

Przyczyny nadciśnienia tętniczego nie są znane. Istnieje przypuszczenie, że w przeważającej części choroba jest powodowana przez przyczyny dziedziczne, tj. dziedziczne predyspozycje, szczególnie na linii matczynej.

Bardzo niebezpieczne jest to, że jeśli nadciśnienie tętnicze rozwija się w młodym wieku, najczęściej nie jest zauważane przez długi czas, co oznacza, że ​​nie ma lekarstwa, a cenny czas jest marnowany. Pacjenci zapisują zły stan zdrowia i rosnącą presję na czynnik pogodowy, zmęczenie, dystonia wegetatywna-naczyniowa. Jeśli osoba skonsultuje się z lekarzem, leczenie dystonii wegetatywno-naczyniowej prawie pokrywa się z początkowym leczeniem nadciśnienia pierwotnego lub pierwotnego. Ta aktywność motoryczna i zrównoważona dieta ze spadkiem spożycia soli i procedury hartowania.

Na początku może to pomoże, ale mimo to, nawet wyleczyć nadciśnienie pierwotne w sposób nie jest możliwe, farmakoterapii nadciśnienia pod nadzorem lekarza.

Dlatego u pacjentów z dystonią naczyń powinny być bardzo dokładnie zbadane w celu potwierdzenia diagnozy i wykluczenia nadciśnienia, zwłaszcza jeśli rodzina są chore lub z nadciśnieniem tętniczym.

Czasami przyczyna nadciśnienia może być dziedziczna lub nabyta niewydolność nerek, Występuje, gdy systematycznie przyjmowane są nadmierne ilości soli kuchennej do organizmu. Powinieneś wiedzieć, że pierwszą reakcją ciała na to jest wzrost ciśnienia krwi. Jeśli taka sytuacja występuje często, nadciśnienie tętnicze rozwija się i rozwija. Podobnie niewydolność nerek może rozwinąć się w procesie starzenia u osób w wieku powyżej 50-60 lat.

Istnieje znana przyczyna tylko 5-10% przypadków nadciśnienia tętniczego, są to przypadki wtórnego, objawowego nadciśnienia tętniczego. Występuje z następujących powodów:

  • pierwotne zajęcie nerkowe (kłębuszkowe zapalenie nerek) Jest najczęstszą przyczyną objawowego nadciśnienia tętniczego,
  • wrodzone zwężenie aorty - koarktacja,
  • pojawienie się guzów nadnerczy produkujących adrenalinę i norepinefrynę (pheochromocytoma),
  • jednostronne lub obustronne zwężenie tętnic nerkowych (zwężenie),
  • nadnercza produkującego aldosteron (hiperaldosteronizm),
  • stosowanie etanolu (alkoholu winnego) ponad 60 ml dziennie,
  • zwiększona czynność tarczycy, tyreotoksykoza,
  • niekontrolowane stosowanie niektórych leków: leki przeciwdepresyjne, kokaina i jej pochodne, leki hormonalne itp.

Objawy nadciśnienia tętniczego

Wielkim niebezpieczeństwem nadciśnienia tętniczego jest to, że przez długi czas może ono być bezobjawowe, a dana osoba nawet nie wie o rozwoju i rozwoju choroby. Sporadyczne zawroty głowy, osłabienie, zawroty głowy, "muchy w oczach" są zapisywane ze względu na zmęczenie lub czynniki meteorologiczne, zamiast zmierzyć ciśnienie. Chociaż te objawy wskazują na naruszenie krążenia mózgowego i pilnie wymagają konsultacji z kardiologiem.

Jeśli leczenie nie rozpocznie się, pojawiają się dalsze objawy nadciśnienia tętniczego: takie jak drętwienie kończyn, czasami trudności w mówieniu. W trakcie badania przerost, wzrost lewej komory serca i wzrost jego masy, spowodowany pogrubieniem komórek serca, kardiomiocyty. Po pierwsze, zwiększa się grubość ścian lewej komory, a następnie poszerza się komora serca.

Postępująca dysfunkcja lewej komory serca powoduje duszność podczas wysiłku, astmę sercową (napadową duszność nocną), obrzęk płuc, przewlekłą niewydolność serca. Może powstać migotanie komór.

