Wrzód troficzny na nodze - przyczyny, objawy, leczenie

Ponad dwa miliony ludzi na całym świecie cierpią z powodu owrzodzeń troficznych. Pomimo rozwoju współczesnej medycyny choroba ta jest trudna do leczenia i grozi poważnymi konsekwencjami. Owrzodzenie troficzne na nodze objawia się zniszczeniem skóry lub błony śluzowej i charakteryzuje się głęboką zmianą tkanek miękkich, czasami sięgającą kości. Wokół owrzodzenia stale utrzymuje się stan zapalny. Choroba jest letargu, ponieważ tkanki nie otrzymują odpowiedniego odżywiania, są upośledzone krążenie krwi i procesy odżywiania komórkowego. Z biegiem czasu, stały stan zapalny prowadzi do osłabienia ochronnych właściwości ciała, co powoduje, że leczenie choroby jest jeszcze trudniejsze.

Wrzody troficzne są chorobą wtórną, która jest spowodowana naruszeniem krążenia krwi w tkankach. Wynik jest zawsze taki sam: w rezultacie komórki nie otrzymują właściwego odżywienia i zaczynają stopniowo wymierać, ale przyczyny wystąpienia choroby mogą być różne. W zależności od nich wyróżnia się kilka rodzajów owrzodzeń troficznych.

Wrzody troficzne są chorobami wtórnymi

Owrzodzenie żylne

Choroba ta występuje w przypadku naruszenia krążenia żylnego, które często jest spowodowane żylakami. Najczęściej owrzodzenie występuje na wewnętrznej lub przedniej części kości piszczelowej, w innych miejscach jest niezwykle rzadkie. Choroba nie pojawia się natychmiast, ma wiele objawów, które są często postrzegane jako objawy żylaków, i nic więcej. Z czasem zwracając na nie uwagę, można uniknąć choroby, ponieważ leczenie owrzodzeń troficznych jest bardzo trudne.

Do zwiastunów dolegliwości należą:

  • Obrzęk brzuchatego łydki, wzrost obwodu kostki, uczucie ciężkości;
  • Kurcze zaczynają się pojawiać, szczególnie podczas snu;
  • Na skórze zaczyna pojawiać się zauważalna sieć naczyniowa, pojawiają się nieprzyjemne wrażenia przypominające swędzenie;
  • Na miejscu żył pojawiają się niebieskawe i czerwonawe plamy, które łączą się w jedno duże miejsce. Może zajmować bardzo dużą powierzchnię i przypominać rozległy krwiak;
  • Skóra na miejscu plamy staje się lśniąca i gładka, rozciągnięta, zmniejsza się jej wrażliwość;
  • Pojawiają się białawe strupy, silny peeling.
Owrzodzenie żylne na nodze

Po pojawieniu się strupów minie kilka dni i pojawi się owrzodzenie. W początkowej fazie atakuje się tylko powierzchnię skóry, ale stopniowo rana pogłębia się, wpływa na mięśnie, ścięgna i często dochodzi do kości.

Owrzodzenia żylne są niebezpieczne, ponieważ powodują wiele niebezpiecznych konsekwencji i mogą prowadzić do śmierci pacjenta w stanie zaniedbanym.

Wrzód miażdżycowy

Takie wrzody są częstymi towarzyszami niedokrwienia tkanek miękkich nogi, najczęściej goleni. Niedokrwienie pojawia się z powodu postępującej miażdżycy, która dotyka głównych tętnic.

Przyczyną pojawienia się choroby staje się przewlekła hipotermia stopy, stałe niewygodne (zbyt wąskie i nagłe) buty, urazy nóg. Najczęściej starsi ludzie stają wobec tej dolegliwości, która nie może dużo chodzić i spędzać dużo czasu w samotności.

Etapy owrzodzeń troficznych

Pierwszymi objawami owrzodzenia miażdżycowego są ciągłe uczucie oziębłości nóg, a kończyny w dotyku prawie zawsze są zimne. Przy nawet nieznacznym wysiłku fizycznym człowiek szybko staje się zmęczony, w nocy dokuczliwy ból w mięśniach łydek.

Wrzody pojawiają się na stopie, często na kciuku i pięcie. Są małe, ale głębokie, wypełnione ropą. Brzegi rany są gęstsze niż cała reszta tkanki, białawe, niewrażliwe. Jeśli nie podejmiesz żadnych działań, owrzodzenia szybko rozprzestrzeniają się na stopę i stopę, łącząc się w jedno owrzodzenie.

Pyogenic owrzodzenie

Wrzód, którego pojawienie się nie jest bezpośrednio związane z zaburzeniami krążenia krwi, więc zmiany wrzodziejące występują w miejscu wielu kłów, ropni i ropnej egzemy. Najczęściej są płytkie i mają zaokrąglony kształt.

W większości przypadków wrzody pyogenne występują u osób zaniedbujących higienę osobistą, nie leczących zmian skórnych. Pojedyncze rany można leczyć dość dobrze, jeśli rozpoczyna się na czas. Owrzodzenie, zajmując duże obszary, często może prowadzić do zgorzeli gazowej.

Wrzód Martorelli

Owrzodzenie to jest również nazywane nadciśnieniem tętniczym, ponieważ występuje z powodu przedłużonego skurczu naczyń krwionośnych. Występuje bardzo rzadko, głównie u dojrzałych i starszych kobiet. W początkowej fazie choroba objawia się jako obrzęk, bolesne odczucia, pożyczka, bordowa plamka pojawiająca się na przedniej części goleni, która wkrótce zamienia się w wrzód. Choroba rozwija się bardzo powoli i charakteryzuje się ekstremalną bolesnością, która nie daje odpocznienia ani w dzień ani w nocy

Wrzód Martorell na nodze

Główną różnicą między owrzodzeniem nadciśnieniowym jest symetria jego manifestacji. W tym samym miejscu obu nóg pojawiają się jednocześnie grudki i owrzodzenia.

Wrzód neurotroficzny

Występuje w wyniku urazu lub przedłużającej się choroby głowy lub kręgosłupa. Naruszenie trofii powoduje uszkodzenie tkanki wrzodziejącej, które ma zaokrąglony kształt o małej średnicy. Głębokość wrzodu jest ograniczona tylko przez kość, tkanki wokół utraty czułości, a otwór owrzodzeniowy jest wypełniony ropą i wydziela nieprzyjemny zapach.

Wrzód cukrzycowy

Cukrzyca jest chorobą nieuleczalną, która prowadzi do wielu poważnych powikłań, z których jednym z nich są troficzne owrzodzenia nóg. Powstawanie wrzodu rozpoczyna się od naruszenia unerwienia nóg, najczęściej stopy. Osoba pierwsza odczuwa częste drętwienie stopy, wtedy wrażliwość skóry jest znacznie zmniejszona, kończyny pozostają zimne nawet w ciepłej porze roku. Pierwsze rany pojawiają się w miejscach największego tarcia: na kciuku, na wystających częściach paliczków palców, na pięcie i przedniej części stopy. Wygląd owadów przypomina miażdżycę, ale brak symetrii. Głównym niebezpieczeństwem takich zmian jest ich niewrażliwość. Często pacjenci sami przypadkowo ranią nogi podczas chodzenia i nie zauważają tego, tym samym pogarszając problem. Cierpiące na cukrzycę owrzodzenie w stanie zaniedbanym może prowadzić do zgorzeli.

Owrzodzenie cukrzycowe na piechotę

Leczenie owrzodzeń troficznych

Powodzenie leczenia owrzodzenia polega na prawidłowym określeniu przyczyny jego wystąpienia. Przed leczeniem dolegliwości pacjent musi przejść serię badań cytologicznych i bakteriologicznych, które pomogą ustalić wygląd owrzodzenia.

