Nadciśnienie płucne

Nadciśnienie płucne - licznych stanów chorobowych spowodowanych przez przetrwałego nadciśnienia krwi w łożysku naczyniowym w tętnicy płucnej. Wzrost nadciśnienia płucnego jest stopniowy, postępujący charakter i ostatecznie powoduje rozwój prawokomorowej niewydolności serca, co prowadzi do śmierci pacjenta. Najczęściej nadciśnienie płucne u młodych kobiet 30-40 lat, którzy cierpią z powodu tej choroby jest 4 razy częściej niż mężczyźni. Skąpoobjawowy kompensowane nadciśnieniem płucnym prowadzi do tego, że często zdiagnozowano tylko w ciężkich stadiach, kiedy pacjenci mający zaburzenia rytmu serca, nadciśnieniowego, krwioplucie, ataki obrzęk płuc. W leczeniu nadciśnienia płucnego są stosowane, środki rozszerzające naczynia, środki przeciwkrzepliwe, disaggregants wdychanie tlenu, diuretyki.

Nadciśnienie płucne

Nadciśnienie płucne - licznych stanów chorobowych spowodowanych przez przetrwałego nadciśnienia krwi w łożysku naczyniowym w tętnicy płucnej. Wzrost nadciśnienia płucnego jest stopniowy, postępujący charakter i ostatecznie powoduje rozwój prawokomorowej niewydolności serca, co prowadzi do śmierci pacjenta. Kryteriami rozpoznania nadciśnienia płucnego są wskaźniki średniego ciśnienia w tętnicy płucnej powyżej 25 mm Hg. Art. w spoczynku (z szybkością 9-16 mm Hg) i powyżej 50 mm Hg. Art. pod obciążeniem. Najczęściej nadciśnienie płucne u młodych kobiet 30-40 lat, którzy cierpią z powodu tej choroby jest 4 razy częściej niż mężczyźni. Rozróżnienie pierwotnego nadciśnienia płucnego (jako choroby niezależnej) i wtórnego (jako skomplikowanego wariantu przebiegu chorób narządów oddechowych i krążenia).

Przyczyny i mechanizm nadciśnienia płucnego

Wiarygodne przyczyny nadciśnienia płucnego nie są zdefiniowane. Pierwotne nadciśnienie płucne jest rzadką chorobą o nieznanej etiologii. Zakłada się, że wygląd odpowiednich czynników, takich jak choroby autoimmunologiczne (toczeń rumieniowaty układowy, twardzina skóry, reumatoidalne zapalenie stawów), rodzinna historia, przyjmujących doustne środki antykoncepcyjne.

W rozwoju wtórnego nadciśnienia płucnego wiele chorób oraz wady serca, naczyń krwionośnych i płuc mogą odgrywać rolę. Najczęściej wtórne nadciśnienie płucne jest konsekwencją zastoinowej niewydolności serca, zwężenie zastawki dwudzielnej, ubytku przegrody międzykomorowej, przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, zakrzepica, żył płucnych i gałęzi tętnicy płucnej, płucach hipowentylacja, choroby niedokrwiennej serca, zapalenie mięśnia sercowego, marskości wątroby i innych. Uważa się, że ryzyko rozwoju nadciśnienia płucnego jest wyższy u pacjentów zakażonych wirusem HIV, osób zażywających narkotyki, osób zażywających leki hamujące apetyt. Inaczej, każdy z tych stanów może powodować wzrost ciśnienia krwi w tętnicy płucnej.

Rozwój nadciśnienia płucnego poprzedza stopniowe zwężenie światła małych i średnich gałęzi naczyniowych układu tętnicy płucnej (naczynia włosowate, tętniczki) z powodu zagęszczenia wewnętrznej błony naczyniowej - śródbłonka. Przy dużym stopniu zajętości tętnicy płucnej możliwe jest zapalne zniszczenie warstwy mięśniowej ściany naczynia. Uszkodzenie ścian naczyń prowadzi do rozwoju przewlekłej zakrzepicy i obliteracji naczyń.

Te zmiany w łożysku naczyniowym tętnicy płucnej powodują postępujący wzrost ciśnienia wewnątrznaczyniowego, tj. Nadciśnienie płucne. Stale podwyższone ciśnienie krwi w głównym nurcie tętnicy płucnej zwiększa obciążenie prawej komory, powodując przerost jej ścian. Progresja nadciśnienia płucnego prowadzi do zmniejszenia kurczliwości prawej komory i jej dekompensacji - rozwija się prawostronna niewydolność serca (serce płucne).

Klasyfikacja nadciśnienia płucnego

W celu określenia ciężkości nadciśnienia płucnego, istnieją 4 klasy pacjentów z niewydolnością krążeniowo-oddechową.

  • Klasa I - pacjenci z nadciśnieniem płucnym bez zaburzeń aktywności fizycznej. Normalne obciążenie nie powoduje zawrotów głowy, duszności, bólu w klatce piersiowej, osłabienia.
  • Klasa II - pacjenci z nadciśnieniem płucnym, co powoduje niewielkie zaburzenia aktywności fizycznej. Stan odpoczynku nie powoduje dyskomfortu, jednak zwykłemu obciążeniu fizycznemu towarzyszą zawroty głowy, duszność, ból w klatce piersiowej, osłabienie.
  • III klasa - pacjenci z nadciśnieniem płucnym powodującym znaczne upośledzenie fizyczne. Drobnym wysiłkiem fizycznym towarzyszy pojawienie się zawrotów głowy, duszności, bólu w klatce piersiowej, osłabienia.
  • Klasa IV - pacjenci z nadciśnieniem płucnym, którym towarzyszą silne zawroty głowy, duszność, ból w klatce piersiowej, osłabienie przy minimalnym obciążeniu, a nawet w spoczynku.

Objawy i powikłania nadciśnienia płucnego

Na etapie kompensacji nadciśnienie płucne może być bezobjawowe, dlatego często choroba jest diagnozowana w ciężkich postaciach. Początkowe objawy nadciśnienia płucnego obserwuje się wraz ze wzrostem ciśnienia w układzie tętnicy płucnej 2 i więcej razy w porównaniu z normą fizjologiczną.

Wraz z rozwojem nadciśnienia płucnego, niewytłumaczalnej duszności, utraty masy ciała, zmęczenia związanego z aktywnością fizyczną, kołatania serca, kaszlu, chrypki pojawiają się. Stosunkowo wcześnie w klinice nadciśnienia płucnego mogą występować zawroty głowy i omdlenia spowodowane zaburzeniami rytmu serca lub rozwojem ostrego niedotlenienia mózgu. Późniejsze objawy nadciśnienia płucnego to krwioplucie, bóle za mostem, obrzęki w obrębie łydek i stóp, bóle w wątrobie.

Niska specyficzność objawów nadciśnienia płucnego nie pozwala na rozpoznanie w oparciu o skargi subiektywne.

Najczęstszym powikłaniem nadciśnienia płucnego jest niewydolność serca prawej komory, której towarzyszy zaburzenie rytmu - rzęskowa arytmia. W ciężkich stadiach nadciśnienia płucnego rozwija się zakrzepica tętniczek płucnych.

Gdy nadciśnienie płucne w płucnych naczyń może wystąpić nadciśnieniowego, drgawki oczywisty obrzęk: gwałtowny wzrost uduszenie (zazwyczaj w ciągu nocy), silny kaszel odkrztuszanie, krwiopluciem, ciężką ogóle sinica, pobudzenie, obrzęk i pulsacji żyłach szyjnych. Kryzys kończy się uwolnieniem dużej objętości moczu o jasnym kolorze i niskiej gęstości, mimowolnej defekacji.

W przypadku powikłań nadciśnienia płucnego możliwy jest śmiertelny wynik z powodu ostrej lub przewlekłej niewydolności krążeniowo-płucnej, jak również zatorowości płucnej.

Rozpoznanie nadciśnienia płucnego

Zwykle pacjenci, którzy nie wiedzą o swojej chorobie, udają się do lekarza z dolegliwościami duszności. W badaniu pacjenta wykazały, sinica, a przy dłuższym czasie nadciśnienie płucne - odkształcenie dystalnych paliczków postaci „pałeczek” i paznokcie -. „Godzina kawałków szkła”, w postaci Osłuchiwania serca ustala skoku nacisk II i jego podział na tętnicy płucnej projekcji uderzenia - rozszerzenie granic tętnicy płucnej.

