Miażdżyca mózgowych naczyń mózgowych

Jak w każdym narządzie, w ludzkim mózgu występuje wiele procesów metabolicznych. Krew przepływa przez tętnice do tkanki nerwowej, wzbogacona tlenem i innymi niezbędnymi substancjami, w szczególności glukozą. Następnie następuje wymiana na poziomie naczyń włosowatych, a następnie krew przepływa już przez żyły z wysoką zawartością dwutlenku węgla i produktów przemiany materii. Jeśli dochodzi do naruszenia dopływu krwi tętniczej do komórek mózgu, występuje niedokrwienie i niedotlenienie, a także dysfunkcja neuronów. Jednym z powodów tego stanu jest miażdżyca mózgu. Choroba ta charakteryzuje się zwężeniem światła tętnic mózgowych z powodu tworzenia się płytek cholesterolu.

Przyczyny

Przyczyny miażdżycy naczyń mózgowych nie różnią się zasadniczo od czynników ryzyka rozwoju ogólnoustrojowego procesu miażdżycowego. Należą do nich:

  • irracjonalne odżywianie z dużą ilością tłuszczów zwierzęcych i produktów, które mogą uszkodzić ścianę naczynia i uczynić go bardziej wrażliwym (smażone, pikantne, słone);
  • naruszenie syntezy cholesterolu przez komórki wątroby;
  • przewlekłego stresu, nerwowy stres i zmęczenie, któremu towarzyszy uwalnianie katecholaminy we krwi, co powoduje skurcz mięśni gładkich naczyń krwionośnych i przyczynić się do opracowania niedokrwienia;
  • obciążona dziedziczność;
  • płeć męska i wiek emerytalny;
  • otyłość lub nadwaga, któremu towarzyszy dyslipidemia;
  • Cukrzyca, ponieważ zaburza metabolizm tłuszczu;
  • brak wystarczającej aktywności ruchowej;
  • zaburzenia hormonalne, szczególnie u kobiet po menopauzie;
  • podwyższone ciśnienie krwi;
  • współistniejące choroby, które mogą powodować uszkodzenie ściany tętnicy.

Klasyfikacja

Istnieje kilka różnych klasyfikacji choroby:

  1. W zależności od lokalizacji głównego procesu mogą być zaangażowane mózgowe tylne, wewnętrzne lub wspólne tętnice szyjne, pień ramienno-głowowy i naczynia o mniejszej średnicy. W tym przypadku objawy neurologiczne choroby będą się różnić.
  2. Zgodnie z przebiegiem klinicznym miażdżyca tętnic mózgowych może być przerywana, powolna, ostra lub złośliwa. Ta ostatnia opcja jest najcięższą postacią choroby i raczej szybko prowadzi do demencji lub śmierci pacjenta z powtarzających się ataków niedokrwiennych.

W zależności od ciężkości stanu pacjenta i obszaru uszkodzenia wyróżnia się trzy stopnie miażdżycy naczyń mózgowych:

  1. Na początkowych etapach objawy pojawiają się sporadycznie, tylko z działaniem dodatkowych czynników prowokujących. Zaburzenia naczyniowo-ruchowe mają głównie charakter czynnościowy.
  2. W przypadku miażdżycy drugiego stopnia zmiany w naczyniach stają się nie tylko funkcjonalne, ale także morfologiczne, a objawy choroby są bardziej stabilne.
  3. W trzecim stopniu uszkodzeń tętnic mózgowych dochodzi do uszkodzenia wskutek powtarzających się ataków niedokrwiennych w niektórych częściach mózgu, które ostatecznie zostają zastąpione przez tkankę łączną i trwale tracą swoją pierwotną funkcję. Objawy choroby występują stale i często prowadzą do niepełnosprawności pacjenta.

Objawy

Objawy miażdżycy tętnic mózgowych, są związane z rozwojem pewnych obszarach mózgu, zaburzeń lub osłabieniem aktywności mózgu w całości. Najbardziej charakterystycznymi przejawami tej choroby są:

  • naruszenie uwagi i pamięci;
  • zmniejszenie zdolności intelektualnych;
  • pogorszenie snu;
  • zmniejszone słyszenie i widzenie;
  • szum w uszach, niezwiązany z patologią narządów laryngologicznych;
  • częste bóle głowy i migreny;
  • przekrwienie twarzy i pocenie się;
  • osłabienie lub drżenie kończyn;
  • chwiejność emocjonalna, płaczliwość, niska odporność na stres;
  • nienormalna reakcja na niektóre bodźce dźwiękowe lub świetlne;
  • spadek nastroju i skłonność do depresji.

Wraz z rozwojem mikro uderzeń można dołączyć objawy ogniskowe (niedowład, porażenie, afazję itp.).

Diagnostyka

Według ICD 10 rozpoznanie miażdżycy naczyń mózgowych można postawić dopiero po serii badań:

  • Badanie krwi pod kątem krzepnięcia, profil lipidowy.
  • Badanie ultrasonograficzne tętnic zewnątrzmózgowych (senność wewnętrzna i ogólna) za pomocą dopplerografii.
  • Przezczaszkowa dopplerografia naczyń śródmózgowych (przeprowadzana przez naturalne otwory w czaszce - skronice czasowe).
  • Angiografii stosując kontrast zawierający jod, że wstrzykuje się bezpośrednio w danym obszarze, a następnie przetwarzany przez stopień rentgenowskiej zwężenia tętnic.
  • EEG pozwala ocenić stopień uszkodzenia struktur korowych mózgu.
  • MRI, w tym użycie kontrastu, wraz z angiografią jest najbardziej diagnostyczną metodą badania pacjentów z podejrzeniem miażdżycy naczyń mózgowych.

Leczenie

Leczenie miażdżycowego miażdżycy może być lecznicze lub chirurgiczne, jednak w obu przypadkach konieczne jest przestrzeganie specjalnych zachowań i schematów leczenia:

  • przestrzeganie diety;
  • odrzucenie złych nawyków;
  • prawidłowe rozłożenie okresów pracy i odpoczynku;
  • umiarkowane ćwiczenia.

Wśród preparatów leczniczych do leczenia arteriosklerozy tętnic mózgowych stosuje się następujące klasy:

  • Dezagreganty (aspiryna) znacznie zmniejszają ryzyko powstania skrzepów krwi na powierzchni uszkodzonej blaszki miażdżycowej. W rezultacie zmniejsza się prawdopodobieństwo wystąpienia udaru niedokrwiennego.
  • Leki obniżające stężenie lipidów są potrzebne, aby zapobiec postępowi procesu miażdżycowego, w tym w naczyniach mózgowych. Najskuteczniejsze z nich to statyny, które należy przyjmować na całe życie, a dawkę dostosowuje się w zależności od lipidogramu we krwi.
  • Leki przeciwzapalne zmniejszają zmiany w ścianie naczyniowej i czynią ją bardziej odporną na działanie niekorzystnych czynników.
  • Leki rozszerzające naczynia zmniejszają skurcz mięśni gładkich tętnic mózgu i zwiększają przepływ krwi do neuronów. W rezultacie objawy choroby tymczasowo ustępują.
  • Terapia hipotensyjna zajmuje szczególne miejsce w leczeniu miażdżycy naczyń mózgowych. Przy normalnym ciśnieniu ryzyko udaru jest znacznie zmniejszone.

Stenozowanie miażdżycy naczyń mózgowych w większości przypadków jest wskazaniem do leczenia chirurgicznego. Interwencja może być prowadzona w tradycyjny otwarty sposób. W tym przypadku najczęściej wykonywano operację na tętnicach zewnątrzczaszkowych (tętnica szyjna wewnętrzna i żyła, pień trzewny). Poprzez nacięcie na szyi lekarz otwiera dotknięty obszar i usuwa blaszkę miażdżycową wraz z wewnętrznym naczyniem (endarterektomia). Następnie nakłada się szew naczyniowy i skórny, a na dnie pozostawia się mały drenaż na jeden dzień. Aby uniknąć możliwych komplikacji, manipulowanie odbywa się pod kontrolą naczyń mózgu UZDG. Jeśli jest to rozszerzone zwężenie, wówczas protetyka tego obszaru jest wykonywana za pomocą specjalnie falistej rurki.

Ponadto w leczeniu miażdżycy mózgu można zastosować specjalne stenty i balony, które za pomocą cewników są wkładane do światła naczyń. W takim przypadku manipulację można wykonywać zarówno na tętnicach mózgowo-rdzeniowych, jak i śródmózgowych o wystarczającej średnicy (więcej niż 2 mm). Dmuchając balon w miejscu zwężenia, lekarz miażdży blaszkę miażdżycową. Następnie umieszcza się stent na tym miejscu, co zapobiegnie dalszemu zwężaniu światła tętnicy. Wszyscy pacjenci po takiej interwencji wykazują klopidogrel przez co najmniej rok, w przeciwnym razie wzrasta ryzyko zakrzepicy w stencie i rozwoju udaru niedokrwiennego.

