Nadciśnienie tętnicze 1, 2, 3 stopnie

Nadciśnienie tętnicze jest zespołem o stałym wzroście ciśnienia w tętnicach, gdy ciśnienie skurczowe przekracza 139 mm Hg. st., a rozkurczowy jest wyższy niż 89 mm Hg. Art.

Normalne tętnicze ciśnienie krwi zdrowej osoby uważa się za 120 i 80 mm Hg. (odpowiednio skurczowe / rozkurczowe). Istnieją dwa rodzaje nadciśnienia tętniczego: nadciśnienie pierwotne (nadciśnienie podstawowe) i objawowe nadciśnienie tętnicze (wtórne).

Prawdopodobnie każda osoba przynajmniej raz w życiu natrafiła na zwiększoną presję, doświadczyła go osobiście lub dowiedziała się o tym poprzez skargi na krewnych i przyjaciół. Niebezpieczeństwo samoistnego nadciśnienia jest nie tylko samo w sobie, ale jest także katalizatorem i przyczyną wielu innych, znacznie groźniejszych chorób, które rzadko kończą się śmiercią.

Badania naukowców wykazały, że zmiany wskaźników BP na 10 mm słupa rtęci zwiększają ryzyko wystąpienia poważnych patologii. Serce, naczynia, mózg i nerki cierpią najbardziej. To narządy te przyjmują cios, więc nazywane są również "narządami docelowymi". Całkowicie wyleczenie tej choroby jest niemożliwe, ale ciśnienie krwi można utrzymać pod kontrolą.

Statystyki

Oto kilka faktów statystycznych:

  1. Nadciśnienie tętnicze wykryto w 20-30% całkowitej populacji dorosłych.
  2. Częstość występowania patologii rośnie proporcjonalnie do wieku: u osób starszych, w wieku 60-65 lat, częstość występowania dochodzi do 50-65%.
  3. W wieku 40 lat nadciśnienie tętnicze występuje częściej u mężczyzn, natomiast po 40 latach częściej zdiagnozowane jest u kobiet. Jest to wyjaśnione ochronnym działaniem estrogenów, które przestają być aktywne w okresie menopauzy.
  4. U 90% pacjentów z nadciśnieniem tętniczym nie można ustalić przyczyny patologii. Ta forma choroby nazywana jest zasadniczą lub pierwotną.
  5. 3-4% pacjentów ma wysokie ciśnienie krwi z powodu problemów z nerkami, 0,1-0,3% - patologii endokrynologicznych. Aktywny nacisk na rozwój nadciśnienia wywierają stresy, czynniki hemodynamiczne, neurologiczne i stosowanie leków.

Przyczyny rozwoju

Co to jest i jakie są czynniki ryzyka? Przyczyny nadciśnienia tętniczego są bardzo zróżnicowane. Sercem podziału nadciśnienia tętniczego na pierwotne i wtórne jest etiologia tej choroby.

Pierwotny epizod powstaje niezależnie na tle określonych czynników ryzyka. Należą do nich:

  1. Dziedziczność. Niestety jest to najczęstsza przyczyna choroby. Jest szczególnie godne ubolewania, że ​​żadne leki nie mogą zmienić tego czynnika ryzyka i zmniejszyć jego wpływu na zdrowie ludzi.
  2. Paul. Większość chorób nadciśnieniowych dotyka kobiety, co tłumaczy się odpowiednim tłem hormonalnym.
  3. Wiek. 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn są już uważane za czynniki ryzyka rozwoju nadciśnienia.
  4. Otyłość. Nadmiar masy ciała wpływa na pracę serca i prowadzi do szybkiego wyczerpania zapasów energii mięśnia sercowego (mięśnia sercowego).
  5. Cukrzyca.
  6. Nadmierna ekspozycja na stres;
  7. Hipodinamy. Choroba XXI wieku jest pogwałceniem pracy różnych narządów i układów z powodu siedzącego trybu życia.

Czynniki ryzyka stopniowo podnoszą ciśnienie krwi, co prowadzi do rozwoju choroby nadciśnieniowej.

Klasyfikacja poziomów ciśnienia krwi

Zgodnie z tą klasyfikacją, przyjętą w 1999 r. Przez WHO, następujące wskaźniki są klasyfikowane jako "norma" AD:

  1. Optimum - mniej niż 120/80 mm Hg. Art.
  2. Normalny - mniej niż 130/85 mm Hg.
  3. Normalny podniesiony - 130-139 / 85-89 mm Hg.

A wskaźniki nadciśnienia tętniczego są klasyfikowane w stopniach:

  • 1 stopień (nadciśnienie tętnicze jest łagodne) - 140-159 / 90-99 mmHg.
  • 2 stopnie (umiarkowane nadciśnienie) - 160-179 / 100-109 mm Hg.
  • 3 stopnie (ciężkie nadciśnienie) - 180 i więcej / 110 i więcej
  • Nadciśnienie graniczne to 140-149 / 90 i poniżej. (To implikuje epizodyczny wzrost ciśnienia krwi, po którym następuje spontaniczna normalizacja).
  • Izolowane nadciśnienie skurczowe wynosi 140 i powyżej / 90 i poniżej. (Skurczowe ciśnienie krwi jest zwiększone, a rozkurczowe ciśnienie krwi pozostaje prawidłowe).

Klasyfikacja choroby

Podczas badania diagnostycznego bardzo trudno jest ustalić lokalizację patologicznych czynników powodujących wzrost ciśnienia. Patogeneza różni się także od uwzględnienia odmian choroby. Istnieje następująca klasyfikacja nadciśnienia tętniczego:

  1. Płucne nadciśnienie tętnicze - jest uważany za postać nadciśnienia tętniczego, rzadko, ale stanowią wielkie zagrożenie dla życia ludzkiego. Bardzo trudno jest ustalić tę dolegliwość za pomocą objawów, a jeszcze trudniej ją leczyć. nadciśnienie płucne powstaje z powodu zwiększonego oporu naczyniowego płuc i, w konsekwencji, niewystarczającą przepływu krwi.
  2. Złośliwy. Objawy takiego nadciśnienia tętniczego występują w postaci podwyższonego ciśnienia krwi do wartości 220/130. występuje radykalna zmiana w dnie oka i obrzęku dysku nerwu ocznego. Jeśli diagnoza została wykonana na czas, to ten typ nadciśnienia jest naprawdę wyleczony.
  3. Nadciśnienie naczyniowe. Przyczyną powstawania tego rodzaju choroby jest obecność takich patologii, jak zapalenie naczyń, miażdżyca naczyń, złośliwe formacje w nerkach. Patogenezę choroby redukuje się do wytworzenia charakterystycznego ciśnienia, które może być reprezentowane w normalnym skurczowym i zawyżonym rozkurczowym ciśnieniu krwi.
  4. Złagodzone nadciśnienie tętnicze. W przypadku tego rodzaju choroby charakterystyczna jest okresowa normalizacja ciśnienia. Pacjenci cierpiący na tę formę nadciśnienia nie są nazywani pacjentami, ponieważ ten stan nie jest patologią. W wielu przypadkach, po upływie pewnego czasu, ciśnienie krwi wraca do normy.

Nadciśnienie tętnicze 1, 2, 3 stopnie

Aby określić stopień nadciśnienia tętniczego, konieczne jest ustalenie prawidłowych wartości ciśnienia krwi. U osób w wieku powyżej 18 lat normalne ciśnienie nie przekracza 130/85 mm Hg. Ciśnienie 135-140 / 85-90 - granica między normą a patologią.

Następujące etapy nadciśnienia tętniczego wyróżniają się poziomem wzrostu ciśnienia tętniczego:

  1. Światła (140-160 / 90-100 mm Hg,..), - ciśnienie wzrośnie pod wpływem obciążenia i wysiłkiem fizycznym, a następnie powoli powraca do wartości prawidłowych.
  2. Umiarkowane (160-180 / 100-110 mm Hg) - BP waha się przez cały dzień; nie stwierdzono oznak uszkodzenia narządów wewnętrznych i ośrodkowego układu nerwowego. Kryzysy nadciśnieniowe występują rzadko i występują w łagodnej postaci.
  3. Ciężki (180-210 / 110-120 mm Hg). Ten etap charakteryzuje się kryzysem nadciśnieniowym. Przeprowadzając badania lekarskie pacjentów wykryto przemijające niedokrwienie mózgu, przerost lewej komory, zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy, mikroalbuminurii, zwężenie tętnic siatkówki.
  4. Wyjątkowo ciężki (ponad 210/120 mm Hg). Kryzysy nadciśnieniowe występują często i występują poważnie. Wystąpić poważne uszkodzenia tkanki, prowadząc do zaburzeń narządów (przewlekłej niewydolności nerek, nefroangioskleroz, tętniaka w naczyniu krwionośnym, obrzęk i krwotok nerwu wzrokowego, zakrzepica naczyń mózgowych, niewydolność lewej komory serca, encefalopatia nadciśnieniowa).