Rozpoznanie nadciśnienia płucnego wymaga wspólnego udziału kardiologa i pulmonologa. Aby rozpoznać nadciśnienie płucne, konieczne jest przeprowadzenie całego kompleksu diagnostycznego, w tym:

  • EKG - w celu wykrycia hipertrofii prawego serca.
  • Echokardiografia - aby zbadać naczynia krwionośne i ubytki w sercu, określić szybkość przepływu krwi w tętnicy płucnej.
  • Tomografia komputerowa - wielowarstwowe strzały narządów klatki piersiowej pokazują powiększone tętnice płucne, a także współistniejące choroby nadciśnienia płucnego serca i płuc.
  • Rentgenowskie płuc - określa wybrzuszenia główną tętnicę płucną, rozszerzenie głównych gałęzi i zwężenie mniejszych zbiorników, umożliwia ona pośrednio potwierdza obecność nadciśnienia płucnego w identyfikacji innych chorób płuc i serca.
  • Cewnikowanie tętnicy płucnej i prawego serca wykonuje się w celu określenia ciśnienia krwi w tętnicy płucnej. Jest to najbardziej wiarygodna metoda diagnozowania nadciśnienia płucnego. Poprzez nakłucie w żyle szyjnej sonda jest prowadzona do prawego serca, a użycie czujnika ciśnienia na sondzie określa ciśnienie krwi w prawej komorze i tętnicach płucnych. Cewnikowanie serca jest minimalnie inwazyjną techniką z niewielkim ryzykiem powikłań lub bez ryzyka.
  • Angiopulmonografia jest testem kontrastu rentgenowskim naczyń płucnych w celu określenia wzoru naczyniowego w tętnicy płucnej i układzie krążenia krwi. Wykonuje się go w warunkach specjalnie wyposażonej chirurgii rentgenowskiej z zachowaniem środków ostrożności, ponieważ wprowadzenie środka kontrastowego może wywołać kryzys nadciśnienia płucnego.

Leczenie nadciśnienia płucnego

Główne cele w leczeniu nadciśnienia płucnego to: eliminacja jego przyczyny, obniżenie ciśnienia tętniczego w tętnicy płucnej i zapobieganie zakrzepicy w naczyniach płucnych. Kompleksowe leczenie pacjentów z nadciśnieniem płucnym obejmuje:

  1. Recepcja vazodilatiruyuschih funduszy rozluźniających warstwę mięśni gładkich naczyń krwionośnych (prazosyna, hydralazyna, nifedypina). Środki rozszerzające naczynia są skuteczne we wczesnych stadiach rozwoju nadciśnienia płucnego przed pojawieniem się wyraźnych zmian w tętniczkach, ich okluzji i zatarciu. W związku z tym ważne jest wczesne rozpoznanie choroby i ustalenie etiologii nadciśnienia płucnego.
  2. Odbieranie przeciwpłytkowe i przeciwzakrzepowe działanie pośrednie zmniejszając lepkość krwi (kwas acetylosalicylowy, dipirydamol, itp.); Z wyraźnym pogrubieniem krwi uciekają się do upuszczania krwi. Optymalny dla pacjentów z nadciśnieniem płucnym jest poziom hemoglobiny we krwi do 170 g / l.
  3. Wdychanie tlenu jako objawowa terapia z ciężką dusznością i niedotlenieniem.
  4. Dopuszczenie diuretyków z nadciśnieniem płucnym powikłanym niewydolnością prawej komory.
  5. Przeszczep serca i płuc w bardzo ciężkich przypadkach nadciśnienia płucnego. Doświadczenie takich operacji jest nadal niewielkie, ale pokazuje skuteczność tej techniki.

Rokowanie i zapobieganie nadciśnieniu płucnemu

Dalsze rokowanie dla już rozwiniętego nadciśnienia płucnego zależy od przyczyny i poziomu ciśnienia krwi w tętnicy płucnej. Przy dobrej odpowiedzi na trwającą terapię rokowanie jest bardziej korzystne. Im wyższy i bardziej stabilny poziom ciśnienia w układzie tętnicy płucnej, tym gorsze rokowanie. Z wyraźnymi zjawiskami dekompensacji i poziomem ciśnienia w tętnicy płucnej ponad 50 mm Hg. znaczna część pacjentów umiera w ciągu najbliższych 5 lat. Prognostycznie skrajnie niekorzystne pierwotne nadciśnienie płucne.

Środki zapobiegawcze mają na celu wczesne wykrywanie i aktywne leczenie patologii prowadzących do nadciśnienia płucnego.

Przyczyny łagodnego nadciśnienia płucnego i podejścia do jego terapii

Większość ludzi wie niewiele o wadach serca i chorobach. Choroba nadciśnieniowa, dławica piersiowa, zawał serca - to w zasadzie wszystko, co znane jest ogromnej większości, którzy mieli szczęście nie napotkać problemów w tej dziedzinie. Tymczasem każdy kardiolog może wymienić szereg naruszeń w pracy serca, wśród których konsekwencje umiarkowane nadciśnienie płucne nie są tak rzadkie, jak byśmy chcieli. Przeważnie ta patologia jest diagnozowana u noworodków, to znaczy jest wrodzona, ale może rozwinąć się również u osoby dorosłej.

Co nazywa się nadciśnieniem płucnym i dlaczego się pojawia? Jest to naruszenie w pracy małego krążka krwi, w którym w systemie obserwuje się stale wysokie ciśnienie krwi. Choroba jest nieodwracalna, stale się rozwija. Rezultatem jest przeciążenie prawego przedsionka i komory. Naturalnie praca serca jest zaburzona, co prowadzi do rozwoju takiej patologii jak przewlekła niewydolność serca.

Głównym kryterium ustalania takiej diagnozy jest wzrost ciśnienia: w stanie spoczynku, powyżej 25 mm Hg, z obciążeniem większym niż 50 mm Hg.

Co może być chorobą

Klasyfikacja nadciśnienia płucnego jest przeprowadzana według jednego kryterium: jest to niezależna choroba lub konsekwencja innych stanów. W związku z tym wyróżnia się dwie formy patologii: pierwotną i wtórną.

Postać pierwotna jest rzadko i głównie rozpoznawana u noworodków (przetrwałe nadciśnienie płucne). Oczywiste jest, że choroba w tym przypadku będzie wrodzona, która pojawiła się z powodu naruszenia wewnątrzmacicznego rozwoju płodu. Średnio przetrwałe nadciśnienie płucne występuje u 1-3 dzieci od 1000. To jest równa lub poza określony dzieci z niedotlenieniem okołoporodowym lub uduszenia lub dzieci z wcześniejszego zamknięcia przewodu tętniczego lub otworu owalnego. One z kolei mogą powodować, że matka przyjmuje niesteroidowe leki przeciwzapalne, sepsę noworodkową, wrodzone patologie.

W niektórych przypadkach pierwotną postać nadciśnienia płucnego rozpoznaje się u dorosłych, częściej występuje u kobiet w wieku około 35 lat.

Dokładna przyczyna patologii nazywają lekarze nie mogą jednak wskazywać, że czynniki prowokujące może być, oprócz dziedziczności, doustne środki antykoncepcyjne, leki do odchudzania, dodatków i produktów o wysokiej zawartości tryptofanu. Na przykład patologię zdiagnozowano u wielu Włochów po gwałcie oleju rzepakowego. Ponadto czynnikiem prowokującym jest długoterminowe zamieszkanie na wyżynach.

Przyczyną mogą być i wrodzone nieprawidłowości w budowie naczyń płucnych, a dokładniej zaburzenie pracy ich śródbłonka. W rezultacie zmienia się bilans azotu. Z biegiem czasu napięcie ścian naczyń jest zaburzone, powstaje spazm, w wyniku którego rozwija się stan zapalny, a następnie rozwija się śródbłonek. Stopniowo zwęża się światło naczyń, co prowadzi do stałego wzrostu ciśnienia.

Jeśli chodzi o formularz wtórny, to z kolei jest on podzielony na kilka kategorii ze względu na pochodzenie.

Związany z patologią układu oddechowego

Jest to najczęstsza forma nadciśnienia tętniczego, ponieważ różne choroby układu oddechowego, w tym ciężkie, nie są rzadkie. Przeważnie w takich chorobach rozpoznaje się nadciśnienie:

  • przewlekłe przewlekłe zapalenie oskrzeli;
  • choroba oskrzelowa;
  • zwłóknienie tkanki płucnej;
  • ciężkie zapalenie płuc lub inna choroba płuc;
  • choroby śródmiąższowe;
  • obturacyjny bezdech senny;
  • alpejska hiperwentylacja pęcherzyków;
  • noworodkowe uszkodzenia układu oddechowego.

Nadciśnienie w przewlekłych zakrzepowo-zatorowych lub zatorowych

Jak wynika z nazwy kategorii, przyczyną zaburzeń przepływu krwi w naczyniach płucnych jest tworzenie się skrzepliny lub innego rodzaju zatoru. W takich przypadkach zdiagnozowane zostaje nadciśnienie płucne (PLG) i może również wystąpić przewlekłe zakrzepowo-zatorowe nadciśnienie płucne (CTEPH).