Miażdżyca tętnic jest procesem układowym, jednak w niektórych przypadkach występuje pierwotna zmiana naczyń mózgowych. W takim przypadku dopływ krwi do centralnego układu nerwowego zostaje przerwany, a neurony są stopniowo niszczone. Prowadzi to do dysfunkcji mózgu i do rozwoju wspólnej symptomatologii neurologicznej. Najczęściej dotyczy to pamięci i uwagi pacjenta, a także mogą wystąpić bóle głowy i utrata słuchu. Jeśli na uszkodzonej powierzchni blaszki miażdżycowej powstanie zakrzep, wówczas rozwija się typowy udar niedokrwienny. Leczenie miażdżycy naczyń mózgowych zależy od stopnia zwężenia światła tętnicy i może być leczone lub chirurgiczne.

Co to jest mózgowa miażdżyca naczyń mózgowych: przyczyny i objawy

Połowa zgonów z powodu chorób układu krążenia jest obecnie spowodowana miażdżycą naczyń krwionośnych mózgu. Teoria jednowartościowa, która mogłaby wyjaśnić przyczyny wystąpienia choroby, jeszcze nie istnieje.

Cieszę się, że zgodnie ze statystykami medycznymi leczenie tej choroby jest bardzo skuteczne, szczególnie jeśli zostanie wykryte na wczesnym etapie.

Objawy kliniczne

Miażdżyca tętnic lub miażdżyca naczyń mózgowych mózgu jest jedną z odmian klasycznej miażdżycy. Różnica polega na tym, że w tym przypadku ośrodkiem zmian patologicznych są naczynia mózgu. Mechanizm zmian jest taki sam dla wszystkich tętnic.

Główną rolę w rozwoju choroby odgrywają lipoproteiny lub raczej niektóre z ich gatunków. W organizmie człowieka substancje te pełnią funkcję transportową dla cholesterol-lipidu, niezbędnego do przetwarzania tłuszczu, syntezy witaminy O i hormonów.

Lipoproteiny są wywoływane do wykonywania różnych funkcji:

  • Lipoproteiny o niskiej gęstości (LDL), bardzo niski (VLDL) i o średniej gęstości (LDL) uwalnianie i niosą cholesterol w komórkach.
  • HDL jest lipoproteiną o dużej gęstości, wychwytuje cholesterol i usuwa go z komórki.

Cholesterol dostaje się do organizmu z pokarmem lub jest produkowany przez sam organizm. Substancje składają się na dynamiczną równowagę, która zapewnia normalne funkcjonowanie komórek. Niemniej jednak, podczas jedzenia pokarmów bogatych w lipoproteiny o niskiej gęstości, występuje zaburzenie równowagi. W wyniku tego lipoproteiny gromadzą się w tętnicach.

Rozwój miażdżycy mózgu

  • Na samym początku miażdżycy na ścianach naczyń tworzą się plamy lipidowe. Po pierwsze, w wewnętrznej tętnicy (jednokomórkowej warstwie śródbłonka) gromadzą się lipoproteiny o bardzo niskiej i niskiej gęstości. W momencie osiągnięcia krytycznego piku, lipoproteiny mogą reagować z dowolnym składnikiem substancji międzykomórkowej. Produkt otrzymany w wyniku reakcji osadza się na ściankach naczyń. Objawy są nadal nieobecne.
  • Drugi etap tętnic miażdżycowych tętnic mózgowych charakteryzuje się wzrostem plamki lipidowej, która wiąże lipoproteiny z krwią. W wyniku tego procesu powstaje blaszka miażdżycowa.
  • Miażdżyca tętnic w tętnicach w trzecim etapie charakteryzuje się wzrostem płytki nazębnej. Z akademickiego punktu widzenia ten moment jest bardzo interesujący. Podczas jego rozwoju nowotwór wytwarza substancje, które stają się przeszkodą w powstawaniu nowych komórek w ścianach naczyń krwionośnych. Ponadto plama wytwarza substancje, które wspierają ten proces. Na tym etapie leczenie opiera się na zmianie diety, ponieważ prawidłowe stężenie we krwi HDL, naruszając równowagę, zniszczy i usunie płytkę nazębną.

Jeśli leczenie nie nastąpi, podział komórek mięśni gładkich zlokalizowany jest w miejscu płytki - prześwity arterii są wąskie, aw innych miejscach pojawiają się mikroskopijne zmiany, które prowokują powstawanie skrzeplin. Niewielka część skrzepów krwi zostaje usunięta przez przepływ krwi.

Wraz z dalszym rozprzestrzenianiem się płytki tworzą się nowe naczynia, tablica jest wypełniona krwią i pojawia się krwotok.

Zmianom patologicznym w tętnicach towarzyszy zwapnienie - odkładanie się soli wapniowych na ścianach. W rezultacie naczynia mózgowe stają się kruche, dochodzi do ich deformacji i zniszczenia.

Zwróć uwagę! Szczególnie ciężkimi konsekwencjami są martwica obszarów mózgu obsługiwanych przez uszkodzoną tętnicę. W końcu tkanka ulega degeneracji i zostaje zastąpiona tkanką łączną, a miejsce całkowicie traci swoją operatywność.

Objawy

Rozpoznanie miażdżycy tętnic mózgowych jest trudne, ponieważ objawy choroby są niejasne, szczególnie w przypadku uszkodzenia tętnic. Choroba wpływa na prawidłowe krążenie krwi w niektórych obszarach.

Dlatego najczęściej objawy nie są związane z bólem, chociaż są również obecne, ale z osłabieniem mózgu.

  1. Pacjent jest zauważony z powodu zaburzenia uwagi i pamięci.
  2. Zdolności umysłowe są zmniejszone.
  3. Pogorszenie widzenia i słuchu.
  4. Istnieje bezsenność.
  5. Może nastąpić utrata smaku.
  6. Drażliwość i stabilny zły nastrój powstają.
  7. Rozwinąć wszystkie rodzaje fobii, obsesji (podejrzenie obecności nieuleczalnej choroby, strach przed śmiercią od krwotoku).
  8. Stan obojętności wobec środowiska, pustka.
  9. Powolna reakcja i trudności w odpowiadaniu na proste pytania.

Wszystkie te objawy świadczą o znacznym uszkodzeniu tętnic mózgowych. Leczenie stabilności tych objawów należy przeprowadzić natychmiast, aż do interwencji chirurgicznej.

Korzystne czynniki

Palenie jest główną przyczyną choroby. Efekt tego szkodliwego nawyku jest wielorakie, ale głównym winowajcą jest zwężenie tętnic i utrata elastyczności ścian.

Niewłaściwa dieta, w której występuje duża ilość cholesterolu LDL. Częściej są to tłuszcze zwierzęce i pokarmy o wysokiej zawartości.

Cukrzyca jest również "prowokatorem" miażdżycy. Z cukrzycą proces przetwarzania tłuszczu i cukrów zostaje przerwany, co z konieczności wpływa na naczynia mózgu.

Hipodinamia lub brak aktywności ruchowej prowadzi przynajmniej do nadciśnienia, a następnie do jego powikłań.

Otyłość, tak czy inaczej, wiąże się ze wszystkimi czynnikami, z wyjątkiem palenia, więc stwarza większe zagrożenie.

Zaburzenia układu nerwowego i nadużywanie alkoholu (jeśli nie chodzi o picie) mają bardziej drażniący i prowokacyjny efekt.

Oświadczenie o diagnozie

Przeprowadzono szereg badań klinicznych i laboratoryjnych w celu prawidłowej diagnozy:

  • Przesłuchanie pacjenta.
  • Słuchanie szumu skurczowego.
  • Palpacja dostępnych tętnic.
  • Immunologiczna analiza krwi.
  • Badanie krwi na obecność cholesterolu.
  • Angiografia.
  • Dopplerografia.
  • MRI.

Zasadniczo zawartość cholesterolu można sprawdzić w domu. samemu, do tego warto użyć urządzenia takiego jak urządzenie do pomiaru cholesterolu. Przynajmniej pacjent zawsze będzie świadomy swojego stanu.

Metody leczenia

Leczenie zależy od ciężkości uszkodzenia i zapewnia cały szereg środków.

Obowiązkowy program

W pierwszych dwóch stadiach miażdżycy mózgu, gdy objawy nie są wyrażone, leczenie może być oparte na przywróceniu porządku w sposobie życia. Przy znacznym uszkodzeniu mózgu, w celu wyeliminowania czynników ryzyka, należy przestrzegać schematu.

Pacjent powinien rzucić palenie, ponieważ leczenie lekami rozszerzającymi naczynia krwionośne nie będzie odpowiednie, jeśli pacjent nie zrezygnuje z nałogu.

Z diety należy wykluczyć żywność o wysokiej zawartości LDL (słodycze, tłuste mięso).

Konieczne jest stopniowe zwiększanie aktywności fizycznej.