Leczenie powinno być kompleksowe, lekarz w niektórych przypadkach zaleca leczenie chirurgiczne, któremu towarzyszą leki. Pokazano również procedury fizjoterapeutyczne. Wrzody troficzne - tak jest w przypadku, gdy lekarze przyjmują racjonalne leczenie środkami ludowymi.

Interwencja chirurgiczna jest konieczna w przypadku owrzodzeń neurotroficznych i miażdżycowych. Jakie są wąskie kanały wypełnione ropą. W okresie leczenia pacjenci często muszą pompować ropę z owrzodzeń.

Jeśli wystąpi owrzodzenie i wystąpi duży obszar tkanki miękkiej, lekarz prowadzący może przepisać ich wycięcie i oczyścić, aby uniknąć infekcji. Rozległe owrzodzenie dzieli się na kilka małych chirurgicznych sposobów, aby zmniejszyć obszar zmiany i zatrzymać proces zapalny.

Aby rozpocząć leczenie wrzodów, konieczne jest ustalenie przyczyny wrzodu

W szczególnych przypadkach, w przypadku rozległych zmian chorobowych, pacjent otrzymuje przeszczep skóry w celu zmniejszenia obszaru rany.

Leczenie farmakologiczne obejmuje najczęściej:

  • Niesteroidowe leki przeciwzapalne;
  • Antybiotyki o szerokim spektrum działania;
  • Leki przeciwhistaminowe.

Miejscowe leczenie polega na regularnym czyszczeniu, myciu rany, a następnie leczeniu maściami antybakteryjnymi, stosując bandaż. Maść od owrzodzeń troficznych na stopach jest przepisywana przez lekarza, biorąc pod uwagę indywidualne cechy choroby pacjenta.

Jeśli owrzodzeniu towarzyszy ciężki obrzęk i ma żylne pochodzenie, to po zastosowaniu maści należy zastosować opatrunki kompresyjne. Zmniejszają obrzęk, tymczasowo zmniejszając średnicę naczyń krwionośnych, dzięki czemu leczenie jest skuteczniejsze. Bandaże uciskowe można zastąpić specjalnymi pończochami w przypadku poprawy stanu.

Leczenie środkami folk

Obróbka ludowa polega na zewnętrznym leczeniu rany: jej oczyszczeniu i zastosowaniu środków przeciwbakteryjnych.

Bardzo dobrze sprawdzone kompresy z ziół - rumianku, sznurka, glistnika i nagietka, nakładane na kilka godzin. Nie tylko dezynfekują ranę, ale także przyczyniają się do wzrostu nowych tkanek, zapewniając działanie uspokajające.

Dobrym remedium jest smoła brzozowa lub maść Vishnevsky. Środek należy nakładać na wacik, nakładać na ranę i pozostawić na kilka dni, a następnie zmienić.

Wśród środków ludowej do leczenia owrzodzeń troficznych jest smoła brzozowa

Ważne! Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku, owrzodzenie należy dokładnie umyć, w przeciwnym razie ropienie może się pogorszyć, przechodząc na zatrucie krwi. Szczególnie niebezpieczne jest, gdy owrzodzenie znajduje się w pobliżu głębokich dużych żył.

W przypadku zwilżania ran, proszek tatarski, pokryty raną, pomaga w walce. Pozostaje pod bandażem przez 1-2 dni, po czym zostaje zastąpiony nowym.

Aby wyleczyć owrzodzenie troficzne na nogach lub stopach jedynie środkami ludowymi, jest to niemożliwe, dlatego konieczna jest konsultacja z lekarzem.

Zapobieganie

Każda choroba jest łatwiejsza do uniknięcia niż leczyć, szczególnie w przypadku owrzodzeń troficznych. W celu zapobiegania zaleca się dokładne monitorowanie stanu żył, okresowe stosowanie żeli i maści poprawiających krążenie krwi, unikając długiego stania lub siedzenia.

W przypadku znalezienia problemów z krążeniem krwi, ćwiczenia powinny być wykonywane regularnie i lekarze nie powinni być zaniedbywani. Ważne jest również, aby pamiętać, że samoleczenie może być katastrofalne.

Wrzody troficzne: klasyfikacja, leczenie zawodowe i ludowe

Na świecie ponad dwa miliony ludzi cierpi na pojawienie się owrzodzeń troficznych na nogach (nogi i stopy). Jest to choroba charakteryzująca się głębokim defektem w nabłonku skóry lub błony podstawnej, któremu towarzyszy proces zapalny. Prowadzi to do utraty tkanki, a blizny pozostają na skórze, po wyleczeniu owrzodzenia. Leczenie owrzodzeń troficznych na nogach, pomimo rozwoju medycyny, pozostaje jednym z najtrudniejszych. Jest to spowodowane naruszeniem procesu odżywiania komórek - trofików (stąd nazwa choroby). Jednocześnie funkcje ochronne ciała zmniejszają się, a zdolność redukcyjna jest częściowo tracona.

Rodzaje owrzodzeń troficznych i ich specyficzność

Wszystkie rodzaje owrzodzeń troficznych są konsekwencją chorób związanych z upośledzonym przepływem krwi w nogach, co skutkuje niedostatecznym odżywianiem komórek nabłonka i ich stopniowym obumieraniem. Z tego, co służyło za główną przyczynę tej dolegliwości, jest kilka rodzajów stwierdzeń:

  • Owrzodzenia żylne;
  • Wrzody tętnicze (miażdżycowe);
  • Wrzody cukrzycowe (przeciw cukrzycy);
  • Neurotroficzne, związane z urazem czaszkowo-mózgowym lub uszkodzeniem kręgosłupa;
  • Wrzody lub nadciśnienie Martorell;
  • Piogeniczny (zakaźny).

Tętnicze (miażdżycowe) owrzodzenia

Owrzodzenie tego gatunku występuje wraz z postępem niedokrwienia tkanek miękkich podudzia, co jest następstwem zarostu miażdżycowego, który atakuje główne tętnice. Pojawienie się tego rodzaju owrzodzenia jest najczęściej wywoływane przez hipotermię nóg; używanie ciasnych butów; jak również uszkodzenie integralności skóry. Owrzodzenie troficzne tego typu jest zlokalizowane na podeszwie i na zewnątrz stopy, kciuka (jego końcowego paliczka) w okolicy pięty. Są to małe, małe, półkoliste rany, z rozdartymi, zagęszczonymi krawędziami, wypełnione ropnymi treściami. Skórka wokół nich ma bladożółty kolor. Miażdżycowe owrzodzenia są najczęściej dotknięte przez osoby starsze. Ich pojawienie się jest poprzedzone małym "chromaniem przestankowym", w którym pacjentowi trudno jest wspiąć się po schodach. Jest zawsze zimny i szybko się męczy. Noga jest prawie zawsze zimna i boli w nocy. Jeśli na tym etapie leczenie nie zostanie rozpoczęte, pojawiają się rany, które stopniowo rozszerzają się na całej powierzchni stopy.

Owrzodzenia żylne

Ten rodzaj owrzodzeń troficznych powstaje głównie na dolnej części nóg, w dolnej części jego wewnętrznej powierzchni. Z tyłu i na zewnętrznych bokach są niezwykle rzadkie. Występuje z naruszeniem żylnego przepływu krwi kończyn dolnych, w tym jako powikłanie żylaków. Pojawienie się owrzodzenia jest poprzedzone następującymi objawami:

  1. Mięsień brzuchatego pęcznieje, uczucie ciężkości;
  2. W nocy są skurcze;
  3. Skóra podudzia zaczyna "swędzieć", na niej pojawia się sieć z wyraźnie powiększonymi żyłkami;
  4. Stopniowo, żyły wtapiają się w plamy fioletowego odcienia, zmieniając się w fioletowy kolor, rozprzestrzeniając się na większe obszary;
  5. Wraz z rozwojem choroby skóra staje się gęstsza, uzyskuje specyficzny blask i gładkość.