Warunki te występują w następujących schorzeniach:

  • choroba zakrzepowo-zatorowa bliższych tętnic płucnych;
  • niedrożność łoża tętniczego;
  • zwiększony poziom erytrocytów;
  • wysoka liczba płytek krwi.

Nadciśnienie z powodu zmian naczyniowych płuc

Do takich warunków lekarze obejmują:

  • sarkoidoza;
  • hemangiomatoza naczyń włosowatych płuc;
  • niektóre choroby układowe.

Nadciśnienie tętnicze spowodowane chorobą serca

Rzeczywiście, ta patologia może się rozwinąć i z powodu pewnych chorób serca:

  • kardiomiopatia;
  • choroba serca;
  • IHD (choroba niedokrwienna);
  • choroba zastawki aortalnej;
  • nadciśnienie;
  • przewlekła niewydolność lewej komory;
  • skrzeplina lewego przedsionka;
  • śluzak lewego przedsionka;
  • zwężenie zastawki dwudzielnej;
  • zapalenie mięśnia sercowego;
  • koarktacja aorty.

Inne czynniki

Ostatnia grupa nadciśnienia płucnego może obejmować takie patologie:

  • HIV;
  • przyjmowanie opiatów, innych silnych leków;
  • leczenie lekami przeciwdepresyjnymi, anoreksygenami;
  • pokonać truciznami pochodzenia biologicznego;
  • nowotwory złośliwe;
  • nadczynność tarczycy.

Objawy choroby

Do pewnego momentu nie występuje nadciśnienie, przynajmniej u dorosłych zależy to od postaci nadciśnienia płucnego. Klasyfikację przeprowadza się na podstawie wskaźników ciśnienia w tętnicy płucnej i samopoczucia pacjenta:

  • światło (ciśnienie 25-36 mm Hg);
  • średnia (35-45 mm słupa rtęci);
  • Ciężki (ponad 45 mm Hg).

Z reguły symptomatologia zaczyna się manifestować dopiero w momencie, gdy choroba przechodzi w umiarkowaną lub ciężką postać. Pacjenci martwią się dusznością, zmęczeniem, omdleniem, palpitacją, zawrotami głowy. Podczas badania wykrywa się sinicę.

Jeśli choroba trwa już od dłuższego czasu, wówczas jej wskaźnikiem będą palce, przyjmujące postać pałeczek bębenkowych (z pogrubieniem na końcach), z wybrzuszonymi paznokciami jak szkiełko zegarkowe.

Dotyczy to osób dorosłych. U noworodków tę samą wytrwałość można zdiagnozować natychmiast - o patologii mówi sinica, tachypnea, porywanie miękkich części klatki piersiowej przy wejściu. Znakiem diagnostycznym jest zmniejszenie nasycenia tlenem nawet przy terapii tlenowej.

Diagnostyka

Aby dokonać dokładnej diagnozy, badanie płuc (RTG, tomografia, CT, angiopulografia), serce (EKG, ultrasonografia, radiografia, cewnikowanie prawej strony) jest obowiązkowe. Na podstawie wyników tych badań patologie można łatwo zidentyfikować i odpowiednio zdiagnozować bez błędów.

Podstawą takiego badania powinien być szmer sercowy z występującą w przeszłości chorobą płuc lub typową dolegliwością z powodu nadciśnienia płucnego.

Leczenie

W tej patologii istnieją dwa kierunki terapii: nielekowy i lekarski. Pierwsze można przypisać zmniejszeniu objętości płynu do 1,5 litra na dzień, a także zmniejszeniu ilości soli w diecie. Obejmuje to również tlenoterapię, wyłączenie aktywności fizycznej, stres.

Leczenie farmakologiczne jest złożone, pacjenci otrzymują takie same leki jak nadciśnienie: diuretyki, azotany, antagoniści wapnia, antyagreganty, inhibitory ACE. Ponadto kompleks zawiera prostaglandyny, w niektórych przypadkach antybiotyki (według wskazań). Jest to możliwe i leczenie środków ludowej, ale nadal powinno być wykonywane pod ścisłym nadzorem lekarza.

Jeśli leczenie farmakologiczne nie daje wyniku lub zasadniczo nie jest możliwe, przeprowadza się leczenie chirurgiczne. Może to być septostomia przedsionkowa lub trombenderterektomia.

Prognozy i zapobieganie

Stan pacjenta zależy od tego, jak aktualna i odpowiednia była terapia. Jeśli nie zwrócisz uwagi na pierwsze objawy i przyjdziesz do szpitala karetką, najprawdopodobniej niewydolność serca, w tym ostra, może być śmiertelna.

Jeśli chodzi o zapobieganie, jest to standard: tryb normalny, zdrowy tryb życia, odrzucenie złych nawyków i brak stresu, jeśli to możliwe. Oczywiście obejmuje to właściwe leczenie chorób płuc lub serca.

Nadciśnienie płucne 1, 2 stopnie - leczenie, objawy i rokowanie

Problemy z sercem powstają z różnych powodów. Jednym z nich jest wzrost ciśnienia w tętnicy płucnej. To naruszenie na 1, 2 stopnie rozwoju prawie nie ma symptomów i znaków, ale wymaga obowiązkowego leczenia - tylko w tym przypadku nie będzie dodatniej prognozy życia dla osoby.

Co to jest?

Pomimo swojej nazwy, choroba jest „nadciśnienie płucne” nie jest w ogóle problem ze światłem iz serca, ciśnienie krwi wzrasta, gdy tętnica i naczynia krwionośne w płucach pochodzących od niego. Częściej patologia jest wywoływana przez inne problemy z sercem, w rzadkich przypadkach jest uważana za pierwotną patologię.

Dla tej części układu krążenia normalne ciśnienie wynosi wartość do 25/8 milimetra słupa rtęci (skurczowego / rozkurczowego). Nadciśnienie tętnicze mówi się, gdy wartości wzrastają powyżej 30/15.

Analizując statystyki medyczne można stwierdzić, że nadciśnienie płucne jest rzadkie, ale nawet jego 1 stopień jest bardzo niebezpieczny, który musi być koniecznie leczony, w przeciwnym razie rokowanie życia niekorzystnym i gwałtownym skokiem ciśnienia może doprowadzić do śmierci pacjenta.


Zdjęcie 1. Tętnica płucna w normie iz nadciśnieniem

Przyczyną dolegliwości jest zmniejszenie wewnętrznej średnicy naczyń płucnych, ponieważ śródbłonek, który jest wewnętrzną warstwą naczyniową, jest zarośnięty. W wyniku zaburzonego przepływu krwi dochodzi do pogorszenia zaopatrzenia odległych części tułowia i kończyn z krwią, które mają pewne objawy i oznaki, które omówimy poniżej.

Mięsień sercowy, odbierający odpowiednie sygnały, zrekompensować te niedociągnięcia, zaczynają pracować i kurczą się bardziej intensywnie. Przy takim patologicznym problemie warstwa mięśniowa zagęszcza się w prawej komorze, co prowadzi do braku równowagi w pracy całego serca. Podobny fenomen otrzymał nawet osobną nazwę - serce płucne.

Możesz wykryć nadciśnienie płucne za pomocą elektrokardiogramy, jednak, na wczesnym etapie, zmiany będą niewielkie i mogą zostać utracone, dlatego w celu dokładnej diagnozy i szybkiego leczenia, osoby w starszym wieku muszą wiedzieć, co to jest nadciśnienie płucne, jego oznaki i objawy. Tylko w tym przypadku choroba może być wykryta i leczona w odpowiednim czasie, utrzymując dobre rokowanie życia.

Kod ICD-10

Nadciśnienie płucne zgodnie z międzynarodową klasyfikacją chorób ICD-10 należy do klasy - I27.

Przyczyny

Dokładna przyczyna dolegliwości nie została dotychczas ujawniona. Nieprawidłowy wzrost śródbłonka często wiąże się z brakiem równowagi wewnętrznej organizmu, spowodowanym niedożywieniem i przedostawaniem się pierwiastków, takich jak potas i sód. Te substancje chemiczne są odpowiedzialne za zwężenie i poszerzenie naczyń, z ich brakiem może wystąpić skurcz naczyniowy.

Inną częstą przyczyną nadciśnienia płucnego jest czynnik dziedziczny. Obecność patologii u jednego z krewnych powinna być przyczyną wąskiego badania i, jeśli to konieczne, leczenia na wczesnym etapie, kiedy objawy jeszcze się nie ujawniają.