Objawy nadciśnienia tętniczego, których nie można zignorować:

  • stały lub częsty wzrost ciśnienia krwi, jest to jeden z najważniejszych objawów, które należy ostrzec;
  • częste ból głowy, jeden z głównych objawów nadciśnienia tętniczego. Może nie mieć wyraźnego związku z porą dnia i występuje w dowolnym czasie, ale z reguły w nocy lub wcześnie rano, po przebudzeniu. W części potylicznej głowy występuje uczucie ciężkości lub "raspiranie". Pacjenci skarżą się na ból, który jest pogarszany przez przechylanie, kaszel i napięcie. Może pojawić się niewielki obrzęk twarzy. Akceptacja pacjenta w pozycji pionowej (odpływ żylny), nieco zmniejsza ból.
  • częste bóle w okolicy serca, zlokalizowane po lewej stronie mostka lub w okolicy wierzchołka serca. Może wystąpić zarówno w spoczynku, jak i przy stresie emocjonalnym. Ból nie jest zatrzymany nitrogliceryna i zazwyczaj trwają długo.
  • duszność, który występuje początkowo tylko przy wysiłku fizycznym, ale potem iw spoczynku. Wskazuje na już znaczące uszkodzenie mięśnia sercowego i rozwój niewydolności serca.
  • występują różne zaburzenia widzenia, wygląd jakby mgły lub mgły w oczach, migotanie "much" Ten objaw wiąże się z upośledzeniem czynnościowym krążenia krwi w siatkówce oka, jego dużą zmianą (oderwanie siatkówki, zakrzepica naczyń, krwotok). Zmiany w siatkówce mogą prowadzić do podwójne widzenie, znacząca redukcja wzroku, a nawet całkowita utrata wzroku.
  • obrzęk nóg, które wskazują na niewydolność serca.

Objawy zmieniają się na różnych etapach choroby.

Przy pierwszym, najlżejszym stopniu nadciśnienia, ciśnienie waha się nieco powyżej normy: 140-159 / 90-99 mm Hg. Art. Na tym etapie nadciśnienie tętnicze można łatwo pomylić z początkiem przeziębienia lub przepracowanie. Czasem przeszkadzają częste krwawienie z nosa i zawroty głowy. Jeśli rozpoczynasz leczenie na tym etapie, bardzo często, jeśli zastosujesz się do wszystkich zaleceń lekarza i ustalisz prawidłowy tryb życia i odżywianie, możesz osiągnąć całkowite wyleczenie i zniknięcie objawów.

W drugim, umiarkowanym stadium, ciśnienie tętnicze jest wyższe i osiąga 160-179 / 100-109 mmHg. Na tym etapie pacjent ma ciężkie i bolesne bóle głowy, częste zawroty głowy, ból w sercu, jest już możliwe zmiany patologiczne w niektórych narządach, szczególnie w naczyniach dna oka. Praca układu sercowo-naczyniowego i nerwowego, nerek wyraźnie się pogarsza. Istnieje możliwość udaru mózgu. Aby znormalizować nacisk na to, konieczne jest stosowanie leków na receptę lekarza, nie będzie możliwe niezależne obniżenie poziomu ciśnienia krwi.

Trzeci i ciężki stopień nadciśnienia tętniczego, w którym ciśnienie krwi przekracza wartość 180/110 mm Hg. Na tym etapie choroby istnieje zagrożenie dla życia pacjenta. W związku z dużym stresem na naczyniach dochodzi do nieodwracalnych zaburzeń i zmian czynności serca. Ten stopień często ma powikłania nadciśnienia tętniczego w postaci niebezpiecznych chorób układu sercowo-naczyniowego, jak zawał mięśnia sercowego i dusznica bolesna. Być może pojawienie się ostrej niewydolności serca, arytmii, udaru mózgu lub encefalopatii dotknie naczynia siatkówki, pogorszy się ostrość widzenia, rozwija się przewlekła niewydolność nerek. Interwencja medyczna na tym etapie jest niezbędna.

Jeśli choroba idzie daleko, możliwe jest rozwinięcie się wylewu krwi do mózgu lub zawału mięśnia sercowego.

Rozpoznanie nadciśnienia tętniczego

W celu rozpoznania nadciśnienia tętniczego przeprowadza się obowiązkowe badania laboratoryjne: ogólne analiza moczu i krwi. Poziom kreatynina we krwi, aby wykluczyć uszkodzenie nerek, poziom potasu we krwi w celu identyfikacji guzów nadnerczy i zwężenia tętnicy nerkowej. Obowiązkowe badanie krwi na obecność glukozy.

