Diuretyki - co to jest, klasyfikacja leków, zastosowanie w nadciśnieniu, obrzęku i chorobach serca

Jedną z najczęstszych grup farmakologicznych leków są diuretyki lub leki moczopędne. Leki są szeroko stosowane zarówno w leczeniu przewlekłych patologii, jak i w łagodzeniu ostrych stanów (np. Obrzęk płuc, mózg). Istnieje kilka grup leków różniących się siłą i mechanizmem działania farmakologicznego. Przeczytaj wskazania i przeciwwskazania dla diuretyków.

Diuretyki

Diuretyki lub diuretyki to leki, które zwiększają szybkość filtracji krwi przez nerki, co prowadzi do nadmiaru płynów, obniża ciśnienie krwi, przyspiesza usuwanie toksycznych substancji z organizmu. W zależności od lokalizacji akcji wyróżnia się następujące rodzaje diuretyków: nadnerczy i nerkowy (pętla, działająca na bliższe lub dalsze kanaliki nefronu).

Po przyjęciu diuretyków obniża się ciśnienie krwi, wchłanianie wody, elektrolity w kanalikach nerkowych, szybkość wydalania moczu wzrasta z ciała. Pod działaniem leków zmniejszenie stężenia potasu i sodu we krwi, co może niekorzystnie wpływać na stan pacjenta w zdrowiu: często rozwija zaburzenie drgawkowe, tachykardia, utrata przytomności, etc., w związku z czym konieczne jest ścisłe przestrzeganie tryb odbioru i dawkowanie leku..

Klasyfikacja diuretyków

Każdy przedstawiciel diuretyków ma swoje szczególne efekty, przeciwwskazania i skutki uboczne. Zastosowanie silnych związków powoduje aktywne usuwanie ważnych elektrolitów, szybkie odwodnienie, bóle głowy, niedociśnienie. Układ moczowy jest klasyfikowany zgodnie z mechanizmem i lokalizacją działania:

  1. Pętle.
  2. Tiazyd i tiazydopodobne.
  3. Inhibitory anhydrazy węglanowej.
  4. Oszczędzający potas (antagoniści aldosteronu i nonadolsteron).
  5. Osmodiuretyka.

Loopback

Mechanizm działania leków moczopędnych w wyniku rozluźnienia mięśni naczyń, przyspieszenia przepływu krwi w nerce, zwiększając syntezę prostaglandyn w komórkach śródbłonka. Diuretyki pętlowe zaczynają działać po około 20-30 minutach podawania doustnego i po 3-5 minutach podawania pozajelitowego. Ta właściwość pozwala na stosowanie leków z tej grupy w stanach zagrożenia życia. Do pętli diuretyków należą:

  • Furosemid;
  • Kwas ektarowy;
  • Britomar.

Tiazyd

Diuretyki serii tiazydowej są uważane za średnio skuteczne, ich działanie występuje w przybliżeniu w ciągu 1-3 godzin i trwa przez cały dzień. Mechanizm działania takich leków kierowany jest do proksymalnych kanalików nefronu, co powoduje odwrotną absorpcję chloru i sodu. Ponadto Leki tiazydowe zwiększają wydalanie potasu, opóźniają kwas moczowy. Działania uboczne obserwowane w związku z podawaniem tych leków są wyrażane przez zaburzenia ciśnienia metabolicznego i osmotycznego.

Leki tiazydowe są przepisywane w celu eliminacji obrzęków przy wysokim ciśnieniu krwi, niewydolności serca. Nie zaleca się stosowania diuretyków w chorobach stawów, ciąży, karmieniu piersią. Wśród leków tiazydowych są:

Oszczędzanie potasu

Ten typ leków moczopędnych zmniejsza skurczowe ciśnienie krwi, zmniejsza obrzęk tkanek, zwiększa stężenie potasu we krwi. Działanie moczopędne leków oszczędzających potas jest słabe, ponieważ w dalszych częściach nefronu nerki niewielka ilość sodu ulega resorpcji. Leki z tej grupy dzielą się na blokery kanałów sodowych i antagonistów aldosteronu. Wskazaniami do stosowania leków oszczędzających potas są:

  • guz kory nadnerczy;
  • nadciśnienie tętnicze;
  • niedobór potasu;
  • zatrucie preparatami litu;
  • potrzeba normalizacji ciśnienia w gałce ocznej w jaskrze;
  • zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe;
  • rozkurczowa i skurczowa niewydolność serca.

Wśród przeciwwskazań do stosowania środków oszczędzających potas, choroby Addisona, hiponatremii, hiperkaliemii, nieprawidłowości menstruacyjnych. Przy długotrwałym stosowaniu tej grupy leków możliwe jest wystąpienie hiperkaliemii, zaburzeń przewodu żołądkowo-jelitowego, paraliżu, zaburzeń napięcia mięśni szkieletowych. Do najpopularniejszych funduszy oszczędzających potas należą:

Ziołowe diuretyki

Aby zmniejszyć obrzęk, który nie jest skutkiem chorób przewlekłych, ale spowodowany nadmiernym spożyciem słonych pokarmów, zaleca się stosowanie naturalnych diuretyków. Takie fundusze mają wiele zalet:

  • wykazują zauważalny efekt moczopędny;
  • nadaje się do długotrwałego użytkowania;
  • nie powodują działań ubocznych nerek i nadnerczy;
  • odpowiednie dla dzieci, kobiet w ciąży;
  • dobrze połączone z innymi lekami.

Niektóre leki związane z diuretykami są pochodzenia naturalnego. Do ziołowych diuretyków zalicza się wiele ziół, a także niektóre owoce i warzywa. Oto kilka przykładów takich naturalnych preparatów:

  • truskawki;
  • ziele krwawnika;
  • korzeń cykorii;
  • liście, pączki brzozy;
  • liście żurawiny;
  • biodra róży;
  • arbuzy;
  • ogórki.

Wskazania do stosowania diuretyków

Środki moczopędne moczopędne są przepisywane w przypadku patologii, którym towarzyszy zatrzymanie płynów, silny wzrost ciśnienia krwi, zatrucie. Takie stany obejmują:

  • przewlekła niewydolność nerek;
  • niewydolność serca;
  • kryzysy nadciśnienia;
  • jaskra;
  • upośledzona funkcja wątroby;
  • nadmierna synteza aldosteronu.

Z nadciśnieniem

Nadciśnienie tętnicze, nieskomplikowane z niewydolnością nerek, można kontrolować za pomocą diuretyków. Leki zmniejszają objętość krwi krążącej i wydzielanie skurczowe, przez co ciśnienie zmniejsza się stopniowo. Długotrwała terapia prowadzi do zmniejszenia działania moczopędnego, stabilizacji ciśnienia tętniczego za pomocą własnych mechanizmów kompensacyjnych (zwiększenie zawartości hormonów, aldosteronu, reniny). W przypadku nadciśnienia tętniczego wyznaczyć:

  1. Hydrochlorotiazyd. Substancją czynną jest hydrochlorotiazyd. Lek należy do grupy diuretyków tiazydowych o średniej sile. W zależności od obrazu klinicznego wyznaczyć 25-150 mg na dzień. Działanie hydrochlorotiazydu występuje w ciągu godziny i trwa około 24 godzin. Lek nadaje się do długotrwałego stosowania i zapobiegania kryzysom nadciśnieniowym.
  2. Chlorthalidone. Lek jest grupą tiazino-podobną, aktywnym składnikiem jest chlortalidon. Chlortalidon zaczyna działać 40 minut po spożyciu, czas trwania efektu wynosi 2-3 dni. Przypisać lekarstwo na 25-100 mg rano, przed jedzeniem. Wadą chlortalidonu jest częsty rozwój hipokaliemii.
  3. Indapamid. Ten środek moczopędny dotyczy diuretykiem tiazydowym zwiększa wydzielanie sodu, potasu, chlorku. Działanie leku pojawia się po 1-2 godzinach i trwa przez cały dzień.