Pod koniec początkowego etapu pojawiają się białawe klamry przypominające płatki parafiny. Jeśli na tym etapie leczenie nie zostało rozpoczęte, kilka dni później rozwija się mały wrzód, którego rozwój będzie postępował. Po pierwsze dotyka tylko skóry, ścięgna Achillesa, mięśnia łydki (z tyłu), okostnej piszczeli. W tym przypadku ropa z wrzodu, który ma nieprzyjemny zapach. Jeśli leczenie owrzodzeń żylnych podudzi pochodzenia żylnego jest wybrany prawidłowo lub zaczął późno, może rozwinąć się ciężka choroba, takie jak zapalenie róży, ropne zapalenie węzłów chłonnych pachwiny varikotromboflebit. Często prowadzi to do nieodwracalnego wzrostu naczyń limfatycznych i nóg słonia. Zdarzały się przypadki, w których rozpoczęto późne leczenie, było przyczyną sepsy, która zakończyła się zgonem.

Wrzód cukrzycowy

Cukrzyca jest chorobą, która powoduje wiele różnych powikłań, z których jednym jest cukrzycowy owrzodzenie troficzne. Rozpoczyna się utratą czułości kończyn dolnych, związaną ze śmiercią poszczególnych zakończeń nerwowych. Jest to odczuwalne, gdy trzymasz dłoń na nodze (to jest zimne w dotyku). Są nocne bóle. Objawy są podobne do owrzodzenia pochodzenia tętniczego. Ale jest znacząca różnica - nie ma syndromu chromania przestankowego. Lokalizacja owrzodzenia jest częściej na kciukach. Często przyczyny jej pojawienia się są traumatyczne na podeszwach podeszew. Inną różnicą od owrzodzenia tętniczego jest głębsza rana o powiększonym rozmiarze. Wrzody cukrzycowe są bardzo niebezpieczne, ponieważ są częstsze niż inne formy narażone na różne infekcje prowadzące do amputacji gangreny i nogi. Jedną z najczęstszych przyczyn owrzodzeń cukrzycowych jest angiopatia stopy pieszej.

Neurotroficzne owrzodzenia

Przyczyną owrzodzeń troficznych tego typu są urazy głowy lub kręgosłupa. Dotkniętym obszarem jest boczna powierzchnia pięty lub część podeszwy od piętki kości piętowej. Wrzody - w postaci głębokiego krateru, którego dnem jest kość, ścięgno lub mięsień. Jednocześnie ich zewnętrzne wymiary są niewielkie. Pus gromadzi się w nich. Nieprzyjemny zapach emanuje z rany. Tkanka w obszarze lokalizacji owrzodzenia dziury traci swoją czułość.

Nadciśnienie tętnicze (Martorella)

Ten rodzaj wrzodu uważany jest za rzadki. Powstaje na tle stałego wysokiego ciśnienia krwi, które powoduje hyalinozę ścian małych naczyń i dłuższy czas ich skurczu. Częściej występuje w żeńskiej części populacji starszej grupy wiekowej (po 40 latach). Początek choroby charakteryzuje się pojawieniem się grudki lub obszaru o barwie czerwono-cyjanotycznej, z nieznaczną bolesnością. Kiedy choroba rozwija się, zamieniają się w wypowiedzi. Charakterystyczną cechą hipertonicznej formy jest symetria zmiany. Wrzody pojawiają się natychmiast na obu łydkach, lokalizując się w środkowej części zewnętrznej powierzchni. W przeciwieństwie do wszystkich innych form rozwijają się bardzo powoli. W tym przypadku towarzyszą bolesne bóle, które nie ustają ani w dzień, ani w nocy. Mają wysokie prawdopodobieństwo infekcji bakteryjnej.

Wrzody piogeniczne

Przyczyną wrzodów pyogennych jest obniżenie odporności wywołanej przez furunculosis, zapalenie mieszków włosowych, ropny wyprysk i tym podobne. Ta choroba jest typowa dla osób o niskiej kulturze społecznej. Najczęściej ich pojawienie się wiąże się z nieprzestrzeganiem zasad higieny. Pyogenne wrzody są zlokalizowane pojedynczo lub w grupach na podudzie na całej jego powierzchni. Zwykle mają owalny kształt, płytką głębię.

Wideo: pytania do flebologa na temat owrzodzeń troficznych

Leczenie wrzodów

Leczenie owrzodzeń troficznych kończyn dolnych jest ściśle indywidualne dla każdego indywidualnego pacjenta. Wynika to z wielu przyczyn, które powodują ich pojawienie się. Dlatego ważne jest, aby prawidłowo zdiagnozować rodzaj owrzodzenia. W tym celu przeprowadza się badania cytologiczne, histologiczne, bakteriologiczne i inne. Stosuje się również metody diagnostyki instrumentalnej. Po ustaleniu trafnej diagnozy rozpoczynają procedurę leczenia. Leczeniem owrzodzenia troficznego może być zarówno metoda chirurgiczna, jak i medyczna. Zespół obejmuje środki lecznicze do miejscowego leczenia oczyszczenie rany ropy i martwiczych tkanek, traktowanie roztworem antyseptycznym i stosowanie maści promujących bliznowacenia i gojenia przywrócenia nabłonka. Duże znaczenie w odnowie mają fizjoterapia i tradycyjna medycyna.

Metody chirurgiczne

Metody chirurgiczne są operacyjną interwencją, podczas której wykonuje się wycięcie martwej tkanki i usuwa się ognisko stanu zapalnego. Należą do nich:

  1. Kiretaż i ewakuacja;
  2. VAC-terapia (terapia próżniowa) - leczenie niskim ciśnieniem ujemnym (-125 mmHg) za pomocą gąbczastych bandaży wykonanych z poliuretanu. Ta metoda pozwala szybko i skutecznie usunąć z ropnego ropnego wysięku i pomaga zmniejszyć obrzęk wokół owrzodzenia, jego głębokość i wymiary zewnętrzne; poprawia mikrocyrkulację krwi w miękkich tkankach kończyn dolnych i aktywuje proces tworzenia nowej granulacji. Zmniejsza to prawdopodobieństwo powikłań. Terapia próżniowa tworzy wilgotne środowisko w obrębie rany, która jest nie do pokonania barierą dla bakterii i infekcji wirusowej.
  3. Metoda wyleczenia w leczeniu długotrwałego, nie gojącego się żylnego, hipertonicznego i innych owrzodzeń troficznych.
  4. W leczeniu wrzodów neurotroficznych szeroko stosowana jest technika "wirtualnej amputacji". Jego istota polega na resekcji stawu śródstopno-paliczkowego i kości śródstopia, bez naruszania anatomicznej integralności stopy. Jednocześnie eliminowane są problemy z nadmiernym ciśnieniem i ogniskami infekcji kości.
  5. W leczeniu zespołu Martorella (nadciśnienie tętnicze) stosuje się technikę przezskórnego zszywania przetok tętniczo-żylnych w celu ich rozdzielenia. Operacja wykonywana jest wokół krawędzi owrzodzenia.

Terapia lekami

Przebieg leczenia lekami koniecznie towarzyszy każdej operacji chirurgicznej. Może być prowadzona i jako niezależna terapia dla niektórych postaci owrzodzeń troficznych, średniego i łagodnego stopnia rozwoju. Leczenie lekami dzieli się na kilka etapów, w zależności od stadium choroby. W pierwszym etapie (stadium owrzodzenia zwilżającego) w trakcie terapii lekowej włączane są następujące leki:

  • Antybiotyki o szerokim zakresie zastosowań;
  • środki przeciwzapalne (niesteroidowe), które obejmują ketoprofen, diklofenak itp.;
  • Środki przeciwagregacyjne do wstrzyknięć dożylnych: pentoksyfilina i reopogliukina;
  • Leki przeciwalergiczne: tavegil, suprastin itp.