Leczenie lekami

Czas stosowania leków i ich dawkowanie określa specjalista. Niektóre leki mają działania niepożądane, którym należy zapobiegać. Do leczenia stosuje się następujące leki:

  1. Leki przeciwpłytkowe (wszystkie znane aspiryny i inne) zapobiegają występowaniu zakrzepów krwi.
  2. Hipolipidemia - zapobiega rozwojowi miażdżycy naczyń mózgowych. Najskuteczniejsze są statyny i pochodne kwasu włóknistego. Leki są przyjmowane przez całe życie. Dawka jest określana zgodnie z poziomem lipidów we krwi. Pacjenci z cukrzycą mogą przyjmować fenofibraty.
  3. Leki rozszerzające naczynia są przepisywane na podstawie stanu pacjenta.
  4. Leki przeciwzapalne o ogólnym działaniu zwiększają odporność naczyń krwionośnych na działanie czynników negatywnych.
  5. Leki przeciwdepresyjne przepisują na objawy depresji.
  6. Tranquilisers - z zaostrzeniem fobii i lęku.

Leczenie chirurgiczne

Stenozowanie miażdżycy naczyń mózgowych wymaga radykalnej metody leczenia. Płytki na naczyniach zewnątrzczaszkowych usuwa się metodą otwartą. Płytkę wycina się w tym samym czasie co tętnicę, a drenowanie ustala się na styku naczynia.

W przypadku dotknięcia dużej powierzchni naczyń stosuje się metodę protetyki. Oprócz mózgu, istnieje miażdżyca naczyń nóg, i ten rodzaj choroby musi być również znany.

Leczenie mózgowej miażdżycy naczyń mózgowych

Miażdżyca naczyń mózgowych jest patologią spowodowaną uszkodzeniem naczyń mózgowych przez złogi cholesterolowe. Z długotrwałym rozwojem prowadzi do śmierci. Ważne jest, aby rozpocząć leczenie na czas.

Miażdżyca tętnic mózgowych

Miażdżyca mózgowa pogarsza krążenie mózgowe, jest jednym z rodzajów demencji. Występuje u osób w wieku 20 lat, ale częściej u osób starszych.

Miażdżyca tętnic z nadciśnieniem tętniczym charakteryzuje się znacznym rozerwaniem ciśnienia skurczowego i rozkurczowego. Presja w początkowej fazie rzadko się podnosi, ale z czasem nabiera stałego charakteru. Pacjentowi grozi przerost lewej komory, udar lub encefalopatia, polegająca na śmierci neuronów mózgu z powodu ustania przepływu krwi i niewystarczającego zaopatrzenia w tlen.

Etapy rozwoju miażdżycy mózgu

Mózgowa miażdżyca naczyń mózgowych rozwija się z powodu choroby związanej z zaburzeniem metabolizmu tłuszczów w organizmie. Choroba zaczyna się od osadzania się cholesterolu na wewnętrznych ścianach tętnicy (powstawanie plam lipidowych). Stopniowo osady te przekształcają się w plamę tłuszczową, która zaczyna gęstnieć i pokrywać się tkanką łączną (liposklerozą). Jest tablica miażdżycowa. Zaczyna się zamykać przejście naczynia, powoduje niewystarczający dopływ krwi do sąsiednich tkanek (aterokalcynoza). Występuje okluzja naczynia (obliteracja).

Blaszki cholesterolowe gromadzą się w tętnicy głównej i środkowej mózgu. W małych tętnicach występują tłuste plamki, a małe naczynia włosowate z mózgową miażdżycą nie są dotknięte.

Przyczyny miażdżycy naczyń mózgowych

Miażdżyca tętnic mózgowych powstaje w wyniku uszkodzenia wątroby, niezdolności do reprodukcji "dobrego cholesterolu" (HDL) o wysokiej gęstości. Ma właściwości anty-sklerotyczne, nadaje naczyniom elastyczność i wytrzymałość. Kiedy dochodzi do niewydolności wątroby, organizm zaczyna budować komórki naczyniowe od "złego" cholesterolu (LDL) o niskiej gęstości. Stają się grube i nieelastyczne.

Inne przyczyny powodujące miażdżycę tętnicy mózgowej to:

  • Hipodinamy to niechęć do angażowania się w umiarkowaną aktywność fizyczną.
  • Uzależnienie od tłustych pokarmów obciąża wątrobę, która nie radzi sobie z normalnym obciążeniem.
  • Przewlekły stres, niezdolność do kontrolowania sytuacji prowadzą do przeciążenia i przepracowania. Występuje wyrzut do krwi katecholamin, co prowadzi do skurczu tętnic i dalej do niedokrwienia.
  • Nadciśnienie powoduje nadmierny nacisk na kruche naczynia.
  • Cukrzyca zaburza metabolizm tłuszczów.
  • Złe nawyki i zła ekologia pogłębiają przebieg choroby.
  • Otyłość.
  • Hormonalne nieprawidłowości związane z menopauzą.
  • Wiek - osoby w podeszłym wieku są bardziej podatne na miażdżycę tętnic mózgowych.
  • Czynnik dziedziczny.

Objawy choroby

Identyfikacja miażdżycy mózgu w początkowych stadiach jest wystarczająco problematyczna. Objawy choroby zależą od stadium, na którym znajduje się pacjent.

Pierwsze objawy niepokojące człowieka to ból głowy. Przyczyną jego występowania są blaszki cholesterolowe, które zatykają naczynie. W rezultacie do mózgu dostarczana jest niewystarczająca ilość tlenu. Stąd głupie, bolące bóle głowy, zamieniające się w trwałe. Zwiększa zmęczenie, zmniejsza wydajność. W nocy niepokój budzi niepokój. Pacjenci cierpią na szybko zmieniający się nastrój. Brak koordynacji.

Następnie do objawów naczyń mózgowych dolegają nowe objawy: utrata pamięci, szum w uszach, zawroty głowy, niestabilny chód. Zaostrza się to w wyniku ataków mózgu, ich objawom towarzyszą różne objawy zależne od miejsca uszkodzenia mózgu. Gdy zmiany w tętnicy szyjnej powodują drętwienie i naruszenie czułości połowy ciała. Jeśli atak mózgowy dotknął lewą półkulę, możliwe są napady padaczkowe i zaburzenia mowy. Jeśli potyliczna i skroniowa część mózgu - niewyraźne widzenie, dysfunkcja połknięcia.

Czas trwania ataków niedokrwiennych wynosi nie więcej niż dwa dni. Pacjent potem nic nie pamięta. Jeśli trwają dłużej niż ten okres, dochodzi do udaru mózgu. Udar jest niedokrwienny (objawia się zamknięciem w naczyniu światła z blaszkami cholesterolu) i krwotocznym (na tle pęknięcia naczynia krwotok jest w mózgu).

Na ostatnim etapie objawów chorobowych miażdżycy mózgu objawia się w następujący: kompletnej obojętności wobec wszystkiego, słabej orientacji w czasie i przestrzeni, naruszenie kontroli nad oddawaniem moczu. Prawie całkowicie mowa jest tracona, pojawia się paraliż.

Leczenie

Jak leczyć mózgową miażdżycę powinni wyznaczyć takich specjalistów jak neurolog i terapeuta. Diagnozowanie choroby w początkowej fazie jest dość trudne. Ale jeśli prawidłowo zdiagnozowane na początku choroby, wynik jest prawie zawsze dodatni.

Diagnostyka

Aby postawić prawidłową diagnozę, należy przeprowadzić szereg badań:

  • badanie krwi dla MNO, profil lipidowy;
  • USG tętnic (szyjnych wewnętrznych i pospolitych) z dopplerologią;
  • angiografia z zastosowaniem kontrastu zawierającego jod: badanie rentgenowskie ocenia przejście w tętnicy;
  • EEG ujawnia naruszenie korowych struktur mózgu;
  • MRI jest najczęściej stosowanym badaniem.

Zapobieganie

Leczenie naczyń mózgowych bezpośrednio zależy od objawów choroby. Na pierwszym etapie wystarczy prowadzić zdrowy tryb życia, przestrzegać diety, odbywać długie spacery na świeżym powietrzu. Nie spożywaj pokarmów zawierających tłuszcz i cholesterol. Włącz do diety więcej warzyw, owoców, produktów z kwaśnego mleka, ryb i owoców morza. Wszystkie te środki są istotne, ponieważ zapobieganie w początkowej fazie choroby może pomóc w jej wyleczeniu.

