Nadciśnienie płucne 1, 2 stopnie - leczenie, objawy i rokowanie

Problemy z sercem powstają z różnych powodów. Jednym z nich jest wzrost ciśnienia w tętnicy płucnej. To naruszenie na 1, 2 stopnie rozwoju prawie nie ma symptomów i znaków, ale wymaga obowiązkowego leczenia - tylko w tym przypadku nie będzie dodatniej prognozy życia dla osoby.

Co to jest?

Pomimo swojej nazwy, choroba jest „nadciśnienie płucne” nie jest w ogóle problem ze światłem iz serca, ciśnienie krwi wzrasta, gdy tętnica i naczynia krwionośne w płucach pochodzących od niego. Częściej patologia jest wywoływana przez inne problemy z sercem, w rzadkich przypadkach jest uważana za pierwotną patologię.

Dla tej części układu krążenia normalne ciśnienie wynosi wartość do 25/8 milimetra słupa rtęci (skurczowego / rozkurczowego). Nadciśnienie tętnicze mówi się, gdy wartości wzrastają powyżej 30/15.

Analizując statystyki medyczne można stwierdzić, że nadciśnienie płucne jest rzadkie, ale nawet jego 1 stopień jest bardzo niebezpieczny, który musi być koniecznie leczony, w przeciwnym razie rokowanie życia niekorzystnym i gwałtownym skokiem ciśnienia może doprowadzić do śmierci pacjenta.


Zdjęcie 1. Tętnica płucna w normie iz nadciśnieniem

Przyczyną dolegliwości jest zmniejszenie wewnętrznej średnicy naczyń płucnych, ponieważ śródbłonek, który jest wewnętrzną warstwą naczyniową, jest zarośnięty. W wyniku zaburzonego przepływu krwi dochodzi do pogorszenia zaopatrzenia odległych części tułowia i kończyn z krwią, które mają pewne objawy i oznaki, które omówimy poniżej.

Mięsień sercowy, odbierający odpowiednie sygnały, zrekompensować te niedociągnięcia, zaczynają pracować i kurczą się bardziej intensywnie. Przy takim patologicznym problemie warstwa mięśniowa zagęszcza się w prawej komorze, co prowadzi do braku równowagi w pracy całego serca. Podobny fenomen otrzymał nawet osobną nazwę - serce płucne.

Możesz wykryć nadciśnienie płucne za pomocą elektrokardiogramy, jednak, na wczesnym etapie, zmiany będą niewielkie i mogą zostać utracone, dlatego w celu dokładnej diagnozy i szybkiego leczenia, osoby w starszym wieku muszą wiedzieć, co to jest nadciśnienie płucne, jego oznaki i objawy. Tylko w tym przypadku choroba może być wykryta i leczona w odpowiednim czasie, utrzymując dobre rokowanie życia.

Kod ICD-10

Nadciśnienie płucne zgodnie z międzynarodową klasyfikacją chorób ICD-10 należy do klasy - I27.

Przyczyny

Dokładna przyczyna dolegliwości nie została dotychczas ujawniona. Nieprawidłowy wzrost śródbłonka często wiąże się z brakiem równowagi wewnętrznej organizmu, spowodowanym niedożywieniem i przedostawaniem się pierwiastków, takich jak potas i sód. Te substancje chemiczne są odpowiedzialne za zwężenie i poszerzenie naczyń, z ich brakiem może wystąpić skurcz naczyniowy.

Inną częstą przyczyną nadciśnienia płucnego jest czynnik dziedziczny. Obecność patologii u jednego z krewnych powinna być przyczyną wąskiego badania i, jeśli to konieczne, leczenia na wczesnym etapie, kiedy objawy jeszcze się nie ujawniają.

Często dochodzi do naruszeń z innymi chorobami serca - wrodzoną wadą serca, obturacyjną chorobą płuc i innymi. W takich przypadkach rozpoznaje się nadciśnienie płucne jako komplikacja i konieczne jest wpływanie przede wszystkim na jego podstawową przyczynę.

Sprawdzoną przyczyną jest zużycie specjalnych aminokwasów, które wpływają na wzrost śródbłonka. Kilka dekad temu zauważono, że stosowanie oleju rzepakowego, w którym obecne są te aminokwasy, doprowadziło do zwiększenia zapadalności na tę chorobę. W rezultacie przeprowadzono badania, które potwierdziły, że gwałt zawiera duże stężenie tryptofanu, co powoduje umiarkowane nadciśnienie płucne i zwiększa ryzyko poważnych konsekwencji.

W niektórych przypadkach powodem jest stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych, leki na gwałtowny spadek masy ciała i inne środki prowadzące do naruszenia funkcji wewnętrznych organizmu człowieka.

Objawy zależą od stopnia

Poznanie nadciśnienia płucnego na wczesnym etapie jest wielkim sukcesem, ponieważ w większości przypadków nie ma wyraźnych objawów. Jeśli jednak przyjrzysz się uważniej i wysłuchasz samego siebie, możesz znaleźć oznaki umiarkowanego nadciśnienia.

Główne objawy jest to zmniejszona fizyczna pojemność, gdy dana osoba odczuwa stałe ogólne osłabienie, nie ma ku temu żadnych oczywistych powodów. Często podczas badania stwierdza się dolegliwość różnych stadiów. Zastanów się, jakie są nadciśnienie płucne, jakie objawy różnią się od siebie, jakie zagrożenia i jakiego leczenia wymagają.

  1. Pierwszy stopień (I) wyraża się szybkim pulsem, obecność aktywności fizycznej jest stosunkowo łatwa do zauważenia, nie ma innych objawów, które komplikują diagnozę.
  2. Na drugi stopień (II) pacjent już wyraźnie odczuwa załamanie, cierpi na duszność, zawroty głowy i ból w klatce piersiowej.
  3. U pacjenta z trzeciego stopnia (III) komfortowy stan występuje tylko podczas bezczynności, każdy stres fizyczny powoduje zaostrzenie objawów duszności, zmęczenia itp.
  4. Czwarty stopień (IV) jest uważany za najcięższego. Nadciśnienie płucne sceny towarzyszy chroniczne zmęczenie, obserwowano nawet po nocy przebudzeniu, wszystkie znaki są obecne nawet w spoczynku, może pluć krwią, występują omdlenia, nabrzmiałe żyły na szyi. Przy każdym obciążeniu wszystkie objawy ulegają gwałtownemu nasileniu, czemu towarzyszy skóra cyjanotyczna i możliwy obrzęk płuc. Osoba bowiem staje się inwalidą, która prawie nie daje sobie elementarnej posługi.

Nadciśnienie płucne 1 stopień różni się jedynie częstym kołataniem serca, wykwalifikowany lekarz może go znaleźć na elektrokardiogramie i wysłać dodatkowe sprawdzenie naczyń płucnych. 2 stopnie nadciśnienia płucnego charakteryzuje się wyraźniejszymi objawami, których nie można zignorować i ważne jest, aby nie opóźniać wizyt u kardiologa lub terapeuty.

Bardzo ważne jest wykrywanie naruszeń na jak najwcześniejszym etapie. Trudno to zrobić, ale ostatecznie zależy od tego prognozy życia i tego, jak bardzo pacjent będzie żył w ogóle.

Diagnostyka

Proces diagnozowania jest nie mniej ważny, ponieważ bardzo łatwo jest przeoczyć chorobę "oczami" na wczesnym etapie rozwoju. Poprzednio w EKG zauważalne jest nadciśnienie płucne. Ta procedura służy jako punkt wyjścia do wykrywania i leczenia tej choroby.

Na kardiogramie zauważalne będzie nieprawidłowe funkcjonowanie mięśnia sercowego serca, które jest pierwszą reakcją serca na problemy z charakterem płucnym. Jeśli weźmiemy pod uwagę ogólny proces diagnozy, składa się on z następujących etapów:

  • EKG, który pokazuje przeciążenie w prawej komorze;
  • Promieniowanie rentgenowskie przedstawiające pola płucne wokół obwodu, istnienie przesunięcia granicy serca od normy we właściwym kierunku;
  • Przeprowadzanie testów oddechowych, gdy jest sprawdzany, z którego składa się wydychany dwutlenek węgla;
  • Procedura echokardiografii. Jest to USG serca i naczyń krwionośnych, które pozwala zmierzyć ciśnienie w tętnicy płucnej.
  • Scyntygrafia, która pozwala szczegółowo zbadać niezbędne naczynia, wykorzystując radioaktywne izotopy;
  • Jeśli konieczne jest udoskonalenie zdjęć rentgenowskich, zaleca się dokładniejsze badanie CT lub MRI;
  • Wykonalność przyszłego leczenia ocenia się za pomocą cewnikowanie. Ta metoda uzyskuje informacje o ciśnieniu krwi w prawej jamie.