Miejscowe leczenie na tym etapie ma na celu oczyszczenie owrzodzenia z martwego nabłonka i patogennych bakterii. Obejmuje:

  1. Przemyć ranę roztworami środków antyseptycznych: manganem, furacyliną, chlorheksydyną, wywary z glistnika, sznurka lub rumianku;
  2. Zastosowanie opatrunków zawierających maści lecznicze (dioksycol, lewomikol, streptolaven itp.) I węglan (specjalny bandaż do sorpcji).

Ponadto, w zależności od sytuacji można przeprowadzić oczyszczanie krwi (hemosorpcję). W drugim etapie, który charakteryzuje się początkowej fazie gojenia rany i powstawania blizny, stosowane w leczeniu leczenia maści owrzodzeń troficznych - solkoseril, aktevigin, ebermin, itd., A także leków, przeciwutleniaczy, na przykład, tolkoferon.. Zmienia się również charakter leczenia miejscowego. W tym etapie stosuje specjalne opatrunki sviderm, geshispon, algimaf, algipor, allevin wsp. Leczenie wyrażanego powierzchni Kuriozin ruchu. W kolejnych etapach leczenie lekami ma na celu wyeliminowanie choroby podstawowej, która powoduje owrzodzenia troficzne.

Bandaże uciskowe w leczeniu owrzodzeń troficznych

Na wszystkich etapach leczenia należy koniecznie przeprowadzić kompresję sprężystą. Najczęściej jest to bandaż z kilku warstw elastycznych bandaży o ograniczonej rozciągliwości, które należy wymieniać codziennie. Ten typ kompresji stosuje się do otwartych wrzodów pochodzenia żylnego. Kompresja znacznie zmniejsza obrzęk i średnicę żył, poprawia krążenie krwi w kończynach dolnych i pracę systemu drenażu limfatycznego. Jednym z progresywnych systemów ucisku w leczeniu żylnych owrzodzeń troficznych jest Saphena Med UCV. Zamiast bandaży stosuje się parę elastycznych pończoch. W leczeniu owrzodzeń żylaków w zalecanej kompresji przy użyciu trwałego elastycznego koszulkę medyczną „SIGVARIS” lub „Copper” stopień kompresji II lub III. Aby przeprowadzić przerywany kompresję ropotwórczymi, zatorów i innych typów, można użyć specjalnych bandaży uciskowych zwane „Sapozhok Unna” żelatyna bazie cynku lub „boot Obsada powietrza».

Procedury fizjoterapeutyczne

Aby poprawić skuteczność procedur leczenia, jedna z procedur fizykoterapeutycznych (sprzętowych) jest zalecana na etapie gojenia.

  • Leczenie lokalnym podciśnieniem w komorze ciśnieniowej Krawczenko. Jest zalecany w przypadku miażdżycowych (tętniczych) owrzodzeń.
  • Kawitacja ultradźwiękowa o niskiej częstotliwości. Zwiększa wpływ antyseptyczne i antybiotyki dla mikroorganizmów żyjących w wirusowych wrzodów.
  • Laseroterapia. Jest stosowany w celu łagodzenia bólu bolesnego, eliminacji procesu zapalnego, symulacji regeneracji komórek naskórka na poziomie biologicznym.
  • Terapia magnetyczna. Jest zalecany jako środek uspokajający, obkurczający, przeciwbólowy i rozszerzający naczynia krwionośne.
  • Promieniowanie ultrafioletowe jest przepisywane w celu zwiększenia odporności organizmu na różne infekcje.
  • Terapia ozonem i azotem (terapia NO) - poprawia wchłanianie tlenu przez komórki skóry i aktywuje wzrost tkanki łącznej.
  • Do całkowitego wyleczenia zaleca się balneoterapię i terapię błotną.

Leczenie złożonych postaci owrzodzeń troficznych

Czasami owrzodzenie znajduje się na zbyt dużych obszarach, a terapia terapeutyczna nie daje pozytywnych rezultatów. Rana pozostaje otwarta, powodując ciągły ból pacjenta. Najczęściej występuje to przy niewydolności żylnej w wyraźnej postaci. W tych przypadkach przeszczep skóry jest zalecany w przypadku owrzodzeń troficznych. Jest pobierany z pośladków lub ud. Przeszczepione skrawki skóry, aklimatyzowane, stają się swoistymi stymulatorami do odbudowy nabłonka skóry wokół rany.

Tradycyjna medycyna w leczeniu owrzodzeń troficznych

Leczenie owrzodzeń troficznych jest bardzo trudne. Są bardzo trudne do oczyszczenia z treści ropnej, co zapobiega gojeniu się rany i rozpoczęciu procesu zdrowienia. Znacznie zwiększa skuteczność terapii lekowej na owrzodzenie troficzne (szczególnie na etapie gojenia), leczenie środkami ludowymi. Polega ona na umyciu owrzodzonego otworu za pomocą naparów i wywarów roślin leczniczych, a następnie poddaniu ich przygotowanym maściom domowym. Najskuteczniejsze właściwości antyseptyczne to ziołowy glistnik, rumianek, nagietek i sznur. Nie tylko eliminują proces zapalny, ale także przyczyniają się do powstawania młodego nabłonka. Po umyciu można użyć jednego z następujących przepisów:

  1. Oczyść ranę alkoholową nalewką propolisu lub zwykłą wódką. A potem zastosuj maść Vishnevsky, która zawiera smołę brzozową. Możesz użyć ichtiol maści o podobnych właściwościach.
  2. W przypadku długotrwałych gojenia owrzodzeń używaj watów z waty zaimpregnowanej smołą. Nakłada się je na ranę przez 2-3 dni, a następnie zmienia na świeże. I tak do czasu pełnego wyzdrowienia.

Szczególnie trudne jest leczenie owrzodzeń troficznych w cukrzycy. Pomogą w tym następujące przepisy:

  • Proszek z suszonych liści tataraku. Przemyć roztworem rivalolu. Proszek z gotowanym proszkiem. Zastosuj bandaż. Rano następnego dnia ponownie posypujemy proszkiem, ale nie myjemy ran przed tym. Wkrótce wrzód zacznie się leczyć.
  • Podobnie można korzystać z kąpieli impregnowanych sokiem z Golden Usa lub zastaw rozdrobnione liście.
  • Świeżo wykonane twaróg. Używane sery, gotowane w domu w jakikolwiek sposób. Najpierw owrzodzenie przemywa się serwatką otrzymaną przez wykrawanie masy serowej. Następnie wkłada się do niego kawałek twarogu (powinien być miękki). Na górze - papier kompresyjny lub pergamin i bandaż bandaż.
  • Maść Propolis na bazie tłuszczu gęsiego. Weź 100 g gęsiego tłuszczu i 30 g zmielonego propolisu. Gotuj w łaźni wodnej przez 15 minut. Aby umieścić maść w studni. Przykryj papierem kompresyjnym i bandażem. Taką maść można przygotować na maśle lub w wewnętrznym tłuszczu wieprzowym.
  • Frakcje ACD. Lek ten należy przyjmować wewnętrznie zgodnie z pewnym schematem i jednocześnie stosować zewnętrznie w leczeniu owrzodzeń.
    1. Do podawania doustnego: Rozcieńczyć 0,5 ml ASD-2 w pół szklanki (100 mg) herbaty lub wody. Poświęć 5 dni. Następnie zrób sobie trzydniową przerwę.
    2. Zewnętrznie: stosuje się frakcję ASD-3 rozcieńczoną w oleju roślinnym (1:20). Przed nałożeniem rany należy traktować ją nadtlenkiem wodoru. Po pojawieniu się na powierzchni rany film jest białawy i spłukuje się nadtlenkiem.