Leki

W kolejnym etapie leczenie jest przeprowadzane pod nadzorem lekarza. Konieczne jest stosowanie leków z następujących grup:

  • Dezagreganty (kwas acetylosalicylowy, klopidogrel) zmniejszają możliwość powstawania zakrzepów i występowania udaru mózgu.
  • Leki gipolipidemiczne stosowane są w celu zmniejszenia progresji miażdżycy, poprawiają płynność krwi. Najskuteczniejsze są statyny: Atorwastatyna, Rosart, Simwastatyna. Należy je całkowicie odstawić, dostosowując dawkę zgodnie z wynikami analizy lipidów. Leki te mają wiele skutków ubocznych: przyczyniają się do rozwoju cukrzycy, zaćmy.
  • Leki przeciwzapalne sprawiają, że naczynia są odporne na niekorzystne czynniki.
  • Leki rozszerzające naczynia krwionośne eliminują skurcz, zwiększają przepływ krwi do neuronów. Gdy zostaną zajęte, objawy zanikają. Należą do nich: Euphyllin, Papaverin, Diprofen.
  • Terapia hipotensyjna jest jedną z najważniejszych w leczeniu miażdżycy mózgu, ponieważ zmniejsza ryzyko udaru mózgu i encefalopatii, zmniejszenie funkcji mózgu. Kaptopril, losartan, moksonidyna są preparatami tej grupy.
  • Preparaty: Pyracetam, Pikamilon - poprawiają krążenie mózgowe, normalizują mózg.

Metody chirurgiczne

Na ostatnim etapie rozwoju miażdżycy mózgu stosuje się interwencję chirurgiczną. Stenozująca miażdżyca jest operowana metodą otwartą w tętnicach szyjnych wewnętrznych i wspólnych. Poprzez rozcięcie na szyi lekarz otwiera chore miejsce i wyjmuje płytkę wraz z wewnętrzną błoną. Następnie nakłada szew i nieco odpuszcza. Wykonaj taką operację pod kontrolą USG naczyń mózgowych.

Na wewnętrznych tętnicach mózgowych wykonuje się operację stentowania poprzez włożenie balonu, który miażdży płytkę nazębną i umieszcza stent na tym miejscu. Po tej operacji lekarz prowadzący powołuje do adopcji dezagregację na całe życie.

Konsekwencje

W początkowej fazie choroby rokowanie jest korzystne. Jeśli wszystkie zalecenia są przestrzegane, możliwe jest wyeliminowanie przyczyn, które przyczyniają się do dalszego przebiegu choroby.

Kiedy choroba przejdzie do drugiego etapu, nie będzie można całkowicie pozbyć się miażdżycy, może ona zatrzymać jej rozwój, zapobiec wystąpieniu udaru mózgu i encefalopatii.

Trzeci etap nieuchronnie prowadzi do śmierci pacjenta, jeśli nie do podjęcia interwencji chirurgicznej.

Mózgowa miażdżyca mózgu znacznie zmienia osobowość pacjenta. Zmienia się jego zachowanie, zaburzenia psychiczne, bóle głowy, zawroty głowy. Również lokalne zaburzenia: utrata wzroku i mowy. Konieczne jest określenie choroby we wczesnych stadiach i rozpoczęcie leczenia.

Jak leczyć miażdżycę mózgu

Miażdżyca tętnic jest patologią, w której na tętnice mózgowe wpływają blaszki cholesterolowe zlokalizowane w dużych i średnich naczyniach. Noso istnieje u osób w wieku powyżej 60 lat, co wynika z chorób wtórnych, toksycznych zmian ściany naczynia.

Miażdżyca mózgu w wieku podeszłym prowadzi do otępienia, demencji o stopniowej formacji. Przy dłuższym rozwoju pytanie, po jakim czasie śmierci, staje się istotne. Silny spadek drożności światła wewnątrznaczyniowego prowadzi do śmiertelnego końca. U osób po 60 roku życia nozologia jest przyczyną "stwardnienia starczego"

Mózgowa miażdżyca: przyczyny, objawy

Przyczyny miażdżycy mózgu nie zostały rzetelnie zbadane. Istnieje wiele artykułów naukowych opisujących patogenetyczne mechanizmy rozwoju nozologii z tworzeniem etapów "plamy tłuszczowej", "liposklerozy", "aterokalcynozy".

Aby wyjaśnić etiologię choroby, istnieją czynniki prowokujące:

  1. Zwiększona zawartość tłuszczu w ciele;
  2. Otyłość hormonalna;
  3. Częstość występowania nasyconych kwasów tłuszczowych w żywności;
  4. Nadużywanie napojów alkoholowych.

Objawy miażdżycy naczyń mózgowych są niespecyficzne, dlatego trudno jest założyć występowanie grupy objawów klinicznych. Pomimo powstawania otępienia u osób starszych z patologią, możliwe jest wystąpienie zespołu zaburzeń kardiologicznych i patologii narządów wewnętrznych.

Klinika jest określona przez lokalizację blaszki miażdżycowej. Stopień porażenia tętnic, poziom blokady mikrokrążenia pozwala lekarzowi zakładać, po jakim czasie śmierć pacjenta. Dzięki pojedynczym łysinkom leczenie chirurgiczne pozwala normalizować mikrokrążenie. Procedura pomaga wyeliminować tylko pewne cechy, a nie formę nologiczną. Eliminacja samotnego wychowania nie zwalnia skłonności ściany naczynia do gromadzenia lipidów.

Większość wariantów ma objawy mózgowe. W większości postaci występuje szereg specyficznych objawów choroby:

  • Ból głowy;
  • Zaburzenia snu;
  • Częste zmiany nastroju (szczególnie u kobiet).

Ból głowy powstaje z powodu zwężenia światła naczynia z blaszką miażdżycową. Niestabilne zmiany w tętnicach mózgu prowadzą do naruszenia dopływu krwi, któremu towarzyszy niedotlenienie neuronów, naruszenie trofizmu.

Charakter zmian determinuje towarzyszące objawy, prowadzące do zaburzeń snu, zwiększonego zmęczenia.

Zmiana nastroju zależy od natury zaburzeń patologicznych w tkankach mózgu. Uszkodzenie neuronów mózgu towarzyszy szereg objawów miażdżycy naczyń mózgowych:

  1. Wolniejsze myślenie;
  2. Upośledzenie pamięci;
  3. Hałas ucha;
  4. Zawroty głowy;
  5. Drobne drżenie mięśni;
  6. Chwiejny chód.

Osoba starsza z mózgową miażdżycą tętna ma pewne specyficzne objawy - pamięć jest przechowywana w odległych wydarzeniach, z zapominaniem o sytuacjach, które pojawiły się niedawno.

Wraz z przebiegiem zmian miażdżycowych w ciągu kilku miesięcy pojawia się "kryzys w mózgu". Ciężkiemu bólowi głowy związanemu z chorobą towarzyszy upośledzenie mowy, osłabienie ręki, kończyna dolna.

Naruszenie mowy w chorobie powstaje ze śmierci neuronów mózgu, stymulując unerwienie włókien wegetatywnych.

Czas trwania kryzysu mózgowego, ból mózgowy wynosi kilka dni. Dłuższe okresy występowania tych objawów u osób w podeszłym wieku są rzadkie, ale wraz z ich rozwojem jest prawdopodobny poważny przebieg choroby.

Objawy kliniczne pierwszej postaci ekspertów zwane "przemijającym naruszeniem dopływu krwi do mózgu". Czas trwania patologii dłuższy niż 2 dni prowadzi do dwóch postaci patologicznych - niedokrwiennych, krwotocznych.

W pierwszym przypadku występuje niedotlenienie komórek mózgowych. Niedokrwienie neuronów mózgu prowadzi do szeregu nieodwracalnych zmian, w których ośrodek oddechowy i sercowo-naczyniowy może zostać odrzucony. Występowanie udaru jest typową konsekwencją arteriosklerozy mózgu w przebiegu długoterminowym.

Przyczyny udaru niedokrwiennego - blokada drożności tętnic mózgowych z płytką, po której następują zmiany hipoksyjne.

Postać krwotoczna występuje z powodu uszkodzenia ściany tętnicy mózgowej, zwiększając jej przepuszczalność. Krwotok mózgu prowadzi do zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego, nadmiernego nacisku na tkankę mózgową. Bez pomocy medycznej, udar kończy się śmiercią osoby.

Po pewnym czasie zgon z mózgową miażdżycą

Przyczyny arterioskleroza mózgu nie są znane, ale w leczeniu dużą rolę przypisuje się naruszeniu metabolizmu tłuszczów. W przypadku patologii konieczne jest wykonanie lipidogramu u osoby, która wykaże brak równowagi "dobrych" i "złych" tłuszczów.

Fizjologicznie komórki z nadmiaru cholesterolu przenoszą lipoproteiny o dużej gęstości. Takie tłuszcze są klasyfikowane jako "dobre". Wewnątrz komórek tłuszczu są dostarczane lipoproteiny o niskiej gęstości syntetyzowane w wątrobie. Brak równowagi między tymi kategoriami tłuszczów decyduje o powstawaniu miażdżycy.

Przy nadmiernym tworzeniu się lipoprotein o niskiej gęstości ściana naczyniowa jest nasycona nagromadzeniem tłuszczów. Niski poziom lipoprotein o wysokiej gęstości we krwi nie przyczynia się do usuwania szkodliwych tłuszczowych grudek z tkanek. Dzięki tej kombinacji rozwija się blaszka miażdżycowa.