Wykonano elektrokardiogram w celu obiektywnej analizy przebiegu nadciśnienia tętniczego. Poziom ogólny cholesterol w surowica krwi, cholesterol o niskiej i wysokiej gęstości lipoproteiny, zawartość kwasu moczowego, trójglicerydy. Badanie echokardiograficzne wykonuje się w celu określenia stopnia przerostu, miokardium lewej komory serca i stanu jego kurczliwości.

Badanie dna oka jest zalecane. Wykrywanie zmian w naczyniach i małych krwotoków może wskazywać na obecność nadciśnienia.

Oprócz podstawowych badań laboratoryjnych, wymagane są dodatkowe badania diagnostyczne, takie jak USG nerek i nadnerczy, RTG klatki piersiowej, ultrasonografia tętnic nerkowych i ramienno-trzustkowych.

Gdy diagnoza zostanie potwierdzona, przeprowadza się dalsze dogłębne badanie w celu oceny ciężkości choroby i przepisania odpowiedniego leczenia. Taka diagnoza jest potrzebna do oceny stanu czynnościowego przepływu krwi w mózgu, mięśnia sercowego, nerek, wykrywania stężenia kortykosteroidów we krwi, aldosteronów, aktywności renin; Rezonans magnetyczny lub tomografia komputerowa mózgu i nadnerczy jest zalecana, jak również aortografia brzuszna.

Rozpoznanie nadciśnienia tętniczego jest znacznie ułatwione, jeśli pacjent ma informacje o przypadkach takiej choroby w rodzinie bliskich krewnych. To może mówić o dziedzicznej predyspozycji do choroby i będzie wymagało bacznej uwagi dla twojego zdrowia, nawet jeśli diagnoza nie zostanie potwierdzona.

Dla regularnej diagnozy ważne jest regularne mierzenie ciśnienia krwi u pacjenta. Aby obiektywnie diagnozować i monitorować przebieg choroby, bardzo ważne jest regularne przeprowadzanie pomiaru ciśnienia. Samokontrola, między innymi, daje pozytywny wpływ na leczenie, ponieważ dyscyplinuje pacjenta.

Lekarze nie zalecają używania instrumentów mierzących ciśnienie w palcu lub nadgarstku do pomiaru ciśnienia krwi. Podczas pomiaru ciśnienia krwi za pomocą automatycznych urządzeń elektronicznych ważne jest, aby ściśle przestrzegać odpowiednich instrukcji.

Pomiar ciśnienia krwi za pomocą tonometr dość prosta procedura, jeśli trzymasz ją poprawnie i przestrzegasz niezbędnych warunków, nawet jeśli wydają się one dla ciebie małostkowe.

Zmierz poziom ciśnienia powinien wynosić 1-2 godziny po jedzeniu, 1 godzinę po wypiciu kawy lub paleniu. Ubrania nie powinny wiązać rąk i przedramion. Ręka, na której dokonuje się pomiaru, powinna być wolna od odzieży.

Bardzo ważne jest mierzenie w spokojnym i komfortowym otoczeniu o komfortowej temperaturze. Krzesło powinno być z prostym oparciem, postawić obok stołu. Umieść na krześle tak, aby środek mankietu na przedramieniu znajdował się na wysokości serca. Oprzyj się o oparcie krzesła, nie mów ani nie krzyżuj nóg. Jeśli wcześniej się przeprowadziłeś lub pracowałeś, odpocznij przynajmniej 5 minut.

Mankiet należy ułożyć w taki sposób, aby jego krawędź znajdowała się 2,5-3 cm nad jamą łokciową. Zastosuj mankiet szczelnie, ale nie ciasno, tak aby między mankietem a ramieniem można było swobodnie przesuwać palec. Konieczne jest odpowiednie wstrzyknięcie powietrza do mankietu. Pompowanie powinno odbywać się szybko, dopóki nie wystąpi minimalny dyskomfort. Przedmuchaj powietrze z prędkością 2 mm Hg. Art. na sekundę.