Nadciśnienie Adriatyku może być łagodne lub złośliwe. Złośliwa postać charakteryzuje się szybkim postępem objawów, dodatkiem poważnych powikłań z układu sercowo-naczyniowego i nerwowego.

Pierwsze znaki

Porozmawiajmy o powszechnych objawach nadciśnienia. Wielu bardzo często usprawiedliwia swoją dolegliwość zmęczeniem, a ciało już sygnalizuje całość, aby ludzie w końcu zwracali uwagę na swoje zdrowie. Z dnia na dzień metodycznie niszcząc ludzkie ciało, nadciśnienie prowadzi do poważnych komplikacji i poważnych konsekwencji. Stało się nagle atakiem serca lub niespodziewanym udarem - niestety, smutna regularność. Niezdiagnozowane nadciśnienie może "cicho zabić" osobę.

Poniższe dane zmuszają nas do myślenia. Ludzie z wysokim ciśnieniem krwi:

  • 2 razy częściej dotyczy to naczyń nóg.
  • 4 razy częściej rozwija się choroba niedokrwienna serca.
  • W 7 razy częściej występują udary.

Dlatego bardzo ważne jest, aby odwiedzić lekarza, jeśli masz wątpliwości:

  1. Częste bóle głowy;
  2. Zawroty głowy;
  3. Wrażenia pulsacyjne w głowie;
  4. "Muchy" w oczach i odgłosy w uszach;
  5. Tachykardia (szybkie bicie serca);
  6. Ból w sercu;
  7. Nudności i słabości;
  8. Opuchnięcie kończyn i opuchlizna twarzy rano;
  9. Drętwienie kończyn;
  10. Niewytłumaczalne poczucie niepokoju;
  11. Drażliwość, upór, rzucanie z jednej skrajności w drugą.

Nawiasem mówiąc, jeśli chodzi o ostatni punkt, nadciśnienie w rzeczywistości pozostawia odcisk na ludzkiej psychice. Istnieje nawet specjalny medyczny termin "hipertoniczny charakter", więc jeśli dana osoba nagle staje się trudna do przekazania, nie próbuj jej zmieniać na lepsze. Przyczyna leży w chorobie, którą należy leczyć.

Należy pamiętać, że nadciśnienie, którego nie poświęcono należytej uwagi, może znacznie skrócić życie.

Objawy nadciśnienia tętniczego

Przebieg kliniczny nadciśnienia różni zmienność i zależy nie tylko od poziomu wzrostu ciśnienia krwi, a także w niektórych narządach docelowych zaangażowanych w procesie patologicznym.

Wczesne stadium nadciśnienia tętniczego charakteryzuje się zaburzeniami ze strony układu nerwowego:

  • przejściowe bóle głowy, najczęściej zlokalizowane w okolicy potylicznej;
  • zawroty głowy;
  • uczucie pulsowania naczyń krwionośnych w głowie;
  • hałas w uszach;
  • zaburzenia snu;
  • nudności;
  • palpitacja;
  • szybkie zmęczenie, letarg, poczucie słabości.

Wraz z dalszym postępem choroby, oprócz powyższych objawów, dodaje się duszność, która występuje przy aktywności fizycznej (wchodzenie po schodach, bieganie lub szybki marsz).

Zwiększenie ciśnienia krwi o więcej niż 150-160 / 90-100 mm Hg. Art. objawia się następującymi znakami:

  • tępy ból w sercu;
  • drętwienie palców;
  • drżenie mięśni przypominające gorączkę;
  • zaczerwienienie twarzy;
  • zwiększone pocenie się.

Jeśli nadciśnieniu tętniczemu towarzyszy zatrzymanie płynów w organizmie, do wymienionych objawów dołącza obrzęk powiek i twarzy, obrzęk palców.

Na tle nadciśnienia tętniczego pacjenci przechodzą skurcz tętnic siatkówki, któremu towarzyszy pogorszenie widzenia, pojawianie się plam w postaci błyskawicy, muchy przed oczami. Przy znacznym wzroście ciśnienia krwi może wystąpić krwotok siatkówkowy prowadzący do ślepoty.

Kiedy warto odwiedzić lekarza?

Bardzo ważne jest, aby umówić się na wizytę u lekarza, jeśli obawiasz się tej symptomatologii:

  • częste bóle głowy;
  • zawroty głowy;
  • pulsujące doznania w głowie;
  • "Muchy" w oczach i hałas w uszach;
  • tachykardia (kołatanie serca);
  • ból w sercu;
  • mdłości i osłabienie;
  • obrzęk kończyn i obrzęk twarzy rano;
  • drętwienie kończyn;
  • niewytłumaczalne poczucie niepokoju;
  • drażliwość, upór, rzucanie z jednej skrajności w drugą.

Należy pamiętać, że nadciśnienie, którego nie poświęcono należytej uwagi, może znacznie skrócić życie.

Nadciśnienie tętnicze 3 stopnie ryzyka 3 - co to jest?

Podczas formułowania diagnozy, oprócz stopnia nadciśnienia, wskazany jest również stopień ryzyka. Pod ryzykiem w tej sytuacji zakłada się prawdopodobieństwo wystąpienia choroby sercowo-naczyniowej u danego pacjenta przez 10 lat. Przy ocenie stopnia ryzyka bierze się pod uwagę wiele czynników: wiek i płeć pacjenta, dziedziczność, styl życia, obecność współistniejących chorób, stan narządów docelowych.

Pacjenci z nadciśnieniem podzieleni są na cztery główne grupy ryzyka:

  1. Szanse na rozwój chorób sercowo-naczyniowych są mniejsze niż 15%.
  2. Częstość występowania chorób u tych pacjentów wynosi 15-20%.
  3. Częstotliwość rozwoju sięga 20-30%.
  4. Ryzyko w tej grupie pacjentów przekracza 30%.

Pacjenci z rozpoznaniem nadciśnienia tętniczego trzeciego stopnia należą do 3 lub 4 grup ryzyka, ponieważ ten etap choroby charakteryzuje się porażką wewnętrznych narządów docelowych. Grupa 4 jest również nazywana grupą bardzo wysokiego ryzyka.

To dyktuje potrzebę ustalenia diagnozy nadciśnienia stopnia 3 4 w celu pilnego przeprowadzenia intensywnego leczenia. Oznacza to, że pacjenci z 1 i 2 grupami ryzyka mogą podążać za pacjentem i stosować metody leczenia nielekowego, a następnie pacjenci z 3 i 4 grupami ryzyka wymagają natychmiastowego wyboru terapii przeciwnadciśnieniowej natychmiast po rozpoznaniu.

Nadciśnienie tętnicze 2 stopnie ryzyka 2 - co to jest?

W drugim stopniu ryzyka czynniki ryzyka mogą być nieobecne lub tylko jeden lub dwa podobne znaki będą dostępne. Na ryzyko 2, prawdopodobieństwo wystąpienia nieodwracalnych zmian w narządach po 10 latach, obarczone zawałami i udarami, wynosi 20%.

W związku z tym, diagnoza „stopniem ryzyka nadciśnienia 2 2” jest wtedy, gdy to ciśnienie utrzymuje się przez długi czas, bez zaburzeń endokrynologicznych, ale jeden lub dwa wewnętrznego narządu docelowego już zaczęły ulegać zmianom, były tablice.

Zapobieganie

Należy podjąć środki zapobiegawcze w celu zmniejszenia ryzyka nadciśnienia tętniczego. Zasadniczo jest to:

  1. Zapobieganie złym nawykom: spożywanie alkoholu, narkotyków, palenie tytoniu, przejadanie się.
  2. Aktywny sposób życia. Hartowanie. Wykonane ćwiczenia fizyczne (jazda na łyżwach, narciarstwo, pływanie, bieganie, jazda na rowerze, spacery, rytmiczne, tańce). Dla chłopców w wieku 5-18 lat normą aktywności ruchowej jest 7-12 godzin tygodniowo, dla dziewcząt 4-9 godzin.
  3. Racjonalne odżywianie, które zapobiega otyłości. Ograniczenie spożycia soli.
  4. Zwiększona odporność na stres, korzystny klimat psychologiczny w rodzinie.
  5. Obowiązkowy pomiar ciśnienia krwi w różnych okresach życia.

Rozpoznanie nadciśnienia tętniczego

Podczas zbierania wywiadu określa się czas trwania nadciśnienia tętniczego i najwyższe wartości ciśnienia krwi, które zostały wcześniej zarejestrowane; każde oznaczenie obecności lub istnienia PVA, CH lub innych zaburzeń związanych z (na przykład, udaru, niewydolności nerek, choroby naczyń obwodowych, dyslipidemii, cukrzycy, dny), a także w rodzinie tych chorób.

Historia życia obejmuje poziom aktywności fizycznej, palenie, picie alkoholu i używki (przepisywane przez lekarza i brane samodzielnie). Cechy odżywiania są określone w kategoriach ilości spożywanych soli i używek (na przykład herbata, kawa).

Główne zadania diagnozowania tego procesu patologicznego to określenie stabilnego i podwyższonego ciśnienia krwi, wykluczenie lub wykrycie objawowego nadciśnienia tętniczego, w celu oceny ogólnego ryzyka SS.