Leczenie nadciśnienia płucnego

Wykrywanie patologii jest trudnym zadaniem, ale nie jest łatwiej leczyć nadciśnienie. Skuteczność leczenia jest w dużej mierze zależy od stadium rozwoju, we wczesnych stadiach, są konserwatywne techniki terapii z użyciem leków w poważnym rozwoju, gdy rokowanie jest złe, nie jest zagrożeniem dla życia i niemożliwe jest odzyskanie leków, przepisanych operacji.

Kardiolog jest zaangażowany w leczenie.. Gdy objawy zostaną wykryte i potwierdzone, pierwszą rzeczą do zrobienia jest zmniejszenie prawdopodobieństwa ciężkich konsekwencji towarzyszących nadciśnieniu płucnemu. Do tego potrzebujesz:

  1. W obecności ciąży zrezygnować z dalszej ciąży, ponieważ serce matki w tym okresie jest poddawane poważnym przeciążeniom, które zagrażają śmierci matki i dziecka.
  2. Ogranicza się do jedzenia, a nie do przejścia, do diety o zmniejszonej konsumpcji tłuszczowej i słonej. Picie też nie powinno za dużo - do pół litra płynu dziennie.
  3. Nie gorączkuj się wysiłkiem fizycznym, rozładowaniem i tak obciążonym układem sercowo-naczyniowym.
  4. Wprowadź niezbędne szczepienia, które chronią przed chorobami, które są sposobem pośredniego zaostrzenia choroby.
Psychologicznie, pacjent potrzebuje dodatkowej pomocy, ponieważ leczenie i późniejsze życie musi być często całkowicie zmienione, aby uniknąć ryzykownych sytuacji. Jeśli ta choroba jest wtórnym powikłaniem innej patologii, leczenie wymaga przede wszystkim poważnej dolegliwości.

Bardzo konserwatywne leczenie nadciśnienia płucnego jest czasem kontynuowane od kilku lat, gdy wymagane jest regularne przyjmowanie złożonych przepisanych leków, które hamują progresję przerostu śródbłonka. W tym okresie pacjent powinien przyjmować:

  • Antagoniści, hamujący proces patologicznego podziału komórek.
  • Leki, które zapobiegają tworzeniu się skrzepów krwi w naczyniach i zmniejszają ich skurcz.
  • Aby korzystać z terapii tlenowej, której celem jest nasycenie krwi tlenem. Przy umiarkowanym nadciśnieniu płucnym zabieg nie jest wymagany, ale w stopniu ciężkim jest konieczny.
  • Środki do rozcieńczania krwi i przyspieszania jej przebiegu.
  • Leki o działaniu moczopędnym.
  • Aby znormalizować rytm bicia serca, przepisuje się glikozydy.
  • Jeśli to konieczne, bierze się leki, aby rozszerzyć tętniczy błysk, który obniża ciśnienie krwi.
  • Leczenie tlenkiem azotu przeprowadza się przy niskiej wydajności innych metod. W rezultacie zmniejsza się ciśnienie w całym układzie naczyniowym.

Chirurgia

Chirurgię stosuje się w stanach, w których nadciśnienie płucne jest spowodowane, na przykład, siniczną chorobą serca, której nie można leczyć na inne sposoby.

Jako terapia chirurgiczna wykonywana jest balonowa septostomia przedsionkowa, gdy przegroda między przedsionkami jest wycinana i rozszerzana przez specjalny balon. Z tego powodu przyjmowanie natlenionej krwi trafia do prawego przedsionka, co zmniejsza objawy i nasilenie nadciśnienia płucnego.

W najcięższym przebiegu może być konieczne przeszczepienie płuc lub serca. Ta operacja jest bardzo skomplikowana i ma wiele ograniczeń, a tam są wielkie trudności w znalezieniu dawców narządów, zwłaszcza w Rosji, ale współczesna medycyna jest w stanie przeprowadzić takie manipulacje.

Zapobieganie

Bardzo ważne są środki zapobiegawcze, które zapobiegają nadciśnieniu płucnemu. Jest to szczególnie prawdziwe ludzie zagrożeni - w obecności choroby serca, jeśli są krewni z tą samą chorobą, po 40-50 latach. Zapobieganie to utrzymanie zdrowego stylu życia, w szczególności ważne jest:

  1. Rzuć palenie, ponieważ dym tytoniowy jest wchłaniany przez płuca i dostaje się do krwioobiegu.
  2. Przy szkodliwym zawodzie, na przykład górnicy, budowniczowie, ciągle muszą oddychać brudnym powietrzem, nasyconym mikrocząstkami. Dlatego konieczne jest przestrzeganie wszystkich standardów ochrony pracy dla tego rodzaju działalności.
  3. Wzmocnienie układu odpornościowego.
  4. Nie dopuszczaj do przeciążeń psychicznych i fizycznych wpływających na zdrowie układu sercowo-naczyniowego.

Ilu ludzi żyje z taką chorobą nie można powiedzieć. Przy umiarkowanym stopniu i przestrzeganiu wszystkich zaleceń kardiologów, nadciśnienie płucne ma pozytywne rokowanie.

Autor: redaktor strony, data 28 marca 2018

Nadciśnienie płucne

Nadciśnienie płucne Jest pewnym schorzeniem układu oddechowego, podczas którego ciśnienie wewnątrznaczyniowe gwałtownie wzrasta w przepływie krwi w tętnicy płucnej. Co ciekawe, w rozwoju nadciśnienia płucnego w wyniku działania jednego z dwóch głównych procesów patologicznych, zarówno ze względu na gwałtowny wzrost objętości przepływu krwi bezpośrednio, a następnie zwiększenie ciśnienia w wyniku zwiększenia objętości krwi oraz wzrost płucnego ciśnienia wewnątrznaczyniowej na przepływie niezmienionej objętości. O występowaniu nadciśnienia płucnego zwykle mówi się, gdy ciśnienie w głównym strumieniu tętnicy płucnej przekracza 35 mm Hg.

Nadciśnienie płucne jest złożonym, wieloskładnikowym stanem patologicznym. W miarę stopniowego rozwoju i ujawniania wszystkich objawów klinicznych, układ sercowo-naczyniowy i płucny stopniowo ulega wpływom i ulega destabilizacji. Uruchomiony etap nadciśnienia płucnego, a w niektórych jego postaciach, które charakteryzują się wysoką aktywność (na przykład formy idiopatyczne nadciśnienie płucne i nadciśnienie płucne w pewnych zmian autoimmunologicznych) może zakończyć się niewydolności oddechowej i układu krążenia, a następnie do śmierci.

Konieczne jest zrozumienie, że przeżycie pacjentów z nadciśnieniem płucnym zależy bezpośrednio od szybkiej diagnozy i leczenia choroby. Dlatego pierwsze kluczowe objawy nadciśnienia płucnego i powiązania jego patogenezy muszą być jasno określone w celu przepisania terminowej terapii.

Przyczyny nadciśnienia płucnego

Nadciśnienie płucne może objawiać się zarówno jako choroba samotna (pierwotna), jak i w wyniku działania pewnej podstawowej przyczyny.

Pierwotne lub idiopatyczne (z nieznaną genezą) nadciśnienie płucne jest obecnie najgorzej zbadanym podgatunkiem nadciśnienia płucnego. Jego główne przyczyny rozwoju opierają się na zaburzeniach genetycznych, które manifestują się w momencie umieszczenia embrionów w przyszłych naczyniach zapewniających układ płucny. Ponadto, będzie obserwowane dzięki wszystkie te same wady efekty genomu niewydolności syntezy organizmu niektórych substancji, która może rozciągać się zwężenie naczyń lub vice versa: śródbłonkowy czynnik serotoniny i angiotensyny specjalny czynnik 2. Oprócz powyższych dwóch czynników jest warunkiem pierwotne nadciśnienie płucne, istnieje jeszcze jeden czynnik warunkujący: nadmierna aktywność agregacyjna płytek krwi. W rezultacie wiele małych naczyń w układzie krążenia płucnym zostanie zablokowanych przez skrzepliny.