Często dochodzi do naruszeń z innymi chorobami serca - wrodzoną wadą serca, obturacyjną chorobą płuc i innymi. W takich przypadkach rozpoznaje się nadciśnienie płucne jako komplikacja i konieczne jest wpływanie przede wszystkim na jego podstawową przyczynę.

Sprawdzoną przyczyną jest zużycie specjalnych aminokwasów, które wpływają na wzrost śródbłonka. Kilka dekad temu zauważono, że stosowanie oleju rzepakowego, w którym obecne są te aminokwasy, doprowadziło do zwiększenia zapadalności na tę chorobę. W rezultacie przeprowadzono badania, które potwierdziły, że gwałt zawiera duże stężenie tryptofanu, co powoduje umiarkowane nadciśnienie płucne i zwiększa ryzyko poważnych konsekwencji.

W niektórych przypadkach powodem jest stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych, leki na gwałtowny spadek masy ciała i inne środki prowadzące do naruszenia funkcji wewnętrznych organizmu człowieka.

Objawy zależą od stopnia

Poznanie nadciśnienia płucnego na wczesnym etapie jest wielkim sukcesem, ponieważ w większości przypadków nie ma wyraźnych objawów. Jeśli jednak przyjrzysz się uważniej i wysłuchasz samego siebie, możesz znaleźć oznaki umiarkowanego nadciśnienia.

Główne objawy jest to zmniejszona fizyczna pojemność, gdy dana osoba odczuwa stałe ogólne osłabienie, nie ma ku temu żadnych oczywistych powodów. Często podczas badania stwierdza się dolegliwość różnych stadiów. Zastanów się, jakie są nadciśnienie płucne, jakie objawy różnią się od siebie, jakie zagrożenia i jakiego leczenia wymagają.

  1. Pierwszy stopień (I) wyraża się szybkim pulsem, obecność aktywności fizycznej jest stosunkowo łatwa do zauważenia, nie ma innych objawów, które komplikują diagnozę.
  2. Na drugi stopień (II) pacjent już wyraźnie odczuwa załamanie, cierpi na duszność, zawroty głowy i ból w klatce piersiowej.
  3. U pacjenta z trzeciego stopnia (III) komfortowy stan występuje tylko podczas bezczynności, każdy stres fizyczny powoduje zaostrzenie objawów duszności, zmęczenia itp.
  4. Czwarty stopień (IV) jest uważany za najcięższego. Nadciśnienie płucne sceny towarzyszy chroniczne zmęczenie, obserwowano nawet po nocy przebudzeniu, wszystkie znaki są obecne nawet w spoczynku, może pluć krwią, występują omdlenia, nabrzmiałe żyły na szyi. Przy każdym obciążeniu wszystkie objawy ulegają gwałtownemu nasileniu, czemu towarzyszy skóra cyjanotyczna i możliwy obrzęk płuc. Osoba bowiem staje się inwalidą, która prawie nie daje sobie elementarnej posługi.

Nadciśnienie płucne 1 stopień różni się jedynie częstym kołataniem serca, wykwalifikowany lekarz może go znaleźć na elektrokardiogramie i wysłać dodatkowe sprawdzenie naczyń płucnych. 2 stopnie nadciśnienia płucnego charakteryzuje się wyraźniejszymi objawami, których nie można zignorować i ważne jest, aby nie opóźniać wizyt u kardiologa lub terapeuty.

Bardzo ważne jest wykrywanie naruszeń na jak najwcześniejszym etapie. Trudno to zrobić, ale ostatecznie zależy od tego prognozy życia i tego, jak bardzo pacjent będzie żył w ogóle.

Diagnostyka

Proces diagnozowania jest nie mniej ważny, ponieważ bardzo łatwo jest przeoczyć chorobę "oczami" na wczesnym etapie rozwoju. Poprzednio w EKG zauważalne jest nadciśnienie płucne. Ta procedura służy jako punkt wyjścia do wykrywania i leczenia tej choroby.

Na kardiogramie zauważalne będzie nieprawidłowe funkcjonowanie mięśnia sercowego serca, które jest pierwszą reakcją serca na problemy z charakterem płucnym. Jeśli weźmiemy pod uwagę ogólny proces diagnozy, składa się on z następujących etapów:

  • EKG, który pokazuje przeciążenie w prawej komorze;
  • Promieniowanie rentgenowskie przedstawiające pola płucne wokół obwodu, istnienie przesunięcia granicy serca od normy we właściwym kierunku;
  • Przeprowadzanie testów oddechowych, gdy jest sprawdzany, z którego składa się wydychany dwutlenek węgla;
  • Procedura echokardiografii. Jest to USG serca i naczyń krwionośnych, które pozwala zmierzyć ciśnienie w tętnicy płucnej.
  • Scyntygrafia, która pozwala szczegółowo zbadać niezbędne naczynia, wykorzystując radioaktywne izotopy;
  • Jeśli konieczne jest udoskonalenie zdjęć rentgenowskich, zaleca się dokładniejsze badanie CT lub MRI;
  • Wykonalność przyszłego leczenia ocenia się za pomocą cewnikowanie. Ta metoda uzyskuje informacje o ciśnieniu krwi w prawej jamie.

Leczenie nadciśnienia płucnego

Wykrywanie patologii jest trudnym zadaniem, ale nie jest łatwiej leczyć nadciśnienie. Skuteczność leczenia jest w dużej mierze zależy od stadium rozwoju, we wczesnych stadiach, są konserwatywne techniki terapii z użyciem leków w poważnym rozwoju, gdy rokowanie jest złe, nie jest zagrożeniem dla życia i niemożliwe jest odzyskanie leków, przepisanych operacji.

Kardiolog jest zaangażowany w leczenie.. Gdy objawy zostaną wykryte i potwierdzone, pierwszą rzeczą do zrobienia jest zmniejszenie prawdopodobieństwa ciężkich konsekwencji towarzyszących nadciśnieniu płucnemu. Do tego potrzebujesz:

  1. W obecności ciąży zrezygnować z dalszej ciąży, ponieważ serce matki w tym okresie jest poddawane poważnym przeciążeniom, które zagrażają śmierci matki i dziecka.
  2. Ogranicza się do jedzenia, a nie do przejścia, do diety o zmniejszonej konsumpcji tłuszczowej i słonej. Picie też nie powinno za dużo - do pół litra płynu dziennie.
  3. Nie gorączkuj się wysiłkiem fizycznym, rozładowaniem i tak obciążonym układem sercowo-naczyniowym.
  4. Wprowadź niezbędne szczepienia, które chronią przed chorobami, które są sposobem pośredniego zaostrzenia choroby.
Psychologicznie, pacjent potrzebuje dodatkowej pomocy, ponieważ leczenie i późniejsze życie musi być często całkowicie zmienione, aby uniknąć ryzykownych sytuacji. Jeśli ta choroba jest wtórnym powikłaniem innej patologii, leczenie wymaga przede wszystkim poważnej dolegliwości.

Bardzo konserwatywne leczenie nadciśnienia płucnego jest czasem kontynuowane od kilku lat, gdy wymagane jest regularne przyjmowanie złożonych przepisanych leków, które hamują progresję przerostu śródbłonka. W tym okresie pacjent powinien przyjmować:

  • Antagoniści, hamujący proces patologicznego podziału komórek.
  • Leki, które zapobiegają tworzeniu się skrzepów krwi w naczyniach i zmniejszają ich skurcz.
  • Aby korzystać z terapii tlenowej, której celem jest nasycenie krwi tlenem. Przy umiarkowanym nadciśnieniu płucnym zabieg nie jest wymagany, ale w stopniu ciężkim jest konieczny.
  • Środki do rozcieńczania krwi i przyspieszania jej przebiegu.
  • Leki o działaniu moczopędnym.
  • Aby znormalizować rytm bicia serca, przepisuje się glikozydy.
  • Jeśli to konieczne, bierze się leki, aby rozszerzyć tętniczy błysk, który obniża ciśnienie krwi.
  • Leczenie tlenkiem azotu przeprowadza się przy niskiej wydajności innych metod. W rezultacie zmniejsza się ciśnienie w całym układzie naczyniowym.

Chirurgia

Chirurgię stosuje się w stanach, w których nadciśnienie płucne jest spowodowane, na przykład, siniczną chorobą serca, której nie można leczyć na inne sposoby.

Jako terapia chirurgiczna wykonywana jest balonowa septostomia przedsionkowa, gdy przegroda między przedsionkami jest wycinana i rozszerzana przez specjalny balon. Z tego powodu przyjmowanie natlenionej krwi trafia do prawego przedsionka, co zmniejsza objawy i nasilenie nadciśnienia płucnego.