  • przeprowadzić analizę biochemiczną w celu określenia stężenia glukozy, kreatyniny, jonów potasu i cholesterolu.
  • obowiązkowe jest zdanie elektrokardiogramu, Echo KG.
  • przejść przez USG nerek.
  • sprawdź tętnice nerkowe, naczynia obwodowe.
  • do zbadania dna oka.

Ważną metodą monitorowania jest także monitorowanie ciśnienia przez cały dzień, dostarczanie niezbędnych informacji o mechanizmach regulacji układu krążenia z codzienną zmiennością ciśnienia krwi, nadciśnieniem w nocy lub niedociśnieniem, jednorodność przeciwnadciśnieniowego działania leków.

Leczenie nadciśnienia tętniczego

W przypadku nadciśnienia tętniczego leczenie należy rozpocząć od zmiany stylu życia i terapii nielekowej. (Wyjątkiem jest zespół nadciśnienia wtórnego, w którym to przypadku przepisuje się leczenie choroby, której objawem jest AG).

Schemat leczenia obejmuje żywienie terapeutyczne (przy ograniczonym spożyciu płynów i soli kuchennej, z otyłością - z ograniczeniem dziennych kalorii); ograniczenie spożycia alkoholu, rzucenia palenia, zgodność z pracą i odpoczynku, leczenie wysiłkowej, fizykoterapii (elektryczny, jontoforeza, ciepło - liściastych lub bezbarwny, radon, dwutlenek węgla, siarkowodór, kąpiele okrągły prysznic i wentylator kształcie, etc.).

Zalecenia obejmują regularną aktywność fizyczną na świeżym powietrzu, co najmniej 30 minut dziennie 3-5 razy w tygodniu; utrata masy ciała przed osiągnięciem BMI 18,5 do 24,9; dieta pod zwiększonym ciśnieniem, bogata w owoce, warzywa, niskotłuszczową żywność o obniżonej zawartości nasyconego i całkowitego tłuszczu; użycie sodu.

Leki

Zgodnie z zaleceniami moskiewskiego stowarzyszenia kardiologów konieczne jest leczenie nadciśnienia tętniczego za pomocą leków w następujących przypadkach:

  1. Wraz ze wzrostem ciśnienia krwi do 160/100 mm Hg. Art. i wyżej;
  2. Przy ciśnieniu krwi poniżej 160/100 mm Hg. Art. w przypadku nieskuteczności nielekowego leczenia;
  3. Kiedy zaangażowane są narządy docelowe (przerost lewej komory serca, zmiany dna oka, zmiany w osadzie moczu i / lub zwiększenie poziomu kreatyniny we krwi);
  4. W obecności dwóch lub więcej czynników rozwoju ryzyka choroby niedokrwiennej serca (dyslipidemia, palenie tytoniu itp.).

W przypadku leczenia te grupy leków można stosować:

  1. Diuretyki (diuretyki);
  2. Alfa-blokery;
  3. Beta-blokery;
  4. Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE);
  5. Antagoniści angiotensyny II;
  6. Antagoniści wapnia;

Wybór konkretnego środka do leczenia nadciśnienia tętniczego zależy od stopnia wzrostu ciśnienia krwi i ryzyka rozwoju choroby wieńcowej, a także wieku, płci, chorób współistniejących i indywidualnych cech ciała pacjenta.

Diuretyki (diuretyki)

Diuretyki zalecane w leczeniu nadciśnienia tętniczego obejmują:

Leki te okazały się wysoce skutecznymi lekami, które pozytywnie wpływają na układ sercowo-naczyniowy i są łatwo tolerowane przez pacjentów. Najczęściej jest to z nimi, że rozpoczyna się nadciśnienie, pod warunkiem, że nie ma przeciwwskazań w postaci cukrzycy i dny.

Zwiększają ilość wydzielanego przez organizm moczu, z którego wydalany jest nadmiar wody i sodu. Diuretyki są często przepisywane w połączeniu z innymi lekami obniżającymi ciśnienie krwi.

Blokery kanału wapniowego

Blokując dopływ wapnia do sarkofa- lii miocytów gładkich naczyń krwionośnych, zapobiega się skurczowi naczyń, dzięki czemu uzyskuje się efekt hipotensyjny. Wpływa także na naczynia mózgu, w związku z którymi są używane w celu zapobiegania naruszeniom krążenia mózgowego. Są także lekami z wyboru w leczeniu astmy oskrzelowej, w połączeniu z nadciśnieniem tętniczym. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy i obrzęk nóg.

  • Diltiazem;
  • Werapamil - zmniejsza częstość akcji serca, dlatego nie zaleca się korzystania z beta-blokerów.

Inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ACE)

  • Kaptopryl;
  • Peryndopryl;
  • Ramipril;
  • Trandolapril;
  • Fosinopril;
  • Enalapril.

Te leki są bardzo skuteczne. Są dobrze tolerowane przez pacjentów. Inhibitory ACE zapobiegają tworzeniu się angiotensyny II, hormonu powodującego zwężenie naczyń. Dzięki temu naczynia obwodowe rozszerzają się, serce staje się lżejsze, a ciśnienie krwi spada. Po zażyciu tych leków zmniejsza się ryzyko rozwoju nefropatii przeciwko cukrzycy, zmianom morfofunkcjonalnym i śmierci u osób z niewydolnością serca.

Antagoniści angiotensyny II

  • Walsartan;
  • Irbesartan;
  • Kandesartan;
  • Losartan.

Ta grupa leków ma na celu blokowanie wspomnianej powyżej angiotensyny II. Są one przepisywane w przypadkach, w których niemożliwe jest leczenie inhibitorów konwertazy angiotensyny, ponieważ leki mają podobne właściwości. Zneutralizują także działanie angiotensyny II na naczynia krwionośne, promują ich ekspansję i obniżają ciśnienie krwi. Warto zauważyć, że te leki w niektórych przypadkach mają wyższą skuteczność w stosunku do inhibitorów ACE.

Antagoniści wapnia

  • Werapamil;
  • Diltiazem;
  • Nifedypina;
  • Norvasc;
  • Plandil.

Wszystkie leki z tej grupy rozszerzają naczynia, zwiększając ich średnicę, zapobiegają rozwojowi udaru mózgu. Są bardzo skuteczne i łatwo tolerowane przez pacjentów. Mają dość szeroki zakres pozytywnych właściwości z niewielką listą przeciwwskazań, co umożliwia aktywne stosowanie ich w leczeniu nadciśnienia tętniczego u pacjentów z różnych kategorii klinicznych i grup wiekowych. W leczeniu AH antagoniści wapnia są najbardziej poszukiwani dzięki terapii skojarzonej.

Preparaty łączone

Kombinacje dwóch leków przeciwnadciśnieniowych podzielono na racjonalne (sprawdzone), możliwe i nieracjonalne. Racjonalne połączenia: ACEI + diuretyk, ARB + ​​diuretyk, ACC + diuretyk, ARB + ​​ACC, ACE + ACC, β-AB + moczopędny. Istnieją ustalone kombinacje (w jednej tabletce) w postaci gotowych postaci dawkowania, które mają znaczną wygodę w stosowaniu i zwiększają przyleganie pacjentów do leczenia:

  • Inhibitor ACE + moczopędne (Noliprel KO renitek, ENAP H Fozikard H Berlipril oraz Rami heksan kompozitum, Liprazid, Enalozid, Ko Diroton)
  • Inhibitor ACE + antagonista wapnia (Equator, Gipril A, Prestans, Rami-Azomeks)
  • BRA + diuretyk (Gisaar, Lozarel Plus, Ko-Diovan, Lozap +, Valz (Vasar) N, Dyokor, Mikardis plus)
  • BRA + antagonista wapnia (Amsaar, Exforge, Lo-Azomex)
  • Antagonista wapnia (dihydropirydyna) + beta-AB (beta-azomex)
  • Antagonista wapnia (nie-dihydropirydyna) + inhibitor ACE (Tarka)
  • Antagonista wapnia (dihydropirydyna) + diuretyk (Azomex H)
  • β-AB + diuretyk (Lodose)

Jednym z najczęściej stosowanych jest połączenie inhibitorów ACE i diuretyków. Wskazania tej kombinacji: cukrzycowa i non-Nefropatia cukrzycowa, mikroalbuminuria, przerost lewej komory serca, cukrzyca, zespół metaboliczny, starość, izolowane nadciśnienie skurczowe.

Metody inwazyjne

Ponadto, badania prowadzone są przez częściowe nerek współczulnego unerwienie minimalnie inwazyjne leczenia opornego na konwencjonalną niefarmakologiczne i terapii farmakologicznej, co najmniej trzy leki przeciwnadciśnieniowe, z których jeden - moczopędnego ze skurczowym ciśnieniem krwi, w warunkach obróbki nie mniej niż 160 mm Hg, w tym złośliwe, nadciśnienie tętnicze [36]. Taka interwencja może być wystarczający do przeprowadzenia tylko raz, a pacjent z upływem czasu, na ogół nie dłużej konieczne będzie nieskuteczna w tych pacjentów otrzymujących ścisłego harmonogramu codziennie lekarstw, przekazując kursu leczenia.