W konsekwencji ciśnienie wewnątrznaczyniowe w układzie krążenia płucnym gwałtownie wzrośnie, a to ciśnienie wpłynie na ściany tętnicy płucnej. Ponieważ tętnice mają bardziej wzmocnioną warstwę mięśniową, a następnie, w celu poradzenia sobie z rosnącą presją w swoim krwioobiegu i „push” niezbędna ilość krwi w naczyniach, muskularny część ściany tętnicy płucnej wzrośnie - będzie rozwijać przerost wyrównawczy.

Oprócz hipertrofii i małej zakrzepicy tętniczek płucnych podczas rozwoju pierwotnego nadciśnienia płucnego może również uczestniczyć takie zjawisko, jak koncentryczne zwłóknienie płuc. W wyniku tego prześwit tętnicy płucnej ulegnie zawężeniu, a w konsekwencji wzrośnie ciśnienie w przepływie krwi.

W wyniku wysokiego ciśnienia krwi, niemożność normalnych naczyniach płucnych do wspierania promocji przepływ krwi do już wyższe niż normalne ciśnienie lub niewypłacalności nieprawidłowych naczyń krwionośnych w celu ułatwienia przepływu strumienia krwi do normalnych wskaźników ciśnienia w układzie krążenia płucnego opracować inny mechanizm wyrównawczy - wszelkie tak zwane " obejścia ", a mianowicie zastawki tętniczo-żylne zostaną otwarte. Przenosząc krew przez te przetoki, ciało będzie próbowało obniżyć wysoki poziom ciśnienia w tętnicy płucnej. Ale od ściany tętniczek mięśni jest znacznie słabsze, bardzo szybko, te boczniki zepsuje i tworzą wiele obszarów, które również zwiększy ciśnienie w układzie, tętnicę płucną w nadciśnieniu płucnym. Ponadto te boczniki zakłócają prawidłowy przepływ krwi przez krążenie. W trakcie tego procesu dochodzi do zaburzeń procesów utleniania krwi i dostarczania tlenu do tkanek.

W przypadku nadciśnienia wtórnego przebieg choroby jest nieco inny. Wtórne nadciśnienie płucne spowodowane przez ogromną liczbę schorzeń: przewlekła obturacyjna zmiany systemowe płuc (POChP), na przykład, wrodzona choroba serca, zakrzepicy uszkodzenia tętnicy płucnej stanach niedotlenienia (zespół Pickwicka), oraz, oczywiście, chorób sercowo-naczyniowych. W którym choroba serca, która może prowadzić do opracowania wtórne nadciśnienie płucne, dzieli się na dwie podklasy: choroba powodują niewydolność funkcji lewej komory serca, i te choroby, które prowadzą do wzrostu ciśnienia w komorze lewego przedsionka.

Przez przyczyn choroby, nadciśnienie płucne, wraz z rozwojem niewydolności lewej komory, to wieńcowych uszkodzenie lewej komory, a kardiomiopaticheskie myocardio uszkodzenia wady aorty układu zaworowego, zwężenie tętnicy oraz wpływ na nadciśnienia lewej komory. Inne choroby, które powodują wzrost ciśnienia w komorze w lewym przedsionku i późniejszego rozwoju nadciśnienia płucnego obejmują zwężenie zastawki dwudzielnej, lewego przedsionka nowotworu zmiany i nieprawidłowości rozwojowe: trehpredserdnoe zaburzenia serca lub rozwoju patologicznych zwłóknieniowe pierścienia znajduje się ponad zaworem mitarlnym ( „supravalvular pierścienia mitralnego”).

W trakcie rozwoju wtórnego nadciśnienia płucnego można wyróżnić następujące główne powiązania patogenetyczne. Zwykle są one podzielone na funkcjonalne i anatomiczne. Funkcjonalne mechanizmy nadciśnienia płucnego rozwijają się z powodu zakłóceń normalnych lub pojawienia się nowych patologicznych cech funkcjonalnych. Po ich wyeliminowaniu lub skorygowaniu zostanie skierowana kolejna terapia lekowa. Anatomiczne mechanizmy rozwoju nadciśnienia płucnego wynikają z pewnych anatomicznych wad tętnicy płucnej lub krążenia płucnego. Zmiany te nie mogą zostać wyleczone przez leczenie farmakologiczne, a niektóre z tych wad można naprawić, wykonując pewne zabiegi chirurgiczne.

Funkcjonalne mechanizmy nadciśnienie płucne obejmują patologiczny odruch Savitsky, zwiększonej pojemności minutowej serca, efekt tętnicy płucnej w substancji biologicznie czynnej i zwiększenie ciśnienia wewnątrz klatki piersiowej, zwiększenie lepkości krwi i ekspozycji na częste oskrzelowo infekcji.

Patologiczny odruch Savitsky'ego rozwija się w odpowiedzi na obturacyjne uszkodzenia oskrzeli. W przypadku niedrożności oskrzeli dochodzi do spastycznego ucisku (zwężenia) gałęzi tętnicy płucnej. W konsekwencji ciśnienie wewnątrznaczyniowe i oporność na przepływ krwi w małym okręgu krążenia krwi znacznie wzrastają w tętnicy płucnej. W rezultacie normalny przepływ krwi przez te naczynia zostaje zakłócony, spowolniony, a tkanki nie otrzymują tlenu i składników odżywczych w całości, podczas których rozwija się hipoksja. Ponadto, nadciśnienie płucne powoduje przerost warstwy mięśniowej tętnicy płucnej (jak wspomniano powyżej), a także przerost i poszerzenie prawego serca.

Objętość minimalna krwi z nadciśnieniem płucnym powstaje w odpowiedzi na niedotlenienie wywołane zwiększonym ciśnieniem wewnątrznaczyniowym w tętnicy płucnej. Niska zawartość tlenu we krwi wpływa na niektóre receptory znajdujące się w strefie tętnicy szyjnej. Podczas tej ekspozycji ilość krwi automatycznie wzrasta, co serce może przepompować przez siebie w ciągu jednej minuty (minimalna objętość krwi). Po pierwsze, mechanizm ten jest kompensacyjną i zmniejsza rozwój niedotlenienie u pacjentów z nadciśnieniem płucnym, ale szybko zwiększona objętość krwi, który przechodzi przez zwężony tętnicy doprowadzi się do dalszego rozwoju i nasilenie nadciśnienia płucnego.

Substancje biologicznie czynne są również produkowane ze względu na rozwój niedotlenienia. Powodują skurcz tętnicy płucnej i wzrost ciśnienia aortalnego i płucnego. Głównymi substancjami biologicznie czynnymi, które mogą zwężać tętnicę płucną, są histamina, endotelina, tromboksan, kwas mlekowy i serotonina.

Ciśnienie wewnątrz klatki piersiowej najczęściej występuje z uszkodzeniami oskrzeli układu oddechowego. W przebiegu tych zmian gwałtownie podnosi się, ściska pęcherzykowe naczynia krwionośne i wzmaga wzrost ciśnienia w tętnicy płucnej i rozwój nadciśnienia płucnego.

Wraz ze wzrostem lepkości krwi zwiększa się zdolność płytek do osiadania i tworzenia skrzepów krwi. W rezultacie rozwijają się zmiany podobne do tych w patogenezie pierwotnego nadciśnienia.

Częste infekcje oskrzelowo-płucne mają dwa sposoby wpływania na nasilenie nadciśnienia płucnego. Pierwszym sposobem jest naruszenie wentylacji płuc i rozwój niedotlenienia. Drugi to efekt toksyczny bezpośrednio na mięśniu sercowym i możliwy rozwój zmian w mięśniu sercowym lewej komory.

Do anatomicznych mechanizmów rozwoju nadciśnienia płucnego należy opracowanie tak zwanej redukcji (zmniejszenia liczby) naczyń krążenia płucnego. Wynika to z zakrzepicy i stwardnienia małych naczyń krążenia płucnego.

W ten sposób można wyróżnić takie podstawowe etapy rozwoju nadciśnienia płucnego: wzrost poziomu ciśnienia w układzie tętnicy płucnej; naruszenie żywienia tkanek i narządów oraz rozwój ich niedotlenienia; przerost i poszerzenie prawego serca oraz rozwój "serca płucnego".