W zatruciu

Gdy ciężkie zatrucie uciekło się do przymusowej diurezy za pomocą diuretyków, aby usunąć toksyny i trucizny z krwi. Diuretyki stosuje się w zatruciach substancjami rozpuszczalnymi w wodzie, które obejmują:

  • alkohol;
  • sole metali ciężkich;
  • substancje narkotyczne;
  • substancje hamujące;
  • silne leki (barbiturany).

Wymuszona diureza jest przeprowadzana w warunkach ustalonych. Równocześnie przeprowadza się jednocześnie nawodnienie i odwodnienie przy minimalnych zmianach w składzie krwi i ilości. Diuretyki pomagają uzyskać lepsze zdolności filtracyjne nefronów do szybkiego, skutecznego usuwania toksycznych substancji. Aby wykonać wymuszoną diurezę użyj:

  1. Furosemid. Lek ma szybkie, ale krótkotrwałe działanie moczopędne. W przypadku wymuszonej diurezy podawać 1% roztwór w ilości 8-20 ml pozajelitowo. Działanie leku rozpoczyna się po 5-7 minutach i trwa 6-8 godzin.
  2. Kwas etakrynowy. Ma nieco mniejszą aktywność niż Furosemid. W zatruciach wskazane jest podawanie pozajelitowe 20-30 ml roztworu. Działanie kwasu etakrynowego rozpoczyna się po 30 minutach, trwa 6-8 godzin.

Z chorobami układu sercowo-naczyniowego

Diuretyki przepisują w przewlekłej niewydolności serca, aby wyeliminować obrzęki. Zazwyczaj wskazane jest minimalne dawkowanie leków. Zaleca się terapię niewydolności serca, rozpoczynając od tiazydowych lub tiazydowych leków moczopędnych:

  1. Clopamid. Lek ma wyraźne działanie natriuretyczne. Choroba serca pokazuje dawkę 10-40 mg na dobę rano przed posiłkiem. Clopamid zaczyna działać po 1-2 godzinach, czas trwania efektu utrzymuje się przez 24 godziny.
  2. Diver. Diuretyk pętlowy, aktywny składnik - torasemid. Lek zmniejsza wchłanianie zwrotne jonów sodu i wody. Działanie leku osiąga maksimum po 2-3 godzinach po spożyciu, działanie moczopędne utrzymuje się przez 18-20 godzin.

Z chorobą nerek

Patologie nerek prowadzą do niedostatecznej filtracji krwi, gromadzenia się produktów przemiany materii i toksyn. Diuretyki pomagają zrekompensować niewystarczającą zdolność filtracyjną nefronu. Wskazania do powołania diuretyków to niewydolność nerek, przewlekłe zmiany zakaźne w ostrym stadium, kamica. Z reguły w tych przypadkach stosuje się:

  1. Mannitol. Osmodiuretyczny, zwiększa filtrację i ciśnienie osmotyczne osocza. Lek ma umiarkowane działanie natriuretyczne. Działanie moczopędne rozpoczyna się w pierwszych minutach po podaniu pozajelitowym (około 5-10 ml 15% roztworu) i trwa 36-40 godzin. Zastosuj leki na wymuszoną diurezę w jaskrze lub obrzęku mózgu.
  2. Oxodollin. Główną substancją aktywną jest chlorotolidon. Oxodolline hamuje reabsorpcję sodu. Działanie rozpoczyna się 2-4 godziny po spożyciu i trwa 26-30 godzin. Dawka dla chorób nerek wynosi 0, 025 g raz dziennie.

Z obrzękiem

Obrzęk często występuje bez obecności choroby i jest wynikiem nadmiernego spożycia soli, słodkich napojów alkoholowych. Aby wyeliminować ten nieprzyjemny objaw, wskazane są diuretyki:

  1. Amyloride. Leki z grupy diuretyków oszczędzających potas. Amylorek zaczyna działać 2 godziny po spożyciu, efekt utrzymuje się przez 24 godziny. Przybliżona pojedyncza dawka wynosi 30-40 mg.
  2. Diakarb. Substancją czynną jest acetazolamid. Diakarb ma słaby, ale długotrwały efekt. Po podaniu doustnym (250-500 mg) działanie występuje po 60-90 minutach i trwa do 2-3 dni.

Do utraty wagi

Diuretyki na kilka dni pomogą zmniejszyć masę ciała o 1-3 kg, ale nie wpływa to na zawartość tłuszczu w organizmie. Jeśli przestaniesz stosować leki moczopędne, waga powróci, więc leki te nie są zalecane do odchudzania dłużej niż 2-3 dni. Długotrwałe stosowanie diuretyków w celu zmniejszenia masy ciała może prowadzić do zaburzeń czynności nerek aż do niewydolności nerek. Do krótkotrwałej utraty wagi odpowiednie są następujące leki:

  1. Lasix. Aktywnym składnikiem leku jest furozimid. Lasix ma silne działanie moczopędne, hamuje odwrotną absorpcję sodu, chloru i potasu. Zalecana pojedyncza dawka wynosi 40-50 mg. Działanie leku Lasix rozpoczyna się 30-40 minut po przyjęciu i trwa 6-8 godzin.
  2. Ureget. Diuretyki szybkiego działania, zawiera w składzie kwasu etakrylowego, który spowalnia transport sodu. efekt występuje 30 minut po spożyciu, trwa 10-12 godzin. Pojedyncza dawka wynosi 25-50 mg.

Interakcje leków

Leki moczopędne są często przepisywane jako część kompleksowej terapii lekowej jednocześnie z innymi lekami, więc powinieneś przestudiować interakcje diuretyków z innymi lekami:

  1. Diuretyki, które wydalają potas, nie powinny być przyjmowane z pochodnymi glikozydów naparstnicy, tk. to zwiększa ryzyko arytmii.
  2. Słabo połączone diuretyki oszczędzające potas z preparatami potasu: powoduje to nadmiar tego jonu, który wywołuje niedowład, osłabienie mięśni i niewydolność oddechową.
  3. Leki, które zmniejszają stężenie glukozy we krwi, zwiększają hiperglikemiczny wpływ diuretyków.
  4. Leki przeciwbakteryjne - serie aminoglikozydów i cefalosporyn w połączeniu z diuretykami pętlowymi mogą prowadzić do rozwoju ostrej niewydolności nerek.
  5. Niesteroidowe leki przeciwzapalne, inhibitory pompy protonowej zmniejszają działanie moczopędne diuretyków.
  6. Pochodne benzotiadiazyny w połączeniu z lekami moczopędnymi mogą zaburzać mikrokrążenie mięśnia sercowego i sprzyjać rozwojowi skrzeplin.