Jest możliwe, że przerwy w przyjmowaniu leków w przyszłości pozwolą poczęciu i urodzeniu dziecka bez wpływu na płód w terapii przeciwnadciśnieniowej. W ciele ludzkim nie ma już obcych obiektów. Cała manipulacja odbywa się za pomocą metody wewnątrznaczyniowej za pomocą specjalnego cewnika wprowadzonego do tętnic nerkowych. Grupa 530 osób została wybrana do badania długoterminowych skutków takiego odnerwienia w warunkach amerykańskich. Według 2000 takich operacji poza USA, w ciągu dwóch lat 84% pacjentów zdołało osiągnąć skurczowe obniżenie ciśnienia krwi o nie mniej niż 30 mm Hg i rozkurczowe ciśnienie nie mniejsze niż 12 mm Hg.

W pewnym momencie, podobne leczenie nadciśnienia tętniczego i większość innych chorób narządów trzewnych oferowanych więcej FI Inozemtsev, ale jego czas nie było wymagane od leków i procedur małoinwazyjnych. Wykazano skuteczność leczenia tą metodą opornego nadciśnienia tętniczego u pacjentów z ciężką i umiarkowaną przewlekłą niewydolnością nerek [37]. W przypadku braku długoterminowych niekorzystnych efektów u pacjentów z nadciśnieniem odpornego planuje się do szerokiego stosowania tego sposobu jest to w leczeniu wielu innych chorób i odpornego, a zwłaszcza złośliwych nadciśnienie, to mało prawdopodobne jest szeroko stosowany do leczenia bez oporne na konwencjonalne leczenie odwykowe nadciśnienia.

Leczenie inwazyjne i przed tym badaniem było szeroko stosowane w celu wskazania w leczeniu chorób objawiających się wtórnym nadciśnieniem i objawowymi składnikami choroby nadciśnieniowej. Na przykład, jest stosowany w leczeniu stanów patologicznych krętość tętnic (załamań i nawijania), które mogą być wrodzona występują w połączeniu miażdżycy tętnic i nadciśnienia jest konsekwencją nadciśnienia i promuje amplifikacji i rozwój. Jest najczęściej zlokalizowany w tętnicy szyjnej wewnętrznej, zwykle przed wejściem do czaszki.

Ponadto może to wpływać na tętnice kręgowe, podobojczykowe i tułów ramienno-głowowy. W tętnicach kończyn dolnych ten typ zaburzeń krążenia jest znacznie mniej powszechny i ​​ma mniejsze znaczenie kliniczne niż w naczyniach ramienno-głowowych. Leczenie inwazyjne z patologiczną krętością, które może wystąpić u prawie jednej trzeciej osób i nie zawsze jest przyczyną AH, polega na wycięciu dotkniętego segmentu, a następnie zespoleniu bezpośrednim end-to-end.

Konsekwencje

Choroba nadciśnieniowa jest niebezpieczna pod względem prawdopodobieństwa wystąpienia ciężkich powikłań. Wielu nie zdaje sobie sprawy, że z nadciśnieniem, objawy mogą być nieobecne przez długi czas, a oznaki odchyleń pojawiają się tylko wtedy, gdy choroba dotknęła kluczowe organy.

Zaburzenia naczyniowe:

  • zwiększony rozmiar serca;
  • ataki dławicy piersiowej;
  • postępujące choroby serca;
  • atak serca;
  • chromanie przestankowe;
  • złuszczający tętniak aorty.

Patologiczne zmiany w nerkach:

  • oznaki upośledzenia czynności nerek;
  • nephrosclerosis.

Zaburzenia mózgu:

  • zmniejszona funkcja wzrokowa;
  • zaburzenia neurologiczne;
  • udar;
  • przejściowy atak niedokrwienny;
  • encefalopatia dyskomfortowa.

Opisane zmiany są często nieodwracalne, a dalsze leczenie ma na celu wspieranie życia pacjenta. Bez odpowiedniej terapii wysokie ciśnienie krwi może mieć fatalne konsekwencje.

Prognoza

Rokowanie w przypadku nadciśnienia tętniczego zależy od charakteru przebiegu (złośliwego lub niezłośliwego) i stopnia zaawansowania choroby. Czynnikami, które pogarszają prognozę są:

  • szybki postęp oznak uszkodzenia narządów docelowych;
  • III i IV stopień nadciśnienia tętniczego;
  • poważne uszkodzenie naczyń krwionośnych.

Niezwykle niekorzystny przebieg nadciśnienia tętniczego obserwuje się u osób w młodym wieku. Mają wysokie ryzyko wystąpienia udaru, zawału mięśnia sercowego, niewydolności serca, nagłej śmierci.

Jeśli wczesne leczenie nadciśnienia tętniczego i starannego pacjenta przestrzegania wszystkich zaleceń lekarza prowadzącego, możliwe jest, aby spowolnić postęp choroby, poprawa jakości życia pacjentów, a czasem do osiągnięcia długotrwałej remisji.

Stopnie i etapy nadciśnienia tętniczego

Taki zespół, jako wzrost ciśnienia krwi, w większości przypadków występuje z nieznanych przyczyn. Jest to tak zwane podstawowe, czyli pierwotne nadciśnienie. Postać pierwotna jest najczęściej diagnozowana po 50 latach, w przypadku braku leczenia AH może powodować poważne powikłania. Wtórne nadciśnienie tętnicze lub objawowe jest spowodowane pewną chorobą podstawową, tj. Konieczne jest leczenie przyczyny nadciśnienia. Ponadto przydzielane są różne stopnie nadciśnienia tętniczego, stosuje się klasyfikację według etapów.

Formy nadciśnienia

AG zazwyczaj dzieli się na różne formy w zależności od przebiegu klinicznego choroby:

  1. Tranzystor, który charakteryzuje się wzrostem ciśnienia krwi z okresami ataków od kilku godzin do kilku dni. Po ataku poziom ciśnienia wraca do normy, nie są potrzebne żadne leki. Najczęściej tę postać obserwuje się przy początkowym rozwoju nadciśnienia.
  2. Labile, w którym wzrost ciśnienia krwi wiąże się z różnymi czynnikami prowokującymi, na przykład stresem fizycznym, stresem. Aby usunąć atak, należy poddać się leczeniu. Zwykle jest to nadciśnienie 1 stopień, jeśli wzrost ciśnienia jest stały, wówczas konieczna jest terapia wspomagająca, odrzucenie złych nawyków, dieta.
  3. Stabilna AG - stan, w którym występuje stały wzrost ciśnienia krwi, ogólny stan się pogarsza. W takim przypadku wymagane jest poważne leczenie, stały monitoring.
  4. Złośliwa forma charakteryzuje się poważnym wzrostem ciśnienia krwi do bardzo wysokich wartości. Choroba rozwija się szybko, pojawiają się poważne komplikacje, które w większości przypadków skutkują śmiercią pacjenta, jeśli nie przestrzegają zaleconego sposobu leczenia.
  5. Kryzys - nagły wzrost ciśnienia, który można zaobserwować na tle normalnego ciśnienia krwi lub niewielkiego wzrostu ciśnienia. Zazwyczaj takie kryzysy pojawiają się, gdy rozpoznano nadciśnienie stopnia 2., przy pierwszych ostrych zmianach ciśnienia są bardzo rzadkie.

Stopnie nadciśnienia

AG dzieli się na trzy główne stopnie, które różnią się stopniem nasilenia przebiegu choroby, poziomem ciśnienia krwi.

Nadciśnienie 1 stopień charakteryzuje się niezbyt silnym wzrostem ciśnienia krwi, takie narządy docelowe jak mózg, nerki, serce nie ma wpływu, nie ma prawie żadnych kryzysów. Objawy są również łagodne, taka początkowa postać występuje często tylko podczas planowanych badań.

Nadciśnienie 2 stopni już objawia się jako znaczne zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, nie są częste kryzysy, zdiagnozowano uszkodzenie narządów, takich jak wzrost mięśnia sercowego.

Nadciśnienie 3 stopni charakteryzuje się silnym wzrostem ciśnienia krwi, towarzyszy mu niewydolność nerek, niewydolność serca. Narządy docelowe są bardzo dotknięte, często występują powikłania, ogólny stan zdrowia jest krytyczny.

W wielu przypadkach wzrost BP o mniejszym poziomie jest prawie bezobjawowy, choroba jest diagnozowana tylko podczas rutynowych badań lub w badaniach zupełnie różnych chorób. Wystarczająco poważne objawy choroby pojawiają się zazwyczaj, gdy choroba jest zaniedbywana, gdy AH towarzyszą zmiany naczyniowe lub serce. Są to ostatnie etapy nadciśnienia tętniczego, wymagające stałego monitorowania lekarza, poważnej terapii.

Klasyfikacja AG

Od 2004 r., Zgodnie z zaleceniami GNEP, przyjęto klasyfikację dotyczącą podwyższania ciśnienia krwi, ryzyka i innych czynników. Dzięki tej klasyfikacji można natychmiast określić zakres choroby, obecność powikłań, grupę zagrożeń dla zdrowia i życia, inne wskaźniki.