Objawy nadciśnienia płucnego

Ponieważ nadciśnienie płucne jest z natury raczej złożoną chorobą i rozwija się w wyniku pewnych czynników, jej objawy kliniczne i zespoły będą bardzo zróżnicowane. Ważne jest, aby zrozumieć, że pierwsze objawy kliniczne z nadciśnieniem płucnym pojawią się, gdy wskaźniki ciśnienia w przepływie krwi w tętnicy płucnej są 2 lub więcej razy wyższe niż normalnie.

Pierwszymi objawami nadciśnienia płucnego są: duszność i niedotlenienie narządu. Skrócenie oddechu wiąże się ze stopniowym zmniejszeniem czynności oddechowej płuc ze względu na wysokie ciśnienie wewnątrzaortalne i zmniejszony przepływ krwi w krążeniu płucnym. Dyspnea z nadciśnieniem płucnym rozwija się dość wcześnie. Początkowo powstaje tylko z powodu wpływu wysiłku fizycznego, ale już wkrótce zaczyna pojawiać się niezależnie od nich i nabiera stałego charakteru.

Oprócz duszności często rozwija się krwioplucie. Pacjenci mogą zauważyć kaszel z niewielkiej ilości plwociny z żyłami krwi. Hemoptysis wynika z tego, że efekt nadciśnienia płucnego, w krążeniu płucnym, zastój krwi. W wyniku tego część plazmy i erytrocytów przepoci się w naczyniu i pojawią się oddzielne żyły krwi w plwocinie.

Podczas badania pacjentów z nadciśnieniem płucnym można wykryć sinicę skóry i charakterystyczne zmiany w paliczkach palców i płytkach paznokciowych - "kije bębenkowe" i "szkiełka zegarkowe". Zmiany te spowodowane są niedostatecznym odżywianiem tkanek i rozwojem stopniowych zmian dystroficznych. Ponadto "pałeczki perkusyjne" i "szkiełko zegarkowe" są jaskrawym oznaką niedrożności oskrzeli, co może być również pośrednią oznaką rozwoju nadciśnienia płucnego.

Osocznienie można określić przez zwiększenie ciśnienia w tętnicy płucnej. to wskaże przez sygnałów dźwiękowych microstethophone uzyskują 2 2 przestrzeni międzyżebrowej w kierunku lewo - punkt, w którym zazwyczaj tętnicą płucną auscultated. Podczas rozkurczu krew przechodząca przez zastawkę tętnicy płucnej napotyka wysokie ciśnienie krwi w tętnicy płucnej, a słuchany dźwięk będzie znacznie głośniejszy niż normalnie.

Ale jednym z najważniejszych objawów klinicznych rozwoju nadciśnienia płucnego jest rozwój tzw. Serca płucnego. Serce płucne - to przerostowe zmiany w prawidłowych działach serca, które rozwijają się w odpowiedzi na wpływ wysokiego ciśnienia krwi w tętnicy płucnej. Zespołowi temu towarzyszy szereg obiektywnych i subiektywnych znaków. Subiektywnymi objawami zespołu serca płucnego z nadciśnieniem płucnym będzie obecność stałego bólu w sercu (cardialgia). Bóle te znikają wraz z wdychaniem tlenu. Główną przyczyną takiego klinicznego tętniczego niewydolności serca jest niedotlenienia mięśnia sercowego podczas zaburzeniem transportu tlenu do tego z powodu wysokiego ciśnienia w kole krwi i płuc wysokiej impedancji normalnego przepływu krwi. Oprócz bólu z nadciśnieniem płucnym można również zauważyć silne i okresowe bicie serca oraz ogólne osłabienie.

Oprócz subiektywnych objawów, które nie w pełni oceniają obecność lub brak rozwijającego się zespołu serca płucnego u pacjentów z nadciśnieniem płucnym, istnieją również obiektywne oznaki. Podczas perkusji serca można określić przesunięcie jego lewej granicy. Jest to spowodowane wzrostem prawej komory i przesunięciem lewych podziałów poza normalne granice uderzeń. Podobnie, wzrost prawej komory z powodu jej przerostu doprowadzi do tego, że wzdłuż lewej granicy serca można określić pulsację lub tak zwany wstrząs kardiologiczny.

Wraz z dekompensacją serca płucnego rozwiną się oznaki powiększenia wątroby i obrzęk żył szyjnych. Ponadto, charakterystycznym objawem dekompensacji serca płuc będzie pozytywny objaw Plesh - po naciśnięciu na powiększoną wątrobę wystąpi jednoczesny obrzęk żył szyjnych.

Stopień nadciśnienia płucnego

Nadciśnienie płucne dzieli się na wiele różnych objawów. Głównymi objawami klasyfikacji nadciśnienia płucnego w stopniu zaawansowania są stopień rozwoju serca płuc, zaburzenia wentylacji, stopień niedotlenienia tkanek, zaburzenia hemodynamiczne, prześwietlenie, objawy elektrokardiograficzne.

Przyjmuje się 3 stopnie nadciśnienia płucnego: przemijające, stabilne i stabilne z wyrażoną niewydolnością krążenia.

Stopień 1 (przemijający stopień nadciśnienia płucnego) charakteryzuje się brakiem objawów klinicznych i radiologicznych. Na tym etapie obserwowane będą pierwotne i drugorzędne objawy niewydolności oddechu zewnętrznego.

Stopień 2 nadciśnienia płucnego (stabilny stan nadciśnienia płucnego) będzie towarzyszył rozwojowi duszności, która wystąpi przy nawykowym wysiłku fizycznym. Oprócz duszności na tym etapie obserwuje się akrocyjanozę. Obiektywnie zostanie określony wzmocniony apikalny impuls serca, który wskaże początek powstawania serca płucnego. Osłuchowo, w II stopniu nadciśnienia płucnego można już usłyszeć pierwsze oznaki zwiększonego ciśnienia w tętnicy płucnej - wyżej opisany akcent 2 tonów w miejscu osłuchiwania tętnicy płucnej.

Na ogół rentgen klatki piersiowej widać wybrzuszenia pętli tętnicy płucnej (ze względu na wysokie ciśnienie w niej), rozwój korzeni płuc (także ze względu na duży wpływ ciśnienia w zbiornikach o małej krążeniu płucnym). Elektrokardiogram wykryje już oznaki przeciążenia prawego serca. W badaniu funkcji oddychania zewnętrznego będą występowały tendencje do rozwoju hipoksemii tętniczej (zmniejszenie ilości tlenu).

W trzecim etapie nadciśnienia płucnego do cech klinicznych opisanych powyżej dołączono rozlaną sinicę. Sinica będzie charakterystycznym odcieniem - szarym, "ciepłym" typem sinicy. Ponadto wystąpi obrzęk, bolesne powiększenie wątroby i obrzęk żył szyjnych.

Radiograficznie, do objawów związanych z II etapem, dodano również powiększenie prawej komory widoczne na rentgenogramie. Na elektrokardiogramie nasilą się oznaki zatkania prawego serca i hipertrofii prawej komory. W badaniu funkcji oddychania zewnętrznego obserwowana będzie wyraźna hiperkapnia i hipoksemia, a także może wystąpić kwasica metaboliczna.

Nadciśnienie płucne u noworodków

Nadciśnienie płucne może rozwinąć się nie tylko w wieku dorosłym, ale także u noworodków. Przyczyną tego stanu są cechy układu oddechowego noworodka. Kiedy się rodzi, gwałtowny skok ciśnienia wewnątrznaczyniowego występuje w układzie tętnicy płucnej. Ten skok wynika z napływu krwi do otwartych płuc i początku krążenia płucnego. To właśnie gwałtowny skok ciśnienia w głównym nurcie tętnicy płucnej jest główną przyczyną rozwoju nadciśnienia płucnego u noworodków. Dzięki niej układ krążenia nie jest w stanie zredukować i ustabilizować spontanicznego wzrostu ciśnienia wewnątrznaczyniowego, przy pierwszej inspiracji dziecka. W rezultacie następuje dekompensacja krążenia płucnego i występują charakterystyczne zmiany w nadciśnieniu płucnym w organizmie.

Nadciśnienie płucne może również wystąpić po gwałtownym skoku ciśnienia w układzie krążenia płucnym. Jeśli po takim skoku system naczyń płucnych u noworodka nie dostosuje się do nowego fizjologicznego poziomu ciśnienia wewnątrznaczyniowego, może również prowadzić do nadciśnienia płucnego.