Skutki uboczne diuretyków

Diuretyki, produkujące niezbędne elektrolity dla organizmu, powodują pewne skutki uboczne. Z reguły są to konsekwencje zaburzeń równowagi jonowej. Należą do nich:

  • hipokaliemia (zmniejszenie poziomu potasu);
  • hipomagnezemia (zmniejszenie stężenia magnezu);
  • wypłukiwanie wapnia z ciała;
  • arytmia;
  • zasadowica metaboliczna;
  • odwodnienie;
  • drażliwość;
  • ciemnienie w oczach;
  • zaburzenia snu;
  • utrata wydajności;
  • tachykardia;
  • duszność;
  • hiponatremia (zmniejszenie ilości sodu).

Największym niebezpieczeństwem są diuretyki pętlowe, ponieważ mają one silny i szybki efekt. Nawet niewielkie odchylenie od zalecanej dawki tych leków może powodować szereg niepożądanych działań ubocznych. Mniej niebezpieczne diuretyki to preparaty z grupy leków tiazydowych. Mają długi, ale delikatny efekt, bez zmiany ostrej kompozycji krwi, dzięki czemu nadają się do długotrwałego stosowania.

Przeciwwskazania

Z uwagi na to, że diuretyki mają ogólny wpływ na organizm, tj. powodują zmiany w funkcjonowaniu dwóch lub więcej układów narządów, istnieją pewne ograniczenia w ich stosowaniu. Główne przeciwwskazania do stosowania leków moczopędnych:

  • niewydolność wątroby;
  • ciąża;
  • napady epilepsji;
  • okres laktacji;
  • cukrzyca;
  • zespół hipowolemiczny;
  • ciężka niedokrwistość;
  • blok przedsionkowo-komorowy;
  • niektóre ciężkie wrodzone wady serca.

Jak wybrać diuretyki

Bezpieczne do samodzielnego stosowania są diuretyki pochodzenia roślinnego, naturalnego, naparów, wywarów ziół. Jeśli to konieczne, stosowanie syntetycznych leków moczopędnych należy skonsultować się z lekarzem, który określi który lek należy podjąć w przypadku, czas trwania leczenia i dawkowania. Wybierając diuretyk dla pacjenta, lekarz bierze pod uwagę następujące czynniki:

Diuretyki lub leki moczopędne: lista leków o różnej sile, szybkości narażenia i specyficznych wpływach na organizm

Diuretyki lub leki moczopędne są lekami, z którymi większość pacjentów zmaga się z patologią nerek i pęcherza moczowego. Niewłaściwe ustawienie układu moczowego powoduje nagromadzenie nadmiaru płynu w organizmie, obrzęk, wysokie obciążenie serca, zwiększone ciśnienie.

W sieciach aptecznych łatwo znaleźć roślinne i syntetyczne diuretyki. Lista przygotowań zawiera ponad dwadzieścia nazwisk. Który lek wybrać? Jaka jest różnica między różnymi rodzajami diuretyków? Jakie są najpotężniejsze diuretyki? Jakie komplikacje wynikają z samoleczenia przy użyciu diuretyków? Odpowiedzi w artykule.

Czym są diuretyki?

Leki w tej kategorii prowadzą do nadmiaru płynów w moczu, oczyszczenia organizmu, przemycia nerek i pęcherza moczowego. Diuretyki są przepisywane nie tylko w przypadku patologii nerek: preparaty syntetyczne i ziołowe są potrzebne, aby wyeliminować obrzęk w chorobach układu sercowo-naczyniowego i wątroby.

Mechanizm działania diuretyków:

  • zmniejszyć wchłanianie wody i soli w kanalikach nerkowych;
  • zwiększyć tempo produkcji i wydalanie z moczem;
  • usunięcie nadmiaru płynu zmniejsza obrzęk tkanek, obniża ciśnienie krwi, zapobiega nadmiernemu obciążeniu narządów układu moczowego i serca.

Pozytywny wpływ składników diuretyków:

  • normalizacja ciśnienia dna oka;
  • stabilizacja ciśnienia krwi u pacjentów z nadciśnieniem;
  • zmniejsza ryzyko napadów padaczkowych;
  • normalne powroty ciśnienia wewnątrzczaszkowego;
  • przyspieszona eliminacja toksyn w różnych rodzajach zatrucia;
  • zawartość wapnia we krwi zmniejsza się, utrzymując odpowiedni poziom magnezu. Rezultatem jest zmniejszenie obciążenia serca, poprawa mikrokrążenia w tkankach nerek.

Co to jest mocznica i jak leczyć terminalną fazę niewydolności nerek? Mamy odpowiedź!

Prawostronna nefroptoza nerek: co to jest i jaka jest patologia niebezpieczna? Przeczytaj odpowiedź w tym artykule.

Do notatki:

  • Oprócz wydalania płynu nagromadzonego w tkankach, diuretyki wpływają na wiele procesów zachodzących w organizmie, usuwają nie tylko mocz, ale także potas, sód, magnez. Niewłaściwe stosowanie związków chemicznych często powoduje poważne problemy zdrowotne;
  • z tego powodu Zabronione jest kupowanie i przyjmowanie leków moczopędnych przed skonsultowaniem się z lekarzem. W zależności od rodzaju choroby, potrzebujesz porady od nefrologa, urologa, gastroenterologa lub kardiologa. Często pacjent musi przejść kompleksowe badanie.

Klasyfikacja i rodzaje

Lekarze nie przypadkowo zabraniają pacjentom wybierania własnych leków moczopędnych: każda grupa leków moczopędnych ma określone działanie, ich przeciwwskazania i skutki uboczne. Zastosowanie silnych związków powoduje aktywne wydalanie potasu lub gromadzenie pierwiastka, odwodnienie, silne bóle głowy, kryzys nadciśnieniowy. W przypadku przedawkowania silnych diuretyków pętlowych, samoleczenie może się źle skończyć.

Oszczędzanie potasu

Diuretyki oszczędzające potas obniżają ciśnienie skurczowe (górne), zmniejszają obrzęki, opóźniają wzrost potasu w ciele, nasilają działanie innych leków. Często występują niepożądane reakcje, tak jak w przypadku stosowania leków hormonalnych.

W przypadku nadmiernego gromadzenia się potasu może dojść do paraliżu mięśni lub zatrzymania akcji serca. W przypadku niewydolności nerek, cukrzycy, ta grupa leków moczopędnych nie jest odpowiednia. Obowiązkowe dostosowanie dawki indywidualnie, kontrola kardiologa i nefrologa. Skuteczne nazwy: Aldactone, Veroshpiron.

Tiazyd

Przypisać z patologiami nerek, nadciśnieniem, jaskrą, niewydolnością serca. Diuretyki tiazydowe wpływają na dystalne kanaliki nerkowe, zmniejszają wchłanianie zwrotne soli sodowych i magnezowych, zmniejszają wytwarzanie kwasu moczowego, aktywują wydalanie magnezu i potasu.