W zależności od wskazanych wartości, klasyfikacja WHO z 1996 r. I IPCC z 2004 r. Sugeruje następujący podział:

  • nadciśnienie pierwszego stopnia, czyli obecność zespołu AH, ale brak obiektywnych objawów choroby;
  • 2 etap z wyraźnym zespołem AH, obecnością co najmniej jednego typu zmiany narządu docelowego (np. Niewydolność nerek);
  • 3 etapy, w których występują zmiany narządów, poważne pogorszenie stanu zdrowia.

Etap pierwszy jest najłatwiejszy, przebiega bezobjawowo, można go wykryć tylko podczas badania choroby zewnętrznej lub podczas zaplanowanego badania fizykalnego. Leczenie nie wymaga tego, zalecana jest tylko dieta, obniżony poziom ćwiczeń, wykluczenie stresujących sytuacji. Ale nadciśnienie w stadium 2 charakteryzuje się już następującymi zmianami:

  • przerost komory, który jest wykryty w EKG;
  • białkomocz, kreatyninemia;
  • miażdżyca;
  • zwężenie (ogniskowe, uogólnione) tętnic siatkówki.

W trzecim etapie obserwuje się ciężkie uszkodzenie narządu, diagnozuje się następujące poważne procesy:

  • nadciśnienie nerkowe;
  • objawowe nadciśnienie neurogenne;
  • nadciśnienie wewnątrzwydzielnicze;
  • AG na tle uszkodzeń tętnic;
  • Tętnicze tętnicze na tle leków.

Największe ryzyko obserwuje się na trzecim etapie, kiedy poziom ciśnienia wzrasta bardzo mocno, utrzymuje się przez długi czas. Zgodnie z klasyfikacją VNOK, możliwe jest wyodrębnienie takich etapów w zależności od grupy ryzyka, poziomu ciśnienia krwi:

  • optymalne ciśnienie: SBP do 120, DBP do 80 mmHg;
  • normalny - SAD - 120 (129), DBP - do 80 (84);
  • normalny wysoki - SAD - do 130 (139), DBP - do 85 (89);
  • 1 stopień AG - mapę - 140 (159), DBP - 90 (99);
  • granica AH-SAD - do 140 (149), DBP - do 90 (94);
  • 2 stopnie AH - SAD - do 160 (179), DBP - do 100 (109);
  • 3 stopnie AH - SBP - więcej niż 180, DBP - ponad 110;
  • skurczowe izolowane AG - SBP - ponad 140, DBP - ponad 90.

Obecnie taką chorobę, jak AH, obserwuje się u około 90% populacji, 20-40% choroby spowodowane jest czynnikami genetycznymi. Leczenie farmakologiczne jest zalecane w 21-46% przypadków, ale jego skuteczność wynosi tylko około 17%, ponieważ jest zwykle przepisywana na późnych etapach. Około połowa pacjentów nie wie o tym problemie, ponieważ choroba występuje bez widocznych objawów. Zawroty głowy lub przejściowa duszność rzadko są postrzegane jako czynnik zagrażający, chociaż należy często powiadamiać ich o częstym powtarzaniu.

Stopnie nadciśnienia i stopień ciśnienia tętniczego

Początkowy etap nadciśnienia tętniczego często występuje bezobjawowo. Stopień nadciśnienia można wykryć tylko po dokładnej diagnozie i kontroli ciśnienia krwi.

Nadciśnienie tętnicze jest jednym z najczęstszych zaburzeń sercowo-naczyniowych u dorosłych w wielu krajach. Wraz z wiekiem zwiększa się ryzyko choroby i występowania powikłań (upośledzenie krążenia krwi w mózgu, zawał mięśnia sercowego).

Wskazane jest wykonywanie pomiarów na obu rękach, na nogach (przy pomiarze pierwotnym) w celu kontrolowania wskaźników ciśnienia. Ponadto należy zmierzyć ciśnienie w pozycji stojącej, aby wykluczyć możliwość wystąpienia u pacjenta niedociśnienia ortostatycznego, które może objawiać się w trakcie leczenia hipotensyjnego.

Najczęściej niedociśnienie ortostatyczne występuje w:

  1. starsi ludzie;
  2. pacjenci z cukrzycą;
  3. pacjenci z żylakami.

Istnieją 3 etapy nadciśnienia tętniczego. Każdy z nich różni się wartościami górnego (skurczowego) i niższego (rozkurczowego) ciśnienia oraz nasilenia przebiegu choroby.

Klasyfikacja nadciśnienia tętniczego / h2>

Tabela: Kliniczne stopnie nadciśnienia tętniczego

Jeśli w pomiarze wartości górnego i dolnego komponentu ciśnienia krwi odnoszą się do różnych kategorii, to stawiają one na wyższą chorobę. Na przykład, jeśli pacjent miał ciśnienie 150/100 mm Hg. st., potem mówią o obecności nadciśnienia II stopnia.

Choroba jest diagnozowana za pomocą różnych metod pomiaru ciśnienia.

  1. Codzienne monitorowanie ciśnienia krwi. Przy tej metodzie pomiaru obecności nadciśnienia pierwotnego średnie dzienne ciśnienie wynosi 130/80 mm Hg. Art. i więcej.
  2. Samodzielny pomiar ciśnienia przez pacjenta w domu. Patologię rozpoznaje się przy średnim dziennym ciśnieniu 135/85 mm Hg. Art. lub wyżej.
  3. Pomiar ciśnienia krwi przez lekarza. W takim przypadku, aby potwierdzić obecność nadciśnienia, ciśnienie krwi powinno wynosić 140/90 mm Hg. Art. lub więcej.

Etapy nadciśnienia tętniczego

ciśnienie 140-159 / 90-99 mm Hg;

na narządy docelowe nie wpływają, powiązane (powiązane) choroby są nieobecne.

AD 160-179 / 100-109 mm Hg.

narządy docelowe są dotknięte chorobą, choroby połączone są nieobecne.

Choroba nadciśnieniowa rozpoznawana jest tylko w przypadku braku wtórnych przyczyn zwiększonego ciśnienia. Na podstawie wskaźników ciśnienia krwi w określonym punkcie czasowym ustalany jest stopień wzrostu jego poziomu. W tym przypadku u pacjentów poddawanych leczeniu wskazano, że tę wartość ciśnienia osiąga się za pomocą leku.

Leczenie

Podejście do leczenia nadciśnienia tętniczego zostanie przypisane każdemu pacjentowi indywidualnie, w zależności od stopnia ryzyka i stadium rozwoju choroby. Celem terapii będzie zmniejszenie ryzyka wystąpienia powikłań i zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, co prowadzi do śmierci, poprzez zmniejszenie modyfikowalnych czynników (zmienne) ryzyka z wykorzystaniem ekspozycji narkotyków i innych narkotyków.

Podejście niefarmakologiczne - korekta sposobu życia, odrzucenie złych nawyków, wzrost aktywności ruchowej. Czynności te powinny być wykonywane przez wszystkich pacjentów cierpiących na nadciśnienie. Nie zależą one od czasu trwania i rodzaju leku.

Niemedyczne środki zmniejszające ciśnienie krwi mogą być:

  • całkowite odrzucenie złych nawyków (alkohol, palenie);
  • ograniczone spożycie soli w żywności (nie więcej niż 5 g / dzień);
  • przestrzeganie diety (spożywanie pokarmów o wysokiej zawartości potasu, wapnia, witamin i błonnika pokarmowego);
  • ćwiczenia aerobowe - jazda na nartach, spacery, pływanie; Każdego dnia należy wykonać w ciągu 30 do 60 minut; należy unikać obciążania izometrycznego (podnoszenia ciężkich rzeczy), ponieważ mogą one powodować wzrost ciśnienia krwi;
  • normalizacja masy ciała w wyniku zmniejszenia spożycia tłuszczów z żywności (pożądane jest osiągnięcie wskaźnika masy ciała poniżej 25 kg / m2).

Leczenie lekami należy podawać natychmiast pacjentom z bardzo wysokim, wysokim i umiarkowanym stopniem ryzyka powikłań (jeśli nie jest możliwe uzyskanie stabilnej normalizacji ciśnienia krwi przez 4-12 tygodni). Możliwe powołanie monoterapii lub leczenia skojarzonego przy użyciu kompleksu leków przeciwnadciśnieniowych.

Objawy, stopnie i leczenie nadciśnienia tętniczego

Czym jest nadciśnienie?

Nadciśnienie tętnicze jest chorobą układu sercowo-naczyniowego, w której ciśnienie krwi w tętnicach układowego (dużego) krążka krwi jest stale zwiększane.

Ciśnienie tętnicze podzielone jest na skurczowe i rozkurczowe:

Skurczowe. Pierwsza, wyższa liczba określa poziom ciśnienia krwi w momencie ucisku serca i wypychania krwi z tętnicy. Wskaźnik ten zależy od siły, z jaką serce kurczy się, od oporu ścian naczyń krwionośnych i częstotliwości skurczów.