W wyniku tych działań w organizmie wystrzeliwany jest specjalny mechanizm kompensacyjny, podczas którego próbuje on zredukować zbyt wysokie ciśnienie. Mechanizm ten jest podobny do tego z występowaniem przecieków w nadciśnieniu płucnym u dorosłych. Ponieważ nowo narodzone nie nastąpiło jeszcze ścieżki perforacji zarodkowych przepływu krwi automatycznie jeśli postać nadciśnienia płucnego spowodowała duży przeciek - krew przepływająca przez nie jeszcze zaroschennoe otwór, przez który dostarczanie krwi do płodu tlenu od matki - płodowa przetrwałego przewodu tętniczego.

Obecność ciężkiego nadciśnienia płucnego u nowo narodzonego dziecka zwykle stwierdza się, gdy wzrasta wartość ciśnienia wewnątrz tętniczego płuc powyżej 37 mm. Hg Art.

Klinicznie, ten typ nadciśnienia tętniczego będzie charakteryzował się szybkim rozwojem sinicy, naruszeniem funkcji oddychania dziecka. Ponadto na pierwszy plan wysuną się objawy ciężkiej duszności. Ważne jest, aby pamiętać, że ten rodzaj nadciśnienia płucnego noworodka jest bardzo niebezpieczne dla państwa swego życia - w przypadku braku odpowiedniego leczenia noworodka śmierć może nastąpić w ciągu kilku godzin od wystąpienia pierwszych objawów choroby.

Leczenie nadciśnienia płucnego

Leczenie nadciśnienia płucnego ma na celu wyeliminowanie następujących czynników: wysokiego ciśnienia wewnątrz tętniczego płuc, zapobiegania zakrzepicy, złagodzenia niedotlenienia i rozładowania prawego serca.

Jedną z najskuteczniejszych metod leczenia nadciśnienia płucnego jest stosowanie blokerów kanału wapniowego. Najczęściej z tej linii leków stosuje się takie leki jak nifedypina i amlodypina. Należy zauważyć, że u 50% pacjentów z nadciśnieniem płucnym i długotrwałą terapią tymi lekami obserwuje się znaczne zmniejszenie objawów klinicznych i poprawę ogólnego stanu. Leczenie blokerami kanału wapniowego rozpoczyna się najpierw od małych dawek, a następnie stopniowo zwiększa się do wysokiej dawki dziennej (około 15 mg na dobę). Podczas wyznaczania tej terapii ważne jest okresowe monitorowanie średniego ciśnienia tętniczego w tętnicy płucnej w celu dostosowania terapii.

Wybierając bloker kanału wapniowego, należy również wziąć pod uwagę częstość akcji serca pacjenta. Jeśli zdiagnozowana zostanie bradykardia (mniej niż 60 uderzeń na minutę), wówczas nifedypina jest podawana w leczeniu nadciśnienia płucnego. Jeśli tachykardia jest rozpoznawana ze 100 lub więcej uderzeń na minutę, optymalnym lekiem do leczenia nadciśnienia płucnego jest Diltiazem.

Jeśli nadciśnienie płucne nie reaguje na leczenie blokerem kanału wapniowego, zaleca się leczenie prostaglandynami. Leki te powodują ekspansję zwężonych naczyń płucnych i zapobiegają agregacji płytek krwi, a następnie rozwojowi zakrzepicy w nadciśnieniu płucnym.

Ponadto pacjenci z nadciśnieniem płucnym okresowo zalecali tlenoterapię. Są one wykonywane ze spadkiem ciśnienia parcjalnego tlenu we krwi poniżej 60-59 mm Hg.

W celu rozładowania prawego serca zaleca się stosowanie diuretyków. Zmniejszają zatory prawej komory w zależności od objętości i zmniejszają stagnację krwi żylnej w dużym krążeniu krwi.

Ważne jest również okresowe stosowanie leków przeciwzakrzepowych. Kubek innych do tego celu jest używany lek Warfaryna. Jest to pośredni antykoagulant i zapobiega powstawaniu zakrzepów. Ale wraz z powołaniem Warfarin należy monitorować tak zwaną międzynarodową normalną zależność - stosunek czasu protrombinowego pacjenta do ustalonej wartości. W przypadku stosowania warfaryny w nadciśnieniu płucnym wartość INR powinna wynosić 2-2,5. Jeśli wskaźnik ten jest niższy, ryzyko wystąpienia masywnego krwawienia jest niezwykle wysokie.

Prognoza nadciśnienia płucnego

Rokowanie nadciśnienia płucnego jest najczęściej niekorzystne. Około 20% zgłoszonych przypadków nadciśnienia płucnego powoduje śmiertelne skutki. Ważną cechą predykcyjną jest rodzaj nadciśnienia płucnego. Tak więc, kiedy wtórne nadciśnienie płucne wskutek procesów autoimmunologicznych, jest bardzo słabe rokowania rokowaniem: około 15% wszystkich chorych z tej formy matrycy w kilka lat po rozpoznaniu powoli rozwoju choroby w czynności płuc.

Ważnym czynnikiem, który może określić oczekiwaną długość życia pacjenta z nadciśnieniem płucnym, są również wskaźniki średniego ciśnienia w tętnicy płucnej. Przy wzroście tego wskaźnika powyżej 30 mm Hg i jego wysokiej oporności (brak reakcji na odpowiednią terapię), średnia długość życia pacjenta będzie wynosić tylko 5 lat.

Ponadto ważną rolę w prognozowaniu choroby odgrywa czas dołączenia objawów niewydolności serca. Przy ujawnionych objawach stopnia 3. lub 4. niewydolności serca i oznak rozwoju niewydolności prawej komory, rokowanie nadciśnienia płucnego jest również uważane za wyjątkowo niekorzystne.

Idiopatyczna (pierwotna) niewydolność płuc jest również słabym przeżyciem. Jest to niezwykle trudne w leczeniu, a przy tej postaci nadciśnienia płucnego prawie niemożliwe jest leczenie terapii czynnikiem, który bezpośrednio powoduje gwałtowny wzrost ciśnienia w krwiobiegu tętnicy płucnej. Średnia długość życia takich pacjentów wyniesie średnio tylko 2,5 roku.

Ale oprócz dużej liczby negatywnych wskaźników prognostycznych dla nadciśnienia płucnego, istnieje również kilka pozytywnych. Jedną z nich jest to, że w przypadku leczenia nadciśnienia płucnego, blokery kanału wapniowego, objawy stopniowo znika (to choroba odpowiada na leczenie), przeżycie pacjentów w progu 95%, co przekracza pięciu.

Nadciśnienie płucne 1, 2, 3 i 4 stopnie: co to jest, opis progresji choroby

Poważna choroba, która dotyka ważnych organów człowieka - to kwestia nadciśnienia płucnego. Patologiczny mechanizm tej dolegliwości polega na ciągłym wzroście ciśnienia w krwioobiegu płuc, co ma groźny wpływ na pracę serca.

Choroba postępuje z czasem, a stan pacjenta stopniowo się pogarsza, aż do śmiertelnego wyniku w większości przypadków. Zobaczmy, co to jest - nadciśnienie płucne 1 stopień, 2, 3 i 4, niż różnią się one od siebie i jakie objawy towarzyszą.

Kryteria diagnozy

Rozpoznanie ustala się na podstawie kompleksowego badania pacjenta, w tym stosowanie instrumentalnych metod badawczych.

Ale podstawowym kryterium diagnostycznym dla tej choroby jest ilość ciśnienia w tętnicy płucnej, który mierzy się przez cewnikowanie. To na podstawie tego wskaźnika można ustalić dokładną diagnozę i określić stopień schorzenia:

W bardzo poważnych przypadkach Ciśnienie w tętnicach płucnych może wzrastać wiele razy - tak bardzo, że jego wskaźniki przekroczą nawet ciśnienie tętnicze w dużym kręgu krążenia krwi.

Klasyfikacja według etapów

W praktyce klinicznej zwykle stosuje się klasyfikację nadciśnienia płucnego, które warunkowo dzieli przebieg choroby na 4 następujące kolejno po sobie etapy:

  • I etap - przejściowy. Objawy występują tylko w niesprzyjających warunkach (nadmierna aktywność fizyczna, przeciążenie psycho-emocjonalne, brak tlenu, procesy zapalne w płucach). Nieodwracalne zmiany morfologiczne w najważniejszych narządach są praktycznie nieobecne.
  • Etap 2 jest stabilny. Objawy manifestują się nawet przy umiarkowanym lub domowym obciążeniu psychofizycznym. Zmiany morfologiczne w postaci niewielkiego przerostu prawej komory serca mogą być kompensowane przez leki.