Leczenie mózgowej miażdżycy ma na celu zwiększenie HDL i obniżenie LDL. Istniejące leki nazywane statynami w czasie normalizacji metabolizmu tłuszczów, ale po przerwaniu przyjmowania, przywraca się patologiczny lipidogram. Aby zapobiec chorobie, musisz stale przyjmować lek.

Współczesna medycyna uważa wyżej opisane powiązania patogenetyczne za główne czynniki rozwoju miażdżycy mózgu. Według współczesnych hepatologów główny ciężar tworzenia lipoprotein o dużej gęstości leży w wątrobie, ponieważ te substancje są niszczone po obróbce cieplnej żywności. Podczas gdy hepatocyty radzą sobie z funkcją miażdżycy nie powstaje.

Jeśli HDL w organizmie nie wystarcza, ściana naczyniowa zbudowana jest na podstawie lipoprotein o małej i bardzo niskiej gęstości. W tej sytuacji śródbłonek tętniczy traci elastyczność i staje się bardziej gruboziarnisty.

Patologia wątroby prowadzi do zapalenia wątroby lub marskości wątroby, którym towarzyszą zaburzenia wewnątrznaczyniowe. Blok drożności tętnic prowadzi do niedokrwiennych i krwotocznych zmian w naczyniach mózgu.

Oprócz zmian w wątrobie, przyczyną odkładania się blaszek miażdżycowych w naczyniach mózgowych jest złej jakości żywienie.

Badania kliniczne wykazały, że wewnątrznaczyniowe złogi tłuszczu pojawiają się w następujących zaburzeniach patologicznych:

  • Nadmierne utrzymywanie tłuszczów zwierzęcych w żywności;
  • Słaba dziedziczność w przypadku chorób wątroby;
  • Częste stresy psycho-emocjonalne;
  • Palenie;
  • Nadużywanie alkoholu.

Obecność sztucznych dodatków w żywności, ciężkie warunki pracy współczesnego człowieka, niesprzyjająca ekologia, praca w przedsiębiorstwach z zanieczyszczonym powietrzem - te czynniki wpływają na zdrowie człowieka na co dzień.

Miażdżyca mózgowa: leczenie połączone

Do niedawna medycyna nie mogła samodzielnie walczyć z miażdżycą. Brak skutecznych sposobów zwalczania patologii wymagał od farmakologów wykorzystania zasobów naturalnych do tworzenia skutecznych leków.

Początkowo na rynku krajowym pojawiały się zagraniczne produkty lecznicze z miażdżycy - lercol, zocor, lipostat.

Statyny były lekami wysokiej jakości. Skuteczność leczenia przy długotrwałym stosowaniu jest dość wysoka. Przy stałym stosowaniu leków zmniejsza się zawartość szkodliwych tłuszczów we krwi, co prowadzi do zmniejszenia nasilenia miażdżycy, zapobiegania powikłaniom.

Statyny z blaszkami miażdżycowymi w mózgu

W przypadku blaszek miażdżycowych w naczyniach mózgowych statyny nie zawsze pomagają. Pewna kategoria pacjentów nie wykazuje wzrostu poziomu cholesterolu. Tendencja do depozycji tłuszczowej wynika wyłącznie z braku równowagi pomiędzy "szkodliwymi" i "użytecznymi" lipoproteinami.

Czasami można wyeliminować chorobę tradycyjną dietą cholesterolową. Statyny nie mogą być stosowane regularnie, ponieważ leki mają skutki uboczne. Cholesterol jest niezbędny do pracy organizmu, dlatego nie można go stale zmniejszać.

Skutki uboczne przyjmowania statyn (zgodnie z wynikami badań europejskich):

  • Bóle głowy;
  • Myalgia;
  • Zaburzenia snu;
  • Zapalenie wątroby;
  • Małopłytkowość;
  • Zaburzenia jelitowe;
  • Zapalenie skóry skóry.

Wszystkie rodzaje statyn (drogie i tanie) mają działanie uboczne, więc należy je ostrożnie przepisywać. Statyny są zalecane tylko w przypadku wykrycia hiperlipidemii.

Dysfunkcja psychiatryczna z miażdżycą naczyń mózgowych powstaje wcześnie, dlatego konieczna jest korekta zaburzeń.

We wczesnym stadium osoba rozwija astenia. W przypadku nozologii występują następujące objawy:

  • Drażliwość;
  • Szybkie zmęczenie;
  • Upośledzenie pamięci;
  • Łza;
  • Utrata pamięci długotrwałej.

W astenii można wykryć zaburzenia układu nerwowego u osoby, zaburzenia autonomiczne z narządów wewnętrznych - zwiększenie skurczów serca, hiperwentylację z narządów oddechowych.

W początkowych stadiach choroby pamięć dotyka osoby. Inteligencja dobrze przechowuje informacje o przeszłych wydarzeniach, ale przy miażdżycy osoba nie pamięta tego, co było dzisiaj lub wczoraj.

Choroby serca stopniowo postępują. Amerykańscy eksperci przeprowadzili wiele eksperymentów klinicznych, które wskazywały na zależność rozwoju choroby serca od stylu życia człowieka.

W eksperymentach z chorobami serca pacjenci zostali podzieleni na grupy eksperymentalne i kontrolne. Grupie kontrolnej udało się zapewnić stałą kontrolę medyczną. Przez kilka miesięcy badanie liczby krwinek, aktywność serca.

W grupie eksperymentalnej zastosowano dietę anty-cholesterolową, opartą na następujących zasadach:

  1. Całe ziarna, rośliny strączkowe, owoce i warzywa;
  2. Z produktów zwierzęcych tylko dieta zawierała białko jaja;
  3. Szklanka jogurtu i mleka dziennie.

Leczenie mózgowej miażdżycy w grupie kontaktowej zakładało również ćwiczenia oddechowe, procedury relaksacyjne, codzienną medytację. Terapeutyczne oddychanie wykonywano trzy razy w tygodniu.

Rok później okazało się, że skłonność naczyń do depozycji cholesterolu w grupie eksperymentalnej zmniejszyła się. Niektórzy pacjenci zapomnieli o bólach głowy lub bólach serca. Procesy anty-miażdżycowe w grupie kontrolnej, pomimo trwającego leczenia, były mniej skuteczne. Większość ludzi widziała postęp choroby.

Dieta z miażdżycą mózgu

W oparciu o eksperymenty można było opracować zalecenia dotyczące diety na miażdżycę:

  • Zastąpić mięso wieprzowe i wołowe dróbem i rybami;
  • Zamiast jajek lepiej spożywać rośliny strączkowe;
  • Zamiast kremowego analogu stosuje się olej roślinny;
  • Używaj sałatek, warzyw zamiast tłustych przekąsek;
  • Pij herbatki ziołowe, soki warzywne zamiast napojów bezalkoholowych, kawy.

Kiedy zaleca się mózgowe i inne rodzaje miażdżycy, należy stosować pokarmy roślinne zamiast pokarmów bogatych w tłuszcze nasycone.

Wymień wszelkie produkty mięsne na ryby. Owoce morza zawierają kwas eikozanowy, który pomaga usunąć cholesterol z krwi.

Fibra pozwala usunąć toksyny z organizmu, nadmiar tłuszczów. Nieobrobione włókna roślinne usuwają ze związków cholesterolu organizm, toksyny. Włókno zapobiega zaburzeniom jelitowym i zaparciom w starszym wieku.

Lekarze domowi wymagają ograniczenia stosowania węglowodanów, ponieważ na ich bazie syntetyzowane są tłuszcze. Amerykańscy eksperci zidentyfikowali potrzebę przyjmowania cukrów, ponieważ są one niezbędne do optymalnego oddychania komórkowego. Ściana naczyniowa dobrze absorbuje glukozę. Z powodu braku urazów, które przyczyniają się do depozycji patologicznych ognisk cholesterolu.

Tłuszcze są niezbędne ludzkiemu organizmowi do budowy błon komórkowych, więc leczenie mózgowej miażdżycy sugeruje optymalną równowagę między neutralizacją a tworzeniem się lipidów.

Dieta w patologii obejmuje ograniczenie kalorii do 2500 dziennie. Wymagana jest codzienna odmowa tłustych, słonych potraw. Pożądane jest ograniczenie ilości soli w diecie.

Tłuszcze roślinne są bogate w nienasycone kwasy tłuszczowe. Dopuszcza się stosowanie ryb morskich, o niskiej zawartości tłuszczu. Niskotłuszczowe produkty mleczne, owoce i warzywa, bakłażany są tradycyjnymi substancjami zawartymi w diecie każdego pacjenta z miażdżycą.

Każde jedzenie powinno być gotowane dla pary. Do normalizacji metabolizmu zaleca się 1,5 litra płynu dziennie. Pozostałe zalecenia należy uzyskać od lekarza.

Kompleksowe leczenie miażdżycy mózgowej opiera się na następujących zasadach:

  1. Preparaty do normalizacji czynności sercowo-naczyniowej i mózgowej;
  2. Leki zmniejszające stan zapalny;
  3. Leki zmniejszające cholesterol, aktywność lipotropowa;
  4. Odbiór złożonych multiwitamin.