Rozkurczowe. Druga, niższa liczba określa ciśnienie krwi w momencie, gdy mięsień sercowy się rozluźnia. Wskazuje poziom oporu naczyń obwodowych.

Zwykle wskaźniki ciśnienia krwi stale się zmieniają. Są fizjologicznie zależne od wieku, płci i stanu osoby. Podczas okresu snu zmniejsza się ciśnienie, aktywność fizyczna lub stres prowadzą do wzrostu.

Średnie normalne ciśnienie krwi u 20-letniego mężczyzny wynosi 120/75 mm Hg. art., czterdzieści lat - 130/80, powyżej pięćdziesięciu - 135/84. Przy trwałych liczbach 140/90 jest to kwestia nadciśnienia tętniczego.

Statystyki pokazują, że około 20-30 procent dorosłej populacji jest podatnych na tę chorobę. Wraz z wiekiem częstość występowania wzrasta nieuleczalnie i już w wieku 65 lat już 50-65 procent starszych osób cierpi na tę chorobę.

Lekarze nazywają nadciśnienie "cichym zabójcą", ponieważ choroba cicho, ale nieubłaganie wpływa na pracę niemal wszystkich najważniejszych narządów człowieka.

Objawy nadciśnienia tętniczego

Objawy nadciśnienia tętniczego obejmują:

Zawroty głowy, uczucie ciężkości w głowie lub oczodołach;

Pulsujący ból w karku, w części czołowej i skroniowej, promieniujący na orbitę;

Wrażenie pulsu w głowie;

Błyski blasku lub muchy przed oczami;

Zaczerwienienie i twarz;

Obrzęk twarzy po śnie, szczególnie na powiekach;

Mrowienie lub drętwienie palców;

Napięcie wewnętrzne i lęk;

Skłonność do drażliwości;

Zmniejszona ogólna wydajność;

Przyczyny i czynniki ryzyka nadciśnienia tętniczego

Główne czynniki ryzyka nadciśnienia tętniczego obejmują:

Paul. Największe predyspozycje do rozwoju choroby obserwuje się u mężczyzn w wieku od 35 do 50 lat. U kobiet ryzyko wystąpienia nadciśnienia tętniczego znacznie wzrasta po menopauzie.

Wiek. Zwiększone ciśnienie tętnicze jest bardziej prawdopodobne u osób w wieku 35 lat. Im starsza osoba staje się, tym wyższe są jego ciśnienie krwi.

Dziedziczność. Jeśli krewni z pierwszej linii (rodzice, bracia i siostry, dziadkowie) cierpią na tę chorobę, ryzyko jej rozwoju jest bardzo wysokie. Znacznie wzrasta, jeśli zwiększona presja dotyczyła dwóch krewnych i więcej.

Stres i zwiększony stres psycho-emocjonalny. W sytuacjach stresowych uwalniana jest adrenalina, pod jego wpływem serce bije szybciej i pompuje krew w dużych objętościach, podnosząc ciśnienie krwi. Kiedy dana osoba jest w tym stanie przez długi czas, zwiększone obciążenie prowadzi do zużycia naczyń, a podwyższone ciśnienie krwi zamieniane jest w stan przewlekły.

Picie napojów alkoholowych. Uzależnienie od codziennego spożycia mocnego alkoholu zwiększa wskaźniki ciśnienia o 5 mm Hg. Art. każdego roku.

Palenie. Dym tytoniowy dostający się do krwi wywołuje skurcz naczyń krwionośnych. Uszkodzenie ścian tętnic powoduje nie tylko nikotynę, ale także inne składniki w niej zawarte. W miejscu uszkodzenia tętnic pojawiają się blaszki miażdżycowe.

Miażdżyca. Nadmiar cholesterolu, a także palenie, prowadzą do utraty elastyczności tętnic. Blaszki miażdżycowe utrudniają swobodny przepływ zostały zwężone światło naczynia, zwiększając ciśnienie krwi, zachęcając do rozwoju miażdżycy. Choroby te są wzajemnie powiązanymi czynnikami ryzyka.

Zwiększone zużycie soli kuchennej. Współcześni ludzie spożywają z pokarmem o wiele więcej soli niż potrzebuje ludzkie ciało. Nadmiar jadalnego sodu wywołuje skurcz tętnic, opóźnia płynięcie w organizmie, co razem prowadzi do rozwoju nadciśnienia.

Otyłość. U osób otyłych ciśnienie krwi jest wyższe niż u osób o prawidłowej wadze. Obfita zawartość tłuszczów zwierzęcych w diecie powoduje miażdżycę. Brak aktywności fizycznej i nadmierne spożycie słonych pokarmów prowadzi do rozwoju nadciśnienia tętniczego. Wiadomo, że dla każdego dodatkowego kilograma są 2 jednostki pomiaru ciśnienia krwi.

Hipodinamy. Siedzący tryb życia zwiększa ryzyko rozwoju nadciśnienia o 20-50%. Serce, nie przyzwyczajone do ładunków, radzi sobie z nimi znacznie gorzej. Ponadto spowalnia metabolizm. Brak aktywności fizycznej poważnie osłabia układ nerwowy i ciało ludzkie jako całość. Wszystkie te czynniki są przyczyną rozwoju nadciśnienia.

Stopnie nadciśnienia

Na stadium kliniczne AH ma wpływ stopień zaawansowania i rodzaj choroby. Aby ocenić poziom uszkodzeń narządów wewnętrznych w wyniku utrzymującego się podwyższonego ciśnienia krwi, istnieje specjalna klasyfikacja nadciśnienia, składająca się z trzech stopni.

Nadciśnienie tętnicze 1 stopień

Nie ma przejawów zmian w narządach docelowych. Jest to "miękka" forma nadciśnienia tętniczego, która charakteryzuje się okresowym wzrostem ciśnienia krwi i niezależnym dotarciem do normalnych wskaźników. Udarom ciśnienia towarzyszą łagodne bóle głowy, czasami jest to naruszenie snu i szybkie zmęczenie w pracy umysłowej.

Wskaźniki ciśnienia skurczowego wynoszą od 140 do 159 mm Hg. st, rozkurczowe - 90-99.

Nadciśnienie II stopnia

"Umiarkowana" forma. Na tym etapie można już zaobserwować obiektywne zmiany niektórych narządów.

zlokalizowane lub wspólne zwężenie naczyń wieńcowych i tętnic, obecność blaszek miażdżycowych;

przerost (wzrost) lewej komory serca;

niewydolność nerek w przewlekłej postaci;

zwężenie naczyń siatkówki.

Przy danym stopniu remisji rzadko obserwuje się wysokie wartości ciśnienia krwi. Parametry górnego ciśnienia (SAD) wynoszą od 160 do 179 mm Hg. dół (DBP) to 100-109.

Nadciśnienie tętnicze trzeciego stopnia

Jest to poważna postać choroby. Charakteryzuje się naruszeniem dopływu krwi do narządów, aw rezultacie towarzyszą mu następujące objawy kliniczne:

Układ sercowo-naczyniowy: zastoinowa niewydolność serca, dusznica bolesna, zawał mięśnia sercowego, niedrożność tętnic, ściany aorty obierania;

siatkówka: obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, krwotoki;

mózg: zaburzenia tranzytowe krążenia mózgowego, udar, otępienie naczyniowe, encefalopatia nadciśnieniowa;

nerka: niewydolność nerek.

Wiele z powyższych objawów może być obarczonych fatalnym skutkiem. W przypadku stopnia AH III górne ciśnienie jest stabilne 180 i wyższe, a niższe - 110 mm Hg. Art.

Rodzaje nadciśnienia tętniczego

Oprócz powyższej klasyfikacji w zależności od poziomu ciśnienia krwi, na podstawie różnych parametrów lekarze dzielą nadciśnienie tętnicze na gatunki z pochodzenia.

Pierwotne nadciśnienie tętnicze

Przyczyny tego typu choroby nie zostały jeszcze wyjaśnione. Jednak tę formę obserwuje się u 95 procent osób cierpiących na podwyższone ciśnienie krwi. Jedyną wiarygodną informacją jest to, że główną rolą w rozwoju pierwotnej AH jest dziedziczność. Genetyka twierdzi, że ludzki kod genetyczny zawiera ponad 20 kombinacji, które promują rozwój nadciśnienia.

Z kolei pierwotne nadciśnienie tętnicze dzieli się na kilka postaci:

Hyperadrenergiczny. Postać ta występuje w około 15 procentach przypadków wczesnego nadciśnienia, często u osób młodych. Wynika to z uwalniania adrenaliny i norepinefryny do krwioobiegu.

Charakterystyczne objawy: zmiana cery (osoba może blednąć lub rumienić się), puls w głowie, chłód i uczucie lęku. Puls w spoczynku - od 90 do 95 uderzeń na minutę. Jeśli ciśnienie nie wróci do normy, może nastąpić kryzys nadciśnieniowy.