Etap 3 - charakterystyczne objawy manifestują się nawet przy niewielkim wysiłku fizycznym, aw spoczynku pojawiają się oznaki niewydolności krążenia.

Zmiany morfologiczne serca (przerost prawej komory) i płuc (miażdżycowe zjawisko łożyska naczyniowego) mogą być kompensowane tylko częściowo przy pomocy leczenia medycznego lub chirurgicznego.

  • Etap 4 - nieodwracalne morfologiczne zmiany krążeniowo-płucne, patologia ze strony wątroby i narządów trawiennych prowadząca do śmierci. Pacjent, nawet w stanie spoczynku, cierpi i cierpi z powodu objawów choroby.
  • Jak się rozwija

    Po pojawieniu się nadciśnienia postępuje stopniowo, angażując w proces patologiczny, nie tylko płuca, ale także serce i wątrobę pacjenta. Częściowa rekompensata lub spowolnienie tego procesu może tylko kompetentna i terminowa pomoc medyczna.

    Jednak prawidłowa diagnoza jest bardzo trudna do postawienia na wczesnym etapie, ponieważ duszność i zmniejszona wydajność nie są wyrażane silnie i łatwo tłumaczyć się zmęczeniem i ogólnym złym samopoczuciem.

    Według North American National Institute of Health z debiutu choroby do momentu postawienia diagnozy średnio 2 lata. W tym czasie w ciele występuje szereg nieodwracalnych zmian morfologicznych, które prowadzą do poważnego uszkodzenia naczyń płucnych i rozwoju niewydolności serca prawej komory:

    • patologiczny proces zaczyna się od tego, że naczynia płuc stopniowo zwężają się w związku z postępującą miażdżycą w nich i ich przerostem przez tkankę łączną;
    • ze względu na fakt, że niektóre naczynia krwionośne częściowo lub całkowicie tracą swoje funkcje przewodnictwa krwi - ich funkcje są podejmowane przez inne żyły i tętniczki;
    • objętość krwi, która spada na każde naczynie zwiększa się - ciśnienie krwi w nich zaczyna rosnąć i rośnie, ponieważ coraz więcej nowych naczyń płucnych "zawodzi";
    • krytyczny wzrost ciśnienia krwi w małym okręgu krążenia pociąga za sobą chroniczne przeciążenie prawej komory serca;
    • aby poradzić sobie z nieuzasadnionym dużym obciążeniem, prawa komora serca ulega przerostowi, czyli zwiększa objętość - pacjent ma tak zwane "serce płucne", które można wykryć za pomocą radiografii;
    • stopniowo rozwija się niewydolność serca - serce pacjenta przestaje radzić sobie z jego funkcjami.

    Film pokazuje, jak rozwijają się objawy choroby:

    Jeśli na wczesnych, odwracalnych etapach choroby osoby martwi się tylko pogorszenie samopoczucia podczas wysiłku fizycznego, W przyszłości taki pacjent może rozwinąć śmiertelne powikłania:

    • astma serca;
    • kryzysy nadciśnienia płucnego;
    • obrzęk płuc;
    • przewlekła niewydolność serca lub płucna niewydolność serca.

    Co to jest uporczywe nadciśnienie płucne u noworodków i jak je wykryć w czasie?

    A ilu ludzi żyje z chorobami serca, możesz przeczytać klikając tutaj.

    Nadciśnienie płuc: występowanie, objawy, formy, diagnoza, terapia

    Nadciśnienie płucne (LH) jest typowe dla chorób, całkowicie odmiennych zarówno ze względu na ich występowanie, jak i określenie objawów. LH jest związany ze śródbłonkiem (warstwa wewnętrzna) naczyń płucnych: rozszerza się, zmniejsza prześwit arterioli i zakłóca przepływ krwi. Choroba występuje rzadko, tylko 15 przypadków na 1 000 000 osób, ale wskaźnik przeżycia jest bardzo niski, szczególnie w przypadku pierwotnej postaci LH.

    Zwiększa oporność w małym krążeniu krwi, prawa komora serca jest zmuszona do zwiększenia skurczów w celu wepchnięcia krwi do płuc. Jednak nie jest on przystosowany anatomicznie do długotrwałego obciążenia ciśnieniem, a przy LH w tętnicy płucnej wzrasta powyżej 25 mm Hg. w spoczynku i 30 mm Hg pod wpływem stresu fizycznego. Po pierwsze, w krótkim okresie kompensacji następuje zgrubienie mięśnia sercowego i wzrost prawego serca, a następnie gwałtowny spadek siły skurczów (dysfunkcji). Rezultatem jest przedwczesna śmierć.

    Dlaczego rozwija się LH?

    Przyczyny rozwoju LH nadal nie zostały ostatecznie określone. Na przykład w latach 60. w Europie nastąpił wzrost liczby przypadków związanych z nadmiernym przyjmowaniem środków antykoncepcyjnych i środków do utraty wagi. Hiszpania, 1981: powikłania w postaci uszkodzenia mięśni, rozpoczęły się po popularyzacji oleju rzepakowego. Prawie 2,5% z 20 000 osób z rozpoznaniem nadciśnienia płucnego. Źródłem zła był tryptofan (aminokwas) obecny w oleju, który został naukowo udowodniony znacznie później.

    Naruszenie funkcji (dysfunkcji) śródbłonka naczyń płucnych: Przyczyną może być dziedziczna predyspozycja lub wpływ zewnętrznych czynników uszkadzających. W każdym razie normalna równowaga metabolizmu tlenku azotu zmienia się, napięcie naczyniowe zmienia się w kierunku skurczu, następnie zapalenie, dochodzi do przerostu śródbłonka i zmniejsza się prześwit arterii.

    Zwiększenie zawartości endoteliny (zwężający naczynia): spowodowane jest zwiększeniem jego produkcji w śródbłonku lub zmniejszeniem rozkładu tej substancji w płucach. Odnotowano to w idiopatycznej postaci LH, wrodzonych wadach serca u dzieci i chorobach ogólnoustrojowych.

    Synteza raportu dostępności lub tlenku azotu (NO), zmniejszenie wytwarzania prostacykliny, dodatkowe wydalania jonów potasu - wszystkie zaburzenia spowodować skurcz tętnic, ściany mięśniowej i proliferację komórek śródbłonka naczyniowego. W każdym razie ostateczny rozwój stanowi naruszenie przepływu krwi w tętnicy płucnej.

    Objawy choroby

    Umiarkowane nadciśnienie płucne nie daje żadnych znaczących objawów, To jest główne niebezpieczeństwo. Objawy ciężkiego nadciśnienia płucnego są określane tylko w późnych okresach jego rozwoju, gdy ciśnienie tętnicze płuc wzrasta, w porównaniu z normą, dwa lub więcej razy. Norma ciśnienia w tętnicy płucnej: skurczowa 30 mm Hg, rozkurczowa 15 mm Hg.

    Początkowe objawy nadciśnienia płucnego:

    • Niewyjaśniona duszność, nawet przy niewielkiej aktywności fizycznej lub podczas całkowitego odpoczynku;
    • Stopniowe obniżanie masy ciała nawet przy normalnym odżywczym odżywianiu;
    • Astenia, stałe poczucie słabości i impotencji, nastrój depresyjny - niezależnie od pory roku, pogody i pory dnia;
    • Stały suchy kaszel, chrapliwy głos;
    • Dyskomfort w jamie brzusznej, poczucie ciężkości i "pęknięcie": początek zastoju krwi w układzie żyły wrotnej, który przewodzi krew żylną z jelita do wątroby;
    • Zawroty głowy, omdlenia - objawy głodu tlenu (niedotlenienie) mózgu;
    • Zwiększone kołatanie serca, z czasem na szyi staje się zauważalne pulsowanie żyły wymiotnej.

    Późniejsze przejawy PH:

    1. Plwocina z żyłami krwi i krwioplucie: sygnalizuje narastający obrzęk płuc;
    2. Ataki dławicy piersiowej (ból za mostkiem, zimny pot, uczucie lęku przed śmiercią) są oznaką niedokrwienia mięśnia sercowego;
    3. Arytmie (naruszenie rytmu serca) według rodzaju rzęsek.