W najcięższym przebiegu może być konieczne przeszczepienie płuc lub serca. Ta operacja jest bardzo skomplikowana i ma wiele ograniczeń, a tam są wielkie trudności w znalezieniu dawców narządów, zwłaszcza w Rosji, ale współczesna medycyna jest w stanie przeprowadzić takie manipulacje.

Zapobieganie

Bardzo ważne są środki zapobiegawcze, które zapobiegają nadciśnieniu płucnemu. Jest to szczególnie prawdziwe ludzie zagrożeni - w obecności choroby serca, jeśli są krewni z tą samą chorobą, po 40-50 latach. Zapobieganie to utrzymanie zdrowego stylu życia, w szczególności ważne jest:

  1. Rzuć palenie, ponieważ dym tytoniowy jest wchłaniany przez płuca i dostaje się do krwioobiegu.
  2. Przy szkodliwym zawodzie, na przykład górnicy, budowniczowie, ciągle muszą oddychać brudnym powietrzem, nasyconym mikrocząstkami. Dlatego konieczne jest przestrzeganie wszystkich standardów ochrony pracy dla tego rodzaju działalności.
  3. Wzmocnienie układu odpornościowego.
  4. Nie dopuszczaj do przeciążeń psychicznych i fizycznych wpływających na zdrowie układu sercowo-naczyniowego.

Ilu ludzi żyje z taką chorobą nie można powiedzieć. Przy umiarkowanym stopniu i przestrzeganiu wszystkich zaleceń kardiologów, nadciśnienie płucne ma pozytywne rokowanie.

Autor: redaktor strony, data 28 marca 2018

Nadciśnienie płuc: występowanie, objawy, formy, diagnoza, terapia

Nadciśnienie płucne (LH) jest typowe dla chorób, całkowicie odmiennych zarówno ze względu na ich występowanie, jak i określenie objawów. LH jest związany ze śródbłonkiem (warstwa wewnętrzna) naczyń płucnych: rozszerza się, zmniejsza prześwit arterioli i zakłóca przepływ krwi. Choroba występuje rzadko, tylko 15 przypadków na 1 000 000 osób, ale wskaźnik przeżycia jest bardzo niski, szczególnie w przypadku pierwotnej postaci LH.

Zwiększa oporność w małym krążeniu krwi, prawa komora serca jest zmuszona do zwiększenia skurczów w celu wepchnięcia krwi do płuc. Jednak nie jest on przystosowany anatomicznie do długotrwałego obciążenia ciśnieniem, a przy LH w tętnicy płucnej wzrasta powyżej 25 mm Hg. w spoczynku i 30 mm Hg pod wpływem stresu fizycznego. Po pierwsze, w krótkim okresie kompensacji następuje zgrubienie mięśnia sercowego i wzrost prawego serca, a następnie gwałtowny spadek siły skurczów (dysfunkcji). Rezultatem jest przedwczesna śmierć.

Dlaczego rozwija się LH?

Przyczyny rozwoju LH nadal nie zostały ostatecznie określone. Na przykład w latach 60. w Europie nastąpił wzrost liczby przypadków związanych z nadmiernym przyjmowaniem środków antykoncepcyjnych i środków do utraty wagi. Hiszpania, 1981: powikłania w postaci uszkodzenia mięśni, rozpoczęły się po popularyzacji oleju rzepakowego. Prawie 2,5% z 20 000 osób z rozpoznaniem nadciśnienia płucnego. Źródłem zła był tryptofan (aminokwas) obecny w oleju, który został naukowo udowodniony znacznie później.

Naruszenie funkcji (dysfunkcji) śródbłonka naczyń płucnych: Przyczyną może być dziedziczna predyspozycja lub wpływ zewnętrznych czynników uszkadzających. W każdym razie normalna równowaga metabolizmu tlenku azotu zmienia się, napięcie naczyniowe zmienia się w kierunku skurczu, następnie zapalenie, dochodzi do przerostu śródbłonka i zmniejsza się prześwit arterii.

Zwiększenie zawartości endoteliny (zwężający naczynia): spowodowane jest zwiększeniem jego produkcji w śródbłonku lub zmniejszeniem rozkładu tej substancji w płucach. Odnotowano to w idiopatycznej postaci LH, wrodzonych wadach serca u dzieci i chorobach ogólnoustrojowych.

Synteza raportu dostępności lub tlenku azotu (NO), zmniejszenie wytwarzania prostacykliny, dodatkowe wydalania jonów potasu - wszystkie zaburzenia spowodować skurcz tętnic, ściany mięśniowej i proliferację komórek śródbłonka naczyniowego. W każdym razie ostateczny rozwój stanowi naruszenie przepływu krwi w tętnicy płucnej.

Objawy choroby

Umiarkowane nadciśnienie płucne nie daje żadnych znaczących objawów, To jest główne niebezpieczeństwo. Objawy ciężkiego nadciśnienia płucnego są określane tylko w późnych okresach jego rozwoju, gdy ciśnienie tętnicze płuc wzrasta, w porównaniu z normą, dwa lub więcej razy. Norma ciśnienia w tętnicy płucnej: skurczowa 30 mm Hg, rozkurczowa 15 mm Hg.

Początkowe objawy nadciśnienia płucnego:

  • Niewyjaśniona duszność, nawet przy niewielkiej aktywności fizycznej lub podczas całkowitego odpoczynku;
  • Stopniowe obniżanie masy ciała nawet przy normalnym odżywczym odżywianiu;
  • Astenia, stałe poczucie słabości i impotencji, nastrój depresyjny - niezależnie od pory roku, pogody i pory dnia;
  • Stały suchy kaszel, chrapliwy głos;
  • Dyskomfort w jamie brzusznej, poczucie ciężkości i "pęknięcie": początek zastoju krwi w układzie żyły wrotnej, który przewodzi krew żylną z jelita do wątroby;
  • Zawroty głowy, omdlenia - objawy głodu tlenu (niedotlenienie) mózgu;
  • Zwiększone kołatanie serca, z czasem na szyi staje się zauważalne pulsowanie żyły wymiotnej.

Późniejsze przejawy PH:

  1. Plwocina z żyłami krwi i krwioplucie: sygnalizuje narastający obrzęk płuc;
  2. Ataki dławicy piersiowej (ból za mostkiem, zimny pot, uczucie lęku przed śmiercią) są oznaką niedokrwienia mięśnia sercowego;
  3. Arytmie (naruszenie rytmu serca) według rodzaju rzęsek.

Ból w prawym górnym kwadrancie W rozwoju retencji płynów wiązał się krążenia, wątroby i wzrost skorupy (kapsułka) rozciągnięty - to był ból (wątrobie się ma receptorów bólowych, są one zlokalizowane tylko na kapsułkę)

Obrzęk w nogach i stopach. Nagromadzenie płynu w jamie brzusznej (wodobrzusze): objawy niewydolności serca, zastój krwi obwodowej, faza dekompensacji - bezpośrednie zagrożenie dla życia pacjenta.

Stopień końcowy LH:

  • Skrzepy w tętniczkach płuc prowadzą do obumierania (zawału) aktywnej tkanki, wzrostu zadławienia.

Nadciśnieniowe kryzysy i ataki ostrego obrzęku płuc: często występują w nocy lub rano. Zaczynają się od poczucia ostrego braku powietrza, potem silny kaszel łączy się, krwawa plwocina jest wydalana. Skóra nabiera cyjanotycznego odcienia (sinica), żyły na szyi pulsują. Pacjent jest podekscytowany i przestraszony, traci kontrolę nad sobą, może chaotycznie się poruszać. W najlepszym razie kryzys zakończy się obfitym wydzieleniem lekkiego moczu i niekontrolowanych odchodów, aw najgorszym wypadku - śmiercią. Przyczyną śmierci może być nakładanie się zakrzepowej choroby zakrzepowo-zatorowej tętnicy płucnej, a następnie ostrej niewydolności serca.

Podstawowe formy LH

  1. Pierwotne, idiopatyczne nadciśnienie płucne (z greckich idios i patos - "osobliwa choroba"): jest ustalany przez osobną diagnozę, w przeciwieństwie do wtórnego koniugatu LH z innymi chorobami. Warianty pierwotnego LH: rodzinne LH i dziedziczne predyspozycje naczyń do ekspansji i krwawienia (krwotoczne teleangiektazje). Powód - mutacje genetyczne, częstość 6 - 10% wszystkich przypadków LH.
  2. Wtórne LH: przejawia się jako powikłanie choroby podstawowej.

Choroby ogólnoustrojowe tkanki łącznej - twardzina, reumatoidalne zapalenie stawów, układowy toczeń rumieniowaty.