Hyperenic. Występuje u osób w podeszłym wieku. Wysokie poziomy aldosteronu - kory nadnerczy hormonu opóźniający sodu i płynów w organizmie, w połączeniu z aktywnością reniny (składnik, który reguluje ciśnienie krwi) w osoczu krwi stworzyć korzystne warunki dla rozwoju tego typu nadciśnienia. Zewnętrzną manifestacją choroby jest charakterystyczny "wygląd nerek". Pacjenci powinni powstrzymać się od jedzenia słonych pokarmów i picie dużej ilości.

Hyperrenalina. Ta postać dotyka ludzi z nadciśnieniem tętniczym, postępuje szybko. Częstotliwość spraw wynosi 15-20 procent, często młodych mężczyzn. Charakteryzuje się ciężkim przebiegiem, typowym skokowym skokiem ciśnienia krwi. SBP może osiągnąć 230, DBP - 130 mm Hg. Art. Wraz ze wzrostem ciśnienia krwi pacjent odczuwa zawroty głowy, silny ból głowy, nudności i wymioty. Brak leczenia choroby może powodować miażdżycę tętnic nerkowych.

Wtórne nadciśnienie tętnicze

Ten typ nazywa się nadciśnieniem objawowym, ponieważ rozwija się wraz z zewnętrznymi uszkodzeniami układów i narządów odpowiedzialnych za regulację ciśnienia krwi. Przyczynę jego wystąpienia można zidentyfikować. W rzeczywistości ta forma AH jest powikłaniem innej choroby, co utrudnia jej leczenie.

Wtórne nadciśnienie jest również podzielone na różne formy, w zależności od tego, która choroba stała się przyczyną nadciśnienia tętniczego:

Nerek (Renovascular). Zwężenie tętnicy nerkowej pogarsza krążenie krwi w nerkach, w odpowiedzi na to, syntetyzują substancje, które promują ciśnienie krwi.

Powoduje zwężenie naczyń krwionośnych jest miażdżycę aorty brzusznej blaszki miażdżycowe tętnic nerkowych i zapalenie jej ścian skrzepliny okluzji, uraz, ucisk krwiaka lub guza. Możliwe jest także wrodzona dysplazja tętnicy nerkowej. AH nerkowej może rozwijać się i na tle kłębuszkowego zapalenia nerek, amyloidozy lub odmiedniczkowego zapalenia nerek.

Przy całej złożoności choroby człowiek może czuć się całkiem normalnie i nie tracić sprawności nawet przy bardzo wysokich wartościach ciśnienia krwi. Pacjenci zauważają, że skok ciśnienia jest poprzedzony charakterystycznym bólem w dolnej części pleców. Ta forma jest trudna do leczenia, aby poradzić sobie z chorobą, konieczne jest wyleczenie pierwotnej choroby.

Endokrynologiczne. Zgodnie z nazwą powstają w chorobach układu hormonalnego, a wśród nich: guz chromochłonny - choroba nowotworowa, w której guz zlokalizowany jest w nadnerczach. Występuje stosunkowo rzadko, ale powoduje bardzo ciężką postać nadciśnienia. Charakteryzuje się gwałtownym skokiem ciśnienia krwi i utrzymującym się wysokim ciśnieniem krwi. Pacjenci skarżą się na zaburzenia widzenia, bóle głowy i kołatanie serca.

Inną przyczyną pojawienia się endokrynnej postaci nadciśnienia tętniczego jest zespół Conn. Przejawia się w postaci rozrostu lub guza kory nadnerczy i charakteryzuje się nadmiernym wydzielaniem aldosteronu, który jest odpowiedzialny za czynność nerek. Choroba wywołuje wzrost ciśnienia krwi, któremu towarzyszy ból głowy, drętwienie różnych części ciała, osłabienie. Praca nerek jest stopniowo łamana.

Syndrom Itenko-Cushing. Choroba rozwija się z powodu zwiększonej zawartości hormonów glukokortykoidowych wytwarzanych przez kory nadnerczy. Towarzyszy temu podwyższone ciśnienie krwi.

Hemodynamiczny. Może objawiać się w późnym stadium niewydolności serca i wrodzonego zwężenia częściowego (koarktacji) aorty. W takim przypadku ciśnienie krwi w naczyniach opuszczających aortę powyżej miejsca zwężenia jest znacznie zwiększone, niższe - zmniejszone.

Neurogenny. Przyczyna - zmiany miażdżycowe naczyń mózgu i guzów mózgu, zapalenie mózgu, encefalopatia.

Leczniczy. Niektóre leki, które są przyjmowane regularnie, mają działania niepożądane. Na tym tle może rozwinąć się nadciśnienie. Rozwój tej postaci wtórnego nadciśnienia tętniczego można uniknąć, jeśli nie podejmiesz samodzielnego leczenia i dokładnie zapoznasz się z instrukcją użycia.

Essential arterial hypertension

Gatunek ten można łączyć z pierwotnym nadciśnieniem tętniczym, ponieważ jego jedynym objawem klinicznym jest długotrwałe i utrzymujące się wysokie ciśnienie krwi w tętnicach. Jest on diagnozowany przez eliminację wszystkich postaci wtórnego nadciśnienia.

Nadciśnienie jest oparte na naruszeniu funkcji różnych systemów ludzkiego ciała, wpływających na regulację napięcia naczyniowego. Rezultatem tego efektu jest skurcz tętnic, zmiany w tonie naczyń i wzrost ciśnienia krwi. Brak leczenia prowadzi do stwardnienia tętniczek, zwiększając odporność na podwyższone ciśnienie krwi. W rezultacie narządy i tkanki są niedożywione, co prowadzi do zakłócenia ich funkcji i zmian morfologicznych. W różnych okresach przebiegu nadciśnienia zmiany te ujawniają się, ale przede wszystkim zawsze dotykają serca i naczyń krwionośnych.

Choroba powstaje definitywnie, gdy funkcja nerek jest osłabiona.

Płucne nadciśnienie tętnicze

Ten typ AH jest bardzo rzadki, częstość przypadków wynosi 15-25 osób na milion. Przyczyną choroby jest wysokie ciśnienie krwi w tętnicach płucnych, które łączą serce i płuca.

Na tętnicach płucnych krew zawierająca niewielką ilość tlenu pochodzi z prawej komory serca (dolna prawa strona) do małych naczyń i tętnic płuc. Tutaj jest nasycony tlenem i idzie w drodze powrotnej, tylko teraz do lewej komory, i stąd rozprasza się już w całym ludzkim ciele.

W przypadku PAH krew nie ma możliwości swobodnego krążenia w naczyniach ze względu na ich zwężenie, grubość i wzrost masy, obrzęk ścian naczyń wywołany stanem zapalnym i tworzenie się skrzepów. Zaburzenie to prowadzi do uszkodzenia serca, płuc i innych narządów.

Z kolei PAH jest również podzielony na typy:

Dziedziczny typ. Przyczyną choroby są problemy genetyczne.

Idiopatyczny. Pochodzenie tego rodzaju PAH nie zostało jeszcze ustalone.

Współpracuj. Choroba rozwija się na tle innych chorób, takich jak HIV, choroby wątroby. Może wystąpić z powodu nadużywania różnych tabletek w celu normalizacji masy ciała, narkotyków (amfetaminy, kokaina).

Utrzymujące się wysokie ciśnienie krwi znacznie zwiększa obciążenie serca, dotknięte naczynka zakłócają prawidłowy przepływ krwi, co z czasem może spowodować zatrzymanie prawej komory serca.

Złagodzone nadciśnienie tętnicze

Ten rodzaj nadciśnienia odnosi się do początkowego stadium nadciśnienia. W rzeczywistości nie jest to choroba, ale stan graniczny, ponieważ charakteryzuje się on nieznacznymi i niestabilnymi skokami ciśnienia. Stabilizuje się niezależnie i nie wymaga stosowania leków obniżających ciśnienie krwi.

Zasadniczo osoby z nietrwałymi AH uważa się za całkiem zdrowe (pod warunkiem, że ciśnienie wróci do normy bez interwencji), ale muszą ściśle monitorować ich stan, ponieważ ciśnienie krwi nadal nie jest stabilne. Ponadto, ten typ może być zwiastunem wtórnej postaci nadciśnienia.

Rozpoznanie nadciśnienia tętniczego

Diagnoza AH opiera się na trzech głównych metodach:

Pierwszy to pomiar ciśnienia krwi;

Drugi to badanie fizykalne. Kompleksowe badanie, które jest wykonywane bezpośrednio przez lekarza. Obejmują one: badanie dotykowe, osłuchiwanie (słuchanie dźwięków towarzyszących pracy różnych narządów), perkusję (uderzanie różnych części ciała z późniejszą analizą dźwięku), rutynowe badanie;

Teraz przystępujemy do opisu wszystkich środków diagnostycznych w przypadku podejrzenia nadciśnienia tętniczego:

Kontrola ciśnienia krwi. Pierwszą rzeczą, jaką zrobi lekarz, będzie mierzenie ciśnienia krwi. Nie ma sensu opisywać techniki pomiaru ciśnienia za pomocą tonometru. Ta technika wymaga specjalnego przeszkolenia, a amatorskie podejście da zniekształcone wyniki. Pamiętamy jednak, że dopuszczalne granice ciśnienia tętniczego dla osoby dorosłej wynoszą od 120 do 140 - górne ciśnienie, 80-90 - dolne.