Jeśli zabiegi zachowawcze są nieskuteczne, zaleca się leczenie chirurgiczne oparte na filtracji kaskadowej osocza, krioterapia.

Aby zapobiec miażdżycy zaleca się profilaktykę:

  • Zakaz palenia;
  • Codzienna gimnastyka;
  • Pozbycie się alkoholu;
  • Chodzić na świeżym powietrzu;
  • Korekta diety za pomocą produktów antycholesterolowych.


Leczenie miażdżycowego miażdżycy tętnic jest prowadzone przez długi czas przez całe życie. Algorytmy i schematy terapii muszą być zmieniane w regularnych odstępach czasu, ale nie można ich całkowicie porzucić.

Miażdżyca mózgowa: przyczyny, objawy, rozpoznanie, leczenie

Głównym powodem nabytej demencji w starszym wieku jest miażdżyca naczyń mózgowych.

Przyczyny i leczenie tej patologii rozważane są w kontekście otępień naczyniowych. Ponieważ dla mózgowe stwardnienie tętnic mózgu, uszkodzenie substancja występuje w wyniku procesów, w których pośredniczy nerwowego związanych z niedotlenieniem tkanek spowodowane upośledzeniem przepływu krwi w tętnicach mózgowych.

Dopływ krwi do mózgu

Mózg zaopatrywany jest w gęstą sieć naczyniową z tętnicy szyjnej i kręgosłupa.

Mózg jest karmiony z dwóch basenów naczyniowych:

Basen szyjny składa się z dwóch tętnic szyjnych. Zapewnia do 85% całkowitego dopływu krwi do mózgu.

Basen kręgosłupa składa się z dwóch tętnic kręgowych, które łączą się z tętnicą środkową czaszki.

Odpływ żylny następuje przez zatoki opony twardej, które zbierają krew z wszystkich żył mózgowych.

Miażdżyca

Miażdżyca jest połączeniem zmian w wewnętrznej powłoce tętnic, w których gromadzą się lipidy, lipoproteiny, jak również zwłóknienie i zwapnienie.

Wszystkie procesy miażdżycowe prowadzą do naruszenia elastyczności ściany naczynia i jej zwężenia. Powoduje to zaburzenie normalnego krążenia i niedotlenienie (niedobór tlenu) narządów i tkanek z ich nieodwracalnym uszkodzeniem.

Miażdżyca prowadzi do zwężenia światła naczynia i naruszenia przepływu krwi.

Przyczyny miażdżycy nie są znane, istnieje wiele teorii (ale pozostają tylko teoriami), ale czynniki ryzyka są znane rzetelnie:

  • palenie;
  • podwyższony poziom lipidów i cholesterolu we krwi;
  • nadciśnienie tętnicze;
  • cukrzyca;
  • nadwaga;
  • dziedziczna predyspozycja;
  • brak równowagi hormonów żeńskich (zwłaszcza menopauzalnych i po menopauzie);
  • siedzący tryb życia i siedzący tryb życia;
  • niedokładności w diecie.

Otyłość brzuszna jest czynnikiem ryzyka miażdżycy.

Wszystkie te czynniki prowadzą do szybszego postępu choroby i wczesnego uszkodzenia różnych narządów, w tym mózgu.

Objawy i stadia miażdżycy naczyń mózgowych

Encefalopatia dezintegracyjna (DE) jest główną chorobą, która manifestuje miażdżycę naczyń mózgowych, objawy i leczenie odpowiednio odpowiadają etapom DE. W przebiegu choroby rozróżnia się trzy stadia, których rozdzielenie następuje według nasilenia, zarówno zaburzeń neurologicznych, jak i zaburzeń psychicznych.

Pierwszy etap

W pierwszym stadium miażdżycy tętnic mózgowych objawy nie są wyraźne, pacjenci zachowują zdolność do samoobsługi i aktywności zawodowej.

Charakterystyczne zmniejszenie pamięci, uwagi, cierpi przede wszystkim na krótką pamięć, czyli na bieżące wydarzenia. Występują problemy z zapamiętywaniem nowych informacji, ale jednocześnie zachowane są wcześniej otrzymane informacje, szczególnie dotyczące działalności zawodowej. Występują problemy z koncentracją i przejściem z jednego zawodu do drugiego.

Pacjenci martwią się bólem głowy, nasilonym przez napięcie nerwowe, pobudzenie. W uszach jest hałas, zawroty głowy, sen jest zakłócony. Występuje zwiększone zmęczenie, zmniejszona zdolność do pracy.

Ból głowy i szum w uszach są pierwszymi objawami miażdżycowej encefalopatii.

Zmiany w sferze mentalnej charakteryzują się niestabilnością emocjonalną i niskim nastrojem.

Zaburzenia neurologiczne w pierwszym etapie nie są wyraźne:

  • zmienić chód;
  • wzmożone odruchy ścięgien;
  • niewielkie zakłócenia koordynacji.

Drugi etap

Na tym etapie następuje stopniowe obniżanie wydajności. Nawet więcej pamięci i snu są zepsute, zdolność do asocjacyjnego myślenia jest stracona.

Progresywne zwężenie naczyń prowadzi do nasilenia objawów choroby.

W sferze mentalnej istnieją zmiany personalne:

  • lepkość myślenia;
  • dżem na małych rzeczach;
  • zawężenie zakresu interesów i potrzeb;
  • uraza;
  • samolubstwo;
  • drażliwość.

Ponadto postępują zaburzenia neurologiczne:

  • stały rozproszony ból głowy;
  • zawroty głowy;
  • niestabilność;
  • naruszenie koordynacji ruchów;
  • zmiana mowy;
  • tasowanie podczas jedzenia.

Już na tym etapie pacjenci mogą wymagać rejestracji ubocznej i niepełnosprawności (grupa II-III).

Trzeci etap

Na tym etapie następuje całkowita utrata zdolności do pracy z utratą zdolności do samoobsługi i potrzeby opieki nad osobami trzecimi.

Zmniejszona zdolność myślenia idzie do poziomu ciężkiej demencji.

W sferze mentalnej są:

  • całkowita obojętność na wszystko, co się dzieje;
  • odhamowanie;
  • dezorientacja w czasie, środowisko i ja;
  • brak samokrytyki;
  • o słabej woli.

Szorstkie zaburzenia neurologiczne rozwijają się:

  • naruszenie kontroli nad oddawaniem moczu i defekacją;
  • przemówienia zmieniają się, aż do całkowitej utraty;
  • w rękach i stopach następuje powoli postępujący paraliż;
  • koordynacja jest znacznie ograniczona;
  • utracona umiejętność chodzenia;
  • przewracając się podczas jedzenia, nawet niezdolność do samodzielnego jedzenia;
  • może rozwinąć drgawkowe drgawki.

Trzeci etap miażdżycy naczyń mózgowych odpowiada najpierw II, a następnie I grupie niepełnosprawności.

Diagnostyka

Diagnoza zmian miażdżycowych naczyń mózgowych obejmuje:

  • skargi;
  • historia choroby;
  • badanie neurologa i psychiatry;
  • Badanie rentgenowskie serca, łuk aorty i jej gałęzi;
  • elektrokardiografia;
  • rechoencefalografia;
  • doplerografia ultrasonograficzna czaszki (UZDG);
  • badanie dna;
  • CT i MRI mózgu;
  • angiografia głównych naczyń głowy.

Tomografia komputerowa jest dodatkowym sposobem diagnozowania miażdżycy mózgu.

Cały ten kompleks diagnostyczny pozwala określić stopień zmian naczyniowych mózgu i wybrać optymalną taktykę medyczną.

Leczenie

W zależności od nasilenia objawów miażdżycy naczyń mózgowych leczenie może być zarówno zachowawcze, jak i chirurgiczne.

Leczenie zachowawcze

Leczenie mózgowej miażdżycy zaczyna się od eliminacji czynników ryzyka:

  • odmowa palenia;
  • korekta wagi;
  • dieta obniżająca poziom lipidów;
  • aktywność fizyczna;
  • korekta wartości wysokiego ciśnienia krwi.

Z reguły na początkowych etapach DE wyżej wymienione środki mają pozytywny skutek.

W przypadku braku pozytywnej dynamiki na tle korekty czynników ryzyka zaleca się leczenie farmakologiczne:

  1. Leki gipolipidemiczne (statyny, fibraty) o długim przebiegu. Celem jest skorygowanie poziomu cholesterolu poniżej 6,0 mmol / l.

W ostrych przypadkach, kiedy poziom leku w celu zmniejszenia lipidemii nie powiedzie się, ośrodek do pozaustrojowego oczyszczania krwi - plazmaferezy i ich modyfikacji (krioferez, fotoferezy, filtracji osocza kaskadowa).

  1. Leki poprawiające mózgowy przepływ krwi:
  • leki przeciwpłytkowe (kwas acetylosalicylowy lub klopidogrel 75 mg na dobę);

Aspiryna zapobiega rozwojowi udaru mózgu - głównego powikłania miażdżycy mózgu.