Aby zmniejszyć częstość występowania działań niepożądanych w połączeniu z diuretykami pętlowymi. Clopamide, Indap, Chlorthalidone, Indapamid.

Osmotyczny

Mechanizm działania polega na obniżeniu ciśnienia krwi, aktywnym przechodzeniu płynu przez kłębuszki nerkowe, poprawie poziomu filtracji. Wynik - usunięcie nadmiaru wody, eliminacja obrzęku.

Diuretyki osmotyczne są lekami słabymi, trwają od sześciu do ośmiu godzin. Zaleca się podanie dożylne. Wskazania: jaskra, obrzęk płuc, mózg, zakażenie krwi, przedawkowanie narkotyków, ciężkie oparzenia. Skuteczne preparaty: mannitol, mocznik, sorbitol.

Loopback

Najpotężniejsze leki o działaniu moczopędnym. Składniki leków wpływają na pętlę Gengle - kanalik nerkowy skierowany w stronę środka narządu. Formowanie w postaci pętli sprzężenia absorbuje ciecz z różnymi substancjami.

Preparaty z tej grupy relaksują ścianę naczyń krwionośnych, pobudzają przepływ krwi w nerkach, stopniowo zmniejszają objętość płynu międzykomórkowego, przyspieszają filtrację kłębuszkową. Diuretyki pętlowe zmniejszają absorpcję wsteczną magnezu, chloru, sodu i soli potasowych.

Zalety:

  • szybki efekt (do pół godziny po zrobieniu);
  • potężny wpływ;
  • odpowiedni do pomocy w nagłych wypadkach;
  • działać do sześciu godzin.

Skuteczne preparaty:

  • Furosemid.
  • Piretanide.
  • Kwas etakrynowy.

Warzywo

Zalety:

  • wyczuwalny efekt moczopędny;
  • "Miękki" wpływ na nerki, serce, naczynia krwionośne;
  • usunąć nadmiar płynu, umyć pęcherza i nerek;
  • wykazują lekki efekt przeczyszczający;
  • nasycić organizm użytecznymi składnikami: solami mineralnymi, witaminami, substancjami biologicznie czynnymi;
  • nadaje się do długotrwałego użytkowania (kursy).

Rośliny lecznicze lub naturalne diuretyki roślinne:

  • medinitsa;
  • mącznica lekarska;
  • mięta pieprzowa;
  • skrzyp polny;
  • trawiasty pełzanie;
  • koperek;
  • truskawki;
  • krwawnik;
  • korzeń cykorii;
  • liście brzozy i nerki;
  • liście żurawiny;
  • jagody żurawiny.

Owoce, warzywa, melony:

Diuretyki

Po zażyciu składników leków aktywują wydalanie szkodliwych bakterii wraz z moczem. Zastosowanie diuretyków jest nieodzownym elementem terapii chorób pęcherza moczowego. Usunięcie nadmiaru płynu nie pozwala na gromadzenie się toksyn w organizmie, drobnoustroje chorobotwórcze nie mają czasu na dostanie się do górnych części układu moczowego.

Podczas przyjęcia należy przestrzegać częstotliwości i dawkowania, stosować tabletki przepisane przez lekarza. Diuretyki u niektórych pacjentów powodują niepożądane reakcje: na tle aktywnej produkcji moczu rozwija się hipokaliemia, pojawiają się drgawki i możliwa jest niewydolność serca. Do długotrwałego stosowania są odpowiednie diuretyki roślinne i słabe chemiczne diuretyki, w nagłych przypadkach przepisują silne związki syntetyczne.

Efekt przyjmowania diuretyków

Aktywne oddawanie moczu następuje po pewnym czasie:

  • szybkie diuretyki - pół godziny. Torasemid, Triamteren, Furosemid;
  • średnia - 2 godziny. Amyloride, Diakarb.

Każda grupa diuretyków ma pewien okres przydatności:

  • pracuj przez długi czas - do 4 dni. Veroshpiron, Eplerenone;
  • średnia ważność - do 14 godzin. Hypotiazyd, diakarb, triamteren, indapamid;
  • działać do 8 godzin. Torasemid, Furosemid, Mannitol, Lasix.

Na podstawie efektu moczopędnego rozróżnia się następujące kompozycje:

  • potężny. Trifas, Lasix, Furosemid, kwas etakrynowy, Bumetanid;
  • średnia wydajność. Oxodoline, Hypothiazide;
  • słaby. Diakarb, Veroshpiron.

Wskazania do stosowania

Leki moczopędne są przepisywane na schorzenia i choroby, którym towarzyszy zatrzymanie płynów:

  • zespół nerczycowy;
  • osteoporoza;
  • wyraźny obrzęk kończyn dolnych w niewydolności serca;
  • wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie tętnicze);
  • nadmierne wydzielanie hormonu aldosteronu;
  • jaskra;
  • patologia nerek i wątroby;
  • zastoinowa niewydolność serca;
  • obrzęk tkanek.

Dowiedz się o przyczynach jasnokomórkowego raka nerki u kobiet oraz o zasadach edukacji w zakresie leczenia.

Instrukcje dotyczące stosowania urologicznych kolekcji Fitefrohl opisano na tej stronie.

Przejdź na stronę http://vseopochkah.com/mochevoj/zabolevaniya/vospalenie-u-muzhchin.html i przeczytaj o objawach i leczeniu zapalenia pęcherza u mężczyzn.

Przeciwwskazania

Wybierając leki moczopędne, lekarze biorą pod uwagę ograniczenia. Każdy lek ma pewną listę przeciwwskazań (wskazanych w instrukcji). Nie wszystkie syntetyczne leki moczopędne są przepisywane w czasie ciąży: w tym okresie, z wyraźnym obrzękiem, problemy z oddawaniem moczu, podwyższonym ciśnieniem krwi, leki moczopędne są przepisywane z ekstraktami roślin leczniczych, wywarów ziołowych.

Główne ograniczenia to:

  • wiek dzieci;
  • okres laktacji;
  • ciąża;
  • nadwrażliwość na fitoekstrakcje lub składniki syntetycznych diuretyków;
  • cukrzyca;
  • ciężka postać niewydolności nerek.

Efekty uboczne

Przed rozpoczęciem terapii pacjent powinien wiedzieć: Diuretyki czasami wywołują niechciane reakcje. Problemy pojawiają się w związku z niezależnym wyborem funduszy, w szczególności najsilniejszymi diuretykami pętlowymi, ze zwiększeniem pojedynczej dawki, nieautoryzowanym przedłużeniem przebiegu leczenia. Siła i czas trwania reakcji niepożądanych zależą od rodzaju leku moczopędnego.

Najczęściej następujące efekty uboczne rozwijają się:

  • nadmierna utrata potasu;
  • kryzys nadciśnienia;
  • nudności;
  • bóle głowy;
  • zwiększenie stężenia azotu we krwi;
  • ból w mostku;
  • obrzęk płuc i mózgu (diuretyki pętlowe);
  • marskość wątroby;
  • niewydolność nerek;
  • drgawki.