U osób z "niestabilnym" układem nerwowym wskaźniki ciśnienia krwi rosną z najmniejszym zaburzeniem emocjonalnym. Podczas wizyty u lekarza może wystąpić syndrom "białej sierści", to znaczy podczas kontrolnego pomiaru ciśnienia krwi następuje wzrost ciśnienia. Powodem takich skoków jest stres, to nie jest choroba, ale taka reakcja może spowodować rozerwanie serca i nerek. W związku z tym lekarz będzie mierzył ciśnienie kilkakrotnie iw różnych warunkach.

Inspekcja. Podano wysokość, wagę, wskaźnik masy ciała, objawy objawowego nadciśnienia tętniczego.

Historia medyczna. Po rozmowie z pacjentem lekarz zwykle rozpoczyna wizytę u lekarza. Zadaniem specjalisty jest dowiedzieć się od osoby o chorobie, którą wcześniej wycierpiał i którą ma w danej chwili. Analizuj czynniki ryzyka i oceniaj styl życia (czy osoba pali, je, zwiększa poziom cholesterolu, nie cierpi na cukrzycę), czy krewni pierwszego rzutu byli chorzy na AH.

Badanie fizyczne. Przede wszystkim lekarz bada serce pod kątem wykrywania odgłosów, zmiany tonów i obecności nietypowych dźwięków za pomocą fonendoskopu. Na podstawie tych danych można wyciągnąć wstępne wnioski dotyczące zmian w tkance serca z powodu wysokiego ciśnienia krwi. A także eliminuj wady.

Biochemiczne badanie krwi. Wyniki badania pozwalają na określenie poziomu cukru, lipoprotein i cholesterolu, na podstawie którego można wywnioskować, że pacjent jest uzależniony od miażdżycy.

EKG. Elektrokardiogram jest niezbędną metodą diagnostyczną, która pozwala wykryć zaburzenia rytmu serca. Ponadto, zgodnie z wynikami echokardiogramu, można określić obecność przerostu ściany lewej strony serca, charakterystyczną dla nadciśnienia.

Ultradźwięki serca. Przy pomocy echokardiografii lekarz otrzymuje niezbędne informacje na temat obecności zmian i wad serca, funkcji i stanu zastawek.

Badanie rentgenowskie. Podczas diagnozowania AH należy zastosować arteriografię, a także aortografię. Ta metoda pozwala badać ściany tętnic i ich światło, wykluczać obecność blaszek miażdżycowych, wrodzone zwężenie aorty (koarktacja).

Dopplerografia. Badanie ultrasonograficzne, które pozwala określić natężenie przepływu krwi przez tętnice i żyły. Podczas diagnozowania nadciśnienia tętniczego lekarz przede wszystkim interesuje się stanem mózgu i tętnic szyjnych. W tym celu najczęściej stosuje się ultradźwięki, ponieważ jest całkowicie bezpieczny, a po jego użyciu nie ma żadnych komplikacji.

Ultradźwięki tarczycy. Równolegle z tym badaniem lekarz potrzebuje wyników badań krwi na hormony wytwarzane przez tarczycę. Na podstawie wyników lekarz będzie mógł określić, jaką rolę odgrywa tarczyca w rozwoju nadciśnienia tętniczego.

USG nerek. Badanie stanowi okazję do oceny stanu nerek i naczyń nerkowych.

Leczenie nadciśnienia tętniczego

Leczenie bez leków jest przepisywane wszystkim pacjentom bez wyjątku z AH, ponieważ zwiększa efekt leczenia lekami i znacząco zmniejsza potrzebę przyjmowania leków hipotensyjnych.

Przede wszystkim opiera się na zmianie stylu życia pacjenta cierpiącego na nadciśnienie. Zaleca się porzucić:

palenie, jeśli pacjent pali;

spożywanie napojów alkoholowych lub zmniejszenie ich spożycia: dla mężczyzn do 20-30 gramów etanolu dziennie, odpowiednio dla kobiet, do 10-20;

zwiększone spożycie soli kuchennej z żywnością, należy zmniejszyć do 5 gramów dziennie, najlepiej mniej;

stosowanie leków zawierających potas, magnez lub wapń. Są one często stosowane w celu obniżenia wysokiego ciśnienia krwi.

Ponadto lekarz zdecydowanie zaleca:

pacjenci z nadwagą w celu znormalizowania masy ciała, dla których czasami lepiej jest skontaktować się z dietetykiem w celu sformułowania diety, która pozwala jeść w zrównoważony sposób;

Zwiększyć aktywność fizyczną poprzez regularne wykonywanie ćwiczeń;

Wprowadzaj do diety więcej owoców i warzyw, jednocześnie zmniejszając spożycie pokarmów bogatych w nasycone kwasy tłuszczowe.

Przy "wysokim" i "bardzo wysokim" ryzyku powikłań sercowo-naczyniowych lekarz natychmiast rozpocznie stosowanie leków. Ekspert weźmie pod uwagę dowody, obecność i dotkliwość przeciwwskazań, a także koszt leków, gdy zostaną przepisane.

Z reguły stosuje się leki o codziennym czasie działania, co umożliwia przepisanie jedno-, dwukrotnej recepty. Aby uniknąć skutków ubocznych, przyjmowanie leków rozpoczyna się od podania minimalnej dawki.

Wymieniamy główne leki z nadciśnieniem tętniczym:

W sumie istnieje sześć grup leków nadciśnieniowych, które są obecnie stosowane. Wśród nich beta-blokery i diuretyki tiazydowe są skuteczne.

Ponownie leczenie lekami, w tym przypadku diuretykami tiazydowymi, powinno rozpoczynać się od małych dawek. Jeśli nie obserwuje się wpływu przyjmowania leku lub pacjent nie toleruje leku, zalecane są minimalne dawki beta-adrenoblockerów.

Diuretyki tiazydowe są pozycjonowane jako:

leki pierwszego rzutu w leczeniu nadciśnienia;

optymalna dawka jest minimalnie skuteczna.

Diuretyki są przepisywane:

nadciśnienie tętnicze u osób w podeszłym wieku;

wysokie ryzyko wieńcowe;

Przyjmowanie leków moczopędnych jest przeciwwskazane w przypadku dny moczanowej, aw niektórych przypadkach również w czasie ciąży.

Wskazania do stosowania beta-adrenoblockerów:

Połączenie dławicy z nadciśnieniem i zawałem mięśnia sercowego;

obecność zwiększonego ryzyka choroby wieńcowej;

Lek jest przeciwwskazany w:

zatarcie chorób naczyniowych;

przewlekła obturacyjna choroba płuc.

Dzięki terapii lekowej lekarze AH stosują kombinacje leków, których cel jest racjonalny. Ponadto, zgodnie ze wskazaniami, można mianować:

terapia przeciwpłytkowa - w zapobieganiu udarowi, zawałowi mięśnia sercowego i śmierci naczyniowej;

przyjmowanie leków obniżających poziom lipidów, w obecności wielu czynników ryzyka;

połączone leczenie medyczne. Przypisany pod nieobecność efektu oczekiwanego przy stosowaniu monoterapii.

Profilaktyka nadciśnienia tętniczego

AH łatwiej zapobiegać niż leczyć. Dlatego warto pomyśleć o środkach zapobiegawczych w młodości. Jest to szczególnie ważne dla osób z krewnymi cierpiącymi na nadciśnienie.

Zapobieganie nadciśnieniu ma na celu wyeliminowanie czynników zwiększających ryzyko wystąpienia tej groźnej choroby. Przede wszystkim musisz pozbyć się szkodliwych przywiązań i zmienić styl życia w kierunku zwiększania aktywności fizycznej. Uprawianie sportu, bieganie i bieganie na świeżym powietrzu, regularne pływanie w basenie, aqua aerobik znacznie zmniejsza ryzyko rozwoju nadciśnienia tętniczego. Twoje serce stopniowo przyzwyczai się do stresu, poprawi krążenie krwi, dzięki czemu narządy wewnętrzne otrzymają żywienie, poprawią metabolizm.

Ponadto należy chronić się przed stresem, ale jeśli nie możesz, to przynajmniej naucz się reagować na nie z ułamkiem zdrowego sceptycyzmu.

Jeśli to możliwe, warto kupić nowoczesną aparaturę do monitorowania ciśnienia krwi i tętna. Nawet jeśli nie wiesz, co to jest wysokie ciśnienie, powinieneś okresowo mierzyć to jako profilaktykę. Ponieważ początkowy (labilny) etap AH może być bezobjawowy.

Osoby w wieku 40 lat i starsze muszą co roku poddawać się badaniom profilaktycznym od kardiologów i terapeutów.

Autor artykułu: Doktor nauk medycznych, terapeuta Mochałow Pavel Aleksandrowicz

Więcej Informacji Na Temat Statków