Są ludzie, którzy wierzą w moc magicznych słów. Mogą używać wykresu z owrzodzeń troficznych. W tym celu ważne jest wykonanie pewnego rytuału, który jest następujący:

Z torby z makiem, aby zebrać dokładnie 77 ziaren. Muszą być wlane do dłoni i docierać do dowolnego skrzyżowania dwóch dróg. Rozłóż nasiona maku, stojąc na wietrze. W tym przypadku powinieneś powiedzieć następujące słowa: "77 złych duchów! Lecisz wszędzie, zbierając hołd od grzesznych ludzi! I weź rany ode mnie, zabierz je daleko! Rzućcie na nich puste pole, w przestrzeni tej zgnilizny. Niech pozostaną owrzodzenia i już do mnie nie wrócą. Moje słowo jest prawdziwe, do maku - lepkie. Wszystko, co zostało powiedziane, spełni się, a zapomniana choroba zostanie zapomniana! AMEN! "

Wideo: leczenie owrzodzeń troficznych środkami ludowymi

Zapobieganie owrzodzeniom troficznym

Nawet po całkowitym wyleczeniu owrzodzenia troficznego możliwe są jego nawroty. Dlatego ważne jest przestrzeganie wszystkich zaleceń lekarza prowadzącego. Obowiązkowe jest przeprowadzanie zabiegów profilaktycznych dwa razy w roku. Monitoruj stan naczyń krwionośnych. Miejsca, z wyleczonymi wrzodami, od czasu do czasu należy smarować olejem, który jest podawany z dziurawcem, nagietkiem lub rumiankiem. Mają zdolność regeneracji tkanek. Konieczne jest unikanie obciążeń na nogach. Zaleca się noszenie bielizny specjalnej, która powoduje przedłużoną kompresję. Jeśli to możliwe, skorzystaj z leczenia w uzdrowiskach. Zastosuj się do sali ćwiczeń fizjoterapeutycznych, abyś mógł wybrać zestaw ćwiczeń fizycznych mających na celu zwiększenie elastyczności naczyń krwionośnych i zmniejszenie ryzyka nowych wrzodów.

Wrzody troficzne kończyn dolnych: objawy i leczenie, leki, zdjęcia

Wrzody troficzne na nogach są trudne do wyleczenia, a po leczeniu często dają o sobie znać ponownie. Bez użycia leków nie można się ich pozbyć, aw wielu przypadkach takie uszkodzenie tkanek prowadzi do niepełnosprawności.

Wrzody troficzne - co to jest?

Wrzody troficzne są uszkodzeniem skóry, błon śluzowych i tkanek podskórnych z powodu upośledzonej limfy i krążenia krwi oraz niedostatecznej podaży składników odżywczych i tlenu. Charakterystyczny dla przedłużonego przebiegu - dotknięte obszary nie mogą się goić przez 2-3 miesiące i dłużej.

Lokalizacja owrzodzeń nóg zależy od podstawowej patologii, która sprowokowała ich wygląd. Z żylakami i zakrzepowym zapaleniem żył znajdują się na łydkach i kostkach, z cukrzycą - na stopach.

Główne przyczyny owrzodzeń troficznych:

  • naruszenie drenażu limfatycznego;
  • przekrwienie żylne;
  • obrzęk spowodowany zatrzymywaniem płynów;
  • słabe odżywianie tkanek nóg.

Dwa ostatnie powody są konsekwencją dwóch pierwszych. Główne choroby, które mogą prowadzić do uszkodzenia troficznego kończyn dolnych to:

  1. Żylaki i zakrzepowe zapalenie żył - zakłócają krążenie krwi żylnej nóg, pogarszają trofizm tkanek i je niszczy. Wrzody częściej powstają w dolnej części podudzia.
  2. Cukrzyca jest przyczyną zapalenia ścian naczyń krwionośnych, co prowadzi do nieprawidłowego prawidłowego metabolizmu tkanek i ich rozpadu. Uszkodzenia owłosione zlokalizowane są w okolicy stóp - na piętach i palcach.
  3. Miażdżyca - z powodu zwężenia światła naczynia w wyniku sedymentacji cholesterolu na jego ścianach, zmniejsza się także dopływ składników odżywczych i tlenu. W rezultacie rozwija się martwica tkanek - owrzodzenie troficzne jest symetrycznie zlokalizowane na przedniej i tylnej powierzchni piszczeli.

Inne przyczyny i czynniki ryzyka:

  • nadciśnienie;
  • zakrzepowe zapalenie żył;
  • zapalenie zakrzepicy;
  • osłabione unerwienie;
  • uraz, odmrożenia, oparzenia;
  • reakcje alergiczne;
  • ciągłe noszenie ciasnych i niewygodnych butów.

Wrzód troficzny jest zmianą skóry i tkanki podskórnej, która nie goi się w ciągu 1,5 miesiąca.

Objawy owrzodzeń troficznych na nogach, manifestacja

Objawy owrzodzeń troficznych rozwijają się stopniowo, a nie nagle. Wystąpienie owrzodzenia poprzedza silna suchość obszarów skóry na stopie lub obu kończynach, bez upuszczania obrzęków, pigmentacji i drgawek. Tworzenie się troficznej rany przebiega w 4 etapach:

  1. Pierwsza manifestacja i początek postępu.
  2. Etap oczyszczenia.
  3. Granulacja centrum i blizny krawędzi.
  4. Pełna granulacja i bliznowacenie.

Rozważ objawy owrzodzeń troficznych na nogach w etapach rozwoju.

Początkowy etap owrzodzeń troficznych na nogach

Początkowy etap owrzodzenia troficznego (zdjęcie) i leczenie (gojenie)

Na tle choroby podstawowej wzrasta przepuszczalność ścian naczyń krwionośnych, a czerwone krwinki wykraczają poza nią. Hemoglobina jest przekształcana w hemosiderynę, a gromadzenie się w skórze wywołuje pigmentację.

Jest to pierwszy etap w rozwoju owrzodzenia troficznego na nodze. Początkowy etap przejawia się również przez przerzedzenie skóry, która staje się lśniąca jak lakier. Progresja uzupełnia stan zapalny tkanki tłuszczowej podskórnej i przekrwienie skóry kończyny.

Z powodu obrzęku niemożliwe jest chwytanie skóry palcami, a nagromadzony płyn pojawia się na powierzchni, tworząc na niej kroplę wilgoci. Pojawiające się plamy światła są strefami martwiczej tkanki.

Bez leczenia na tym etapie powstaje strup tworzący się w skórze, a następnie obszar rany czerwonej jest właściwym owrzodzeniem troficznym. Początkowy etap owrzodzeń troficznych, w zależności od ciężkości rozwoju choroby żylakowatej lub innej patologii, trwa od 3-4 godzin do 4 tygodni.

Oczyszczenie owrzodzenia

Wrzód troficzny ma zaokrąglone krawędzie, a jego pojawienie się w drugim stopniu zależy od obecności zakażenia rany oraz terminowości i skuteczności leczenia. Dotknięty obszar wydziela śluz z ropą, często z domieszką krwi i nici fibryny.

Jeśli występuje infekcja, wrzód wydziela nieprzyjemny, gnijący zapach i świąd.

Dodatkowe objawy owrzodzeń troficznych (1-2 etapy):

  • ciężkość w nogach;
  • pieczenie i bolesność skóry;
  • dreszcze;
  • perforacja cyjanotycznych naczyń pod skórą;
  • wzrost temperatury na dotkniętym obszarze;
  • złuszczanie naskórka.