Zostaje zapisany poziom ciśnienia, przy którym pojawia się puls, a następnie poziom, przy którym dźwięk zaginął. Membrana stetoskop znajduje się w punkcie maksymalnej pulsacji tętnicy ramiennej, zwykle tuż powyżej dołu łokciowego na wewnętrznej powierzchni przedramienia. Głowa stetoskopu nie powinna dotykać rurek ani mankietu. Powinny również być gęste, aby przykleić membranę do skóry, ale nie naciskaj. Pojawienie się dźwięku pulsu, w postaci głuchych uderzeń, wskazuje poziom skurczowe ciśnienie tętnicze, zanik bicia serca - poziom rozkurczowy ciśnienie. Aby zapewnić niezawodność i uniknąć pomyłek, badanie należy powtarzać co najmniej raz na 3-4 minuty, na przemian obiema rękami.

Leczenie nadciśnienia tętniczego

Leczenie nadciśnienia bezpośrednio zależy od stadium choroby. Głównym celem leczenia jest zminimalizowanie ryzyka wystąpienia powikłań sercowo-naczyniowych i zapobieżenia zagrożeniu śmiercią.

Jeśli 1 stopień nadciśnienia nie jest obciążony żadnym czynnikiem ryzyka, wówczas możliwość wystąpienia niebezpiecznych powikłań układu sercowo-naczyniowego, takich jak udar lub zawał mięśnia sercowego, w ciągu najbliższych 10 lat jest bardzo niska i nie przekracza 15%.

Taktyką leczenia nadciśnienia niskiego ryzyka pierwszego stopnia jest zmiana stylu życia i terapia nielekowa do 12 miesięcy, w których kardiolog obserwuje i kontroluje dynamikę choroby. Jeśli poziom ciśnienia krwi przekracza 140/90 mm Hg. Art. i nie ma tendencji do zmniejszania się, kardiolog koniecznie podnosi terapia lekowa.

Średni stopień oznacza, że ​​możliwość wystąpienia powikłań sercowo-naczyniowych pierwotnego nadciśnienia tętniczego przez następne 10 lat wynosi 15-20%. Taktyka leczenia choroby na tym etapie jest podobna do tej stosowanej przez kardiologa w przypadku nadciśnienia 1 stopnia, ale okres terapii nielekowej jest skrócony do 6 miesięcy. Jeśli dynamika choroby jest niezadowalająca, a wysokie ciśnienie krwi utrzymuje się, zaleca się przeniesienie pacjenta na leczenie.

Ciężki stopień nadciśnienia tętniczego oznacza, że ​​w ciągu najbliższych 10 lat powikłania nadciśnienia tętniczego i innych chorób układu sercowo-naczyniowego mogą wystąpić w 20-30% przypadków. Taktyka leczenia tego stopnia nadciśnienia tętniczego polega na badaniu pacjenta, a następnie obowiązkowego przyjmowania leków wraz z metodami nielecznymi.

Jeśli ryzyko jest bardzo wysokie, oznacza to, że prognozy dotyczące choroby i leczenia są niekorzystne, a możliwość wystąpienia poważnych powikłań wynosi 30% lub więcej. Pacjent potrzebuje pilnego badania klinicznego i natychmiastowego leczenia.

Leczenie nadciśnienia tętniczego ma na celu obniżenie ciśnienia krwi do normalnego poziomu, eliminując ryzyko uszkodzenia narządu docelowego: serca, nerki, mózgu, ich największe możliwe lekarstwo. W leczeniu stosuje się leki przeciwnadciśnieniowe, które obniżają ciśnienie krwi, których wybór zależy od decyzji lekarza prowadzącego, która opiera się na kryteriach wieku pacjenta, obecności pewnych powikłań z układu sercowo-naczyniowego i innych narządów.

Rozpocznij leczenie minimalnymi dawkami leków przeciwnadciśnieniowych i obserwując stan pacjenta stopniowo zwiększaj go, aby osiągnąć zauważalny efekt terapeutyczny. Przepisany lek musi być dobrze tolerowany przez pacjenta.

Najczęściej w leczeniu pierwotnego lub nadciśnienia pierwotnego stosuje się złożone leki, w tym kilka leków. Zaletami takiego leczenia jest możliwość równoczesnej ekspozycji na kilka różnych mechanizmów rozwoju choroby i na receptę leku w zmniejszonych dawkach, co znacznie zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Ryzyko to dodatkowo tłumaczy najostrzejszy zakaz samodzielnego stosowania leków, które obniżają ciśnienie krwi lub arbitralne zmiany dawkowania bez konsultacji z lekarzem. Wszystkie leki przeciwnadciśnieniowe mają tak silny efekt, że ich niekontrolowane stosowanie może prowadzić do nieprzewidywalnych rezultatów.