Diuretyki w chorobach nerek i dróg moczowych

Optymalny lek jest wybierany przez nefrologa lub urologa. Często trzeba skonsultować się z kardiologiem: wielu pacjentów z chorobami nerek cierpi na nadciśnienie, ma problemy z sercem i naczyniami krwionośnymi. W przypadku długotrwałego stosowania, zapobieganie obrzękom to odpowiednie buliony na bazie ziół leczniczych lub słabych diuretyków.

Nie możesz wybrać chemicznego środka moczopędnego za radą krewnych i sąsiadów: leki moczopędne są przepisywane tylko indywidualnie. Naruszenie reguły często prowadzi do poważnych konsekwencji dla organizmu, prowokuje kryzys nadciśnienia.

Skuteczne leki o działaniu moczopędnym:

  • Cyston. Bezpieczny preparat ziołowy jest skuteczny w odmiedniczkowym zapaleniu nerek, kamicy moczowej, kamicy nerkowej. Tabletki są przepisywane nawet dla dzieci i kobiet w ciąży.
  • Furosemid. Potężny diuretyk pętlowy. Szybki efekt, aktywne usuwanie obrzęków. Stosuj się ściśle pod nadzorem lekarza.
  • Phytolizy. Makaron z fitoekstraktami i naturalnymi olejkami do podawania doustnego. Działanie bakteriobójcze, moczopędne, przeciwzapalne. Wzmocnienie odporności, zapobieganie ryzyku nawrotów z zapaleniem pęcherza, odmiedniczkowe zapalenie nerek.
  • Jednoszynowy. Naturalny lek o działaniu moczopędnym, przeciwzapalnym, przeciwdrobnoustrojowym. Tabletki zawierają wysokie stężenie suchego ekstraktu z żurawiny i kwasu askorbinowego.
  • Trifas. Nowoczesny diuretyk nowej generacji. Niemiecka jakość, szybka eliminacja obrzęków, długotrwały efekt - 1 tabletka dziennie, minimum efektów ubocznych.

W patologiach nerek pomocne są choroby pęcherza moczowego, wywary ziołowe. Lekarze polecają warzenia mącznicy lekarskiej, kopru włoskiego, liści brusznicy, liści i nerek brzozy, mięty pieprzowej. Dobrze spłukuje nerki, bulion moczu z bulionu, żurawiny morskie.

Następnie wideo na temat działania diuretyków na nerki i układ moczowy:

Zasada działania i działanie diuretyków

W złożonej terapii wielu dolegliwości stosuje się diuretyki. Leki moczopędne, co to jest i jak go przyjąć, należy skonsultować się z lekarzem.

Leki moczopędne to grupa leków, które mają wyraźne działanie moczopędne. Działanie moczopędne to zdolność substancji do przyspieszania filtracji krwi w kanałach nerczycowych, usuwanie nadmiaru płynu z organizmu. Ten efekt leków osiąga się poprzez różne mechanizmy działania, które są podstawą klasyfikacji diuretyków.

Główne grupy leków moczopędnych:

  1. 1. Diuretyki pętlowe (furosemid, kwas etakrynowy).
  2. 2. Tiazydowe leki moczopędne (pochodne benzotiazyny - tiazydy).
  3. 3. Leki oszczędzające potas.
  4. 4. Preparaty osmotyczne.

Ale nie wszyscy przedstawiciele klasycznych diuretyków są używani w nefrologii. Niektóre leki są zakazane ze względu na ich nefrotoksyczność (diuretyki rtęciowe) i nieskuteczność (teofilina, chlorek amonu).

Grupa obejmuje diuretyki: Hypotiazyd, Dichlorotiazyd, Hydrochlorotiazyd, cyklometiazyd. Mechanizm działania opiera się na zawieszeniu reabsorpcji sodu w odcinku korowym i dystalnym pętli nefronowej. Działanie leku rozpoczyna się w ciągu godziny po jego zastosowaniu, czas działania wynosi 12 godzin lub więcej, dlatego każdy środek tiazydowy z tej grupy jest lepiej przyjmowany raz dziennie rano.

Diuretyki tiazydowe obejmują:

  • Brinaldiks;
  • Chlortalidon jest lekiem długo działającym;
  • Renez.

Izolacja sodu na tle przyjmowania tych leków jest umiarkowana (uwalniane jest do 10% przefiltrowanego sodu). Narkotyki są szeroko rozpowszechnione ze względu na następujące cechy:

  • łatwość użycia;
  • działanie przeciwnadciśnieniowe;
  • skuteczność w leczeniu moczówki prostej nerkowej, idiopatyczna hiperkalciuria.

Niepożądane działania tiazydów:

  • zwiększone uwalnianie potasu wraz z rozwojem hipokaliemii i magnezu, prawdopodobnie rozwój zasadowicy metabolicznej;
  • zmniejszenie uwalniania wapnia z moczem, zwiększenie jego stężenia w osoczu krwi;
  • zwiększać ryzyko wystąpienia hiperurykemii z powodu zmniejszonego wydzielania kwasu moczowego;
  • pogarszać przebieg cukrzycy, ponieważ naruszają metabolizm węglowodanów, powodując hiperglikemię;
  • wzmocnić niewydolność nerek;
  • przyczyniają się do rozwoju toksycznego zapalenia trzustki;
  • objawy alergiczne z epizodami nadwrażliwości na światło, nekrotycznego zapalenia naczyń.

Jaskrawym przedstawicielem tej grupy jest Furosemide. Działa depresyjnie na aktywne wchłanianie zwrotne jonów chlorkowych. Miejscem jego działania jest wznosząca się część nefronu, a przy użyciu jego dużych dawek - kanaliki proksymalne.

Lek ma szybki, wyraźny, ale krótkoterminowy efekt. Jego działanie rozpoczyna się mniej niż godzinę po spożyciu. Maksymalny efekt występuje po 20 minutach, czas działania wynosi około 4 godzin.

W przypadku podawania pozajelitowego działanie leku rozpoczyna się natychmiast i trwa do 1 godziny. W przeciwieństwie do tiazydów i leków tiazydowych, Furosemid poprawia filtrację w kłębuszkach, dlatego jest uważany za lek z wyboru w przypadku niewydolności nerek.

Jest dobrze tolerowany przez pacjentów, ale nie zaleca się przyjmowania go przez dłuższy czas. Istnieje ryzyko wystąpienia następujących patologii:

  • hiperurykemia;
  • ostra dna;
  • głuchota (zwłaszcza przy równoczesnym stosowaniu antybiotyków);
  • małopłytkowość;
  • zaburzenia pracy nerek (przy jednoczesnym stosowaniu antybiotyków z grupy cefalosporyn);
  • hiponatremia.

Lek ma niewielki wpływ na metabolizm węglowodanów. Uregit (lub kwas etakrynowy) jest mniej znanym przedstawicielem grupy diuretyków pętlowych. Ma inną strukturę chemiczną, ale jego mechanizm działania jest podobny do Furosemidu. Szczyt diurezy występuje dwie godziny po zażyciu leku, efekt trwa do 9 godzin. Lepiej jest przyjmować lek po jedzeniu rano. Negatywne przejawy Uregit obejmują:

  • hiperurykemia;
  • głuchota (rozwija się przy równoczesnym stosowaniu antybiotyków).