    Ból w prawym górnym kwadrancie W rozwoju retencji płynów wiązał się krążenia, wątroby i wzrost skorupy (kapsułka) rozciągnięty - to był ból (wątrobie się ma receptorów bólowych, są one zlokalizowane tylko na kapsułkę)

    Obrzęk w nogach i stopach. Nagromadzenie płynu w jamie brzusznej (wodobrzusze): objawy niewydolności serca, zastój krwi obwodowej, faza dekompensacji - bezpośrednie zagrożenie dla życia pacjenta.

    Stopień końcowy LH:

    • Skrzepy w tętniczkach płuc prowadzą do obumierania (zawału) aktywnej tkanki, wzrostu zadławienia.

    Nadciśnieniowe kryzysy i ataki ostrego obrzęku płuc: często występują w nocy lub rano. Zaczynają się od poczucia ostrego braku powietrza, potem silny kaszel łączy się, krwawa plwocina jest wydalana. Skóra nabiera cyjanotycznego odcienia (sinica), żyły na szyi pulsują. Pacjent jest podekscytowany i przestraszony, traci kontrolę nad sobą, może chaotycznie się poruszać. W najlepszym razie kryzys zakończy się obfitym wydzieleniem lekkiego moczu i niekontrolowanych odchodów, aw najgorszym wypadku - śmiercią. Przyczyną śmierci może być nakładanie się zakrzepowej choroby zakrzepowo-zatorowej tętnicy płucnej, a następnie ostrej niewydolności serca.

    Podstawowe formy LH

    1. Pierwotne, idiopatyczne nadciśnienie płucne (z greckich idios i patos - "osobliwa choroba"): jest ustalany przez osobną diagnozę, w przeciwieństwie do wtórnego koniugatu LH z innymi chorobami. Warianty pierwotnego LH: rodzinne LH i dziedziczne predyspozycje naczyń do ekspansji i krwawienia (krwotoczne teleangiektazje). Powód - mutacje genetyczne, częstość 6 - 10% wszystkich przypadków LH.
    2. Wtórne LH: przejawia się jako powikłanie choroby podstawowej.

    Choroby ogólnoustrojowe tkanki łącznej - twardzina, reumatoidalne zapalenie stawów, układowy toczeń rumieniowaty.

    Wrodzona choroba serca (z wypływem krwi od lewej do prawej) u noworodków, występująca w 1% przypadków. Po dostosowaniu operacji przepływu krwi wskaźnik przeżywalności tej kategorii pacjentów jest wyższy niż u dzieci z innymi postaciami LH.

    Późne etapy upośledzenia czynności wątroby, patologie naczyniowe płucno-wątrobowe w 20% powodują komplikację w postaci LH.

    Zakażenie HIV: LH rozpoznaje się w 0,5% przypadków, przeżycie w ciągu trzech lat spada do 21% w porównaniu z pierwszym rokiem - 58%.

    Intoksykacja: amfetamina, kokaina. Ryzyko wzrasta o trzy dziesiąte, jeśli substancje te były używane przez ponad trzy miesiące z rzędu.

    Choroby krwi: w przypadku niektórych rodzajów niedokrwistości u 20 - 40% osób z rozpoznanym LH, co zwiększa śmiertelność wśród pacjentów.

    Przewlekła obturacyjna choroba płuc (COPD), przyczyną jest przedłużone wdychanie cząstek węgla, azbestu, łupków i toksycznych gazów. Często jest uznawana za chorobę zawodową wśród górników, pracowników szkodliwych producentów.

    Syndrom nocnego bezdechu: częściowe zatrzymanie oddychania we śnie. Niebezpieczny, wykryty u 15% dorosłych. Konsekwencją może być LH, udar, arytmie, nadciśnienie tętnicze.

    Przewlekła zakrzepica: zanotowana w 60% po zadawaniu pytań pacjentom z nadciśnieniem płucnym.

    Uszkodzenia serca, lewa połowa: nabyte defekty, choroba wieńcowa, nadciśnienie. Około 30% wiąże się z nadciśnieniem płucnym.

    Rozpoznanie nadciśnienia płucnego

    Rozpoznanie prekapilarnej LH (związanej z POChP, tętniczym nadciśnieniem płucnym, przewlekłą zakrzepicą:

    • Ciśnienie w tętnicy płucnej: średnia ≥ 25 mm Hg w spoczynku, więcej niż 30 mm - przy napięciu;
    • Zwiększone ciśnienie zaklinowania płuc, ciśnienie krwi w lewym przedsionku, końcowe rozkurczowe ≥15 mm, oporność naczyń płucnych ≥ 3 jednostki. Drewno.

    Postcapillary LH (z chorobami lewej strony serca):

    1. Ciśnienie w tętnicy płucnej: średnia ≥25 (mmHg)
    2. Początkowa:> 15 mm
    3. Różnica wynosi ≥12 mm (pasywny LH) lub> 12 mm (reaktywny).

    EKG: przeciążenie po prawej: powiększenie komory, powiększenie i zgrubienie przedsionków. Extrasystoles (nadzwyczajne skurcze serca), fibrylacja (chaotyczne kurczenie się włókien mięśniowych) obu przedsionków.

    Badanie rentgenowskie: zwiększona przejrzystość polami płucnymi obwodowych, korzeni płucach powiększone serce granica przesunęła się w prawo, cień łuku rozszerzyła tętnicy płucnej jest widoczny po lewej konturu serca.

    Fotografia: nadciśnienie płucne na zdjęciu rentgenowskim

    Funkcjonalne testy oddechowe, jakościowa i ilościowa analiza składu gazów we krwi: ujawnia się poziom niewydolności oddechowej i nasilenia choroby.

    Echo-kardiografia: metoda jest bardzo pouczająca - umożliwia obliczenie średniego ciśnienia w tętnicy płucnej (SODA), w celu zdiagnozowania prawie wszystkich wad i serc. LH rozpoznawane jest już w początkowej fazie, z GDL ≥ 36 - 50 mm.

    Scyntygrafia: z LH z zachodzeniem na siebie światła w tętnicy płucnej z zakrzepem (choroba zakrzepowo-zatorowa). Czułość metody wynosi 90-100%, jest specyficzna dla choroby zakrzepowo-zatorowej o 94-100%.

    Komputer (CT) i rezonans magnetyczny (MRI): w wysokiej rozdzielczości, w połączeniu z użyciem środka kontrastowego (z CT), może ocenić stan płuc, dużych i małych tętnic, ścian i ubytków serca.

    Wprowadzenie cewnika do jamy serca "prawego", badanie reakcji naczyń: określenie stopnia LH, problemy z przepływem krwi, ocena skuteczności i trafności leczenia.

    Leczenie PH

    W leczeniu nadciśnienia płucnego jest możliwe tylko w kompleksie, połączenie ogólnych zaleceń dotyczących zmniejszenia ryzyka zaostrzeń; odpowiednie leczenie choroby podstawowej; symptomatyczne sposoby wpływania na ogólne objawy PH; metody chirurgiczne; leczenie ludowych środków zaradczych i metod nietradycyjnych - tylko jako pomocnicze.

    Zalecenia dotyczące redukcji ryzyka

    Szczepienia (grypa, infekcje pneumokokowe): dla pacjentów z autoimmunologicznymi chorobami ogólnoustrojowymi - reumatyzm, układowy toczeń rumieniowaty itp. w zapobieganiu zaostrzeniom.

    Kontrola odżywiania i dawki ćwiczeń fizycznych: ze zdiagnozowaną niewydolnością sercowo-naczyniową jakiejkolwiek genezy (pochodzenia), zgodnie z fazą czynnościową choroby.

    Zapobieganie ciąży (lub, w zależności od wskazań, nawet jej przerwanie): układ krążenia matki i dziecka są ze sobą połączone, zwiększając obciążenie serca, a naczynia ciężarnej z PH mogą doprowadzić do śmierci. Zgodnie z prawami medycyny priorytet ratowania życia zawsze należy do matki, jeśli nie jest możliwe uratowanie obu naraz.