Trzeci i czwarty etap

Klęska przechodzi do trzeciego etapu tylko w przypadku leczenia przeprowadzonego na etapie 2. Krawędzie zaczynają się leczyć, a owrzodzenie pojawia się w kierunku od obwodu do środka - pojawiają się obszary różowego koloru.

  • Czas trwania etapu 3 zależy od skuteczności terapii i od wielkości owrzodzenia.

Jeśli trofizm (odżywianie) tkanek nie zostanie całkowicie przywrócony, wówczas ryzyko cofnięcia się do początkowego etapu jest wysokie. Ostateczne bliznowacenie występuje w czwartym etapie - może to potrwać do kilku miesięcy. Wrzód jest całkowicie granulowany i leczy.

Leczenie owrzodzeń troficznych kończyn dolnych, preparatów

W przypadku owrzodzeń troficznych kończyn dolnych leczenie lekami przeprowadza się oddzielnie lub jako dodatek do operacyjnego czyszczenia dotkniętego obszaru. W przypadku otwartej, jeszcze niesztywniającej się rany stosuje się następujące środki:

  • Antybiotyki - kapsułki, tabletki i w ciężkich przypadkach - zastrzyki domięśniowo;
  • NLPZ do usuwania zapalenia i bolesności;
  • Leki zmniejszające lepkość krwi - leki przeciwpłytkowe - w celu zapobiegania tworzeniu się skrzepów krwi;
  • Leki przeciwhistaminowe - Suprastin, Xizal, Tavegil - w celu wyeliminowania reakcji alergicznej;
  • Rozwiązania antyseptyczne lub zioła lecznicze do codziennego mycia wrzodów.

Gdy owrzodzenie troficzne z leków przepisuje antyseptyczne i przeciwdrobnoustrojowe maści. Są one cienko nakładane na bandaż lub gazę i ściśle przylegają do nogi.

Przykłady środków - Lewosin, Lewomekol. W celu zwalczania infekcji bakteryjnych stosuje się również kompresy solne w ilości 1 łyżeczki. sól do 200 ml wody.

W leczeniu owrzodzeń troficznych na nogach na etapie granulacji i bliznowacenia wykazano takie leki:

  • Lokalne środki lecznicze - żele, kremy lub maści - Solcoseryl, Actovegin;
  • Przeciwutleniacze - przyspieszają usuwanie toksycznych substancji z tkanek;
  • Antyseptyczne.

W przypadku żylnej etiologii owrzodzenia zawsze stosują pończochy kompresyjne, rajstopy lub elastyczne bandaże, które noszone są stale i zmieniane każdego dnia. Oprócz leczenia zmiany skórnej koniecznie przeprowadza się terapię podstawowej patologii, która spowodowała rozwój owrzodzeń troficznych.

Leczenie owrzodzeń troficznych kończyn dolnych w domu za pomocą leków ludowych uważa się za dodatek do podstawowej terapii. Skutecznie myję ranę świeżo wyciśniętym sokiem z ziemniaków lub kapusty, który można również stosować do nakładania okładów.

Do tych celów wykorzystano również wywar z dębu i kory wierzby w proszku. Z naturalnych leków stosowanych w leczeniu owrzodzeń troficznych skuteczne są maści z żywokostem, geranium i arniką.

Z nietradycyjnych metod lekarz prowadzący może wyznaczyć:

  • obróbka błota;
  • terapia laserowa;
  • kawitacja ultradźwiękowa;
  • balneoterapia - uzdatnianie wody mineralnej;
  • hirudotherapy - stosowanie pijawek w celu wyeliminowania zastoju krwi i rozpuszczenia skrzeplin;
  • promieniowanie ultrafioletowe;
  • ozonoterapia.

Leczenie chirurgiczne jest wskazane, jeśli konserwant jest nieskuteczny. W trakcie operacji wycina się wrzodę, usuwa się nekrotyczne obszary skóry i tkanki podskórne. Odkurzanie i łyżeczkowanie stosuje się w celu wyeliminowania zawartości mukoprzepływnej.

Amputacja kończyny jest używana w zaniedbanych przypadkach, gdy nie ma innego sposobu na uratowanie życia danej osoby.

Prognoza

Niebezpieczeństwem owrzodzeń troficznych są ich komplikacje, takie jak:

  • kostniejące zapalenie okostnej, w którym zmiana dochodzi do tkanki kostnej;
  • zwyrodnienie owrzodzenia w nowotworze złośliwym;
  • artroza pobliskich stawów;
  • zapalenie różowaty;
  • zapalenie węzłów chłonnych, zapalenie naczyń chłonnych;
  • sepsa;
  • zgorzel gazowa;
  • zakrzepowe zapalenie żył.

Bez prawidłowego i terminowego leczenia owrzodzenia troficznego na nodze ma złe rokowanie - wynik ten staje się utrata kończyn, bez dostępu do opieki medycznej - śmierć z powodu rozwoju groźnych powikłań.

Wrzody troficzne na nogach

Wrzody troficzne to głęboko ropne nekrotyczne zmiany skórne kończyn, które nie zagoiły się przez ponad 1,5 miesiąca. Często dotyczy to stóp i nóg. Wielkość owrzodzenia zmienia się w szerokim zakresie: od 1 cm średnicy do powierzchni rany, która zajmuje całą powierzchnię łydki.

Ta patologia nie jest niezależną formą nozologiczną. Rozwija się jako powikłanie pewnych chorób, charakteryzuje się uporczywym przebiegiem i jest często leczony tylko chirurgicznie.

Przyczyny

Wrzody tworzą się na tle niedotlenienia tkanki, spowodowanego naruszeniem mikrokrążenia, metabolizmu i unerwienia tkanek. Skóra staje się bardzo wrażliwa, a nawet powierzchowne mikrouszkodzenia prowadzą do powstania słabo leczącej głębokiej wady.

Wtórne zakażenie i stagnacja krwi przyczyniają się do gromadzenia się toksyn w dotkniętym obszarze, co przyspiesza rozwój martwicy i progresję patologii.

Co powoduje owrzodzenie troficzne na nogach? Zaburzenia te mogą rozwijać się na tle niekorzystnych skutków różnych przyczyn.

Istnieją czynniki zewnętrzne, które mogą powodować powstawanie wrzodziejącej wady. Należą do nich następujące zmiany skórne:

  • rana (drapanie, skaleczenia, stłuczenia);
  • odmrożenie;
  • oparzenia termiczne lub chemiczne;
  • przewlekłe zapalne i alergiczne choroby skóry (furunculosis, eczema, dermatitis);
  • radioaktywne uszkodzenie skóry;
  • odleżyny z przedłużonym bezruchu pacjenta.

Przyczyny owrzodzeń troficznych na nodze mogą być powikłaniami następujących chorób:

  • przewlekła niewydolność naczyń - żylaki, zakrzepowe zapalenie żył, naruszenia krążenia krwi tętniczej spowodowane procesami zwężającymi;
  • patologia endokrynologiczna - cukrzyca, otyłość;
  • nadciśnienie tętnicze;
  • limfostaza o dowolnej etiologii;
  • choroby autoimmunologiczne;
  • stany niedoboru odporności, w tym zakażenie wirusem HIV;
  • zmiany ośrodkowego układu nerwowego - uraz mózgu lub rdzenia kręgowego, udary, choroby zwyrodnieniowe układu nerwowego;
  • patologia infekcyjna (gruźlica, kiła);
  • choroby krwi;
  • zatrucie arsenem, chromem i metalami ciężkimi.

Często eksperci podają kombinację czynników zewnętrznych i wewnętrznych, które doprowadziły do ​​powstania owrzodzeń troficznych.

Objawy

Jak zaczyna się owrzodzenie troficzne? Osoba ma skargi na szybkie zmęczenie podczas chodzenia, uczucie ciężkości w nogach przy niewielkich obciążeniach, pozostawanie w spoczynku. Występuje świąd skóry, uczucie pieczenia, pełzanie w okolicy stopy lub goleni, skurcze mięśni łydek, szczególnie w nocy.