Wrodzona choroba serca (z wypływem krwi od lewej do prawej) u noworodków, występująca w 1% przypadków. Po dostosowaniu operacji przepływu krwi wskaźnik przeżywalności tej kategorii pacjentów jest wyższy niż u dzieci z innymi postaciami LH.

Późne etapy upośledzenia czynności wątroby, patologie naczyniowe płucno-wątrobowe w 20% powodują komplikację w postaci LH.

Zakażenie HIV: LH rozpoznaje się w 0,5% przypadków, przeżycie w ciągu trzech lat spada do 21% w porównaniu z pierwszym rokiem - 58%.

Intoksykacja: amfetamina, kokaina. Ryzyko wzrasta o trzy dziesiąte, jeśli substancje te były używane przez ponad trzy miesiące z rzędu.

Choroby krwi: w przypadku niektórych rodzajów niedokrwistości u 20 - 40% osób z rozpoznanym LH, co zwiększa śmiertelność wśród pacjentów.

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (COPD), przyczyną jest przedłużone wdychanie cząstek węgla, azbestu, łupków i toksycznych gazów. Często jest uznawana za chorobę zawodową wśród górników, pracowników szkodliwych producentów.

Syndrom nocnego bezdechu: częściowe zatrzymanie oddychania we śnie. Niebezpieczny, wykryty u 15% dorosłych. Konsekwencją może być LH, udar, arytmie, nadciśnienie tętnicze.

Przewlekła zakrzepica: zanotowana w 60% po zadawaniu pytań pacjentom z nadciśnieniem płucnym.

Uszkodzenia serca, lewa połowa: nabyte defekty, choroba wieńcowa, nadciśnienie. Około 30% wiąże się z nadciśnieniem płucnym.

Rozpoznanie nadciśnienia płucnego

Rozpoznanie prekapilarnej LH (związanej z POChP, tętniczym nadciśnieniem płucnym, przewlekłą zakrzepicą:

  • Ciśnienie w tętnicy płucnej: średnia ≥ 25 mm Hg w spoczynku, więcej niż 30 mm - przy napięciu;
  • Zwiększone ciśnienie zaklinowania płuc, ciśnienie krwi w lewym przedsionku, końcowe rozkurczowe ≥15 mm, oporność naczyń płucnych ≥ 3 jednostki. Drewno.

Postcapillary LH (z chorobami lewej strony serca):

  1. Ciśnienie w tętnicy płucnej: średnia ≥25 (mmHg)
  2. Początkowa:> 15 mm
  3. Różnica wynosi ≥12 mm (pasywny LH) lub> 12 mm (reaktywny).

EKG: przeciążenie po prawej: powiększenie komory, powiększenie i zgrubienie przedsionków. Extrasystoles (nadzwyczajne skurcze serca), fibrylacja (chaotyczne kurczenie się włókien mięśniowych) obu przedsionków.

Badanie rentgenowskie: zwiększona przejrzystość polami płucnymi obwodowych, korzeni płucach powiększone serce granica przesunęła się w prawo, cień łuku rozszerzyła tętnicy płucnej jest widoczny po lewej konturu serca.

Fotografia: nadciśnienie płucne na zdjęciu rentgenowskim

Funkcjonalne testy oddechowe, jakościowa i ilościowa analiza składu gazów we krwi: ujawnia się poziom niewydolności oddechowej i nasilenia choroby.

Echo-kardiografia: metoda jest bardzo pouczająca - umożliwia obliczenie średniego ciśnienia w tętnicy płucnej (SODA), w celu zdiagnozowania prawie wszystkich wad i serc. LH rozpoznawane jest już w początkowej fazie, z GDL ≥ 36 - 50 mm.

Scyntygrafia: z LH z zachodzeniem na siebie światła w tętnicy płucnej z zakrzepem (choroba zakrzepowo-zatorowa). Czułość metody wynosi 90-100%, jest specyficzna dla choroby zakrzepowo-zatorowej o 94-100%.

Komputer (CT) i rezonans magnetyczny (MRI): w wysokiej rozdzielczości, w połączeniu z użyciem środka kontrastowego (z CT), może ocenić stan płuc, dużych i małych tętnic, ścian i ubytków serca.

Wprowadzenie cewnika do jamy serca "prawego", badanie reakcji naczyń: określenie stopnia LH, problemy z przepływem krwi, ocena skuteczności i trafności leczenia.

Leczenie PH

W leczeniu nadciśnienia płucnego jest możliwe tylko w kompleksie, połączenie ogólnych zaleceń dotyczących zmniejszenia ryzyka zaostrzeń; odpowiednie leczenie choroby podstawowej; symptomatyczne sposoby wpływania na ogólne objawy PH; metody chirurgiczne; leczenie ludowych środków zaradczych i metod nietradycyjnych - tylko jako pomocnicze.

Zalecenia dotyczące redukcji ryzyka

Szczepienia (grypa, infekcje pneumokokowe): dla pacjentów z autoimmunologicznymi chorobami ogólnoustrojowymi - reumatyzm, układowy toczeń rumieniowaty itp. w zapobieganiu zaostrzeniom.

Kontrola odżywiania i dawki ćwiczeń fizycznych: ze zdiagnozowaną niewydolnością sercowo-naczyniową jakiejkolwiek genezy (pochodzenia), zgodnie z fazą czynnościową choroby.

Zapobieganie ciąży (lub, w zależności od wskazań, nawet jej przerwanie): układ krążenia matki i dziecka są ze sobą połączone, zwiększając obciążenie serca, a naczynia ciężarnej z PH mogą doprowadzić do śmierci. Zgodnie z prawami medycyny priorytet ratowania życia zawsze należy do matki, jeśli nie jest możliwe uratowanie obu naraz.

Wsparcie psychologiczne: wszyscy ludzie z przewlekłymi chorobami stale doświadczają stresu, równowaga układu nerwowego jest zaburzona. Depresja, poczucie bezużyteczności i uciążliwości dla innych, drażliwość w szczegółach jest typowym portretem psychologicznym każdego "przewlekłego" pacjenta. Stan ten pogarsza rokowanie dla każdej diagnozy: osoba musi koniecznie chcieć żyć, w przeciwnym razie medycyna nie może mu pomóc. Rozmowy z terapeutą, aktywność dla duszy, aktywna komunikacja z towarzyszami w nieszczęściu i zdrowymi ludźmi to idealna podstawa do poczucia smaku życia.

Terapia wspomagająca

  • Diuretyki usuwają nagromadzony płyn, zmniejszając obciążenie serca i zmniejszając obrzęk. Skład elektrolitów krwi (potasu, wapnia), ciśnienie krwi i praca nerek są z konieczności kontrolowane. Przedawkowanie grozi zbyt dużą utratą wody i spadkiem ciśnienia. Wraz ze spadkiem poziomu potasu, rozpoczynają się arytmie, skurcze mięśniowe wapnia wskazują na obniżenie poziomu wapnia.
  • Środki trombolityczne i antykoagulanty rozpuszczają już uformowane skrzepliny i zapobiegają powstawaniu nowych, zapewniając drożność naczyń krwionośnych. Konieczne jest ciągłe monitorowanie stanu układu krzepnięcia krwi (płytek krwi).
  • Tlen (tlenoterapia), 12 do 15 litrów dziennie, przez nawilżacz: dla pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (COPD) i niedokrwieniem mięśnia sercowego, pomaga przywrócić nasycenie tlenem i ustabilizować stan ogólny. Należy pamiętać, że zbyt duże stężenie tlenu obniża centrum naczynioruchowe (SOD): oddychanie spowalnia, naczynia rozszerzają się, spadki ciśnienia, osoba traci przytomność. Do normalnej pracy organizm potrzebuje dwutlenku węgla, zaraz po zwiększeniu jego zawartości we krwi, "poleca" SDC, aby wdychać.
  • Glikozydy nasercowe: aktywne składniki są izolowane od naparstnicy, najbardziej znanym z leków jest Digoksyna. Poprawia pracę serca, zwiększając przepływ krwi; walczy z arytmią i skurczem naczyń; zmniejsza obrzęk i duszność. W przypadku przedawkowania - zwiększenie pobudliwości mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu.
  • Środki rozszerzające naczynia: mięśniowa ściana tętnic i tętniczek rozluźnia się, zwiększa ich światło i poprawia przepływ krwi, zmniejsza się ciśnienie w układzie tętnicy płucnej.
  • Prostaglandyny (PG): grupa substancji czynnych, są wytwarzane w ludzkim ciele. W leczeniu LH stosowane są prostacykliny, usuwają skurcze naczyniowe i oskrzelowe, zapobiegają powstawaniu zakrzepów, blokują wzrost śródbłonka. Bardzo obiecujące leki są skuteczne przeciwko LH na tle HIV, chorób ogólnoustrojowych (reumatyzm, twardzina itp.), Wad serca, a także rodzinnych i idiopatycznych postaci PH.
  • Antagoniści receptora endoteliny: rozszerzenie naczyń krwionośnych, zahamowanie proliferacji (proliferacji) śródbłonka. Przy długotrwałym stosowaniu zmniejsza się duszność, osoba staje się bardziej aktywna, a ciśnienie normalizowane. Niepożądane reakcje na leczenie - obrzęk, niedokrwistość, zaburzenia czynności wątroby, więc stosowanie leków jest ograniczone.
  • Tlenek azotu i inhibitory PDE typu 5 (fosfodiesteraza): głównie w idiopatycznym pH, jeżeli standardowe leczenie nie jest uzasadnione, lecz niektóre leki są skuteczne w dowolnej formie LH (sildenafil) Działanie: zmniejszenie odporności naczyń i nadciśnienie związane, umożliwiając przepływ krwi, co prowadzi do zwiększonej oporności na stres fizyczny. Tlenek azotu wdycha się codziennie przez 5 do 6 godzin, do 40 ppm, oczywiście 2 do 3 tygodni.