Przedstawiciele tej grupy obejmują preparaty: spironolakton, aldacton, veroshpiron. Wszystkie są syntetycznymi syntetycznymi hormonami steroidowymi, konkurencyjnymi antagonistami aldosteronu. Wpływają na poziom dystalnych kanalików, zbierając kanaliki, bliższe kanaliki nefronu. Spironolakton może bezpośrednio hamować tworzenie się i wydzielanie aldosteronu w gruczołach nadnerczy.

Działanie moczopędne takich leków jest bardzo słabe (są one w stanie wyekstrahować jedynie 2% całkowitego sodu, który jest filtrowany w nerkach). Takie leki są często stosowane w kompleksowym leczeniu różnych dolegliwości. Środki te mają zdolność do wzmagać działanie innych leków w kanalikach proksymalnych, zmniejszając reabsorpcję sodu, który przeszedł przez część bliższą nefronów.

Zachowując zwykłą dietę z solą, izolowane spożycie leków oszczędzających potas nie będzie działać. W celu pojawienia się efektu przyjmowania takich leków konieczne jest ograniczenie stosowania sodu. Efekt diuretyczny przyjmowania tych leków następuje stopniowo, zaczynając od 2-3 dni. Unikalnych podwyższonej reabsorpcji potasu powrotem do krwi, a zatem lekarze często przepisują spironolakton oraz bliższymi moczopędne (tiazydy oraz preparaty tiazydowe). Taki schemat prowadzi do nasilenia efektu, zapobiega rozwojowi hipokaliemii, zatrzymując jednocześnie potas w organizmie.

Dzienna dawka preparatu Veroshpiron wynosi od 25 do 300 ml. Na tle przyjmowania spironolaktonu mogą rozwinąć się następujące niepożądane reakcje:

  • zwiększony potas we krwi;
  • szybkie zmęczenie;
  • uporczywa senność;
  • hirsutyzm;
  • ginekomastia;
  • przerwy w cyklu menstruacyjnym.

Leku nie należy przyjmować u pacjentów z niewydolnością nerek w późnym stadium (szczególnie w przypadku nefropatii cukrzycowej). Do leków oszczędzających potas należy również Triamteren. Działa na miejscu dystalnych kanalików, wpływa tylko na transport sodu. Triamteren nie bierze udziału w metabolizmie aldosteronu w nerkach. Lek ma słabe działanie moczopędne, które trwa do 10 godzin po spożyciu.

Dawka leku Triamteren może wynosić od 50 do 300 ml na dzień. Przypisać go w dwóch dawkach, łącząc go z mocniejszymi diuretykami. Skutki uboczne leku obejmują epizody zwiększonej zawartości glukozy i kwasu moczowego we krwi. Podobnie jak struktura chemiczna, działanie triamterenowych specjalistów obejmuje amilorid. Jego dzienna dawka wynosi 5-20 mg.

Przedstawiciele tej grupy nie nadają się do metabolizmu, nie są zaabsorbowani w nerkach. Są one filtrowane tylko w strukturach nefronowych, zwiększając osmolarność moczu w nefronie. To tłumaczy zmniejszenie reabsorpcji w strukturach nefronowych.

Często stosowany w praktyce nefrologicznej Mannitol. Jest stosowany w celu zapobiegania rozwojowi ostrej niewydolności nerek lub na najwcześniejszych etapach jej rozwoju. Mannitol stosuje się do wymuszonej diurezy z podejrzeniem ostrej martwicy cewkowej. Lek stosuje się tylko do podawania pozajelitowego, powoli, dożylnie, 10-20% roztworu.

Aby zwalczyć niewielki obrzęk, zapobiec jego rozwojowi, można użyć wywarów z ziół leczniczych, które mają właściwości moczopędne. Często stosowane wywary ziołowe:

Każda grupa tych funduszy ma różne mechanizmy działania.

Jeśli jeden lek jest nieskuteczny, stosuje się inny, lub przełącza się na połączenie tych dwóch.

Przykładowe schematy leczenia moczopędnego:

  1. 1. Saluretyki o działaniu proksymalnym i dystalne leki oszczędzające potas. Najlepiej połączyć Veroshpiron, Triamterene z tiazydami. Na współczesnym rynku farmaceutycznym prezentowane są gotowe gotowe leki złożone (Triamterene i Hypothiazide lub Triamterene i Furosemide).
  2. 2. Kombinacja leków o podobnym działaniu na szczytowej aktywności tła diuretyk podawać furosemid, kwas etakrynowy, tiazyd podawanie rozwinięcia, podawanie dożylne Eufillin znacznie zwiększa efekt Natriyuretikov (furosemid, kwas etakrynowy).

Niebezpieczne kombinacje leków moczopędnych:

  1. 1. Kwas etakrynowy, Furosemid jest niebezpieczny w połączeniu z kanamycyną, gentamycyną, streptomycyną ze względu na ryzyko głuchoty.
  2. 2. Kwas etakrynowy, Furosemid jest niebezpieczny w połączeniu z cefalorydyną ze względu na zwiększoną nefrotoksyczność.
  3. 3. Połączenie diuretyków z kwasem acetalosalicylowym zakłóca wydzielanie ostatnich nerek.
  4. 4. Jednoczesne przyjmowanie leków moczopędnych razem z wapniem może wywołać rozwój hiperkalcemii.

Na podstawie pracy NE de Wardener (1973) opracowano sekwencję stosowania leków moczopędnych:

  1. 1. Veroshpiron, Triamteren w pierwszych dniach dla zachowania potasu.
  2. 2. Następnie dodać tiazydy.
  3. 3. Jeśli ich skuteczność jest słaba, tiazydy zastępuje się Furosemidem, Etacrynic Acid. Dawkowanie jest podwajane codziennie aż do maksymalnej diurezy.
  4. 4. Aby zwiększyć działanie dawki furosemidu, można go stosować w postaci pozajelitowej.
  5. 5. Możesz także dodać dożylną iniekcję mannitolu.

Aby lepiej zrozumieć stan równowagi wodnej pacjenta, zaleca się jego ważenie każdego dnia. Jest to bardziej oczywiste niż mierzenie diurezy i płynu używanego każdego dnia. Po wyeliminowaniu obrzęków, stosowanie leków moczopędnych zostaje anulowane.

Główne zalecenia dotyczące stosowania diuretyków:

  1. 1. Większość leków moczopędnych może powodować hipokaliemię, zasadowicę metaboliczną. Aby temu zapobiec, należy dodatkowo zażyć potas. Hypotiazyd, Furosemid najlepiej stosować w krótkich, przerywanych kursach (2 razy w tygodniu co drugi dzień).
  2. 2. W przypadku niekontrolowanego stosowania takich leków może nastąpić gwałtowna utrata chlorków, spadek objętości BCC, zmniejszenie reabsorpcji. Doprowadzi to do zwiększenia wydzielania reniny, aldosteronu.
  3. 3. Odporność na pęcznienie może być usunięty za pomocą środków przeczyszczających, leków (sorbitol, siarczan magnezu), przez nakłucie skóry sterylnej igły krwi metodą ultrafiltracji (z ostrym spadkiem CF oceny ryzyka).
  4. 4. Ciężki hiperaldosteronizm jest leczony przez jednoczesne stosowanie potasu, Veroshpiron.
  5. 5. długo trwałe, pęcznienie to ryzyko zachorowania na niedobór sodu we krwi, niewydolność naczyń na obwodzie, hiperaldosteronizm, spadek stężenia potasu we krwi, alkalozy, redukcję CF, podwyższony poziom kwasu moczowego w surowicy.
  6. 6. Na tle gwałtownego spadku CF, lekiem z wyboru Furosemidu (działa na CF, wzmacniając go). Veroshpiron, Triamteren jest niebezpieczny w użyciu z powodu ryzyka hiperkaliemii.
  7. 7. Podczas leczenia przewlekłej niewydolności nerek za pomocą diuretyków, ważne jest, aby pamiętać o ryzyku jeszcze większej nieprawidłowości w nerkach. Tacy pacjenci muszą stale monitorować poziom potasu, chloru, wapnia, kwasu moczowego i glukozy we krwi.
  8. 8. Przy długotrwałym podawaniu znaczących dawek Furosemidu, kwasu etakrynicznego, istnieje ryzyko utraty słuchu (często przemijające).