Po zbadaniu lekarz odkrywa następujące początkowe objawy owrzodzenia troficznego:

  • pastygacja miękkich tkanek kończyn dolnych;
  • zagęszczenie, zgrubienie skóry dotkniętego obszaru;
  • zmiana koloru skóry w dotkniętym obszarze - rosnąca plama szarawego lub niebiesko-fioletowego koloru, przypominająca krwiak o błyszczącym odcieniu;
  • zwiększona wrażliwość w miejscu powstawania owrzodzenia, ostry ból z lekkim dotknięciem;
  • może być wydzieliną surowiczo-śluzową na skórze w obszarze punktowym.

Z niewielkimi obrażeniami, przeciążeniami, nerwowym przemęczeniem, choroba postępuje szybko. Pośrodku tego miejsca zaniki naskórka są białawe i pojawia się krwawe wydzielina.

Objawy owrzodzeń troficznych w środku choroby są następujące:

  • wyraźny obrzęk podudzia lub stopy; więcej o obrzękach stóp →
  • obecność wrzodziejących zmian, podatnych na brak leczenia, szybko wzrasta i pogłębia się;
  • wypływ krwio-ropny z nieprzyjemnym zapachem;
  • bolesne bóle nóg, nasilające się z obciążeniem i nocą, ograniczające aktywność ruchową;
  • naruszenia ogólnego stanu zdrowia (gorączka, dreszcze, zmęczenie, słaby apetyt).

Wrzody są klasyfikowane zgodnie z przyczyną, która spowodowała ich powstanie.

Żylna owrzodzenie troficzne występuje u 8 pacjentów na 10. Przyczyną jest stagnacja z powodu naruszenia krążenia żylnego. Wrzody troficzne nogi najczęściej tworzą się w dolnej jednej trzeciej na wewnętrznej powierzchni stopy.

Tętnicze

Podstawą rozwoju patologii u 20% pacjentów są zatarcia chorób tętnic kończyn dolnych. Zwężenie tętnic prowadzi do niedokrwienia i martwicy tkanek miękkich nóg. Prowokujące chwile to najczęściej urazy lub hipotermia kończyn, stosowanie niewygodnych butów.

Cechy tego typu owrzodzeń troficznych: najczęściej występuje w starszym wieku, osoba doświadcza trudności podczas chodzenia po schodach i zimna w nodze.

Podczas badania noga jest zimna. Najczęściej małe owrzodzenia z ropieniem pojawiają się w okolicy pięty, kciuka i zewnętrznej powierzchni stopy. Mają owalny kształt, gęste krawędzie, a skóra wokół nich przybiera żółty odcień.

Cukrzyca

Troficzne owrzodzenia stopy są częstym powikłaniem cukrzycy. Charakterystyczną lokalizacją są kciuki lub traumatyczne odciski w obszarze podeszwy. Rozwija się z cukrzycową angiopatią na tle ostrych wahań poziomu glukozy we krwi.

Charakterystyczne objawy: zmniejszona wrażliwość nóg, wygaśnięcie odruchów ścięgnistych, szybki wzrost wielkości defektu, skłonność do rozwoju martwicy, oporność na leczenie.

Neurotroficzny

Kiedy wpływa na centralny układ nerwowy, owrzodzenia znajdują się w obszarze pięty, na podeszwach.

Cechy owrzodzeń neurotroficznych: małe rozmiary i znaczna głębokość ran (do kości), obfite ropne wydzielanie z nieprzyjemnym zapachem przy braku bólu.

Nadciśnienie

Są rzadkie, zwykle u starszych kobiet na tle długotrwałego nadciśnienia tętniczego.

Różnią się powolnym tworzeniem, a od razu na dwóch nogach, wyrażonym zespołem bólowym, wysoką częstością ropnych powikłań.

Infekcyjny

Powstały na nogach z zaniedbanymi chorobami skóry na tle niehigienicznych warunków i warstwowego wtórnego zakażenia ropnego. Cechy: półokrągły kształt, mały rozmiar i głębokość.

Który lekarz leczy owrzodzenia troficzne?

Wrzody troficzne w żylakach są leczone przez flebologów i chirurgów naczyniowych. Pacjenci z wrzodziejącymi wadami skóry o dowolnej etiologii podlegają obowiązkowej hospitalizacji, ponieważ skuteczne leczenie owrzodzeń troficznych jest możliwe tylko w warunkach szpitalnych. Konieczna jest kompleksowa terapia i dynamiczna obserwacja.

Leczenie owrzodzenia troficznego w domu jest dopuszczalne tylko na najwcześniejszym etapie.

Diagnostyka

Owrzodzenie troficzne na kończynie dolnej towarzyszą określone dolegliwości i ma charakterystyczny wygląd podczas badania. Głównym zadaniem specjalistów jest ustalenie przyczyny choroby. Tylko ustalając etiologię wrzodziejących zmian, można przepisać odpowiednią terapię.

Przeprowadzane są następujące środki diagnostyczne:

  1. Staranne gromadzenie wywiadu i badanie terapeuty, flebologa, angiosurgeon.
  2. Metody laboratoryjne: ogólne badania krwi i moczu, w tym oznaczanie poziomu glukozy, biochemiczna analiza krwi, immunogram, analiza bakteriologiczna wyładowań wrzodowych i biopsja pobranych biomateriałów.
  3. Metody instrumentalne: rehezjografia, angiografia z wprowadzeniem środków kontrastowych, ultradźwięki naczyń kończyn dolnych (Doplerografia, badanie duplex).

Leczenie

Główne obszary terapii - wpływ na chorobę podstawową, walkę z wtórnym zakażeniem, stymulację gojenia się wrzodów.

Leczenie owrzodzeń troficznych zależy od następujących czynników:

  • przyczyna i czas trwania zmian skórnych;
  • wiek pacjenta i obecność współistniejących chorób;
  • wielkość i głębokość ubytku skóry, tempo wzrostu;
  • stan skóry wokół owrzodzenia.

Jak leczyć owrzodzenie troficzne? Terapia jest niezwykle złożona, złożona i czasochłonna. Częściej uważa się to za przygotowanie do operacji, ponieważ metody zachowawcze nie są zbyt skuteczne.

Jeśli z jakiegoś powodu zabieg jest przeciwwskazany dla pacjenta, celem terapii jest zapobieganie wzrostowi i pogłębieniu ubytku skóry.

W szpitalu pacjent z owrzodzeniem troficznym zapewnia odpoczynek w łóżku, dotknięta kończyna powinna być w podniesionej pozycji, aby poprawić krążenie krwi i limfy.

Konserwatywny

Uniwersalny lek na owrzodzenie troficzne, równie skuteczny w przypadku wszystkich rodzajów chorób, nie został opracowany. Leczenie owrzodzeń troficznych na kończynie dolnej obejmuje podawanie leków z różnych grup farmakologicznych.

Niż w leczeniu owrzodzeń troficznych w żylakach? Specjaliści zalecają kompleksową terapię, której celem jest zatrzymanie stanu zapalnego i martwicy tkanek, w celu stymulacji procesów gojenia.