  • preparaty gingo-biloba (tanakan) kurs od 1 do 3 miesięcy;
  • preparaty vinca (vinpocetine, vinokamin);
  • środki rozszerzające naczynia (dipirydamol, nikotynian ksantynolu, pentoksyfilina);
  • nootropy i metabolity (glicyna, piracetam, pirytinol, limonar);

Pyracetam jest lekiem nootropowym stosowanym w leczeniu encefalopatii dysko-cytacyjnej.

  • antagoniści kanałów wapniowych (nimodypiny);

Leczenie chirurgiczne

Istotą leczenia chirurgicznego z miażdżycą naczyń mózgowych jest usunięcie blaszki miażdżycowej z wnętrza tętnicy (endarterektomia).

Miażdżycowe zablokowanie tętnicy szyjnej może być leczone chirurgicznie.

Najczęściej metoda ta jest stosowana w obecności miażdżycy tętnic w basenie tętnicy szyjnej - endarterektomii tętnicy szyjnej. To pozwala przywrócić normalny przepływ krwi w tętnicy szyjnej i zatrzymać postęp DE.

Miażdżyca naczyń mózgowych jest łatwiej zapobiegać niż leczyć.

Ważne aspekty Mózgowej miażdżycy naczyń mózgu

Mózg jest jednym z najbardziej złożonych systemów ludzkiego ciała. Gromadzi, przetwarza i przesyła informacje otrzymane z zewnętrznych analizatorów, a także kontroluje działanie wszystkich narządów wewnętrznych. Jak w każdym innym systemie, w mózgu zachodzą różne procesy metaboliczne. Tlen i substancje odżywcze przepływają do tkanki nerwowej wzdłuż tętnic i naczyń włosowatych, a odpływ produktów przemiany materii i przetworzonych składników odżywczych odbywa się w żyłach.

Zaburzenia metaboliczne w tkance mózgowej mogą prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Wśród różnych diagnoz miażdżycy mózgu ma szczególne miejsce, ponieważ często prowadzi do zagrażających życiu powikłań - udaru niedokrwiennego mózgu (zakrzepica mózgowa). Powody, dla których mechanizm rozwoju charakterystycznych objawów i aktualnych metod diagnostyki i leczenia miażdżycy tętnic mózgowych naczyń mózgowych omówionych w tym przeglądzie.

A czym jest miażdżyca mózgu? Ta choroba metaboliczna jest związana z procesami dyslipidemii w organizmie ludzkim. Pod nim równowaga „złych” i „dobrych” tłuszczów jest uszkodzony, a na wewnętrznych ścianach naczyń krwionośnych zaczynają układać cząsteczki cholesterolu, tworząc gęstą, krążenie krwi płytkę nazębną.

Na rozwój miażdżycy mózgowej mówić w przypadku uszkodzenia blaszek miażdżycowych naczyń mózgowych. Częściej taka patologia rozwija się u osób starszych w wieku powyżej 60-65 lat, co tłumaczy się ogólnym spowolnieniem metabolizmu, współistniejącymi chorobami, zmianami zwyrodnieniowymi ściany naczynia,

Przyczyny miażdżycy

Przyczyny zmian naczyniowych mózgu z blaszkami cholesterolu nie różnią się istotnie od czynników początku układowej miażdżycy. Choroba rozwija się, gdy:

  • patologie połączone z nadmierną syntezą cholesterolu w hepatocytach (funkcjonalne komórki wątroby);
  • dziedziczne zaburzenia metabolizmu lipidów (dyslipoproteinemia, rodzinna hipercholesterolemia, itp.);
  • nieracjonalne odżywianie, któremu towarzyszy stosowanie dużej ilości tłuszczu zwierzęcego, nasyconego cholesterolem;
  • przewlekły stres i przepracowanie;
  • palenie i nadużywanie alkoholu;
  • otyłość, nadwaga;
  • brak wystarczającej aktywności fizycznej;
  • nadciśnienie tętnicze;
  • choroby z towarzyszącymi zaburzeniami metabolicznymi brutto (cukrzyca, zespół metaboliczny);
  • zaburzenia hormonalne (niedoczynność / nadczynność tarczycy, upośledzona synteza hormonów płciowych);
  • patologie z układu krzepnięcia krwi.

Zwróć uwagę! W młodym wieku (do 45-50 lat) dodatkowym czynnikiem ryzyka rozwoju miażdżycy jest płeć męska.

Mechanizm powstawania cholesterycznej blaszki miażdżycowej

Cholesterol, podobnie jak inne tłuszcze w organizmie, wzdłuż łożyska naczyniowego jest przenoszony za pomocą specjalnych białek transportowych - apolipoprotein. Takie kompleksy w biochemii nazywa się lipoproteinami. W zależności od stosunku zawartości lipidów i tłuszczu w ich składzie, są to:

  • LP (lipoproteiny o wysokiej gęstości);
  • LP o niskiej gęstości;
  • LP ma bardzo niską gęstość.

Jeśli pierwsza część (HDL, „dobry” cholesterol) odpowiedzialne za transport lipidów narządów i tkanek do wątroby, do recyklingu i ma właściwości przeciwmiażdżycowe (zapobiega tworzeniu się płytek miażdżycowych), lipoproteiny o małej gęstości (LDL w mniejszym stopniu, VLDL ) są jednym z głównych czynników ryzyka rozwoju chorób naczyniowo-mózgowych.

Miażdżyca naczyń mózgowych rozwija się, gdy zaburzony zostaje optymalny stosunek między "dobrymi" i "złymi" frakcjami cholesterolu. Nadmiar LDL w obecności czynników predysponujących i mikrouszkodzeń ściany naczyniowej osiada na błonie naczynia. Początkowa plamka lipidowa, która wygląda jak płaska, nie rosnąca część żółtawego koloru, stopniowo zwiększa swój rozmiar i, bez odpowiedniego leczenia, całkowicie zatyka światło tętnicy. Powoduje to problemy z dopływem krwi do narządów i tkanek. Szczególnie cierpi mózg, stale potrzebują dużych ilości tlenu, glukozy i innych składników odżywczych.

Klasyfikacja

Istnieje kilka opcji i kolejne etapy choroby. Mózgowa miażdżyca naczyń mózgowych jest klasyfikowana przez:
Stopnie nasilenia:

  1. 1 stopień - objawy patologii pojawiają się sporadycznie, z silnym stresem psychicznym lub psychoemocjonalnym, stresem fizycznym. Zaburzenia naczyniowe są funkcjonalne (przybywające).
  2. 2 stopnie - objawy miażdżycy stają się bardziej stabilne, zaburzenia czynnościowe stopniowo przekształcają się w morfologię.
  3. 3 stopnie - regularne ataki niedokrwienne powodują nieodwracalne zmiany w tkankach mózgu. Małe obszary martwicy zostają zastąpione tkanką łączną i przestają spełniać swoje funkcje.

Lokalizacja. W zależności od pierwotnego uszkodzenia miażdżyca jest izolowana:

  1. tylna tętnica mózgowa;
  2. wewnętrzna tętnica szyjna;
  3. pnia brachiocefaliczna;
  4. naczynia o małej średnicy.
  1. utajona miażdżyca charakteryzuje się prawie całkowitym brakiem objawów;
  2. przerywany wyróżnia się specjalnym pofałdowanym przebiegiem, w którym okresy zaostrzenia, któremu towarzyszy jaskrawy obraz kliniczny, zostają zastąpione względnym dobrostanem;
  3. powoli postępująca miażdżyca rozwija się stopniowo wraz ze wzrostem objawów zaburzeń naczyniowych;
  4. zwężająca się miażdżyca szybko prowadzi do znacznego zwężenia światła naczyń mózgowych lub do ich całkowitego zablokowania;
  5. Złośliwa postać choroby charakteryzuje się wczesnym rozwojem ostrych powikłań.

Możliwe objawy

Pomimo różnych wariantów przebiegu miażdżycy naczyń mózgowych objawy patologii rozwijają się w podobnym scenariuszu. Kompleks objawów charakteryzujących postępujące upośledzenie krążenia mózgowego nazywał się encefalopatią dyssulacyjną (DE).

Miażdżyca tętnic mózgowych, w połączeniu z encefalopatią stopnia 1, charakteryzuje się raczej skąpym obrazem klinicznym. Objawy choroby są nieobecne lub są określane po przepracowaniu. Pacjenci mogą narzekać na:

  • zaburzenia pamięci i procesy koncentracji;
  • zawroty głowy, ból głowy;
  • bezsenność w nocy i załamanie w ciągu dnia;
  • okresowy hałas w uszach.

Z DE drugiego stopnia, stan osoby stopniowo się pogarsza. On rozwija:

  • spadek wydajności i ogólne pogorszenie jakości wykonywanej pracy;
  • ostre wahania nastroju;
  • depresja, myśli samobójcze;
  • upośledzenie pamięci;
  • bezsenność lub, wręcz przeciwnie, patologiczna senność;
  • objawy neurologiczne, które zależą od lokalizacji blaszek miażdżycowych w naczyniach mózgowych.