Chirurgiczne metody leczenia PH

Balonowa septostomia przedsionkowa: wykonywane w celu ułatwienia rozładowania krwi bogatej w tlen w sercu, od lewej do prawej, z powodu różnicy ciśnienia skurczowego. Cewnik z balonem i ostrzem wkłada się do lewego przedsionka. Ostrze przecina przegrodę między przedsionkami, a wydmuchany balon poszerza otwór.

Transplantacja płuc (lub kompleksu płuc-serce): odbywa się zgodnie z istotnymi wskazaniami, tylko w specjalistycznych ośrodkach medycznych. Operację przeprowadzono po raz pierwszy w 1963 roku, ale do roku 2009 wykonano ponad 3000 skutecznych przeszczepów płuc. Głównym problemem jest brak narządów dawcy. Płuca pobierają tylko 15%, serce - 33%, a wątroba i nerki - 88% dawców. Absolutnych przeciwwskazań do przeszczepu: przewlekłej niewydolności nerek i niewydolności wątroby, HIV - zakażenia, raka, zapalenia wątroby typu C, w obecności antygenu HBs, jak i niepalących, stosowania leków i alkoholu, w ciągu sześciu miesięcy przed zabiegiem.

Leczenie środkami folk

Są one stosowane wyłącznie w kompleksie, jako środek pomocniczy do ogólnej poprawy stanu zdrowia. Bez samoleczenia!

  1. Owoce czerwonej jarzębiny: łyżka stołowa na szklance wrzącej wody, ½ szklanki trzy razy dziennie. Zawarte w owocach amigdalina zmniejsza wrażliwość komórek na niedotlenienie (zmniejszenie stężenia tlenu), obrzęki zmniejszają się z powodu działania moczopędnego, a zestaw witaminowo-mineralny ma korzystny wpływ na cały organizm.
  2. Adonis (wiosna), trawa: łyżeczka do szklanki wrzącej wody, 2 godziny nalegania, do 2 łyżek na pusty żołądek, 2-3 razy dziennie. Stosowany jako środek moczopędny, znieczulający.
  3. Świeży sok z dyni: pół szklanki dziennie. Zawiera dużo potasu, przydatne w przypadku niektórych typów arytmii.

Klasyfikacja i prognoza

Klasyfikacja opiera się na zasadzie nieprawidłowości funkcjonalnych w LH, wariant jest modyfikowany i związany z objawami niewydolności serca (WHO, 1998):

  • Klasa I: LH z normalnym fiz. aktywność. Standardowe ładunki są dobrze przenoszone, prąd płucny wynosi LH, niedobór wynosi 1 stopień.
  • Klasa II: zmniejszono aktywność LH i aktywność. Komfort w spokojnej pozycji, ale zawroty głowy, skrócenie oddechu i ból w klatce piersiowej zaczynają się od normalnego stresu. Umiarkowane nadciśnienie płucne, nasilające się objawy.
  • Klasa III: LH ze zmniejszoną inicjatywą. Problemy nawet przy niewielkich obciążeniach. Wysoki stopień zaburzeń przepływu krwi, gorsze rokowanie.
  • Klasa IV: LH z nietolerancją minimalnej aktywności. Skrócenie oddechu, uczucie zmęczenia i całkowity spokój. Objawami dużej niewydolności krążenia są objawy zastoinowe w postaci puchliny brzusznej, przełomów nadciśnieniowych, obrzęku płuc.

Prognoza będzie korzystniejsza, jeśli:

  1. Tempo rozwoju objawów LH nie jest wysokie;
  2. Prowadzone leczenie poprawia stan pacjenta;
  3. Ciśnienie w tętnicy płucnej zmniejsza się.

Niekorzystna prognoza:

  1. Objawy LH rozwijają się dynamicznie;
  2. Objawy dekompensacji układu krążenia (obrzęk płuc, wodobrzusze) nasilają się;
  3. Poziom ciśnienia: w tętnicy płucnej ponad 50 mm rtęci;
  4. Z głównym idiopatycznym PH.

Ogólne prognozy dotyczące tętniczego nadciśnienia płucnego są związane z postacią LH i fazą przeważającej choroby. Śmiertelność na rok, przy obecnych metodach leczenia, wynosi 15%. Idiopatyczna LH: przeżycie pacjentów w 68% roku, po 3 latach - 48%, po 5 latach - tylko 35%.

Nadciśnienie płucne

Nadciśnienie płucne jest stanem patologicznym, który może stanowić zagrożenie dla życia pacjenta. Wraz z rozwojem choroby obserwuje się stopniowe zamykanie światła naczyń płucnych, w wyniku czego zwiększa się ciśnienie i zaburza funkcjonowanie prawej komory i przedsionka.

W szpitalu w Jusupowie diagnozę przeprowadza się u pacjentów z nadciśnieniem płucnym. Kardiolodzy szpitala w Jusupowie stosują nowoczesne metody diagnozowania tej choroby, co pozwala zidentyfikować nadciśnienie w początkowej fazie.

Terminowe rozpoznanie nadciśnienia płucnego zwiększy prawdopodobieństwo pomyślnego wyniku leczenia.

Nadciśnienie płucne: opis choroby

Specjaliści uważają, że nadciśnienie płucne jest jedną z najczęstszych chorób układu sercowo-naczyniowego. Kobiety w wieku od 30 do 40 lat są bardziej podatne na atak niż mężczyźni. Pacjent odczuwający objawy tej choroby w początkowej fazie może nie skonsultować się z lekarzem, ponieważ ogólny obraz jest raczej zużyty. Młode kobiety w wieku 30 lat są najbardziej podatne na jego rozwój, u mężczyzn nadciśnienie występuje rzadziej. Choroba ta charakteryzuje się wzrostem ciśnienia krwi podczas wysiłku fizycznego w tętnicy płucnej o 50 mm Hg. Art. i o 25 mm Hg. Art. w stanie spoczynku.

Nadciśnienie płucne w przypadku braku leczenia prowadzi do niewydolności prawej komory, co może spowodować śmierć pacjenta. Objawy nadciśnienia płucnego, wykryte przez osobę w tym wieku, powinny stanowić poważny powód do kontaktu z wyspecjalizowaną kliniką.

Rodzaje nadciśnienia płucnego

Lekarze rozróżniają kilka głównych typów nadciśnienia płucnego:

  • pierwotne nadciśnienie płucne jest chorobą o nieznanym pochodzeniu, która może być zarówno wrodzona, jak i nabyta. Choroba została nazwana "idiopatycznym nadciśnieniem płucnym", charakteryzuje się zmianą w tętnicy płucnej i wzrostem w prawej komorze. Pierwotne nadciśnienie płucne jest przyczyną niepełnosprawności pacjenta, a także w przypadku braku leczenia prowadzi do śmierci pacjenta;
  • wtórne nadciśnienie płucne rozwija się jako powikłanie innych chorób: wrodzonych i nabytych chorób serca, zakażenia HIV, chorób tkanki łącznej, astmy oskrzelowej, patologii układu oddechowego. Ponadto choroba może wystąpić z powodu zatkania skrzepów krwi w naczyniach krwionośnych, w tym przypadku zdiagnozowane jest przewlekłe nadciśnienie płucne.