Wykorzystywane są leki z następujących grup:

  1. Leki przeciwzapalne, w tym flebotoniki (Troxevasin, Detralex) i antyagreganty (Trombo-Ass). Promują rozszerzenie naczyń krwionośnych, poprawiają mikrokrążenie, wzmacniają ściany żył i zmniejszają zastój żylny. Więcej informacji o Trombo Ass i jego analogach →
  2. Terapia infuzyjna - roztwory hemodyzy, rheopolyglucyny w przypadkach zatrucia.
  3. Leki zmniejszające przekrwienie. Są one stosowane zgodnie ze ścisłymi wskazówkami, okresowo, pod nadzorem lekarza. Po ich pobraniu kontrolowana jest zawartość elektrolitu we krwi.
  4. Antybiotyki - z zakaźną etiologią wrzodu lub nawarstwieniem wtórnej infekcji. Przypisać po wyizolowaniu czynnika chorobotwórczego z sekretu owrzodzenia i wyjaśnić jego wrażliwość na antybiotyki różnych grup.
  5. Leki przeciwzapalne - w obecności ropnego wydzielania, reakcji zapalnej otaczających tkanek i silnego zespołu bólowego.
  6. Leki nadwrażliwezmniejszyć wydzielanie wydzielniczej powierzchni wrzodziejącej.

Te same leki w różnych kombinacjach są stosowane w leczeniu owrzodzeń troficznych o dowolnej etiologii.

W okresie regeneracji zalecana jest terapia przeciwutleniająca, metaboliczna i immunostymulująca - zastrzyki z mexidolu, Actovegin, kwasu askorbinowego, witamin z grupy B.

Fizjoterapia służy do leczenia owrzodzeń troficznych. UHF stosuje się w celu zwiększenia działania przeciwzapalnego leków, elektroforezy z roztworami gojenia się ran, leków przeciwzapalnych i naczyniowych. Praktyką jest leczenie laserem, które zmniejsza ból i stany zapalne.

W okresie regeneracji oraz w okresie pooperacyjnym zaleca się naświetlanie promieniami ultrafioletowymi, ozonoterapię, terapię błotną, hiperbarię tlenową, plazmaferezę.

Leczenie owrzodzeń troficznych kończyn dolnych uzupełnia odpowiednie odżywianie. Aby uniknąć nagromadzenia obrzęków w nogach, osoba powinna jeść więcej warzyw i owoców, kontrolować ilość spożywanego płynu, wykluczać słone, ostre, marynowane jedzenie. W cukrzycy pacjenci jedzą zgodnie z zaleceniami endokrynologa i regularnie monitorują poziom glukozy we krwi.

Terapia lokalna

Aby oczyścić ranę z ropnej i martwiczej tkanki, jest ona leczona środkami dezynfekcyjnymi.

Stosuje się następujące środki antyseptyczne:

  • wodny roztwór chlorheksydyny;
  • 3% roztwór kwasu borowego;
  • roztwór nadmanganianu potasu o określonym stężeniu;
  • Rivanol;
  • enzymy.

Niż do przetwarzania owrzodzeń troficznych na nogach lub stopach po oczyszczeniu ich z ropy? Do leczenia i przyspieszania powstawania blizn wady skóry stosuje się maści lecznicze: Solcoseryl, Ebermin, Actovegin. Skutecznie stosuje się specjalne bandaże i gąbki o działaniu przeciwbakteryjnym, przeciwwydzielniczym i gojenia się ran (Allevin, Algipor, Geschispon).

Obowiązkowe jest stosowanie elastycznego bandaża, który wymieniany jest w razie potrzeby kilka razy dziennie. Nie tylko chroni dotknięty obszar przed przenikaniem wtórnych infekcji i urazów, ale także pomaga zmniejszyć obrzęki.

Interwencja chirurgiczna

Wreszcie, owrzodzenie troficzne na nodze można wyleczyć za pomocą operacji. W porządku, że operacja przebiegła pomyślnie, konieczne jest przeprowadzenie właściwego przygotowania do zbliżającej się interwencji pacjenta, aby osiągnąć poprawę zdrowia, ogólnego stanu stabilizacji i uruchamia gojenia rany powierzchni.

W angiosurgery opracowano następujące metody:

  • przetoki w chorobach naczyniowych;
  • usunięcie miejsca żylnego z żylakami (phlebectomy).

Jeśli występuje duży i głęboki wrzód, klatka skórna jest przeszczepiana.

Metody ludowe

Kwestia możliwości leczenia ambulatoryjnego owrzodzeń troficznych jest rozwiązywana tylko przez specjalistę leczącego. Przy krótkiej chorobie, małych pojedynczych ranach, które znajdują się w fazie regeneracji, pacjent może stosować receptury ludowe jako suplement do głównej terapii.

Jak leczyć owrzodzenie troficzne w domu? Oczyść powierzchnię rany ze szczątków ropy, ponieważ spowalnia proces gojenia. W tym celu stosuje się wywary z rumianku chemicznego, glistnika, cekinów, nagietków.

Po przemyciu rany z uprawnieniem stosować maści farmaceutycznych danego lekarza, pomaga złagodzić stan zapalny i ran, w tym Vishnevsky maści, maść ihtiolovaya.

Mogą być traktowane z wrzodziejącym soku wada złotym wąsem, zrobić opatrunek z maścią przygotowanego na podstawie propolisu, żywokostu, arniki. Zastosuj okłady z liści prochowych z kamienia, złotych wąsów, kory wierzby lub dębu, które można pozostawić na noc.

Niemożliwe jest poleganie wyłącznie na tradycyjnej medycynie, odmowa złożonego leczenia szpitalnego może prowadzić do zagrażających życiu konsekwencji.

Komplikacje

W zaniedbanych przypadkach i przy braku aktywnego leczenia pojawia się wiele niebezpiecznych komplikacji:

  • nawarstwianie wtórnej infekcji, prawdopodobnie róży;
  • choroby skóry (egzema);
  • porażka układu kostno-stawowego (zapalenie stawów, zapalenie okostnej, przykurcze);
  • zaburzenia sercowo-naczyniowe (zakrzepica);
  • nowotwór skórny (w skrajnie zaniedbanych przypadkach).

Co to jest niebezpieczna choroba?

Wrzody są niebezpieczne dla szybkiego postępu w ciężkim przebiegu choroby podstawowej. Co więcej, nie tylko zwiększają rozmiar, ale również stają się liczne, mogą się scalić w ogromną powierzchnię rany.

Również ta patologia wyróżnia się następującymi cechami:

  • skłonność do powtarzających się kursów;
  • odporność na wszystkie terapie, inne niż leczenie chirurgiczne, które mogą mieć przeciwwskazania;
  • możliwość wystąpienia posocznicy - z wrzodami pochodzenia żylnego, zgorzeli - z owrzodzeniem cukrzycowym, zapaleniem kości i szpiku.

Zapobieganie

Główną zasadą jest zwrócenie się do lekarzy na czas, gdy masz problemy ze zdrowiem. Po operacji, aby uniknąć nawrotów, ważne jest przestrzeganie następujących zaleceń:

  • roczne leczenie sanatoryjne o odpowiednim profilu;
  • zdrowy styl życia, zrównoważona dieta i kontrola masy ciała;
  • wykluczenie długotrwałego obciążenia statycznego, hipotermia stóp;
  • regularne stosowanie dzianin medycznych i bandaży elastycznych, zwłaszcza podczas chodzenia;
  • stałe monitorowanie poziomu glukozy we krwi w cukrzycy;
  • stosowanie wygodnych butów, kul i drążków w celu zmniejszenia obciążenia stóp;
  • Oczywiście odbiór kompleksów witaminowo-mineralnych zalecany przez lekarza w celu wzmocnienia układu odpornościowego, środki przeciwzakrzepowe.

Wrzody powstają w wyniku ciężkich powikłań chorób zaniedbanych. Są stabilne, odporne na leczenie i często się powtarzają. Tylko niektóre odmiany na początkowych etapach rozwoju mogą być leczone metodami terapeutycznymi. Uzdrowienie w domu bez pomocy medycznej jest niemożliwe.

Rokowanie zależy od szybkiego leczenia, ostrożnej realizacji zaleceń lekarskich i leczenia choroby podstawowej, przeciw której pojawił się owrzodzenie.

Więcej Informacji Na Temat Statków