Zwróć uwagę! Często u pacjentów z DE drugiego stopnia krytyczny stosunek do ich zdrowia jest zmniejszony: nie "widzą" istniejących problemów.

Dyskryminacyjna encefalopatia trzeciego stopnia charakteryzuje się dekompensacją stanu. Typowe objawy miażdżycy naczyń:

  • progresywna redukcja zdolności umysłowych i intelektualnych pacjenta;
  • rozproszenie uwagi, niestabilność emocjonalna (niestabilność);
  • pojawienie się jasnych zespołów neurologicznych - piramidy, ataksja, pseudobulbar;
  • ostra psychoza;
  • otępienie sercowo-naczyniowe.

Natura starszych pacjentów z encefalopatią powodującą dyskomfort w późniejszych stadiach często staje się nie do zniesienia dla bliskich. Ostrzone osobowość: zanim ludzie stają oszczędny oszczędny, skrupulatny - wiercenie, itd. Ważne jest, aby być wrażliwym na „kaprysy”, pamiętając, że są one wpływ na choroby, niż osobisty kaprys..

Uwaga: uderzenie

Niebezpiecznym powikłaniem miażdżycy mózgu jest ostre upośledzenie krążenia krwi w tętnicach mózgowych - udar. Stan ten stanowi poważne zagrożenie dla życia: martwica (nieodwracalna śmierć) tkanki mózgowej prowadzi do poważnego zakłócenia całego ciała.

Czas po wystąpieniu miażdżycy mózgowej u pacjenta rozwija się udar, pytanie jest czysto indywidualne. Powolnie postępująca forma choroby może trwać latami, bez powodowania dużego dyskomfortu u pacjenta. Wysokie ryzyko powikłań to złośliwa i stwardniała miażdżyca.

Natychmiast zadzwoń po karetkę, jeśli zauważysz jeden z poniższych objawów:

  • nagłe osłabienie, silny paraliż lub drętwienie mięśni twarzy, kończyn górnych lub dolnych;
  • dyzartria - naruszenie lub trudność mowy;
  • ostre pogorszenie ostrości wzroku w jednym lub obu oczach;
  • zawroty głowy, chwiejność chodu, zaburzenia koordynacji ruchów;
  • ostry ból intensywny w części ciemieniowej głowy, który nie ma wyraźnej przyczyny.

Zwróć uwagę! Mowa pacjentów z ostrym upośledzeniem krążenia płata czołowego lub ciemieniowego jest niespójna i niezrozumiała. Często osoba nie może odpowiedzieć na proste pytania dotyczące własnego nazwiska lub bieżącego dnia tygodnia.

Im wcześniej pacjent otrzyma pomoc z naruszeniem zaopatrzenia w krew mózgową, tym większe będzie jego szanse na przeżycie i powrót do zdrowia. Okno terapeutyczne, w którym wszystkie manipulacje medyczne są wysoce skuteczne, wynosi 6 godzin od początku tej patologii.

Metody diagnostyczne

Wszyscy pacjenci z podejrzeniem miażdżycy mózgu poddawani są badaniom przesiewowym, które obejmują:

  1. Zbieranie skarg, anamneza choroby i anamnezy życia. Poinformuj swojego lekarza o wszystkich objawach, które Cię dotyczą, pamiętaj, kiedy po raz pierwszy zauważyłeś ich wygląd, jakie tabletki lub leki zostały podjęte w tej sprawie. Nie zapomnij wspomnieć o przebytych chorobach w ciągu życia, a także o obecności / braku alergii.
  2. Ogólne badania lekarskie, w tym ocena skóry i błon śluzowych. Szczególną uwagę specjalisty należy skierować na poszukiwanie xanthom - małe wypukłości na powierzchni formacji skórek składające się z cholesterolu i trójglicerydów, Xanthomy są widocznym znakiem naruszenia metabolizmu tłuszczów.
  3. Osłuchiwanie serca i płuc. Prowadzi się go w celu oceny ogólnego stanu organizmu i określenia możliwych chorób współistniejących.
  4. Pomiar ciśnienia krwi. Podwyższony nacisk jest jednym z czynników prowokujących odkładanie się cząsteczek cholesterolu na wewnętrznej powierzchni naczyń, więc mózgowa miażdżyca z nadciśnieniem występuje dość często.
  5. Testy laboratoryjne: UAC, LHC i OAM - rutynowe metody diagnostyczne do oceny ogólnego stanu organizmu. Lipidogram jest złożoną metodą badania metabolizmu tłuszczów, która umożliwia określenie poziomu całkowitego cholesterolu i jego frakcji, a także ujawnienie korelacji między "złymi" i "dobrymi" lipoproteinami. Ta względna wartość nazywana jest współczynnikiem aterogenności (CA). Badanie krwi pod kątem krzepnięcia.
  6. Testy instrumentalne mające na celu zbadanie dokładnej lokalizacji i stopnia choroby naczyniowej cholesterolu. Standardowa lista badań może obejmować: skanowanie dwustronne; Angiografia tętnic mózgowych (z użyciem substancji nieprzepuszczalnych dla promieniowania); Dopplerografia przezczaszkowa - badanie ultrasonograficzne naczyń mózgowych przez czaszkę; Rezonans magnetyczny; Elektroencefalografia - stosowana do oceny czynnościowej czynności tkanki mózgowej.

Zasady leczenia

Po potwierdzeniu rozpoznania i określeniu stopnia uszkodzenia tętnic mózgowych pacjent jest leczony. Terapia miażdżycy naczyń mózgowych powinna być złożona, ukierunkowana nie tylko na objawy patologiczne, ale także na przyczyny choroby. Leczenie patologii będzie neurologiem, jeśli to konieczne, z udziałem terapeuty i innych specjalistów do konsultacji.

Przed zastosowaniem silnych leków wszyscy pacjenci z mózgową miażdżycą powinni zwracać uwagę na ich styl życia. Zmniejszenie poziomu cholesterolu całkowitego i zminimalizowanie ryzyka powstawania nowych blaszek miażdżycowych pomoże:

  • odmowa palenia i nadużywania alkoholu;
  • normalizacja masy ciała;
  • wystarczająca aktywność fizyczna;
  • redukcja poziomu stresu;
  • normalizacja trybów pracy i odpoczynku;
  • regularne badania profilaktyczne.

Szkodliwe nawyki nie tylko negatywnie wpływają na zdrowie, ale także bezpośrednio zwiększają ryzyko rozwoju miażdżycy. Nikotyna zawarta w wdychanym dymie tytoniowym przyczynia się do rozwoju mikrouszkodzeń ściany naczyniowej i zwężenia tętnic. Regularne spożywanie alkoholu prowadzi do podwyższenia poziomu cholesterolu we krwi.

Otyłość jest kolejnym czynnikiem, który wywołuje rozwój dyslipidemii. Normalizacja masy ciała, którą osiąga się poprzez odpowiednie odżywianie i aktywność fizyczną, znacznie zmniejsza ryzyko nowych blaszek miażdżycowych.

Aktywne życie jest kolejnym pomocnikiem w walce z miażdżycą mózgu. Aby upewnić się, że naczynia mózgowe są zdrowe, lekarze zalecają podjęcie jednego z dozwolonych sportów:

  • pływanie;
  • callanetics;
  • pilates;
  • Skandynawskie chodzenie;
  • joga.

W takim przypadku wysiłek fizyczny nie powinien wywoływać dyskomfortu pacjenta i wywoływać negatywnych emocji. Przydatny dla chorób i chodzenia na świeżym powietrzu: w parku, lesie.

Dieta hipocholesterolowa

Wszyscy pacjenci z mózgową miażdżycą są od dawna zalecani do przestrzegania zasad diety hipocholesterolowej. A co to jest?

Główne zasady żywienia terapeutycznego w obniżaniu cholesterolu to:

  1. Ostre ograniczenie tłuszczów zwierzęcych bogatych w nasycone kwasy tłuszczowe i cholesterol. Zakazane mięso z tłuszczu (wołowina, wieprzowina), tłuszcz, wątroba, nerki, mózg, język i inne podroby, masło, tłuste sery.
  2. Jeść dużo warzyw i owoców. W przypadku zastosowania w codziennej diecie marchew, buraki, rzepa, jabłka, owoce cytrusowe itp.. Trawienie jest lepsza, a poziom wytwarzana w wątrobie i cholesterolu absorbowanego w jelitach „złe” jest zmniejszona.
  3. Zgodność z reżimem picia. W przypadku braku problemów z nerkami, zaleca się, aby wszyscy pacjenci z zaburzeniem krążenia wziął do 1,5-2 litrów płynów dziennie.

Terapia lekami

Plan terapii lekowej jest wykonywany indywidualnie dla każdego pacjenta. Lista leków stosowanych w miażdżycy mózgu została przedstawiona w poniższej tabeli.

Więcej Informacji Na Temat Statków