    Wsparcie psychologiczne: wszyscy ludzie z przewlekłymi chorobami stale doświadczają stresu, równowaga układu nerwowego jest zaburzona. Depresja, poczucie bezużyteczności i uciążliwości dla innych, drażliwość w szczegółach jest typowym portretem psychologicznym każdego "przewlekłego" pacjenta. Stan ten pogarsza rokowanie dla każdej diagnozy: osoba musi koniecznie chcieć żyć, w przeciwnym razie medycyna nie może mu pomóc. Rozmowy z terapeutą, aktywność dla duszy, aktywna komunikacja z towarzyszami w nieszczęściu i zdrowymi ludźmi to idealna podstawa do poczucia smaku życia.

    Terapia wspomagająca

    • Diuretyki usuwają nagromadzony płyn, zmniejszając obciążenie serca i zmniejszając obrzęk. Skład elektrolitów krwi (potasu, wapnia), ciśnienie krwi i praca nerek są z konieczności kontrolowane. Przedawkowanie grozi zbyt dużą utratą wody i spadkiem ciśnienia. Wraz ze spadkiem poziomu potasu, rozpoczynają się arytmie, skurcze mięśniowe wapnia wskazują na obniżenie poziomu wapnia.
    • Środki trombolityczne i antykoagulanty rozpuszczają już uformowane skrzepliny i zapobiegają powstawaniu nowych, zapewniając drożność naczyń krwionośnych. Konieczne jest ciągłe monitorowanie stanu układu krzepnięcia krwi (płytek krwi).
    • Tlen (tlenoterapia), 12 do 15 litrów dziennie, przez nawilżacz: dla pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (COPD) i niedokrwieniem mięśnia sercowego, pomaga przywrócić nasycenie tlenem i ustabilizować stan ogólny. Należy pamiętać, że zbyt duże stężenie tlenu obniża centrum naczynioruchowe (SOD): oddychanie spowalnia, naczynia rozszerzają się, spadki ciśnienia, osoba traci przytomność. Do normalnej pracy organizm potrzebuje dwutlenku węgla, zaraz po zwiększeniu jego zawartości we krwi, "poleca" SDC, aby wdychać.
    • Glikozydy nasercowe: aktywne składniki są izolowane od naparstnicy, najbardziej znanym z leków jest Digoksyna. Poprawia pracę serca, zwiększając przepływ krwi; walczy z arytmią i skurczem naczyń; zmniejsza obrzęk i duszność. W przypadku przedawkowania - zwiększenie pobudliwości mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu.
    • Środki rozszerzające naczynia: mięśniowa ściana tętnic i tętniczek rozluźnia się, zwiększa ich światło i poprawia przepływ krwi, zmniejsza się ciśnienie w układzie tętnicy płucnej.
    • Prostaglandyny (PG): grupa substancji czynnych, są wytwarzane w ludzkim ciele. W leczeniu LH stosowane są prostacykliny, usuwają skurcze naczyniowe i oskrzelowe, zapobiegają powstawaniu zakrzepów, blokują wzrost śródbłonka. Bardzo obiecujące leki są skuteczne przeciwko LH na tle HIV, chorób ogólnoustrojowych (reumatyzm, twardzina itp.), Wad serca, a także rodzinnych i idiopatycznych postaci PH.
    • Antagoniści receptora endoteliny: rozszerzenie naczyń krwionośnych, zahamowanie proliferacji (proliferacji) śródbłonka. Przy długotrwałym stosowaniu zmniejsza się duszność, osoba staje się bardziej aktywna, a ciśnienie normalizowane. Niepożądane reakcje na leczenie - obrzęk, niedokrwistość, zaburzenia czynności wątroby, więc stosowanie leków jest ograniczone.
    • Tlenek azotu i inhibitory PDE typu 5 (fosfodiesteraza): głównie w idiopatycznym pH, jeżeli standardowe leczenie nie jest uzasadnione, lecz niektóre leki są skuteczne w dowolnej formie LH (sildenafil) Działanie: zmniejszenie odporności naczyń i nadciśnienie związane, umożliwiając przepływ krwi, co prowadzi do zwiększonej oporności na stres fizyczny. Tlenek azotu wdycha się codziennie przez 5 do 6 godzin, do 40 ppm, oczywiście 2 do 3 tygodni.

    Chirurgiczne metody leczenia PH

    Balonowa septostomia przedsionkowa: wykonywane w celu ułatwienia rozładowania krwi bogatej w tlen w sercu, od lewej do prawej, z powodu różnicy ciśnienia skurczowego. Cewnik z balonem i ostrzem wkłada się do lewego przedsionka. Ostrze przecina przegrodę między przedsionkami, a wydmuchany balon poszerza otwór.

    Transplantacja płuc (lub kompleksu płuc-serce): odbywa się zgodnie z istotnymi wskazaniami, tylko w specjalistycznych ośrodkach medycznych. Operację przeprowadzono po raz pierwszy w 1963 roku, ale do roku 2009 wykonano ponad 3000 skutecznych przeszczepów płuc. Głównym problemem jest brak narządów dawcy. Płuca pobierają tylko 15%, serce - 33%, a wątroba i nerki - 88% dawców. Absolutnych przeciwwskazań do przeszczepu: przewlekłej niewydolności nerek i niewydolności wątroby, HIV - zakażenia, raka, zapalenia wątroby typu C, w obecności antygenu HBs, jak i niepalących, stosowania leków i alkoholu, w ciągu sześciu miesięcy przed zabiegiem.

    Leczenie środkami folk

    Są one stosowane wyłącznie w kompleksie, jako środek pomocniczy do ogólnej poprawy stanu zdrowia. Bez samoleczenia!

    1. Owoce czerwonej jarzębiny: łyżka stołowa na szklance wrzącej wody, ½ szklanki trzy razy dziennie. Zawarte w owocach amigdalina zmniejsza wrażliwość komórek na niedotlenienie (zmniejszenie stężenia tlenu), obrzęki zmniejszają się z powodu działania moczopędnego, a zestaw witaminowo-mineralny ma korzystny wpływ na cały organizm.
    2. Adonis (wiosna), trawa: łyżeczka do szklanki wrzącej wody, 2 godziny nalegania, do 2 łyżek na pusty żołądek, 2-3 razy dziennie. Stosowany jako środek moczopędny, znieczulający.
    3. Świeży sok z dyni: pół szklanki dziennie. Zawiera dużo potasu, przydatne w przypadku niektórych typów arytmii.

    Klasyfikacja i prognoza

    Klasyfikacja opiera się na zasadzie nieprawidłowości funkcjonalnych w LH, wariant jest modyfikowany i związany z objawami niewydolności serca (WHO, 1998):

    • Klasa I: LH z normalnym fiz. aktywność. Standardowe ładunki są dobrze przenoszone, prąd płucny wynosi LH, niedobór wynosi 1 stopień.
    • Klasa II: zmniejszono aktywność LH i aktywność. Komfort w spokojnej pozycji, ale zawroty głowy, skrócenie oddechu i ból w klatce piersiowej zaczynają się od normalnego stresu. Umiarkowane nadciśnienie płucne, nasilające się objawy.
    • Klasa III: LH ze zmniejszoną inicjatywą. Problemy nawet przy niewielkich obciążeniach. Wysoki stopień zaburzeń przepływu krwi, gorsze rokowanie.
    • Klasa IV: LH z nietolerancją minimalnej aktywności. Skrócenie oddechu, uczucie zmęczenia i całkowity spokój. Objawami dużej niewydolności krążenia są objawy zastoinowe w postaci puchliny brzusznej, przełomów nadciśnieniowych, obrzęku płuc.

    Prognoza będzie korzystniejsza, jeśli:

    1. Tempo rozwoju objawów LH nie jest wysokie;
    2. Prowadzone leczenie poprawia stan pacjenta;
    3. Ciśnienie w tętnicy płucnej zmniejsza się.

    Niekorzystna prognoza:

    1. Objawy LH rozwijają się dynamicznie;
    2. Objawy dekompensacji układu krążenia (obrzęk płuc, wodobrzusze) nasilają się;
    3. Poziom ciśnienia: w tętnicy płucnej ponad 50 mm rtęci;
    4. Z głównym idiopatycznym PH.

    Ogólne prognozy dotyczące tętniczego nadciśnienia płucnego są związane z postacią LH i fazą przeważającej choroby. Śmiertelność na rok, przy obecnych metodach leczenia, wynosi 15%. Idiopatyczna LH: przeżycie pacjentów w 68% roku, po 3 latach - 48%, po 5 latach - tylko 35%.

    Więcej Informacji Na Temat Statków