Diuretyki są zalecane do przyjmowania recepty.

Diuretic

Pozostaw komentarz

Diuretyki lub diuretyki są substancjami, które mają różne struktury chemiczne, ale mają wspólną właściwość. Efekt moczopędny - działanie diuretyku na organizm człowieka, jego zdolność do przyspieszenia filtracji krwi, w celu usunięcia płynu z organizmu. Taka terapia jest dobra dla nadciśnienia, pomaga usunąć obrzęki i zapobiegać rozwojowi innych chorób. Czym są diuretyki i jakie są one niebezpieczne i użyteczne?

Mechanizm działania

Głównym mechanizmem działania jest wpływ leków na nerki, nefrony i wszystkie zachodzące procesy. Zasada polega na stymulacji nerek, aby produkowały więcej moczu. Diuretyki prowadzą do spowolnienia wchłaniania soli, wody, przyspieszenia powstawania i usuwania moczu, zmniejszenia poziomu płynów w organizmie. Diuretyki łagodzą obrzęki, oczyszczają ciało i normalizują równowagę kwasowo-zasadową. Farmakologia kliniczna diuretyków jest następująca. Obniżenie ciśnienia krwi wynika z faktu, że stężenie sodu zmniejsza się i wpływa na naczynia. Ich właściwości pozwalają nam rozluźnić drogi żółciowe i tętnice.

Jak i co robić?

Najczęściej przepisywany w połączeniu z innymi lekami obniżającymi ciśnienie krwi. Aby prawidłowo używać diuretyków, musisz przestrzegać zasad i kontrolować niektóre parametry:

  • objętość pijanej cieczy dziennie;
  • mierzyć ciśnienie dwa razy dziennie;
  • zmierzyć masę ciała, objętość brzucha i kończyn dolnych.

Dane te są niezbędne, aby lekarz mógł dostosować dawkę leku. Jeśli wystąpią nudności lub zawroty głowy, należy o tym powiedzieć lekarzowi. Aby wziąć leki moczopędne, należy przestrzegać następujących zaleceń:

  1. Przestrzegaj diety o niskiej zawartości sodu i soli.
  2. Bierz leki zawierające potas lub zastępuj je potrawami bogatymi w potas.
  3. W przypadku leczenia oszczędzającego potas należy przeciwnie wykluczać produkty zawierające potas.
  4. Nie używaj tabletek nasennych i alkoholu, które mogą powodować komplikacje.
Powrót do spisu treści

Rodzaje narkotyków

Diuretyki przepisują na podstawie choroby, ponieważ różnią się mechanizmem działania. Odmiany: tiazyd, oszczędzanie potasu, pętla i osmotyczne. Diuretyki tiazydowe są stosowane w leczeniu nadciśnienia, ponieważ doskonale obniżają ciśnienie krwi. Dawkowanie jest małe, ponieważ diuretyk tiazydowy wpływa na metabolizm. Zastosowanie diuretyków w kompleksie pozwala uzyskać maksymalny efekt przy minimalnych skutkach ubocznych dla zdrowia. Farmakokinetyka leków, podobnie jak w diuretykach pętlowych. Tiazydy są wydzielane do światła nefronu w kanaliku proksymalnym.

Oszczędzanie potasu przyczynia się do usuwania chlorków i sodu z organizmu, ale zmniejsza wydalanie potasu. Działają one wokół dalszych kanalików, gdzie następuje wymiana jonów sodu i potasu. Dość słaba klasa diuretyków, oznacza to, że są gorsze od innych pod względem siły i szybkości reakcji. Są one stosowane z diuretykami, które wydalają magnez i wapń, w celu zmniejszenia utraty jonów. Działanie diuretyków pętlowych występuje w pętli Henle. Właściwości diuretyków tej grupy: zwiększony przepływ krwi w nerkach, wydalanie magnezu i wapnia, filtracja kłębuszkowa, zmniejszone napięcie żylne, zwiększona diureza.

Wskazania do stosowania diuretyków grupy osmotycznej: jaskra, obrzęk narządów, zapalenie otrzewnej, przypadki, gdy mocz nie tworzy. Ponadto są one stosowane w celu zatrucia i przedawkowania. Odnoszą się do silnego, przepisać dożylnie, ponieważ nie są wchłaniane do przewodu pokarmowego. Najlepszym dożylnym lekiem moczopędnym tej grupy jest Monitol. Istnieją inne diuretyki, które nie są częścią żadnej z tych grup, ale wykazują działanie moczopędne.

Rodzaje diuretyków pod względem skuteczności

Na skuteczność ługowania sodu diuretyki hipotensyjne są:

  • Silny - pętla, zwiększenie wymywania o 5-25%.
  • Umiarkowanie działający - tiazyd, zwiększa wydalanie o 5-10%.
  • Lekko aktywny lub lekki - oszczędzający potas i osmotyczny, zwiększa wydajność sodu o 5%.
Powrót do spisu treści

Wskazania do stosowania

Diuretyki przepisują na nadciśnienie, niewydolność serca i ostrą niewydolność nerek, z obrzękiem serca, jaskrą, marskością wątroby. Badania wykazały, że efekt hipotensyjny jest nieodłączny w większości leków moczopędnych dostępnych w aptece. Zapobiegawczo w przypadku nadciśnienia tętniczego są diuretyki tiazydopodobne, dodatkowo zmniejszają ryzyko udaru. W dużych dawkach i systematycznym przyjmowaniu tiazydów nie zaleca się stosowania hipokaliemii. Instrukcja pozwoli zrozumieć, jakie wskazania do stosowania tego lub tego preparatu wśród diuretyków to te, które są przeciwwskazane przy obniżonej presji. Terapia diuretyczna może być aktywna w umiarkowanych dawkach i utrzymywana przy stałym przyjmowaniu.

Diuretyki w nadciśnieniu

Gdy nadciśnienie jest przepisywane leki w celu zmniejszenia objętości krwi krążącej, w celu zmniejszenia obciążenia serca i zwiększonej odporności ścian naczyń. W leczeniu nadciśnienia stosuje się diuretyk beta-bloker, więc zwiększa się skuteczność leków. Nifedypina jest często stosowana, ponieważ nie wpływa na metabolizm. Codziennie "Nifedypina" obniża ciśnienie krwi i pełni funkcję ochronną dla narządów wewnętrznych. "Nifedypina" jest dobrze łączona z różnymi grupami leków: beta-blokerami, inhibitorami ACE.