Stopień nadciśnienia płucnego spowodowany ciśnieniem

Pacjenci, u których zdiagnozowano tę chorobę interesują się zagadnieniem nadciśnienia płucnego pierwszego stopnia - co to jest? Lekarze szpitala w Jusupowie stosują metodę echokardiografii lub cewnikowanie serca w celu określenia stopnia zaawansowania choroby. Klasyfikacja nadciśnienia płucnego pod ciśnieniem sugeruje 3 stadia choroby:

  • wzrost ciśnienia w tętnicy płucnej o 25 - 45 mm Hg. Art. wskazuje stopień zaawansowania choroby;
  • wzrost ciśnienia o 45-65 mm Hg. Art. - nadciśnienie płucne stopnia II;
  • wzrost ciśnienia o więcej niż 65 mm Hg. - nadciśnienie płucne III stopnia.

Nadciśnienie płucne: klasyfikacja

Zespół nadciśnienia płucnego jest również klasyfikowany w zależności od obserwowanego obrazu klinicznego, przy czym wyróżnia się cztery klasy:

  • Klasa I: u pacjentów nie obserwuje się spadku aktywności fizycznej. Stres czynny nie powoduje duszności, zawrotów głowy, osłabienia i bólu;
  • Klasa II: u pacjentów występuje spadek aktywności fizycznej. Przy normalnym obciążeniu pacjent odczuwa zawroty głowy, duszność, ból w klatce piersiowej, osłabienie. W spoczynku objawy te znikają;
  • III klasa: aktywność fizyczna pacjentów jest znacząco upośledzona. Przy niewielkim obciążeniu pojawiają się objawy charakterystyczne dla choroby;
  • Klasa IV: znaczny spadek aktywności. Nadciśnienie płucne IV stopnia charakteryzuje się ciężkimi objawami zarówno w spoczynku, jak i przy minimalnym wysiłku fizycznym.

Objawy choroby

Nadciśnienie płucne nie ma wyraźnych objawów, więc leczenie rozpoczyna się w późnych stadiach choroby. Jednak eksperci zidentyfikowali objawy początkowej fazy choroby:

  • pojawienie się niewielkiej duszności w stanie spoczynku lub z niewielką aktywnością fizyczną;
  • ochrypły głos lub suchy kaszel;
  • utrata masy ciała bez wyraźnego powodu;
  • kołatanie serca, z przebiegiem choroby na szyi, pacjent wyraźnie zaznaczył pulsację żyły szyjnej;
  • przygnębiony nastrój i ciągłe poczucie zmęczenia i osłabienia;
  • omdlenia i zawroty głowy, które są następstwem niedotlenienia - braku tlenu.

W późniejszych stadiach nadciśnienie płucne ma następujące objawy:

  • zaburzenie rytmu serca - arytmia;
  • objawy niedokrwienia mięśnia sercowego i ataki dławicy piersiowej, w których pacjent obejmuje uczucie strachu, pojawia się zimny pot, a ból pojawia się za mostkiem;
  • krwioplucie i pojawienie się żył krwi w plwocinie.

W fazie końcowej śmierć tkanek następuje z powodu tworzenia skrzeplin w tętniczkach. Kryzysy nadciśnieniowe u pacjentów manifestują się w nocy. Ostra zastoinowa niewydolność serca lub zatkanie tętnicy płucnej mogą być głównymi przyczynami zgonu.

Nadciśnienie płucne: przyczyny początku choroby

Przyczyny nadciśnienia płucnego zależą od rodzaju choroby. Tak więc przyczyny idiopatycznego nadciśnienia płucnego nie zostały wiarygodnie ustalone. Jednak prawdopodobieństwo jego rozwoju jest wysokie u osób z chorobami autoimmunologicznymi, przyjmujących doustne środki antykoncepcyjne, mające bliskich krewnych z tą chorobą. Wtórne nadciśnienie płucne powstaje w wyniku powikłań chorób naczyń krwionośnych, płuc, wad serca.

Stopniowe zwężenie tętniczek i naczyń włosowatych związanych z układem tętnicy płucnej poprzedza rozwój choroby. W późnych stadiach uszkodzenia tętnic może wystąpić zapalne zniszczenie ściany naczynia. Z powodu tych zmian w naczyniach obserwuje się postępujący wzrost ciśnienia lub tętniczego nadciśnienia płucnego.

Nadciśnienie płucne: rozpoznanie choroby

Umiarkowane nadciśnienie płucne występuje bez wyraźnych objawów, więc diagnozę choroby powinien wykonać pulmonolog i kardiolog przy użyciu zestawu badań:

  • do wykrycia hipertrofii prawej komory i przedsionka stosuje się elektrokardiogram;
  • tomografia komputerowa pozwala uzyskać informacje na temat wzrostu tętnic i obecności współistniejących chorób;
  • wykonuje się badanie echokardiograficzne w celu określenia szybkości przepływu krwi i badania wnęk serca i naczyń;
  • Radiografia narządów służy do ustalenia wielkości serca i potwierdzenia rozpoznania;
  • cewnikowanie prawej komory serca i tętnicy płucnej jest uznawane za najbardziej wiarygodną metodę diagnozowania choroby. Ta metoda pozwala dokładnie określić ciśnienie krwi;
  • angiopulmonografia - metoda, w której wprowadza się środek kontrastowy w celu ustalenia układu naczyniowego w układzie tętniczym płuc.

Nadciśnienie płucne u noworodków występuje niezwykle rzadko, przeważająca większość tych rozpoznań znajduje się w pierwszych dniach życia dziecka, co pomaga zmniejszyć liczbę zgonów.

Leczenie nadciśnienia płucnego

Standardy leczenia nadciśnienia płucnego sugerują połączenie odpowiedniego leczenia z użyciem leków, zalecenia dotyczące zmniejszenia objawów, metody chirurgiczne. Leczenie nadciśnienia płucnego środkami ludowymi jest pomocniczą metodą leczenia.

Nieleczne metody leczenia zespołu nadciśnienia płucnego sugerują przestrzeganie równowagi wodno-solnej, umiarkowane ćwiczenia i terapię tlenową. Zastosowanie leków do leczenia nadciśnienia płucnego ma na celu przywrócenie funkcji układu oddechowego i sercowo-naczyniowego. Specjaliści w stosowaniu metody leczenia mogą zmniejszyć obciążenie serca, rozszerzyć naczynia krwionośne i obniżyć ciśnienie krwi.

Nadciśnienie płucne u dorosłych objawia się nasilonymi objawami i jest rozwiązywane przez lekarzy przy pomocy metod chirurgicznych:

  • tromboendarterektomia - usuwanie skrzepów krwi z naczyń krwionośnych;
  • saptrotomia przedsionkowa - tworzenie otworu między przedsionkami w celu zmniejszenia ciśnienia;
  • przeszczep płuc i kompleksu serca lub tylko płuca jest skuteczny w późnych stadiach choroby, jak również w obecności innych chorób.

Nadciśnienie płucne: rokowanie

Rokowanie i leczenie nadciśnienia płucnego zależy od postaci i stopnia zaawansowania choroby. Według danych statystycznych, przy współczesnych metodach leczenia, śmiertelność pacjentów z przewlekłą postacią wynosi 10%. Pięcioletnie przeżycie pacjentów z pierwotnym nadciśnieniem płucnym waha się od 20 do 35%.

Ogólna prognoza zależy od następujących czynników:

  • stopień nadciśnienia płucnego od ciśnienia: wraz ze spadkiem ciśnienia w tętnicy płucnej rokowanie będzie korzystne, przy wzroście ciśnienia o ponad 50 mm Hg. - Niekorzystne. U pacjenta, u którego zdiagnozowano wtórne nadciśnienie płucne, istnieje większe prawdopodobieństwo uzyskania korzystnego rokowania;
  • nasilone objawy choroby lub zmniejszenie ich nasilenia;
  • poprawa lub pogorszenie stanu pacjenta w leczeniu terapeutycznym;

Gdy nadciśnienie płucne rozwija się u noworodków, rokowanie zależy od tego, jak długo lekarz zdiagnozuje problem. W większości przypadków diagnoza jest wymagana do 3 dni, po czym lekarze zaczynają wdrażać zestaw środków terapeutycznych.

Środki zapobiegawcze

Zapobieganie zespołowi nadciśnienia płucnego powinno być prowadzone w sposób kompleksowy i obejmować:

  • odmowa palenia i innych złych nawyków;
  • terminowa identyfikacja problemu i opracowanie planu leczenia;
  • Regularne monitorowanie pacjentów z potwierdzonymi diagnozami oskrzelowo-płucnymi;
  • eliminacja stresujących sytuacji;
  • kontrola aktywności fizycznej i stresu.

W szpitalu w Jusupowie pacjenci są diagnozowani i leczeni z nadciśnieniem płucnym. Terminowe zdanie diagnozy poprawi jakość i długość życia.

Zadzwoń do szpitala Yusupova i umów się na spotkanie. Lekarz-koordynator centrum odpowie na wszystkie twoje pytania.

Więcej Informacji Na Temat Statków