Dawka leku jest zmniejszana lub zwiększana w razie potrzeby tylko przez kardiologa i po dokładnym badaniu klinicznym stanu pacjenta.

Nielekowe leczenie nadciśnienia tętniczego ma na celu zmniejszenie i wyeliminowanie czynników ryzyka i obejmuje:

  • odmowa picia alkoholu i palenia;
  • utrata wagi do akceptowalnego poziomu;
  • przestrzeganie diety bez soli i zbilansowanej diety;
  • przejście do aktywnego sposobu życia, okupacja porannymi ćwiczeniami, chodzenie itp., odmowa hipodynamii.

Powikłania nadciśnienia tętniczego

Należy wyraźnie zrozumieć, że zaniedbanie leczenia nadciśnienia tętniczego prowadzi do poważnych i niebezpiecznych powikłań. Wraz z postępem nadciśnienia, poważne narządy mają poważny wpływ na narządy.

  • Serce. Ostra lub przewlekła niewydolność serca rozwija się, obserwuje się przerost mięśnia sercowego lewej komory i zawał mięśnia sercowego.
  • Nerki. Niewydolność nerek rozwija się w nerce.
  • Mózg. Często występuje encefalopatia dyskwalifikująca, przejściowy atak niedokrwienny, udary niedokrwienne i krwotoczne.
  • Statki. Jest tętniak aorty itp.
  • Kryzysy nadciśnieniowe.

Aby uniknąć niebezpiecznych powikłań, należy, przy rosnącym ciśnieniu krwi, natychmiast skontaktować się z placówką medyczną w celu uzyskania pomocy i leczenia.

Profilaktyka nadciśnienia tętniczego

Dla osób z dziedziczną predyspozycją do nadciśnienia tętniczego i obciążonych przez czynniki ryzyka bardzo ważne jest zapobieganie chorobom. Przede wszystkim jest to regularne badanie kardiologa i przestrzeganie zasad prawidłowego stylu życia, które pomogą opóźnić, a często i wyeliminować chorobę z nadciśnieniem tętniczym. Jeśli masz historię krewnych z nadciśnieniem, powinieneś rozważyć swój styl życia i znacznie zmienić wielu nawyki i sposób życia, które są czynnikami ryzyka.

Konieczne jest aktywny tryb życia, więcej do poruszania się, w zależności od wieku, idealne do biegania, pływania, spacerów, jazdy na rowerze i jazdy na nartach. Obciążenia fizyczne należy wprowadzać stopniowo, bez przeciążania ciała. Szczególnie przydatne ćwiczenia na świeżym powietrzu. Ćwiczenie wzmacnia mięsień sercowy i układ nerwowy oraz pomaga zapobiegać stresowi.

Powinieneś rozważyć swoje nawyki żywieniowe, przestać jeść słone i tłuste potrawy, przejść na dieta niskokaloryczna, w tym duża liczba ryb, owoców morza, owoców i warzyw.

Nie daj się ponieść napoje alkoholowe a zwłaszcza piwo. Przyczyniają się do otyłości, niekontrolowanego spożycia soli kuchennej, szkodliwego dla serca, naczyń krwionośnych, wątroby i nerek.

Odrzuć palenie, substancje zawarte w nikotynie, prowokują zmianę w ścianach tętnic, zwiększają ich sztywność, a zatem mogą być odpowiedzialne za zwiększenie ciśnienia. Ponadto nikotyna jest bardzo niebezpieczna dla serca i płuc.

Staraj się być otoczony przez sprzyjające środowisko psychoemocjonalne. Jeśli to możliwe, unikaj konfliktów, pamiętaj, że niestabilny układ nerwowy bardzo często wyzwala rozwój nadciśnienia tętniczego.

W związku z tym można krótko powiedzieć, że zapobieganie nadciśnieniu tętnic obejmuje regularne badania kardiologa, prawidłowy sposób życia i korzystne tło emocjonalne środowiska.

Jeśli występują oznaki regularnego wzrostu ciśnienia krwi, należy natychmiast udać się do placówki medycznej. Pamiętaj, że dzięki temu możesz uratować swoje zdrowie i życie!

Więcej Informacji Na Temat Statków