Diuretyki w opuchlizny

Obrzęk jest problemem dla wielu osób. Jest to początkowy objaw negatywnych procesów zachodzących w ciele. Obrzęk kończyn sygnalizuje stagnację. W przypadku upośledzenia czynności nerek występuje obrzęk twarzy. Jednostronny obrzęk występuje rzadko i wiąże się z uszkodzeniem OUN. Diuretyki wydalają płyn i działają terapeutycznie na całe ciało. Podczas przyjmowania leków moczopędnych przepisywana jest dieta, która sprzyja szybkiemu zanikowi objawów.

Diuretyki w niewydolności nerek

Diuretyki i nerki zawsze były blisko spokrewnione. Tak więc, z niewydolnością nerek i diuretykami zapalenia nerek usunąć obrzęki, usunąć nadmiar wody. Przy łagodnych objawach zalecane są naturalne diuretyki: seler, marchew, truskawki, ogórki, buraki. Wśród syntetycznych - najbardziej skuteczne są "Aldakton", "Britomar", "Hypothiazid", "Diver", "Furosemide". W przypadku przewlekłej niewydolności nerek przepisuje się leki pętlowe. Diuretyki tiazydowe w CRF są stosowane rzadziej, ponieważ są mniej skuteczne. Inne klasy leków moczopędnych są przeciwwskazane, ponieważ zwiększają ryzyko powikłań. Kiedy kamica moczowa jest przepisywana na leczenie, w oparciu o pochodzenie kamieni:

  • kamienie z soli potasowych, wapniowych lub fosforanowych będą leczyć diuretyki oszczędzające wapń;
  • formacje szczawianowe będą wydalać środki tiazydowe;
  • kamienie z kwasu moczowego, peklowanego kopru, truskawek.
Powrót do spisu treści

Niewydolność serca i problemy z ciśnieniem

W przypadku niewydolności serca w płynie ustrojowym ustala się zastój krwi w płucach. Środki Tazidnye działają przeciwskurczowo na ściany naczyń krwionośnych. Jednym z najlepszych w leczeniu problemów z sercem jest "Kaptopryl". "Kaptopril" jest skuteczny w zapobieganiu powikłaniom, takim jak diuretyki i beta-blokery.

Diuretyk do utraty wagi

W celu szybkiej utraty masy ciała wielu używa diuretyków, ponieważ diuretyki pomagają zmniejszyć masę ciała. Dużo płynu jest usuwany z ciała, waga spada, ale złogi tłuszczu nadal pozostają. Wraz z toksynami organizm traci jony witalne. Silne odwodnienie ma negatywny wpływ na skórę i wygląd. Naruszenie równowagi jonowej prowadzi do niepowodzenia w rytmie serca, osłabienia, pogorszenia wzroku. Dlatego bardzo ostrożnie należy schudnąć przy pomocy diuretyków, aby nie zaszkodzić zdrowiu. Wielu uważa, że ​​utrata masy ciała wymaga aktywności fizycznej, która jest o wiele bardziej przydatna niż leki.

Skuteczne diuretyki

Nowoczesne leki są skuteczne, ich maksymalne możliwe korzyści, gdy stosowane właściwie i zalecenia. Leczący lekarz, wiedząc, objawy i cechy choroby, będzie mógł przypisać najskuteczniejszą moczopędne. Wśród mocne i skuteczne leki moczopędne zwanych „bumetanid”, „ksypamid” „Mannitol”, „mocznika”, „piretanid”, „torasemid”, „furosemid”, kwas etakrynowy. Płuca są „amiloryd”, „Diakarb”, „spironolakton”, „triamteren”. Nie zapominaj, że nieszkodliwy moczopędny jest mitem, każda terapia ma skutki uboczne, więc podczas przyjmowania terapii musisz przestrzegać dawki i czasu trwania kursu.

Środki ludowe

Diuretyki są nie tylko syntetyczne. Tradycyjna medycyna stanowi alternatywę dla leków chemicznych. Natura obdarzyła nas szeroką gamą ziół, których uzdrawiająca moc wzbogaca organizm w witaminy i usuwa płyn. Jedną z głównych zalet naturalnych diuretyków jest dostępność i cena. Apteka oferuje wiele leków o działaniu moczopędnym, ale nie każdy może sobie na nie pozwolić. Jeśli masz problemy z sercem, użyj truskawek, liści brzozy.

Z zapaleniem dróg moczowych pomoże cranberries, wrotyczu i pasterza worek. W medycynie ludowej wiele receptur znanych jest z obrzęków z użyciem liści brzozy, psiej róży, lnu. Podczas przyjmowania moczopędnych bulionów robić przerwy i po kilku dniach wznowić przyjmowanie. Wyrażony efekt moczopędny ma marchew, zieloną cebulę, winogrona, melon, seler, ogórek, suszone owoce. Taka lista "narkotyków" będzie nieszkodliwa dla ludzkiego zdrowia.

Ostrzeżenia

Skutki uboczne z przyjęcia mogą wystąpić, gdy spotkanie jest nieprawidłowe lub połączenie jest nieprawidłowe. Diuretyki mogą powodować:

  • anoreksja;
  • słabość;
  • wymioty;
  • hiperglikemia - skok cukru we krwi;
  • obniżenie liczby płytek we krwi;
  • zapalenie trzustki;
  • osłabienie funkcji seksualnych;
  • zaparcie;
  • biegunka.
Powrót do spisu treści

Skutki uboczne i przeciwwskazania

Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest zbadanie wskazań i przeciwwskazań, a także skutków ubocznych leków moczopędnych. Ciało potrzebuje płynu do normalnego życia. Przy nadmiernej akumulacji, leczenie moczopędne jest nieuniknione, ale z nadużywaniem prowadzi do odwodnienia. Odwodnienie zaburza pracę serca i innych narządów wewnętrznych.

Diuretyki pętlowe wraz z nadmiarem płynu uwalniają również potas, którego niższy poziom powoduje nieregularne bicie serca, drętwienie i mrowienie kończyn, zmęczenie i nerwowość, skurcze mięśni. Ponadto badania wykazały, że diuretyki pętlowe prowadzą do utraty słuchu z powodu wpływu na zakończenia nerwowe w uszach. Objawami ototoksyczności są zawroty głowy i dzwonienie w uszach. Podczas stosowania diuretyków tiazydowych skóra staje się wrażliwa na słońce, charakteryzując się zaczerwienieniem, oparzeniami, swędzeniem i wysypką. Przyjmowanie tiazydów zwiększa stężenie kwasu moczowego we krwi, co może prowadzić do ostrej dny moczanowej. Niezaprzeczalnym efektem ubocznym jest uzależnienie nerek od faktu, że istnieje ciągła stymulacja procesu usuwania płynu. W związku z tym zanik nerek i stopniowo przestają działać niezależnie. Dlatego bez konieczności przyjmowania leków moczopędnych lepiej powstrzymać się.

Więcej Informacji Na Temat Statków